Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.164

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

13.164.1

पितामहेन विधिवद्यज्ञाः प्रोक्ता महात्मना ।
गुणाश्चैषां यथातथ्यं प्रेत्य चेह च सर्वशः ॥ १३.१६४.१ ॥

ପିତାମହ ବିଧି ଅନୁସାରେ ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କର ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି; ଏସବୁର ଗୁଣ ଯଥାର୍ଥ ଭାବେ, ଇହଲୋକ ଓ ପରଲୋକରେ ସର୍ବପ୍ରକାରେ କହିଛନ୍ତି।

13.164.2

न तै शक्या दरिद्रेण यज्ञाः प्राप्तुं पितामह ।
बहूपकरणा यज्ञा नानासम्भारविस्तराः ॥ १३.१६४.२ ॥

ହେ ପିତାମହ, ଦରିଦ୍ର ପାଇଁ ଏସବୁ ଯଜ୍ଞ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ; ଯଜ୍ଞମାନେ ବହୁ ଉପକରଣ ଓ ନାନା ସାମଗ୍ରୀର ବିସ୍ତାରଯୁକ୍ତ।

13.164.3

पार्थिवै राजपुत्रैर्वा शक्याः प्राप्तुं पितामह ।
नार्थन्यूनैरवगुणैरेकात्मभिरसंहतैः ॥ १३.१६४.३ ॥

ହେ ପିତାମହ, ଏସବୁ ଯଜ୍ଞ ରାଜା କିମ୍ବା ରାଜପୁତ୍ରମାନେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବେ କି? ଧନହୀନ, ଗୁଣହୀନ, ଏକାକୀ ଓ ଅସଂଗଠିତ ଲୋକେ ନୁହେଁ।

13.164.4

यो दरिद्रैरपि विधिः शक्यः प्राप्तुं सदा भवेत् ।
अर्थन्यूनैरवगुणैरेकात्मभिरसंहतैः।
तुल्यो यज्ञफलैरेतैस्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.१६४.४ ॥

ଯେଉଁ ବିଧି ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଦା ସମ୍ଭବ, ଧନହୀନ, ଗୁଣହୀନ, ଏକାକୀ ଓ ଅସଂଗଠିତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ଭବ ଏବଂ ଏହି ଯଜ୍ଞଫଳ ସମାନ, ତାହା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ, ହେ ପିତାମହ।

13.164.5

इदमङ्गिरसा प्रोक्तमुपवासफलात्मकम् ।
विधिं यज्ञफलैस्तुल्यं तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ १३.१६४.५ ॥

ଏହି ବିଧି ଅଙ୍ଗିରା କହିଛନ୍ତି; ଯାହା ଉପବାସ ଫଳସ୍ୱରୂପ ଓ ଯଜ୍ଞଫଳ ସମାନ। ତାହା ବୁଝ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର।

13.164.6

यस्तु कल्यं तथा सायं भुञ्जानो नान्तरा पिबेत् ।
अहिंसानिरतो नित्यं जुह्वानो जातवेदसम्।
षड्भिरेव स वर्षैस्तु सिध्यते नात्र संशयः ॥ १३.१६४.६ ॥

ଯିଏ ସକାଳେ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଭୋଜନ କରେ, ମଝିରେ ଜଳ ପାନ କରେ ନାହିଁ, ସଦା ଅହିଂସାରେ ନିରତ ରହେ ଓ ଜାତବେଦ (ଅଗ୍ନି)ରେ ଆହୁତି ଦିଏ, ସେ ଛଅ ବର୍ଷରେ ହିଁ ସିଦ୍ଧି ପାଏ; ଏଥିରେ ସଂଶୟ ନାହିଁ।

13.164.7

तप्तकाञ्चनवर्णं च विमानं लभते नरः ।
देवस्त्रीणामधीवासे नृत्तगीतनिनादिते।
प्राजापत्ये वसेत्पद्मं वर्षाणामग्निसन्निभे ॥ १३.१६४.७ ॥

ମନୁଷ୍ୟ ତପ୍ତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଣ୍ଣର ବିମାନ ପାଏ। ଦେବସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନରେ, ନୃତ୍ୟଗୀତ ଧ୍ୱନିରେ ମୁଖରିତ ସ୍ଥାନରେ ସେ ବାସ କରେ। ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ ଲୋକରେ ଅଗ୍ନିସଦୃଶ ପଦ୍ମକାଳ ସେ ବାସ କରିବ।

13.164.8

त्रीणि वर्षाणि यः प्राशेत्सततं त्वेकभोजनम् ।
धर्मत्नीरतो नित्यमग्निष्टोमफलं लभेत्।
यज्ञं बहुसुवर्णं वा वासवप्रियमाचरेत् ॥ १३.१६४.८ ॥

ତିନି ବର୍ଷ ଧରି ନିରନ୍ତର ଏକ ବେଳା ଭୋଜନ କରୁଥିବା, ସର୍ବଦା ନିଜ ଧର୍ମପତ୍ନୀରେ ରତ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ। ଅଥବା ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରିୟ, ବହୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଯୁକ୍ତ ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ।

13.164.9

सत्यवान्दानशीलश्च ब्रह्मण्यश्चानसूयकः ।
क्षान्तो दान्तो जितक्रोधः स गच्छति परां गतिम् ॥ १३.१६४.९ ॥

ଯିଏ ସତ୍ୟବାଦୀ, ଦାନଶୀଳ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନକାରୀ, ଅସୂୟାରହିତ, କ୍ଷମାଶୀଳ, ସଂଯମୀ ଏବଂ କ୍ରୋଧ ଜୟୀ, ସେ ପରମ ଗତି ପାଏ।

13.164.10

पाण्डुराभ्रपतीकाशे विमाने हंसलक्षणे ।
द्वे समाप्ते ततः पद्मे सोप्सरोभिर्वसेत्सह ॥ १३.१६४.१० ॥

ଧଳା ମେଘ ପରି, ହଂସ ଚିହ୍ନଯୁକ୍ତ ବିମାନରେ, ଦୁଇ ପଦ୍ମକାଳ ସମାପ୍ତ ହେଲେ ସେ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ସହ ବାସ କରେ।

13.164.11

द्वितीये दिवसे यस्तु प्राश्नीयादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.११ ॥

ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନରେ ଯିଏ ଏକ ବେଳା ଭୋଜନ କରେ, ବାରମାସ ଧରି ସର୍ବଦା ଜାତବେଦସ ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦେଉଥିବା।

13.164.12

अग्निकार्यपरो नित्यं नित्यं कल्यप्रबोधनः ।
अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ १३.१६४.१२ ॥

ଅଗ୍ନିକର୍ମରେ ସର୍ବଦା ତତ୍ପର, ନିତ୍ୟ ପ୍ରଭାତରେ ଜାଗ୍ରତ ହେଉଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।

13.164.13

हंससारसयुक्तं च विमानं लभते नरः ।
इन्द्रलोके च वसते वरस्त्रीभिः समावृतः ॥ १३.१६४.१३ ॥

ମନୁଷ୍ୟ ହଂସ ଓ ସାରସ ଯୁକ୍ତ ବିମାନ ଲାଭ କରେ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିବେଷ୍ଟିତ ହୋଇ ବାସ କରେ।

13.164.14

तृतीये दिवसे यस्तु प्राश्नीयादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.१४ ॥

ଯିଏ ତୃତୀୟ ଦିନରେ କେବଳ ଥରେ ଭୋଜନ କରେ ଏବଂ ବାର ମାସ ସଦା ଜାତବେଦ ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦିଏ—

13.164.15

अग्निकार्यपरो नित्यं नित्यं कल्यप्रबोधनः ।
अतिरात्रस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ॥ १३.१६४.१५ ॥

ଯିଏ ସଦା ଅଗ୍ନିକର୍ମରେ ନିରତ ଏବଂ ପ୍ରତିଦିନ ପ୍ରଭାତରେ ଜାଗେ, ସେ ଅତିରାତ୍ର ଯଜ୍ଞର ଅନୁତ୍ତମ ଫଳ ପାଏ।

13.164.16

मयूरहंसयुक्तं च विमानं लभते नरः ।
सप्तर्षीणां सदा लोके सोप्सरोभिर्वसेत्सह।
निवर्तनं च तत्रास्य त्रीणि पद्मानि वै विदुः ॥ १३.१६४.१६ ॥

ମନୁଷ୍ୟ ମଯୂର ଓ ହଂସ ଯୁକ୍ତ ବିମାନ ଲାଭ କରେ ଏବଂ ସପ୍ତର୍ଷିମାନଙ୍କ ଲୋକରେ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ସହିତ ସଦା ବାସ କରେ। ସେଠାରେ ତା'ର ଫେରିବା ପାଇଁ ତିନୋଟି ପଦ୍ମ ଥାଏ ବୋଲି ଜ୍ଞାନୀମାନେ କୁହନ୍ତି।

13.164.17

दिवसे यश्चतुर्थे तु प्राश्नीयादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासान्वै जुह्वानो जातवेदसम्।
वाजपेयस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नीत्यनुत्तमम्। ॥ १३.१६४.१७ ॥

ଯିଏ ଚତୁର୍ଥ ଦିନରେ କେବଳ ଥରେ ଭୋଜନ କରେ ଏବଂ ବାର ମାସ ସଦା ଜାତବେଦ ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦିଏ, ସେ ବାଜପେୟ ଯଜ୍ଞର ଅନୁତ୍ତମ ଫଳ ପାଏ।

13.164.18

इन्द्रिकन्याभिरूढं च विमान लभते नरः ।
सागरस्य च पर्यन्ते वासवं लोकमावसेत्।
देवराजस्य च क्रीडां नित्यकालमवेक्षते ॥ १३.१६४.१८ ॥

ମନୁଷ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କନ୍ୟାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆରୂଢ ବିମାନ ପାଏ; ସମୁଦ୍ରର ପ୍ରାନ୍ତରେ ବାସବଙ୍କ ଲୋକରେ ବାସ କରେ ଏବଂ ଦେବରାଜଙ୍କ କ୍ରୀଡ଼ା ସଦା ଦେଖେ।

13.164.19

दिवसे पञ्चमे यस्तु प्राश्नीयादैकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.१९ ॥

ଯେ ପଞ୍ଚମ ଦିନରେ କେବଳ ଥରେ ଭୋଜନ କରେ ଏବଂ ବାର ମାସ ସଦା ଜାତବେଦ (ଅଗ୍ନି)ରେ ଆହୁତି ଦିଏ।

13.164.20

अलुब्धः। सत्यवादी च ब्रह्मण्यश्चाविहिंसकः ।
अनसूयुरपापस्थो द्वादशाहफलं लभेत् ॥ १३.१६४.२० ॥

ଲୋଭରହିତ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣଭକ୍ତ, ଅହିଂସକ, ଅସୂୟାରହିତ ଏବଂ ପାପରହିତ ରହୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବାର ଦିନର ଫଳ ପାଏ।

13.164.21

जाम्बूनदमयं दिव्यं विमानं हंसलक्षणम् ।
सूर्यमालासमाभासमारोहेत्पाण्डुरं गुहम् ॥ १३.१६४.२१ ॥

ଜାମ୍ବୂନଦ ସୁନାରେ ନିର୍ମିତ, ହଂସଚିହ୍ନିତ, ସୂର୍ଯ୍ୟମାଳା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିବ୍ୟ ବିମାନ; ସେ ସେହି ଶ୍ୱେତ ଗୁହା ଉପରେ ଆରୋହଣ କରେ।

13.164.22

आवर्तनानि चत्वारि तथा पद्मानि द्वादश ।
शराग्निपरिमाणं च तत्रासौ वसते सुखम् ॥ १३.१६४.२२ ॥

ସେଠାରେ ଚାରି ଆବର୍ତ୍ତନ ଓ ବାର ପଦ୍ମ ଅଛି, ଶର ଓ ଅଗ୍ନିର ପରିମାଣ ଅନୁସାରେ; ସେଠାରେ ସେ ସୁଖରେ ବାସ କରେ।

13.164.23

दिवसे यस्तु षष्ठे वै मुनिः प्राशेत भोजनम् ।
सदा द्वादशमासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.२३ ॥

ଯେ ଷଷ୍ଠ ଦିନରେ ମୁନି ପରି ଭୋଜନ କରେ ଏବଂ ବାର ମାସ ସଦା ଜାତବେଦ (ଅଗ୍ନି)ରେ ଆହୁତି ଦିଏ।

13.164.24

सदा त्रिषवणस्नायी ब्रह्मचार्यनसूयकः ।
गवामयनयज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ॥ १३.१६४.२४ ॥

ସଦା ତିନି ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ସ୍ନାନ କରୁଥିବା, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଓ ଅସୂୟାରହିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଗବାମୟନ ଯଜ୍ଞର ଉତ୍ତମ ଫଳ ପାଏ।

13.164.25

अग्निज्वालासमाभासं हंसबर्हिणसेवितम् ।
शातकुम्भसमायुक्तं साधयेद्यानमुत्तमम् ॥ १३.१६४.२५ ॥

ଅଗ୍ନିଶିଖା ସଦୃଶ ଦୀପ୍ତିମୟ, ହଂସ ଓ ମୟୂରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଉତ୍ତମ ଯାନକୁ ସେ ଲାଭ କରେ।

13.164.26

तथैवाप्सरसामङ्के प्रतिसुप्तः प्रबोध्यते ।
नूपुराणां निनादेन मेखलानां च निःस्वनैः ॥ १३.१६४.२६ ॥

ସେହିପରି ଅପ୍ସରାଙ୍କ କୋଳରେ ପୁଣି ଶୋଇଥିବା ସେ ନୂପୁରର ନାଦ ଓ ମେଖଳାର ଶବ୍ଦରେ ଜାଗ୍ରତ ହୁଏ।

13.164.27

कोटीसहस्रं वर्षाणां त्रीणि कोटिशतानि च ।
पद्मान्यष्टादश तथा पताके द्वे तथैव च ॥ १३.१६४.२७ ॥

ହଜାର କୋଟି ବର୍ଷ, ତିନି ଶହ କୋଟି, ଅଠର ପଦ୍ମ, ଦୁଇ ପତାକା, ଏବଂ ସେହିପରି।

13.164.28

अयुतानि च पञ्चशदृक्षचर्मशतस्य च ।
लोम्नां प्रमाणेन समं ब्रह्मलोके महीयते ॥ १३.१६४.२८ ॥

ଦଶ ହଜାର ଓ ପଚାଶ, ଶହେ ଭାଲୁ-ଚର୍ମର ଲୋମର ପରିମାଣ ସମାନ, ସେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।

13.164.29

दिवसे सप्तमे यस्तु प्राश्नीयादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.२९ ॥

ଯେ ସପ୍ତମ ଦିନରେ କେବଳ ଏକବାର ଭୋଜନ କରେ, ଏବଂ ବାର ମାସ ଧରି ଜାତବେଦ ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦିଏ।

13.164.30

सरस्वतीं गोपयानो ब्रह्मचर्यं समाचरन् ।
सुमनोवर्णकं चैव मधु मांसं च वर्जयन् ॥ १३.१६४.३० ॥

ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ପାଳନ କରି, ସୁମନୋବର୍ଣ୍ଣକ, ମଧୁ ଓ ମାଂସ ବର୍ଜନ କରି।

13.164.31

पुरुषो मरुतां लोकमिन्द्रलोकं च गच्छति ।
तत्रतत्र हि सिद्धार्थो देवकन्याभिरुह्यते ॥ १३.१६४.३१ ॥

ମନୁଷ୍ୟ ମରୁତ୍‌ମାନଙ୍କ ଲୋକ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ଯାଏ। ସେଠାରେ ସେଠାରେ ସିଦ୍ଧାର୍ଥ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେବକନ୍ୟାମାନେ ବହନ କରନ୍ତି।

13.164.32

फलं बहुसुवर्णस्य यज्ञस्य लभते नरः ।
सङ्ख्यामतिगुणां चापि तेषु लोकेषु मोदते ॥ १३.१६४.३२ ॥

ବହୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣଦାନଯୁକ୍ତ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମନୁଷ୍ୟ ପାଏ; ସେହି ଲୋକଗୁଡ଼ିକରେ ସଂଖ୍ୟାଠାରୁ ଅଧିକ ଗୁଣରେ ସେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ।

13.164.33

यस्तु संवत्सरं क्षान्तो भुङ्क्तेऽहन्यष्टमे नरः ।
देवकार्यपरो नित्यं जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.३३ ॥

ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ଏକ ବର୍ଷ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ସହ ଅଷ୍ଟମ ଦିନରେ ଭୋଜନ କରେ, ସଦା ଦେବକାର୍ଯ୍ୟରେ ନିରତ ହୋଇ ଜାତବେଦସ (ଅଗ୍ନି)ରେ ଆହୁତି ଦିଏ—।

13.164.34

पौण्डरीकस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ।
पद्मवर्णनिभं चैव विमानमधिरोहति ॥ १३.१६४.३४ ॥

ପୁଣ୍ଡରୀକ ଯଜ୍ଞର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଫଳ ସେ ପାଏ; ପଦ୍ମବର୍ଣ୍ଣ ସଦୃଶ ବିମାନରେ ଆରୋହଣ କରେ।

13.164.35

मृष्टाः कनकगौर्यश्च नार्यः श्यामास्तथा पराः ।
वयोरूपविलासिन्यो लभते नात्र संशयः ॥ १३.१६४.३५ ॥

ସୁସଜ୍ଜିତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସଦୃଶ ଗୋରୀ, ଶ୍ୟାମା ଓ ଅନ୍ୟ ନାରୀ—ଯୌବନ ଓ ରୂପରେ ବିଳାସିନୀ—ସେ ପାଏ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

13.164.36

यस्तु संवत्सरं भुङ्क्ते नवमेनवमेऽहनि ।
सदा द्वादशमासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.३६ ॥

ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ଏକ ବର୍ଷ ପ୍ରତି ନବମ ଦିନରେ ଭୋଜନ କରେ, ବାରମାସ ସଦା ଜାତବେଦସ (ଅଗ୍ନି)ରେ ଆହୁତି ଦିଏ—।

13.164.37

अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ।
पुण्डरीकप्रकाशं च विमानं लभते नरः ॥ १३.१६४.३७ ॥

ସେହି ମନୁଷ୍ୟ ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଅନୁତ୍ତମ ଫଳ ପାଏ ଏବଂ ପଦ୍ମ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବିମାନ ଲାଭ କରେ।

13.164.38

दीप्तसूर्याग्नितेजोभिर्दिव्यमालाभिरेव च ।
नीयते रुद्रकन्याभिः सोन्तरिक्षं सनातनम् ॥ १३.१६४.३८ ॥

ଜ୍ୱଳନ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନିର ତେଜ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଦିବ୍ୟ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ ରୁଦ୍ରଙ୍କ କନ୍ୟାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସନାତନ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ଦେଇ ନେଇଯାଆନ୍ତି।

13.164.39

अष्टादशसहस्राणि वर्षाणां कल्पमेव च ।
कोटीशतसहस्रं च तेषु लोकेषु मोदते ॥ १३.१६४.३९ ॥

ଅଠର ହଜାର ବର୍ଷ, ଏକ କଳ୍ପ ଓ ଶହେ ଲକ୍ଷ କୋଟି କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କରେ ଆନନ୍ଦ ଭୋଗ କରେ।

13.164.40

यस्तु संवत्सरं भुङ्क्ते दशाहे वै गतेगते ।
सदा द्वादश मासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.४० ॥

ଯେ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ଦଶମ ଦିନରେ ଭୋଜନ କରେ ଏବଂ ବାରମାସ ସର୍ବଦା ଜାତବେଦ ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦିଏ।

13.164.41

ब्रह्मकन्यानिवासे स सर्वभूतमनोहरे ।
अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ॥ १३.१६४.४१ ॥

ସର୍ବ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମନ ହରଣ କରୁଥିବା ବ୍ରହ୍ମକନ୍ୟାଙ୍କ ନିବାସରେ ସେ ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧର ଅନୁତ୍ତମ ଫଳ ପାଏ।

13.164.42

रूपवत्यश्च तं कन्या रमयन्ति सदा नरम् ।
नीलोत्पलनिभैर्वर्णै रक्तोत्पलनिभैस्तथा ॥ १३.१६४.४२ ॥

ରୂପବତୀ କନ୍ୟାମାନେ ସେହି ମନୁଷ୍ୟକୁ ସର୍ବଦା ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣ ନୀଳ ଓ ଲାଲ ପଦ୍ମ ପରି।

13.164.43

विमानं मण्डलावर्तमावर्तगहनाकुलम् ।
सागरोर्मिप्रतीकाशं स लभेद्यानमुत्तमम् ॥ १३.१६४.४३ ॥

ସେ ବୃତ୍ତାକାର ଆବର୍ତ୍ତ ଓ ଘୂର୍ଣ୍ଣିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମୁଦ୍ରତରଙ୍ଗ ସଦୃଶ ବିମାନ ନାମକ ଉତ୍ତମ ଯାନ ପାଇବ।

13.164.44

विचित्रमणिमालाभिर्नादितं शङ्खनिःस्वनैः ।
स्फाटिकैर्वज्रसारैश्च स्तम्भैः सुकृतवेदिकम्।
आरोहति महद्यानं हंससारसवाहनम् ॥ १३.१६४.४४ ॥

ବିବିଧ ମଣିମାଳାରେ ସଜ୍ଜିତ, ଶଙ୍ଖଧ୍ୱନିରେ ମୁଖରିତ, ସ୍ଫଟିକ ଓ ବଜ୍ରସଦୃଶ ସ୍ତମ୍ଭ ଓ ସୁନିର୍ମିତ ବେଦୀଯୁକ୍ତ, ହଂସ ଓ ସାରସ ବାହିତ ସେହି ମହାଯାନରେ ସେ ଆରୋହଣ କରେ।

13.164.45

एकादशे तु दिवसे यः प्राप्ते प्राशते हविः ।
सदा द्वादशमासांस्तु जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.४५ ॥

ଯିଏ ଏକାଦଶୀ ଦିନ ପ୍ରାପ୍ତ ହବିଷ୍ୟ ଭୋଜନ କରେ ଏବଂ ବାର ମାସ ଧରି ସର୍ବଦା ଜାତବେଦ ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦିଏ।

13.164.46

परिस्त्रियं नाभिलषेद्वाचाथ मनसाऽपि वा ।
अनृतं च न भाषेत मातापित्रोःक कृतेऽपि वा।
अभिगच्छेन्महादेवं विमानस्थं महाबलम् ॥ १३.१६४.४६ ॥

ପରସ୍ତ୍ରୀକୁ ବାକ୍ୟରେ କିମ୍ବା ମନରେ ମଧ୍ୟ କାମନା ନକରିବ; ମାତାପିତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ମିଥ୍ୟା କହିବ ନାହିଁ; ବିମାନସ୍ଥ ମହାବଳ ମହାଦେବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବ।

13.164.47

अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ।
स्वायंभुवं च पश्येत विमानं समुपस्थितम् ॥ १३.१६४.४७ ॥

ସେ ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଅନୁତ୍ତମ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ; ଏବଂ ନିକଟକୁ ଆସିଥିବା ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ବିମାନକୁ ଦେଖେ।

13.164.48

कुमार्यः काञ्चनाभासा रूपवत्यो नयन्ति तम् ।
रुद्राणां तमधीवासं दिवि दिव्यं मनोहरम् ॥ १३.१६४.४८ ॥

ସୁନା ପରି ଆଭାଯୁକ୍ତ ସୁନ୍ଦରୀ କନ୍ୟାମାନେ ତାହାକୁ ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କର ସେହି ଦିବ୍ୟ, ମନୋହର ନିବାସକୁ, ସ୍ୱର୍ଗରେ, ନେଇଯାନ୍ତି।

13.164.49

वर्षाण्यपरिमेयानि युगान्तमपि चावसेत् ।
कोटीशतसहस्रं च दशकोटिशतानि च ॥ १३.१६४.४९ ॥

ଅପରିମେୟ ବର୍ଷ, ଯୁଗାନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ସେ ବାସ କରିବ; ଏବଂ ଶହେ ହଜାର କୋଟି ଓ ଦଶ କୋଟି ଶହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ।

13.164.50

रुद्रं नित्यं प्रणमते देवदानवसम्मतम् ।
स तस्मै दर्शनं प्राप्तो दिवसेदिवसे भवेत् ॥ १३.१६४.५० ॥

ଦେବ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଯିଏ ନିତ୍ୟ ପ୍ରଣାମ କରେ, ତାହାକୁ ଦିନକୁ ଦିନ ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନ ମିଳେ।

13.164.51

दिवसे द्वादशे यस्तु प्राप्तो वै प्राशते हविः ।
सदा द्वादश मासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.५१ ॥

ଦ୍ୱାଦଶ ଦିନରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ ଯିଏ ହବି ଭୋଜନ କରେ; ଏବଂ ସଦା ବାର ମାସ ଜାତବେଦସ (ଅଗ୍ନି)ରେ ଆହୁତି ଦିଏ।

13.164.52

नियमेन समायुक्तः सर्वमेधफलं लभेत ।
आदित्यैर्द्वादशैस्तस्य विमानं संविधीयते ॥ १३.१६४.५२ ॥

ନିୟମ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ସେ ସମସ୍ତ ମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ; ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାହାର ବିମାନ ସଜ୍ଜିତ ହୁଏ।

13.164.53

मणिमुक्ताप्रवालैश्च महार्हैरुपशोभितम् ।
हंसभासा परिक्षिप्तं नागवीथीसमाकुलम् ॥ १३.१६४.५३ ॥

ମଣି, ମୁକ୍ତା ଓ ପ୍ରବାଳ ପରି ବହୁମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ; ହଂସ ଆଭାରେ ଘେରା; ହାତୀ ପଥରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ।

13.164.54

मयूरैश्चक्रवाकैश्च कूजद्भिरुपशोभितम् ।
अट्टैर्महद्भिः संयुक्तं ब्रह्मलोके प्रतिष्ठितम् ॥ १३.१६४.५४ ॥

ମୟୂର ଓ ଚକ୍ରବାକ ପକ୍ଷୀର କୂଜନରେ ଶୋଭିତ; ବଡ଼ ଅଟ୍ଟାଳିକାରେ ଯୁକ୍ତ; ବ୍ରହ୍ମଲୋକରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ।

13.164.55

नित्यमावसथं राजन्नरनारीसमावृतम् ।
ऋषिरेवं महाभागस्त्वङ्गिराः प्राह धर्मिवित् ॥ १३.१६४.५५ ॥

ହେ ରାଜନ୍, ତାହା ସର୍ବଦା ନର-ନାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଆବାସ। ମହାଭାଗ୍ୟବାନ ଋଷି ଅଙ୍ଗିରା ଧର୍ମଜ୍ଞ ହୋଇ ଏପରି କହିଥିଲେ।

13.164.56

त्रयोदशे तु दिवसे प्राप्ते यः प्राशते हविः ।
सदा द्वादश मासान्वै देवसत्रफलं लभेत् ॥ १३.१६४.५६ ॥

ତ୍ରୟୋଦଶ ଦିବସ ଆସିଲେ ଯିଏ ହବିଷ୍ୟ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ସର୍ବଦା ବାର ମାସ ଦେବସତ୍ରର ଫଳ ପାଏ।

13.164.57

रक्तपद्मोदयं नाम विमानं साधयेन्नरः ।
जातरूपप्रयुक्तं च रत्नसञ्चयभूषितम् ॥ १३.१६४.५७ ॥

'ରକ୍ତପଦ୍ମୋଦୟ' ନାମକ ବିମାନ ମାନବ ସାଧନ କରିବା ଉଚିତ; ତାହା ସୁନାରେ ସଜ୍ଜିତ ଓ ରତ୍ନରାଶିରେ ଭୂଷିତ।

13.164.58

देवकन्याभिराकीर्णं दिव्याभरणभूषितम् ।
पुण्यगन्धोदयं दिव्यं वादित्रैरुपशोभितम् ॥ १३.१६४.५८ ॥

ତାହା ଦେବକନ୍ୟାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାରରେ ଭୂଷିତ, ପୁଣ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଉଠାଉଥିବା, ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ବାଦ୍ୟରେ ଶୋଭିତ।

13.164.59

तत्र शङ्कुपताके द्वे युगान्तं कल्पमेव च ।
अयुतायुतं तथा पद्मं समुद्रं च तथा वसेत् ॥ १३.१६४.५९ ॥

ସେଠାରେ ଦୁଇଟି ଶଙ୍କୁ-ପତାକା ଅଛି; ସେଠାରେ ଯୁଗାନ୍ତ, କଳ୍ପ, ଅଯୁତାଯୁତ, ପଦ୍ମ ଓ ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାସ କରିବ।

13.164.60

गीतगन्धर्वघोषैश्च भेरीपणवनिःस्वनैः ।
सदा प्रह्लादितस्ताभिर्देवकन्याभिरीड्यते ॥ १३.१६४.६० ॥

ଗୀତ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ଘୋଷ ଏବଂ ଭେରୀ-ପଣବର ନିନାଦରେ, ସେହି ଦେବକନ୍ୟାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସର୍ବଦା ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଏ।

13.164.61

चतुर्दशे तु दिवसे यः पूर्णे प्राशते हविः ।
सदा द्वादशमासांस्तु महामेधफलं लभेत् ॥ १३.१६४.६१ ॥

ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଦିନରେ, ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଯିଏ ହବିଷ୍ୟ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ବାର ମାସ ଧରି ମହାମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଲାଭ କରେ।

13.164.62

अनिर्देश्यवयोरूपा देवकन्याः स्वलङ्कृताः ।
मृष्टतप्ताङ्गदधरा विमानैरुपयान्ति तम् ॥ १३.१६४.६२ ॥

ଅନିର୍ଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବୟସ ଓ ରୂପ ଥିବା, ସୁଶୋଭିତ ଦେବକନ୍ୟାମାନେ, ପରିଷ୍କୃତ ତପ୍ତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପରି ଅଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟ, ବିମାନରେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି।

13.164.63

कलहंसविनिर्घोषैर्नूपुराणां च निःखनैः ।
काञ्चीनां च समुत्कर्षैस्तत्रतत्र निबोध्यते ॥ १३.१६४.६३ ॥

କଳହଂସ ପକ୍ଷୀଙ୍କ ଧ୍ୱନି ପରି, ନୂପୁର ଓ କାଞ୍ଚୀର ଝଙ୍କାରରେ, ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦରେ, ସେଠାସେଠି ତାହା ଜଣାଯାଏ।

13.164.64

देवकन्यानिवासे च तस्मिन्वसति मानवः ।
जाह्नवीवालुकाकीर्णं पूर्णं संवत्सरं नरः ॥ १३.१६४.६४ ॥

ଦେବକନ୍ୟାମାନଙ୍କ ନିବାସରେ, ଗଙ୍ଗାର ବାଲୁକାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେହି ସ୍ଥାନରେ, ମଣିଷ ପୂରା ଏକ ବର୍ଷ ବାସ କରେ...

13.164.65

यस्तु पक्षे गते भुङ्क्ते एकभक्तं जितेन्द्रियः ।
सदा द्वादशमासांस्तु जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.६५ ॥

ଯେ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିୟ ପକ୍ଷ ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ ଏକ ବେଳ ଭୋଜନ କରେ, ଏବଂ ବାର ମାସ ଧରି ସଦା ଜାତବେଦସ (ଅଗ୍ନି)ରେ ଆହୁତି ଦିଏ...

13.164.66

राजसूयसहस्रस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ।
यानमारोहते दिव्यं हंसबर्हिणलक्षणम् ॥ १३.१६४.६६ ॥

ସେ ହଜାର ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞର ଅନୁତ୍ତମ ଫଳ ଲାଭ କରେ; ହଂସ ଓ ମୟୂର ଚିହ୍ନଯୁକ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ଆରୋହଣ କରେ।

13.164.67

मणिमण्डलकैश्चित्रं जातरूपसमावृतम् ।
दिव्याभरणशोभाभिर्वरस्त्रीभिरलङ्कृतम् ॥ १३.१६४.६७ ॥

ମଣି ମଣ୍ଡଳରେ ଚିତ୍ରିତ, ସୁନାରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ, ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାରର ଶୋଭାଯୁକ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ (ବିମାନ)।

13.164.68

एकस्तम्भं चतुर्द्वारं सप्तभौमं सुमङ्गलम् ।
वैजयन्तीसहस्रैश्च शोभितं गीतनिःस्वनै।
दिव्यं दिव्यगुणोपेतं विमानमधिरोहति ॥ १३.१६४.६८ ॥

ଗୋଟିଏ ସ୍ତମ୍ଭ, ଚାରି ଦ୍ୱାର, ସାତ ମହଲା, ଅତି ମଙ୍ଗଳମୟ, ହଜାରେ ବୈଜୟନ୍ତୀ ପତାକା ଓ ଗୀତଧ୍ୱନିରେ ଶୋଭିତ, ଦିବ୍ୟଗୁଣଯୁକ୍ତ ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ସେ ଆରୋହଣ କରେ।

13.164.69

मणिमुक्ताप्रवालैश्च भूषितं वैद्युतप्रभम् ।
वसेद्युगसहस्रं च खड्गकुञ्जरवाहनः ॥ १३.१६४.६९ ॥

ମଣି, ମୁକ୍ତା ଓ ପ୍ରବାଳରେ ଭୂଷିତ, ବିଜୁଳି ପରି ଦୀପ୍ତ (ବିମାନରେ) ସେ ହଜାରେ ଯୁଗ ବାସ କରେ, ଖଡ୍ଗ ଓ ହସ୍ତୀକୁ ବାହନ କରି।

13.164.70

षोडशे दिवसे यस्तु सम्प्राप्ते प्राशते हविः ।
सदा द्वादशमासान्वै सोमयज्ञफलं लभेत् ॥ १३.१६४.७० ॥

ଷୋଳ ଦିନ ଆସିଲେ ଯେ ହବିଷ୍ୟ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ସର୍ବଦା ବାର ମାସ ସୋମଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।

13.164.71

सोमकन्यानिवासेषु सोऽध्यावसति नित्यशः ।
सौम्यगन्धानुलिप्तश्च कामचारगतिर्भवेत् ॥ १३.१६४.७१ ॥

ସୋମକନ୍ୟାମାନଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନରେ ସେ ସର୍ବଦା ବାସ କରେ; ସୌମ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇ, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଗତିଶୀଳ ହୁଏ।

13.164.72

सुदर्शनाभिर्नारीभिर्मधुराभिस्तथैव च ।
अर्च्यते वै विमानस्थः कामभोगैश्च सेव्यते ॥ १३.१६४.७२ ॥

ସୁନ୍ଦର ଓ ମଧୁର ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ପୂଜିତ ହୁଏ; ବିମାନରେ ଥିବା ସେ କାମଭୋଗ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ହୁଏ।

13.164.73

फलं पद्मशतप्रख्यं महाकल्पं दशाधिकम् ।
आवर्तनानि चत्वारि साधयेच्चाप्यसौ नरः ॥ १३.१६४.७३ ॥

ତାଙ୍କୁ ଶହେ ପଦ୍ମ ସମାନ ଫଳ, ଦଶ ଅଧିକ ମହାକଳ୍ପ ମିଳେ; ସେହି ମନୁଷ୍ୟ ଚାରି ଆବର୍ତ୍ତନ ମଧ୍ୟ ସାଧେ।

13.164.74

दिवसे सप्तदशमे यः प्राप्ते प्राशते हविः ।
सदा द्वादशमासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.७४ ॥

ସପ୍ତଦଶ ଦିନ ଆସିଲେ ଯେ ହବିଷ୍ୟ ଖାଏ, ଓ ବାର ମାସ ସଦା ଜାତବେଦସ (ଅଗ୍ନି)ରେ ଆହୁତି ଦିଏ।

13.164.75

स्थानं वारुणमैन्द्रं च रौद्रं वाऽप्यधिगच्छति ॥ १३.१६४.७५ ॥

ସେ ବରୁଣ, ଇନ୍ଦ୍ର କିମ୍ବା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ପାଏ।

13.164.76

मारुतं शयनं चैव ब्रह्मलोकं स गच्छति ।
तत्र दैवतकन्याभिरासनेनोपचर्यते ॥ १३.१६४.७६ ॥

ମରୁତଙ୍କ ଶଯ୍ୟା ଓ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ସେ ଯାଏ; ସେଠାରେ ଦେବକନ୍ୟାମାନେ ଆସନ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି।

13.164.77

भूर्भुवःस्वश्च देवर्षिर्विश्वरूपमवेक्षते ।
तत्र देवाधिदेवस्य कुमार्यो रमयन्ति तम्।
द्वात्रिंशद्रूपदारिण्यो मधुराः समलङ्कृताः ॥ १३.१६४.७७ ॥

ଭୂଃ, ଭୁବଃ, ସ୍ୱଃ ଲୋକରେ ଦେବର୍ଷି ବିଶ୍ୱରୂପଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି; ସେଠାରେ ଦେବାଧିଦେବଙ୍କ କୁମାରୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ରମାନ୍ତି—ବତିଶ ସୁନ୍ଦରୀ, ମଧୁର, ସୁସଜ୍ଜିତ ନାରୀ।

13.164.78

चन्द्रादित्यावुभौ यावद्गगते चरतः प्रभो ।
तावच्चरत्यसौ धीरः सुधातुल्यरसाशनः ॥ १३.१६४.७८ ॥

ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆକାଶରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦୁହେଁ ଯେତେ ସମୟ ବିଚରନ୍ତି, ସେତେ ସମୟ ସେ ଧୀର ପୁରୁଷ ଅମୃତ ସମ ରସର ଆହାର ଖାଇ ବିଚରଣ କରନ୍ତି।

13.164.79

अष्टादशे यो दिवसे प्राश्नीयादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासान्वै सप्तलोकान्स पश्यति ॥ १३.१६४.७९ ॥

ଯିଏ ଅଠର ଦିନରେ ଏକ ଥର ମାତ୍ର ଭୋଜନ କରେ, ସେ ସର୍ବଦା ବାର ମାସ ଧରି ସପ୍ତଲୋକ ଦେଖେ।

13.164.80

रथैः स नन्दिघोषैश्च पृष्ठतः सोऽनुगम्यते ।
देवकन्याधिरूढैस्तु भ्राजमानैः स्वलंकृतैः ॥ १३.१६४.८० ॥

ଗର୍ଜନଶୀଳ ରଥ ଦ୍ୱାରା ସେ ପଛେ ଅନୁସରଣ କରାଯାଏ; ସେଥିରେ ଦେବକନ୍ୟାମାନେ ଆରୂଢ, ଯେଉଁମାନେ ଦୀପ୍ତିମନ୍ତ ଓ ସୁସଜ୍ଜିତ।

13.164.81

व्याघ्रसिंहप्रयुक्तं च मेघस्वननिनादितम् ।
विमानमुत्तमं दिव्यं सुसुखि ह्यधिरोहति ॥ १३.१६४.८१ ॥

ବାଘ ଓ ସିଂହ ଯୋଜିତ, ମେଘ ଗର୍ଜନ ପରି ନିନାଦିତ ଉତ୍ତମ ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ସେ ଅତି ସୁଖରେ ଆରୋହଣ କରେ।

13.164.82

तत्र कल्पसहस्रं स कन्याभिः सह मोदते ।
सुधारसं च भुञ्जीत अमृतोपममुत्तमम् ॥ १३.१६४.८२ ॥

ସେଠାରେ ସେ ସହସ୍ର କଳ୍ପ କନ୍ୟାମାନଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରେ; ଅମୃତ ସମାନ ଉତ୍ତମ ସୁଧାରସ ଭୋଗ କରେ।

13.164.83

एकोनविंशदिवसे यो भुङ्क्ते एकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासान्वै सप्त लोकान्स पश्यति ॥ १३.१६४.८३ ॥

ଯିଏ ଊଣେଇଶ ଦିନରେ ଏକ ଥର ମାତ୍ର ଭୋଜନ କରେ, ସେ ସର୍ବଦା ବାର ମାସ ଧରି ସପ୍ତଲୋକ ଦେଖେ।

13.164.84

उत्तमं लभते स्थानमप्सरोगणसेवितम् ।
गन्धर्वैरुपगीतं च विमानं सूर्यवर्चसम् ॥ १३.१६४.८४ ॥

ଅପ୍ସରା ଗଣଙ୍କ ସେବିତ ଉତ୍ତମ ସ୍ଥାନ ସେ ଲାଭ କରେ; ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗୀତ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ ବିମାନ ମଧ୍ୟ ସେ ପାଏ।

13.164.85

तत्रामरवरस्त्रीभिर्मोदते विगतज्वरः ।
दिव्याम्बरधरः श्रीमानयुतानां शतंशतम् ॥ १३.१६४.८५ ॥

ସେଠାରେ ଦେବାଙ୍ଗନାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସହିତ ସେ ଆନନ୍ଦ କରେ; ଦୁଃଖମୁକ୍ତ, ଦିବ୍ୟ ବସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ତେଜସ୍ୱୀ, ଶହ ଶହ ଅଯୁତ ସହିତ।

13.164.86

पूर्णेऽथ विंशे दिवसे यो भुङ्क्ते ह्येकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु सत्यवादी धृतव्रतः ॥ १३.१६४.८६ ॥

ବିଂଶ ଦିନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ଯେ ଏକ ଭୋଜନ କରେ, ସଦା ବାର ମାସ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ବ୍ରତରେ ଦୃଢ଼।

13.164.87

अमांसाशी ब्रह्मचारी सर्वभूतहिते रतः ।
स लोकान्विपुलान्रम्यानादित्यानामुपाश्नुते ॥ १३.१६४.८७ ॥

ମାଂସ ନ ଖାଉଥିବା, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ସର୍ବଭୂତର ହିତରେ ରତ — ସେ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କର ବିପୁଳ ଓ ରମଣୀୟ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।

13.164.88

गन्धर्वैरप्सरोभिश्च दिव्यमाल्यानुलेपनैः ।
विमानैः काञ्चनैर्हृद्यैः पृष्ठतश्चानुगम्यते ॥ १३.१६४.८८ ॥

ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରା ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ଅନୁଲେପନ ସହିତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମନୋହର ବିମାନରେ ତାଙ୍କ ପଛେ ଅନୁଗମନ କରାଯାଏ।

13.164.89

एकविंशो तु दिवसे यो भुङ्क्ते ह्येकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासान्वै जुह्वानो जातवेदसम्।
लोकमौशनसं दिव्यं शक्रलोकं च गच्छति ॥ १३.१६४.८९ ॥

ଏକବିଂଶ ଦିନରେ ଯେ ଏକ ଭୋଜନ କରେ, ସଦା ବାର ମାସ, ଜାତବେଦ ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦେଉଥିଲେ — ସେ ଦିବ୍ୟ ଔଶନସ ଲୋକ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ଯାଏ।

13.164.90

अश्विनोर्मरुतां चैव सुखेष्वभिरतः सदा ।
अनभिज्ञश्च दुःखानां विमानवरमास्थितः।
सेव्यमानो वरस्त्रीभिः क्रीडत्यमरवत्प्रभुः ॥ १३.१६४.९० ॥

ଅଶ୍ୱିନୀ ଓ ମରୁତଙ୍କ ସୁଖରେ ସଦା ରତ, ଦୁଃଖ ଅଜ୍ଞାତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିମାନରେ ଆସୀନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ, ଅମରଙ୍କ ପରି ସେ ପ୍ରଭୁ କ୍ରୀଡ଼ା କରେ।

13.164.91

द्वाविंशे दिवसे प्राप्ते यो भुङ्क्ते ह्येकभोजनम् ।
सदा द्वादश मासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.९१ ॥

ବାଇଶ ଦିନ ଆସିଲେ ଯେ ଗୋଟିଏ ଥର ଭୋଜନ କରେ, ସେ ସଦା ବାରମାସ ଜାତବେଦ (ଅଗ୍ନି)ରେ ଆହୁତି ଦିଏ।

13.164.92

अहिंसानिरतो धीमान्सत्यवागनसूयकः ।
लोकान्वसूनामाप्नोति दिवाकरसमप्रभः ॥ १३.१६४.९२ ॥

ଅହିଂସାରେ ନିରତ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ଈର୍ଷାରହିତ ବ୍ୟକ୍ତି ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ପ୍ରଭାରେ ବସୁଙ୍କ ଲୋକ ପାଏ।

13.164.93

कामचारी सुधाहारो विमानवरमास्थितः ।
रमते देवकन्याभिर्दिव्याभरणभूषितः ॥ १३.१६४.९३ ॥

ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା, ଅମୃତାହାରୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିମାନରେ ଆରୂଢ, ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାରରେ ଭୂଷିତ ହୋଇ ଦେବକନ୍ୟାମାନଙ୍କ ସହିତ ରମେ।

13.164.94

त्रयोविंशे तु दिवसे प्राशेद्यस्त्वेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु मिताहारो जितेन्द्रियः।
वायोरुशनसस्चैव रुद्रलोकं च गच्छति ॥ १३.१६४.९४ ॥

ତେଇଶ ଦିନରେ ଯେ ଗୋଟିଏ ଥର ଭୋଜନ କରେ, ସଦା ବାରମାସ ମିତାହାରୀ ଓ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିୟ ହୋଇ ବାୟୁ ଓ ଉଶନସଙ୍କ ଲୋକ ଏବଂ ରୁଦ୍ରଲୋକକୁ ଯାଏ।

13.164.95

कामचारी कामगमः पूज्यमानोऽप्सरोगणैः ।
अनेकयुगपर्यन्तं विमानवरमास्थितः।
रमते देवकन्याभिर्दिव्याभरणभूषितः ॥ १३.१६४.९५ ॥

ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା, ଇଚ୍ଛିତ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଉଥିବା, ଅପ୍ସରା ଗଣଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ପୂଜିତ, ଅନେକ ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିମାନରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାରରେ ଭୂଷିତ ହୋଇ ଦେବକନ୍ୟାମାନଙ୍କ ସହ ରମେ।

13.164.96

चतुर्विंशे तु दिवसे यः प्राप्ते प्राशते हविः ।
सदा द्वादशमासांश्च जुह्वानो जातवेदसम्।
आदित्यानामधीवासे मोदमानो वसेच्चिरम् ॥ १३.१६४.९६ ॥

ଚବିଶ ଦିନ ଆସିଲେ ଯେ ହବିଷ୍ୟ ଖାଏ, ସଦା ବାରମାସ ଜାତବେଦ (ଅଗ୍ନି)ରେ ଆହୁତି ଦିଏ, ସେ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଦୀର୍ଘକାଳ ବାସ କରେ।

13.164.97

दिव्यमाल्याम्बरधरो दिव्यगन्धानुलेपनः ।
विमाने काञ्चने दिव्ये हंसयुक्ते मनोरमे।
रमते देवकन्यानां सहस्रैरयुतैस्तथा ॥ १३.१६४.९७ ॥

ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧ ଲେପନ କରି, ହଂସଯୁକ୍ତ ମନୋରମ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଦେବକନ୍ୟାଙ୍କ ସହସ୍ର ଓ ଅଯୁତ ସହିତ ସେ ରମଣ କରେ।

13.164.98

पञ्चविंशे तु दिवसे यः प्राशेदेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु पुष्कलं यानमारुहेत् ॥ १३.१६४.९८ ॥

ପଞ୍ଚବିଂଶ ଦିନରେ ଯେ ଏକ ଭୋଜନ କରେ, ସଦା ବାର ମାସ ଧରି, ସେ ପ୍ରଚୁର ଯାନରେ ଆରୋହଣ କରେ।

13.164.99

सिंहव्याग्रप्रयुक्तैस्तु मेघनिःस्वननादितैः ।
स रथैर्नन्दिघोषैश्च पृष्ठतो ह्यनुगम्यते।
देवकन्यासमारूढैः काञ्चनैर्विमलैः शुभैः ॥ १३.१६४.९९ ॥

ସିଂହ ଓ ବାଘ ଯୋଡ଼ା ରଥ, ମେଘଗର୍ଜନ ପରି ନାଦିତ ରଥରେ, ନନ୍ଦିଘୋଷ ସହିତ ସେ ପଛକୁ ଅନୁଗମିତ ହୁଏ; ଦେବକନ୍ୟାଙ୍କ ଆରୋହିତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ନିର୍ମଳ, ଶୁଭ ରଥରେ।

13.164.100

विमानमुत्तमं दिव्यमास्थाय सुमनोहरम् ।
तत्र कल्पसहस्रं वै वसते स्त्रीशतावृते।
सुधारसं चोपजीवन्नमृतोपममुत्तमम् ॥ १३.१६४.१०० ॥

ଉତ୍ତମ, ଦିବ୍ୟ, ଅତି ମନୋରମ ବିମାନରେ ଆରୋହଣ କରି, ଶହ ଶହ ନାରୀ ଦ୍ୱାରା ଘେରି, ସେଠାରେ ସେ ହଜାର କଳ୍ପ ବାସ କରେ; ଅମୃତ ସମାନ ଉତ୍ତମ ସୁଧାରସ ସେବନ କରି।

13.164.101

षड्विंशे दिवसे यस्तु प्रकुर्यादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु नियतो नियताशनः।
जितेन्द्रियो वीतरागो जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.१०१ ॥

ଛବିଶ ଦିନରେ ଯେ ଏକ ଭୋଜନ କରେ, ସଦା ବାର ମାସ ଧରି, ନିୟମିତ ଆହାରୀ, ଜିତେନ୍ଦ୍ରିୟ, ବୀତରାଗ ହୋଇ ଜାତବେଦସ ଅଗ୍ନିକୁ ଆହୁତି ଦେଉଥିବା।

13.164.102

स प्राप्नोति महाभागः पूज्यमानोऽप्सरोगणैः ।
सप्तानां मरुतां लोकान्वसूनां चापि सोश्नुते ॥ १३.१६४.१०२ ॥

ସେ ମହାଭାଗ ଅପ୍ସରା ଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୋଇ ସପ୍ତ ମରୁତ୍‌ ଓ ବସୁଗଣଙ୍କ ଲୋକ ପାଇ ଭୋଗ କରନ୍ତି।

13.164.103

विमानैः स्फाटिकैर्दिव्यैःइ सर्वरत्नैरलङ्कृतैः ।
गन्धर्वैरप्सरोभिश्चि पूज्यमानः प्रमोदते।
द्वेऽर्बुदानां सहस्रे तु दिव्ये दिव्येन तेजसा ॥ १३.१६४.१०३ ॥

ସ୍ଫଟିକ ନିର୍ମିତ, ସର୍ବରତ୍ନ ଅଳଙ୍କୃତ ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରା ଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୋଇ ସେ ଆନନ୍ଦ କରେ। ଦିବ୍ୟ ତେଜ ସହ ଦୁଇ ଅର୍ବୁଦ ସହସ୍ର (ବିମାନରେ)।

13.164.104

सप्तविंशेऽथ दिवसे यः कुर्यादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.१०४ ॥

ସପ୍ତବିଂଶ ଦିନରେ ଯିଏ ଏକ ଥର ଭୋଜନ କରେ, ଏବଂ ବାର ମାସ ଧରି ଜାତବେଦ (ଅଗ୍ନି)ରେ ଆହୁତି ଦିଏ।

13.164.105

फलं प्राप्नोति विपुलं देवलोके च पूज्यते ।
अमृताशी वसंस्तत्र स वितृपः प्रमोदते ॥ १३.१६४.१०५ ॥

ସେ ବିପୁଳ ଫଳ ପାଏ, ଦେବଲୋକରେ ପୂଜିତ ହୁଏ। ସେଠାରେ ଅମୃତ ଭୋଜନ କରି ବାସ କରି ତୃପ୍ତ ହୋଇ ଆନନ୍ଦ କରେ।

13.164.106

देवर्षिचरिताँल्लोकान्राजर्षिभिरनुष्ठितान् ।
अध्यावसति दिव्यात्मा विमानवरमास्थितः ॥ १३.१६४.१०६ ॥

ଦେବର୍ଷି ଓ ରାଜର୍ଷିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଚରିତ ଲୋକରେ ଦିବ୍ୟାତ୍ମା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିମାନରେ ଆରୂଢ଼ ହୋଇ ବାସ କରେ।

13.164.107

स्त्रीभिर्मिनोभिरामाभी रममाणो मदोत्कटः ।
युगकल्पसहस्राणि त्रीण्यावसति वै सुखम् ॥ १३.१६४.१०७ ॥

ସୁନ୍ଦର ସ୍ତ୍ରୀ-ପୁରୁଷଙ୍କ ସହ ରମଣ କରି, ଆନନ୍ଦରେ ଉନ୍ମତ୍ତ ହୋଇ, ତିନି ହଜାର ଯୁଗ-କଳ୍ପ ସୁଖରେ ବାସ କରେ।

13.164.108

योऽष्टाविंशे तु दिवसे प्राश्नीयादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु जितात्मा विजितेन्द्रियः ॥ १३.१६४.१०८ ॥

ଯିଏ ଅଠାଇଶ ଦିନରେ ଏକଥର ଭୋଜନ କରେ, ବାର ମାସ ସଦା ଆତ୍ମଜୟୀ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଜୟୀ ହୋଇ।

13.164.109

फलं देवर्षिचरितं विपुलं समुपाश्नुते ।
भोगवांस्तेजसा भाति सहस्रांशुरिवामलः ॥ १३.१६४.१०९ ॥

ସେ ଦେବର୍ଷିମାନଙ୍କ ଆଚରଣର ବିପୁଳ ଫଳ ପାଏ; ଭୋଗସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ନିର୍ମଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତେଜରେ ଦୀପ୍ତି ପାଏ।

13.164.110

सुकुमार्यश्च नार्यस्तं रममाणाः सुवर्चसः ।
पीनस्तनोरुजघना दिव्याभरणभूषिताः ॥ १३.१६४.११० ॥

ସୁକୁମାରୀ ଓ ତେଜସ୍ୱିନୀ ନାରୀମାନେ ତାଙ୍କ ସହ ରମଣ କରନ୍ତି; ପୁଷ୍ଟ ସ୍ତନ, ଊରୁ ଓ ଜଘନଯୁକ୍ତ, ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାରରେ ଭୂଷିତ।

13.164.111

रमयन्ति मनःकान्ता विमाने सूर्यसन्निबे ।
सर्वकामगमे दिव्ये कल्पायुतशतं समाः ॥ १३.१६४.१११ ॥

ମନର ପ୍ରିୟାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ରମାନ୍ତି; ସର୍ବକାମଗାମୀ ସେହି ବିମାନ ଶହଶହସ୍ର କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।

13.164.112

एकोनत्रिंशदिवसे यः प्राशेदेकभोजनम् ।
तस्य लोकाः शुभा दिव्या देवराजर्षिपूजिताः
तस्य लोकाः शुभा दिव्या देवराजर्षिपूजिताः ॥ १३.१६४.११२ ॥

ଯିଏ ଊଣା ତିରିଶ ଦିନରେ ଏକଥର ଭୋଜନ କରେ, ତାହାର ଲୋକମାନେ ଶୁଭ ଓ ଦିବ୍ୟ; ଦେବରାଜ ଓ ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ।

13.164.113

विमानं सूर्यचन्द्राभं दिव्यं समधिगच्छति ।
जातरूपमयं युक्तं सर्वरत्नसमन्वितम्।
अप्सरोगणसङ्कीर्णं गन्धर्वैरभिनादितम् ॥ १३.१६४.११३ ॥

ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ର ସମାନ ଆଭାର ଦିବ୍ୟ ବିମାନ ପାଏ; ସୁନାମୟ, ସର୍ବରତ୍ନଯୁକ୍ତ, ଅପ୍ସରା ସମୂହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ନାଦରେ ନିନାଦିତ।

13.164.114

तत्र चैनं शुभा नार्यो दिव्याभरणभूषिताः ।
मनोभिरामा मधुरा रमयन्ति मदोत्कटाः ॥ १३.१६४.११४ ॥

ସେଠାରେ ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାରରେ ସୁସଜ୍ଜିତ, ମନୋହାରିଣୀ, ମଧୁର, ମଦମତ୍ତ ଶୁଭ ନାରୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ରମାନ୍ତି।

13.164.115

भोगवांस्तेजसा युक्तो वैश्वानरसमप्रभः ।
दिव्यो दिव्येन वपुषा भ्राजमान इवामरः ॥ १३.१६४.११५ ॥

ଭୋଗସମ୍ପନ୍ନ, ତେଜରେ ଯୁକ୍ତ, ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିସମ ପ୍ରଭାଯୁକ୍ତ, ଦିବ୍ୟ ଶରୀରରେ ଝଲସୁଥିବା ଅମର ପରି।

13.164.116

वसूनां मरुतां चैव साध्यानामश्विनोस्तथा ।
रुद्राणां च तथा लोकं ब्रह्मलोकं च गच्छति ॥ १३.१६४.११६ ॥

ବସୁ, ମରୁତ, ସାଧ୍ୟ, ଅଶ୍ୱିନୀ ଓ ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ଲୋକକୁ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ମଧ୍ୟ ସେ ଯାଏ।

13.164.117

यस्तु मासे गते भुङ्क्ते एकभक्तं समाहितः ।
सदा द्वादश मासान्वै ब्रह्म्लोकमवाप्नुयात् ॥ १३.१६४.११७ ॥

ଯିଏ ମାସ ଗଲା ପରେ ଏକଭକ୍ତ (ଦିନରେ ଏକ ଥର ଭୋଜନ) କରେ, ସମାହିତ ଚିତ୍ତରେ ସଦା ବାର ମାସ ଧରି, ସେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ପାଏ।

13.164.118

सुधारसकृताहार श्रीमान्सर्वमनोहरः ।
तेजसा वपुषा लक्ष्म्या भ्राजते रश्मिवानिव ॥ १३.१६४.११८ ॥

ଅମୃତ ରସରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଆହାର ଖାଇବା ଶ୍ରୀମାନ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମନ ହରଣକାରୀ, ତେଜ, ଶରୀର ଓ ଶୋଭାରେ କିରଣଯୁକ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଝଲସେ।

13.164.119

दिव्यमाल्याम्बरधरो दिव्यगन्धानुलेपनः ।
सुखेष्वभिरतो भोगी दुःखानामविजानकः ॥ १३.१६४.११९ ॥

ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ଧାରଣକାରୀ, ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧି ଲେପ ଲଗାଇଥିବା, ସୁଖରେ ରମଣ କରୁଥିବା, ଭୋଗୀ, ଦୁଃଖ ଅଜ୍ଞାତ।

13.164.120

स्वयंप्रभाभिर्नारीभिर्विमानस्थो महीयते ।
रुद्रदेवर्षिकन्याभिः सततं चाभिपूज्यते ॥ १३.१६४.१२० ॥

ସ୍ୱୟଂପ୍ରଭା ନାରୀମାନଙ୍କ ସହିତ ବିମାନରେ ଥିବା ସେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ; ରୁଦ୍ର, ଦେବ ଓ ଋଷିକନ୍ୟାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସର୍ବଦା ପୂଜିତ ହୁଏ।

13.164.121

नानारमणरूपाभिर्नानारागाभिरेव च ॥ १३.१६४.१२१ ॥

ବହୁ ମନୋହର ରୂପ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଅନୁରାଗରେ ଥିବା ନାରୀମାନଙ୍କ ସହିତ।

13.164.122

विमाने गगनाकारे सूर्यवैडूर्यसन्निभे ।
पृष्ठतः सोमसङ्करो उदर्के चाभ्रसन्निभे ॥ १३.१६४.१२२ ॥

ଆକାଶାକାର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ବୈଦୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ବିମାନରେ; ପଛରେ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ମିଶି, ପ୍ରଭାତରେ ମେଘ ସଦୃଶ।

13.164.123

दक्षिणायां तु रक्ताभे अधस्तान्नीलमण्डले ।
ऊर्ध्वं विचित्रसङ्काशे नैको वसति पूजितः ॥ १३.१६४.१२३ ॥

ଦକ୍ଷିଣରେ ରକ୍ତ ଆଭାଯୁକ୍ତ, ତଳେ ନୀଳ ମଣ୍ଡଳରେ, ଉପରେ ବିଚିତ୍ର ଆକାରରେ — ପୂଜିତ ହୋଇ ସେ ଏକାକୀ ବାସ କରେ ନାହିଁ।

13.164.124

यावद्वर्षसहस्रं वै जम्बूद्वीपे प्रवर्षति ।
तावत्संवत्सराः प्रोक्ता ब्रह्मलोकेऽस्य धीमतः ॥ १३.१६४.१२४ ॥

ଜମ୍ବୂଦ୍ୱୀପରେ ଯେତେ ହଜାର ବର୍ଷ ବର୍ଷା ହୁଏ, ସେତେ ବର୍ଷ ସେଇ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କର ବ୍ରହ୍ମଲୋକରେ ବାସ କୁହାଯାଇଛି।

13.164.125

विप्रुषश्चैव यावन्त्यो निपतन्ति नभस्तलात् ।
वर्षासु वर्षतस्तावन्निवसत्यमरप्रभः ॥ १३.१६४.१२५ ॥

ଆକାଶରୁ ଯେତେ ବୁନ୍ଦା ପଡ଼େ, ବର୍ଷାରେ ବର୍ଷିବା ସମୟରେ ଯେତେ, ସେତେ କାଳ ଦେବତା ସଦୃଶ ତେଜସ୍ୱୀ ସେ ବାସ କରେ।

13.164.126

मासोपवासी वर्षैस्तु दशभिः स्वर्गमुत्तमम् ।
महर्षित्वमथासाद्य सशरीरगतिर्भवेत् ॥ १३.१६४.१२६ ॥

ଯିଏ ଏକ ମାସ ଉପବାସ କରେ, ସେ ଦଶ ବର୍ଷରେ ଉତ୍ତମ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇ ମହର୍ଷିତ୍ୱ ଲାଭ କରେ ଏବଂ ଶରୀର ସହିତ ଗତି ପାଏ।

13.164.127

मुनिर्दान्तो जितक्रोधो जितशिश्नोदरः सदा ।
जुह्वन्नग्नींश्च नियतः सन्ध्योपासनसेविता ॥ १३.१६४.१२७ ॥

ମୁନି, ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦମନ କରେ, କ୍ରୋଧ ଜିତେ, କାମ ଓ ଉଦର ଜିତେ, ସର୍ବଦା ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦିଏ, ନିୟମିତ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟା ଉପାସନାରେ ନିରତ।

13.164.128

बहुभिर्नियमैरेवं शुचिरश्नाति यो नरः ।
अभ्रावकाशशीलश्च तस्य भानोरिव त्विषः ॥ १३.१६४.१२८ ॥

ଏହିପରି ବହୁ ନିୟମରେ ଶୁଚି ହୋଇ ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ଭୋଜନ କରେ, ଏବଂ ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ ରହିବାର ସ୍ୱଭାବ ଥାଏ, ତାହାର ତେଜ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତେଜ ପରି ହୁଏ।

13.164.129

दिवं गत्वा शरीरेण स्वेन राजन्यथाऽमरः ।
स्वर्गं पुण्यं यथाकाममुपभुङ्क्ते तथाविधः ॥ १३.१६४.१२९ ॥

ହେ ରାଜନ୍, ସେ ନିଜ ଶରୀରରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇ ଦେବତା ପରି ପୁଣ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଭୋଗ କରେ; ଏପରି ବ୍ୟକ୍ତି।

13.164.130

एथ ते भरतश्रेष्ठ यज्ञानां विधिरुत्तमः ।
व्याख्यातो ह्यानुपूर्व्येण उपवासफलात्मकः ॥ १३.१६४.१३० ॥

ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଉପବାସ ଫଳସ୍ୱରୂପ ଯଜ୍ଞର ଏହି ଉତ୍ତମ ବିଧି ତୁମକୁ କ୍ରମାନୁସାରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି।

13.164.131

दरिद्रैर्मनुजैः पार्थ प्राप्यं यज्ञफलं यथा ।
देवद्विजातिपूजायां रतो भरतसत्तमम् ॥ १३.१६४.१३१ ॥

ହେ ପାର୍ଥ, ଦରିଦ୍ର ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯଜ୍ଞଫଳ ପାଇପାରନ୍ତି; ସେହିପରି ଦେବତା ଓ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ପୂଜାରେ ନିରତ ବ୍ୟକ୍ତି, ହେ ଭରତସତ୍ତମ।

13.164.132

उपवासविधिस्त्वेष विस्तरेण प्रकीर्तितः ।
नियतेष्वप्रमत्तेषु शौचवत्सु महात्मसु ॥ १३.१६४.१३२ ॥

ଏହି ଉପବାସ ବିଧି ବିସ୍ତାରିତ ଭାବେ କୀର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଛି — ସଂଯମୀ, ସତର୍କ, ଶୁଚିତା ରକ୍ଷାକାରୀ ଏବଂ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ପାଇଁ।

13.164.133

दम्भद्रोहनिवृत्तेषु कृतबुद्धिषु भारत ।
अचलेष्वप्रकम्पेषु मा ते भूदत्र संशयः ॥ १३.१६४.१३३ ॥

ଦମ୍ଭ ଓ ଦ୍ରୋହରୁ ନିବୃତ୍ତ, ଦୃଢ଼ବୁଦ୍ଧି, ଅଚଳ ଏବଂ ଅକମ୍ପିତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ — ହେ ଭାରତ, ଏଥିରେ ତୁମର ସନ୍ଦେହ ନ ହେଉ।