Mahābhārata · Adhyāya 13.164
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.164.1
पितामहेन विधिवद्यज्ञाः प्रोक्ता महात्मना ।
गुणाश्चैषां यथातथ्यं प्रेत्य चेह च सर्वशः ॥ १३.१६४.१ ॥
O avô, de alma magnânima, declarou os sacrifícios segundo a regra, e seus méritos como são, aqui e depois da morte, em todos os aspectos.
13.164.2
न तै शक्या दरिद्रेण यज्ञाः प्राप्तुं पितामह ।
बहूपकरणा यज्ञा नानासम्भारविस्तराः ॥ १३.१६४.२ ॥
Avô, estes sacrifícios não podem ser obtidos por um pobre; os sacrifícios exigem muitos utensílios e grande variedade de materiais.
13.164.3
पार्थिवै राजपुत्रैर्वा शक्याः प्राप्तुं पितामह ।
नार्थन्यूनैरवगुणैरेकात्मभिरसंहतैः ॥ १३.१६४.३ ॥
Avô, esses sacrifícios podem ser obtidos por reis ou príncipes? Não por aqueles que carecem de riqueza e qualidades, que são solitários e desunidos.
13.164.4
यो दरिद्रैरपि विधिः शक्यः प्राप्तुं सदा भवेत् ।
अर्थन्यूनैरवगुणैरेकात्मभिरसंहतैः।
तुल्यो यज्ञफलैरेतैस्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.१६४.४ ॥
Diz-me, avô, o rito que sempre pode ser alcançado mesmo pelos pobres — por quem carece de riqueza e qualidades, solitário e desunido — e que é igual em fruto a estes sacrifícios.
13.164.5
इदमङ्गिरसा प्रोक्तमुपवासफलात्मकम् ।
विधिं यज्ञफलैस्तुल्यं तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ १३.१६४.५ ॥
Este rito, que consiste no fruto do jejum e é igual aos frutos dos sacrifícios, foi declarado por Aṅgiras. Compreende-o, Yudhiṣṭhira.
13.164.6
यस्तु कल्यं तथा सायं भुञ्जानो नान्तरा पिबेत् ।
अहिंसानिरतो नित्यं जुह्वानो जातवेदसम्।
षड्भिरेव स वर्षैस्तु सिध्यते नात्र संशयः ॥ १३.१६४.६ ॥
Aquele que come apenas de manhã e à noite, não bebe água entre as refeições, está sempre dedicado à não violência e oferece oblações a Jātavedas (Agni), alcança a realização em seis anos; não há dúvida disso.
13.164.7
तप्तकाञ्चनवर्णं च विमानं लभते नरः ।
देवस्त्रीणामधीवासे नृत्तगीतनिनादिते।
प्राजापत्ये वसेत्पद्मं वर्षाणामग्निसन्निभे ॥ १३.१६४.७ ॥
O homem obtém um carro celeste da cor do ouro fundido e habita a morada das esposas dos deuses, ressoante de dança e canto; no mundo de Prajāpati habita por um período de anos como um lótus, resplandecente como o fogo.
13.164.8
त्रीणि वर्षाणि यः प्राशेत्सततं त्वेकभोजनम् ।
धर्मत्नीरतो नित्यमग्निष्टोमफलं लभेत्।
यज्ञं बहुसुवर्णं वा वासवप्रियमाचरेत् ॥ १३.१६४.८ ॥
Quem, durante três anos, come constantemente uma só refeição, sempre devotado à sua esposa legítima, obtém o fruto do sacrifício Agniṣṭoma; ou então realize um sacrifício caro a Vāsava com muito ouro.
13.164.9
सत्यवान्दानशीलश्च ब्रह्मण्यश्चानसूयकः ।
क्षान्तो दान्तो जितक्रोधः स गच्छति परां गतिम् ॥ १३.१६४.९ ॥
O veraz, generoso, devotado aos brâmanes, livre de inveja, paciente, dominado e que venceu a ira, alcança a meta suprema.
13.164.10
पाण्डुराभ्रपतीकाशे विमाने हंसलक्षणे ।
द्वे समाप्ते ततः पद्मे सोप्सरोभिर्वसेत्सह ॥ १३.१६४.१० ॥
Num carro celeste semelhante a uma nuvem branca, marcado como um cisne, quando dois períodos de lótus se completam, habita junto com as apsarás.
13.164.11
द्वितीये दिवसे यस्तु प्राश्नीयादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.११ ॥
Quem, no segundo dia, come apenas uma refeição, e durante doze meses faz continuamente oferendas a Jātavedas (Agni).
13.164.12
अग्निकार्यपरो नित्यं नित्यं कल्यप्रबोधनः ।
अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ १३.१६४.१२ ॥
O homem que se dedica sempre aos ritos do fogo e acorda todos os dias ao amanhecer obtém o fruto do sacrifício Agniṣṭoma.
13.164.13
हंससारसयुक्तं च विमानं लभते नरः ।
इन्द्रलोके च वसते वरस्त्रीभिः समावृतः ॥ १३.१६४.१३ ॥
O homem obtém uma carruagem celeste atrelada a cisnes e grous, e habita o mundo de Indra cercado de mulheres excelentes.
13.164.14
तृतीये दिवसे यस्तु प्राश्नीयादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.१४ ॥
Aquele que, no terceiro dia, come apenas uma refeição, e por doze meses sempre oferece oblações ao fogo Jātavedas—
13.164.15
अग्निकार्यपरो नित्यं नित्यं कल्यप्रबोधनः ।
अतिरात्रस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ॥ १३.१६४.१५ ॥
Aquele que é sempre devotado aos ritos do fogo e acorda ao amanhecer todos os dias obtém o fruto incomparável do sacrifício Atirātra.
13.164.16
मयूरहंसयुक्तं च विमानं लभते नरः ।
सप्तर्षीणां सदा लोके सोप्सरोभिर्वसेत्सह।
निवर्तनं च तत्रास्य त्रीणि पद्मानि वै विदुः ॥ १३.१६४.१६ ॥
O homem obtém uma carruagem celeste atrelada a pavões e cisnes, e sempre habita o mundo dos sete sábios junto às apsaras. Ali, dizem, há três lótus para o seu retorno.
13.164.17
दिवसे यश्चतुर्थे तु प्राश्नीयादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासान्वै जुह्वानो जातवेदसम्।
वाजपेयस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नीत्यनुत्तमम्। ॥ १३.१६४.१७ ॥
Aquele que, no quarto dia, come apenas uma refeição, e por doze meses sempre oferece oblações ao fogo Jātavedas, obtém o fruto incomparável do sacrifício Vājapeya.
13.164.18
इन्द्रिकन्याभिरूढं च विमान लभते नरः ।
सागरस्य च पर्यन्ते वासवं लोकमावसेत्।
देवराजस्य च क्रीडां नित्यकालमवेक्षते ॥ १३.१६४.१८ ॥
O homem obtém uma carruagem celeste ocupada pelas filhas de Indra, habita o mundo de Vāsava na beira do oceano, e sempre contempla o jogo do rei dos deuses.
13.164.19
दिवसे पञ्चमे यस्तु प्राश्नीयादैकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.१९ ॥
Aquele que, no quinto dia, come apenas uma refeição e, durante doze meses, sempre oferece oblações a Jātavedas (Agni),
13.164.20
अलुब्धः। सत्यवादी च ब्रह्मण्यश्चाविहिंसकः ।
अनसूयुरपापस्थो द्वादशाहफलं लभेत् ॥ १३.१६४.२० ॥
Aquele que está livre de cobiça, é veraz, devotado aos brāhmaṇas, não violento, livre da inveja e permanece sem pecado, obtém o fruto de doze dias.
13.164.21
जाम्बूनदमयं दिव्यं विमानं हंसलक्षणम् ।
सूर्यमालासमाभासमारोहेत्पाण्डुरं गुहम् ॥ १३.१६४.२१ ॥
Um veículo celeste de ouro de Jāmbūnada, marcado com um cisne, brilhando como uma guirlanda de sóis; que ele ascenda àquela caverna branca.
13.164.22
आवर्तनानि चत्वारि तथा पद्मानि द्वादश ।
शराग्निपरिमाणं च तत्रासौ वसते सुखम् ॥ १३.१६४.२२ ॥
Ali há quatro revoluções e doze lótus, medidos pelas flechas e pelos fogos, e ali ele habita em felicidade.
13.164.23
दिवसे यस्तु षष्ठे वै मुनिः प्राशेत भोजनम् ।
सदा द्वादशमासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.२३ ॥
Aquele que, no sexto dia, come como um sábio e, durante doze meses, sempre oferece oblações a Jātavedas (Agni),
13.164.24
सदा त्रिषवणस्नायी ब्रह्मचार्यनसूयकः ।
गवामयनयज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ॥ १३.१६४.२४ ॥
Aquele que sempre se banha nos três momentos do dia, é um brahmacārin livre da inveja, obtém o fruto supremo do sacrifício Gavāmayana.
13.164.25
अग्निज्वालासमाभासं हंसबर्हिणसेवितम् ।
शातकुम्भसमायुक्तं साधयेद्यानमुत्तमम् ॥ १३.१६४.२५ ॥
Brilhando como a chama de um fogo, cercado de cisnes e pavões, adornado de ouro, deve alcançar um veículo supremo.
13.164.26
तथैवाप्सरसामङ्के प्रतिसुप्तः प्रबोध्यते ।
नूपुराणां निनादेन मेखलानां च निःस्वनैः ॥ १३.१६४.२६ ॥
Do mesmo modo, deitado de novo no colo das apsarases, é despertado pelo som das tornozeleiras e pelo tilintar dos cinturões.
13.164.27
कोटीसहस्रं वर्षाणां त्रीणि कोटिशतानि च ।
पद्मान्यष्टादश तथा पताके द्वे तथैव च ॥ १३.१६४.२७ ॥
Mil crores de anos, trezentos crores, dezoito padmas, e dois estandartes, e igualmente.
13.164.28
अयुतानि च पञ्चशदृक्षचर्मशतस्य च ।
लोम्नां प्रमाणेन समं ब्रह्मलोके महीयते ॥ १३.१६४.२८ ॥
Dez mil e cinquenta, iguais em medida aos pelos de cem peles de urso, é honrado no mundo de Brahmā.
13.164.29
दिवसे सप्तमे यस्तु प्राश्नीयादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.२९ ॥
Aquele que, no sétimo dia, come apenas uma refeição, e durante doze meses oferece continuamente oblações ao fogo Jātavedas.
13.164.30
सरस्वतीं गोपयानो ब्रह्मचर्यं समाचरन् ।
सुमनोवर्णकं चैव मधु मांसं च वर्जयन् ॥ १३.१६४.३० ॥
Guardando o Sarasvatī, praticando a castidade, abstendo-se da planta de cor de flor, do mel e da carne.
13.164.31
पुरुषो मरुतां लोकमिन्द्रलोकं च गच्छति ।
तत्रतत्र हि सिद्धार्थो देवकन्याभिरुह्यते ॥ १३.१६४.३१ ॥
O homem vai ao mundo dos Marutas e ao mundo de Indra; ali, aquele cujos objetivos foram cumpridos é levado pelas filhas dos deuses.
13.164.32
फलं बहुसुवर्णस्य यज्ञस्य लभते नरः ।
सङ्ख्यामतिगुणां चापि तेषु लोकेषु मोदते ॥ १३.१६४.३२ ॥
O homem obtém o fruto de um sacrifício rico em oferendas de ouro, e nesses mundos alegra-se com virtudes sem conta.
13.164.33
यस्तु संवत्सरं क्षान्तो भुङ्क्तेऽहन्यष्टमे नरः ।
देवकार्यपरो नित्यं जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.३३ ॥
O homem que, paciente durante um ano, come no oitavo dia, sempre dedicado ao serviço dos deuses, oferecendo oblações ao fogo Jātavedas—
13.164.34
पौण्डरीकस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ।
पद्मवर्णनिभं चैव विमानमधिरोहति ॥ १३.१६४.३४ ॥
Ele obtém o fruto supremo do sacrifício Puṇḍarīka e sobe a um carro celeste da cor do lótus.
13.164.35
मृष्टाः कनकगौर्यश्च नार्यः श्यामास्तथा पराः ।
वयोरूपविलासिन्यो लभते नात्र संशयः ॥ १३.१६४.३५ ॥
Ele obtém mulheres adornadas, de pele dourada, de pele escura e outras, alegres pela juventude e beleza; não há dúvida disso.
13.164.36
यस्तु संवत्सरं भुङ्क्ते नवमेनवमेऽहनि ।
सदा द्वादशमासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.३६ ॥
O homem que, durante um ano, come a cada nono dia, e durante doze meses sempre oferece oblações ao fogo Jātavedas—
13.164.37
अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ।
पुण्डरीकप्रकाशं च विमानं लभते नरः ॥ १३.१६४.३७ ॥
Esse homem obtém o fruto supremo de mil sacrifícios do cavalo e alcança uma carruagem celeste que brilha como um lótus branco.
13.164.38
दीप्तसूर्याग्नितेजोभिर्दिव्यमालाभिरेव च ।
नीयते रुद्रकन्याभिः सोन्तरिक्षं सनातनम् ॥ १३.१६४.३८ ॥
As filhas de Rudra, resplandecentes com o esplendor do sol e do fogo e adornadas com guirlandas divinas, conduzem-no pelo céu eterno.
13.164.39
अष्टादशसहस्राणि वर्षाणां कल्पमेव च ।
कोटीशतसहस्रं च तेषु लोकेषु मोदते ॥ १३.१६४.३९ ॥
Por dezoito mil anos, um kalpa e cem mil koṭis de tempo, ele se alegra naqueles mundos.
13.164.40
यस्तु संवत्सरं भुङ्क्ते दशाहे वै गतेगते ।
सदा द्वादश मासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.४० ॥
Aquele que, por um ano, come no décimo dia e, por doze meses, sempre oferece oblações ao fogo Jātavedas.
13.164.41
ब्रह्मकन्यानिवासे स सर्वभूतमनोहरे ।
अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ॥ १३.१६४.४१ ॥
Na morada das filhas de Brahmā, que encanta o coração de todos os seres, ele obtém o fruto supremo de mil sacrifícios do cavalo.
13.164.42
रूपवत्यश्च तं कन्या रमयन्ति सदा नरम् ।
नीलोत्पलनिभैर्वर्णै रक्तोत्पलनिभैस्तथा ॥ १३.१६४.४२ ॥
Donzelas formosas sempre deleitam aquele homem, com uma tez semelhante ao lótus azul e também ao lótus vermelho.
13.164.43
विमानं मण्डलावर्तमावर्तगहनाकुलम् ।
सागरोर्मिप्रतीकाशं स लभेद्यानमुत्तमम् ॥ १३.१६४.४३ ॥
Ele obterá um veículo supremo, um carro celeste (vimāna) que gira em círculos, denso de redemoinhos, semelhante às ondas do oceano.
13.164.44
विचित्रमणिमालाभिर्नादितं शङ्खनिःस्वनैः ।
स्फाटिकैर्वज्रसारैश्च स्तम्भैः सुकृतवेदिकम्।
आरोहति महद्यानं हंससारसवाहनम् ॥ १३.१६४.४४ ॥
Ele sobe àquele grande veículo, adornado com guirlandas de joias variadas, ressoando com o som das conchas, com colunas de cristal e pedra dura como diamante e plataformas bem feitas, puxado por cisnes e grous.
13.164.45
एकादशे तु दिवसे यः प्राप्ते प्राशते हविः ।
सदा द्वादशमासांस्तु जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.४५ ॥
Aquele que, no undécimo dia, come a oferenda que lhe chegou, e por doze meses oferece continuamente ao fogo, Jātavedas.
13.164.46
परिस्त्रियं नाभिलषेद्वाचाथ मनसाऽपि वा ।
अनृतं च न भाषेत मातापित्रोःक कृतेऽपि वा।
अभिगच्छेन्महादेवं विमानस्थं महाबलम् ॥ १३.१६४.४६ ॥
Não deve desejar a mulher alheia, nem por palavra nem mesmo em pensamento, nem dizer mentira, nem mesmo por mãe ou pai; deve aproximar-se do grande deus, poderoso, sentado no carro celeste.
13.164.47
अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ।
स्वायंभुवं च पश्येत विमानं समुपस्थितम् ॥ १३.१६४.४७ ॥
Obtém o fruto incomparável de mil sacrifícios do cavalo, e vê o carro celeste do Svayambhū (o autoexistente) que se apresenta perto.
13.164.48
कुमार्यः काञ्चनाभासा रूपवत्यो नयन्ति तम् ।
रुद्राणां तमधीवासं दिवि दिव्यं मनोहरम् ॥ १३.१६४.४८ ॥
Donzelas resplandecentes como ouro, belas, o conduzem àquela morada divina e encantadora dos Rudras, no céu.
13.164.49
वर्षाण्यपरिमेयानि युगान्तमपि चावसेत् ।
कोटीशतसहस्रं च दशकोटिशतानि च ॥ १३.१६४.४९ ॥
Por anos incontáveis, até mesmo até o fim de uma era, ele habitaria ali, e por cem mil koṭis e dez koṭis de centenas.
13.164.50
रुद्रं नित्यं प्रणमते देवदानवसम्मतम् ।
स तस्मै दर्शनं प्राप्तो दिवसेदिवसे भवेत् ॥ १३.१६४.५० ॥
Quem sempre se curva diante de Rudra, honrado por deuses e dānavas, obtém sua visão dia após dia.
13.164.51
दिवसे द्वादशे यस्तु प्राप्तो वै प्राशते हविः ।
सदा द्वादश मासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.५१ ॥
Quem, chegando no décimo segundo dia, come a oblação, e que, por doze meses, sempre oferece a Jātavedas, o fogo.
13.164.52
नियमेन समायुक्तः सर्वमेधफलं लभेत ।
आदित्यैर्द्वादशैस्तस्य विमानं संविधीयते ॥ १३.१६४.५२ ॥
Dotado de disciplina, obtém o fruto de todos os sacrifícios; pelos doze Ādityas, seu carro celeste é preparado.
13.164.53
मणिमुक्ताप्रवालैश्च महार्हैरुपशोभितम् ।
हंसभासा परिक्षिप्तं नागवीथीसमाकुलम् ॥ १३.१६४.५३ ॥
Adornado com gemas, pérolas e corais de grande valor, cercado pelo brilho dos cisnes, repleto de caminhos de elefantes.
13.164.54
मयूरैश्चक्रवाकैश्च कूजद्भिरुपशोभितम् ।
अट्टैर्महद्भिः संयुक्तं ब्रह्मलोके प्रतिष्ठितम् ॥ १३.१६४.५४ ॥
Adornado pelo canto dos pavões e gansos chakravaka, unido a grandes torres, estabelecido no mundo de Brahmā.
13.164.55
नित्यमावसथं राजन्नरनारीसमावृतम् ।
ऋषिरेवं महाभागस्त्वङ्गिराः प्राह धर्मिवित् ॥ १३.१६४.५५ ॥
Ó rei, é uma morada sempre cheia de homens e mulheres. Assim falou o sábio Aṅgiras, muito abençoado, conhecedor do dharma.
13.164.56
त्रयोदशे तु दिवसे प्राप्ते यः प्राशते हविः ।
सदा द्वादश मासान्वै देवसत्रफलं लभेत् ॥ १३.१६४.५६ ॥
Quando chega o décimo terceiro dia, quem come a oblação obtém, durante doze meses, o fruto de um sacrifício divino (devasatra).
13.164.57
रक्तपद्मोदयं नाम विमानं साधयेन्नरः ।
जातरूपप्रयुक्तं च रत्नसञ्चयभूषितम् ॥ १३.१६४.५७ ॥
Um homem deve alcançar o carro celestial chamado Raktapadmodaya, provido de ouro e adornado com montes de joias.
13.164.58
देवकन्याभिराकीर्णं दिव्याभरणभूषितम् ।
पुण्यगन्धोदयं दिव्यं वादित्रैरुपशोभितम् ॥ १३.१६४.५८ ॥
Está repleto de donzelas divinas, adornado com ornamentos divinos, exala perfume puro, é divino e enfeitado com instrumentos musicais.
13.164.59
तत्र शङ्कुपताके द्वे युगान्तं कल्पमेव च ।
अयुतायुतं तथा पद्मं समुद्रं च तथा वसेत् ॥ १३.१६४.५९ ॥
Há ali duas bandeiras de pontas; pode-se morar lá até o fim de uma era, um kalpa, dez mil vezes dez mil, o lótus e o oceano (como medidas de tempo).
13.164.60
गीतगन्धर्वघोषैश्च भेरीपणवनिःस्वनैः ।
सदा प्रह्लादितस्ताभिर्देवकन्याभिरीड्यते ॥ १३.१६४.६० ॥
Sempre alegrado pelos sons do canto, pelos clamores dos gandharvas e pelos tambores e timbales, é louvado por aquelas donzelas divinas.
13.164.61
चतुर्दशे तु दिवसे यः पूर्णे प्राशते हविः ।
सदा द्वादशमासांस्तु महामेधफलं लभेत् ॥ १३.१६४.६१ ॥
Quem, no décimo quarto dia, na lua cheia, come a oferenda, durante doze meses sempre, obtém o fruto de um grande sacrifício do cavalo.
13.164.62
अनिर्देश्यवयोरूपा देवकन्याः स्वलङ्कृताः ।
मृष्टतप्ताङ्गदधरा विमानैरुपयान्ति तम् ॥ १३.१६४.६२ ॥
Donzelas celestiais de idade e beleza indescritíveis, bem adornadas, com membros de ouro polido e refinado, aproximam-se dele em seus carros celestiais.
13.164.63
कलहंसविनिर्घोषैर्नूपुराणां च निःखनैः ।
काञ्चीनां च समुत्कर्षैस्तत्रतत्र निबोध्यते ॥ १३.१६४.६३ ॥
É percebido aqui e ali pelos gritos dos cisnes kalahaṃsa, pelo tilintar de tornozeleiras e cinturões e pelo seu clamor alto.
13.164.64
देवकन्यानिवासे च तस्मिन्वसति मानवः ।
जाह्नवीवालुकाकीर्णं पूर्णं संवत्सरं नरः ॥ १३.१६४.६४ ॥
E o homem que habita um ano inteiro naquela morada das donzelas celestiais, coberta de areias do Ganges…
13.164.65
यस्तु पक्षे गते भुङ्क्ते एकभक्तं जितेन्द्रियः ।
सदा द्वादशमासांस्तु जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.६५ ॥
Quem, com os sentidos dominados, após decorrida a quinzena, come uma única refeição, e durante doze meses sempre oferece oblações a Jātavedas (Agni)…
13.164.66
राजसूयसहस्रस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ।
यानमारोहते दिव्यं हंसबर्हिणलक्षणम् ॥ १३.१६४.६६ ॥
Obtém o fruto supremo de mil sacrifícios Rājasūya e sobe a um veículo divino marcado com cisnes e pavões.
13.164.67
मणिमण्डलकैश्चित्रं जातरूपसमावृतम् ।
दिव्याभरणशोभाभिर्वरस्त्रीभिरलङ्कृतम् ॥ १३.१६४.६७ ॥
Brilhante com círculos de gemas, coberto de ouro e adornado com excelentes mulheres resplandecentes de ornamentos divinos.
13.164.68
एकस्तम्भं चतुर्द्वारं सप्तभौमं सुमङ्गलम् ।
वैजयन्तीसहस्रैश्च शोभितं गीतनिःस्वनै।
दिव्यं दिव्यगुणोपेतं विमानमधिरोहति ॥ १३.१६४.६८ ॥
Um carro celestial divino de um só pilar, quatro portas e sete andares, muito auspicioso, adornado com milhares de estandartes Vaijayantī e o som do canto, dotado de qualidades divinas; nele ele sobe.
13.164.69
मणिमुक्ताप्रवालैश्च भूषितं वैद्युतप्रभम् ।
वसेद्युगसहस्रं च खड्गकुञ्जरवाहनः ॥ १३.१६४.६९ ॥
Adornado com gemas, pérolas e coral, reluzente como um relâmpago, ele habita mil yugas, tendo a espada e o elefante como montarias.
13.164.70
षोडशे दिवसे यस्तु सम्प्राप्ते प्राशते हविः ।
सदा द्वादशमासान्वै सोमयज्ञफलं लभेत् ॥ १३.१६४.७० ॥
Quem, ao chegar o décimo sexto dia, toma a oferenda, obtém sempre, durante doze meses, o fruto do sacrifício de soma.
13.164.71
सोमकन्यानिवासेषु सोऽध्यावसति नित्यशः ।
सौम्यगन्धानुलिप्तश्च कामचारगतिर्भवेत् ॥ १३.१६४.७१ ॥
Ele sempre habita nas moradas das donzelas de Soma, ungido com fragrância agradável, e torna-se aquele cujo movimento é livre.
13.164.72
सुदर्शनाभिर्नारीभिर्मधुराभिस्तथैव च ।
अर्च्यते वै विमानस्थः कामभोगैश्च सेव्यते ॥ १३.१६४.७२ ॥
É honrado por mulheres belas e doces, e, de pé no carro celestial, é servido com os prazeres do desejo.
13.164.73
फलं पद्मशतप्रख्यं महाकल्पं दशाधिकम् ।
आवर्तनानि चत्वारि साधयेच्चाप्यसौ नरः ॥ १३.१६४.७३ ॥
Esse homem obtém um fruto semelhante a cem lótus, dez grandes kalpas a mais, e realiza até quatro āvartanas.
13.164.74
दिवसे सप्तदशमे यः प्राप्ते प्राशते हविः ।
सदा द्वादशमासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.७४ ॥
Aquele que, ao chegar o décimo sétimo dia, toma a oblação e, oferecendo sempre por doze meses a Jātavedas, o fogo.
13.164.75
स्थानं वारुणमैन्द्रं च रौद्रं वाऽप्यधिगच्छति ॥ १३.१६४.७५ ॥
Ele alcança a morada de Varuṇa, ou de Indra, ou mesmo de Rudra.
13.164.76
मारुतं शयनं चैव ब्रह्मलोकं स गच्छति ।
तत्र दैवतकन्याभिरासनेनोपचर्यते ॥ १३.१६४.७६ ॥
Ele vai ao leito dos Marut e ao mundo de Brahmā; lá, donzelas divinas o servem oferecendo-lhe um assento.
13.164.77
भूर्भुवःस्वश्च देवर्षिर्विश्वरूपमवेक्षते ।
तत्र देवाधिदेवस्य कुमार्यो रमयन्ति तम्।
द्वात्रिंशद्रूपदारिण्यो मधुराः समलङ्कृताः ॥ १३.१६४.७७ ॥
Nos mundos Bhūr, Bhuvaḥ e Svaḥ, o sábio divino contempla o de forma universal. Lá, as donzelas do deus dos deuses o deleitam: trinta e duas mulheres belas, doces e bem adornadas.
13.164.78
चन्द्रादित्यावुभौ यावद्गगते चरतः प्रभो ।
तावच्चरत्यसौ धीरः सुधातुल्यरसाशनः ॥ १३.१६४.७८ ॥
Ó senhor, enquanto a lua e o sol se movem ambos no céu, aquele homem firme se move, comendo alimento de sabor semelhante ao néctar.
13.164.79
अष्टादशे यो दिवसे प्राश्नीयादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासान्वै सप्तलोकान्स पश्यति ॥ १३.१६४.७९ ॥
Quem, no décimo oitavo dia, faz uma única refeição, vê durante doze meses sempre os sete mundos.
13.164.80
रथैः स नन्दिघोषैश्च पृष्ठतः सोऽनुगम्यते ।
देवकन्याधिरूढैस्तु भ्राजमानैः स्वलंकृतैः ॥ १३.१६४.८० ॥
Ele é seguido por trás por carros de ruído retumbante, sobre os quais montam donzelas celestiais, radiantes e ricamente adornadas.
13.164.81
व्याघ्रसिंहप्रयुक्तं च मेघस्वननिनादितम् ।
विमानमुत्तमं दिव्यं सुसुखि ह्यधिरोहति ॥ १३.१६४.८१ ॥
Ele sobe, em grande felicidade, o excelente vimāna divino atrelado a tigres e leões, ressoando como o trovão das nuvens.
13.164.82
तत्र कल्पसहस्रं स कन्याभिः सह मोदते ।
सुधारसं च भुञ्जीत अमृतोपममुत्तमम् ॥ १३.१६४.८२ ॥
Ali ele se alegra por mil kalpas com as donzelas e desfruta do supremo suco de néctar, semelhante à ambrosia.
13.164.83
एकोनविंशदिवसे यो भुङ्क्ते एकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासान्वै सप्त लोकान्स पश्यति ॥ १३.१६४.८३ ॥
Quem, no décimo nono dia, faz uma única refeição, vê durante doze meses sempre os sete mundos.
13.164.84
उत्तमं लभते स्थानमप्सरोगणसेवितम् ।
गन्धर्वैरुपगीतं च विमानं सूर्यवर्चसम् ॥ १३.१६४.८४ ॥
Ele obtém uma morada excelente, servida por multidões de apsaras, e um carro celestial cantado pelos gandharvas, radiante como o sol.
13.164.85
तत्रामरवरस्त्रीभिर्मोदते विगतज्वरः ।
दिव्याम्बरधरः श्रीमानयुतानां शतंशतम् ॥ १३.१६४.८५ ॥
Ali ele se alegra com as mais excelentes mulheres dos imortais, livre da febre, vestindo roupas divinas, glorioso, com centenas de centenas de dezenas de milhares.
13.164.86
पूर्णेऽथ विंशे दिवसे यो भुङ्क्ते ह्येकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु सत्यवादी धृतव्रतः ॥ १३.१६४.८६ ॥
Aquele que, ao completar o vigésimo dia, faz uma só refeição, sempre, por doze meses, veraz e firme em seu voto.
13.164.87
अमांसाशी ब्रह्मचारी सर्वभूतहिते रतः ।
स लोकान्विपुलान्रम्यानादित्यानामुपाश्नुते ॥ १३.१६४.८७ ॥
Aquele que não come carne, é celibatário e devotado ao bem de todos os seres, alcança os vastos e deliciosos mundos dos Ādityas.
13.164.88
गन्धर्वैरप्सरोभिश्च दिव्यमाल्यानुलेपनैः ।
विमानैः काञ्चनैर्हृद्यैः पृष्ठतश्चानुगम्यते ॥ १३.१६४.८८ ॥
Gandharvas e Apsarases, com guirlandas e unguentos divinos, em carros aéreos dourados e encantadores, o seguem por trás.
13.164.89
एकविंशो तु दिवसे यो भुङ्क्ते ह्येकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासान्वै जुह्वानो जातवेदसम्।
लोकमौशनसं दिव्यं शक्रलोकं च गच्छति ॥ १३.१६४.८९ ॥
Aquele que, no vigésimo primeiro dia, faz uma só refeição, sempre, por doze meses, oferecendo oblações ao fogo Jātavedas, vai ao divino mundo de Uśanas e ao mundo de Śakra.
13.164.90
अश्विनोर्मरुतां चैव सुखेष्वभिरतः सदा ।
अनभिज्ञश्च दुःखानां विमानवरमास्थितः।
सेव्यमानो वरस्त्रीभिः क्रीडत्यमरवत्प्रभुः ॥ १३.१६४.९० ॥
Sempre deleitando-se nos prazeres dos Aśvins e dos Maruts, desconhecendo a dor, sentado no melhor carro aéreo, servido por excelentes mulheres, aquele senhor brinca como um imortal.
13.164.91
द्वाविंशे दिवसे प्राप्ते यो भुङ्क्ते ह्येकभोजनम् ।
सदा द्वादश मासान्वै जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.९१ ॥
Quando chega o vigésimo segundo dia, aquele que faz uma só refeição e, durante doze meses, oferece oblações a Jātavedas (Agni),
13.164.92
अहिंसानिरतो धीमान्सत्यवागनसूयकः ।
लोकान्वसूनामाप्नोति दिवाकरसमप्रभः ॥ १३.१६४.९२ ॥
O sábio, dedicado à não violência, veraz nas palavras e livre de inveja, alcança os mundos dos Vasus, radiante como o sol.
13.164.93
कामचारी सुधाहारो विमानवरमास्थितः ।
रमते देवकन्याभिर्दिव्याभरणभूषितः ॥ १३.१६४.९३ ॥
Que se move à vontade, alimenta-se de néctar, está montado na melhor das carruagens celestiais e adornado com joias divinas, deleita-se com as filhas dos deuses.
13.164.94
त्रयोविंशे तु दिवसे प्राशेद्यस्त्वेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु मिताहारो जितेन्द्रियः।
वायोरुशनसस्चैव रुद्रलोकं च गच्छति ॥ १३.१६४.९४ ॥
Aquele que faz uma só refeição no vigésimo terceiro dia e, durante doze meses, come com moderação e domínio dos sentidos, vai aos mundos de Vāyu e Uśanas, e ao mundo de Rudra.
13.164.95
कामचारी कामगमः पूज्यमानोऽप्सरोगणैः ।
अनेकयुगपर्यन्तं विमानवरमास्थितः।
रमते देवकन्याभिर्दिव्याभरणभूषितः ॥ १३.१६४.९५ ॥
Que se move à vontade e vai aonde quer, honrado por grupos de apsarases, por muitas eras sentado na melhor das carruagens celestiais, adornado com joias divinas, deleita-se com as filhas dos deuses.
13.164.96
चतुर्विंशे तु दिवसे यः प्राप्ते प्राशते हविः ।
सदा द्वादशमासांश्च जुह्वानो जातवेदसम्।
आदित्यानामधीवासे मोदमानो वसेच्चिरम् ॥ १३.१६४.९६ ॥
Quando chega o vigésimo quarto dia, aquele que come a oferenda e, durante doze meses, oferece a Jātavedas (Agni), habita longamente, alegre, na morada dos Ādityas.
13.164.97
दिव्यमाल्याम्बरधरो दिव्यगन्धानुलेपनः ।
विमाने काञ्चने दिव्ये हंसयुक्ते मनोरमे।
रमते देवकन्यानां सहस्रैरयुतैस्तथा ॥ १३.१६४.९७ ॥
Vestido com guirlandas e roupas divinas, ungido com fragrâncias divinas, num carro dourado e divino atrelado a cisnes, ele se deleita com milhares e dezenas de milhares de donzelas celestiais.
13.164.98
पञ्चविंशे तु दिवसे यः प्राशेदेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु पुष्कलं यानमारुहेत् ॥ १३.१६४.९८ ॥
Aquele que no vigésimo quinto dia faz apenas uma refeição, sempre durante doze meses, sobe a um veículo magnífico.
13.164.99
सिंहव्याग्रप्रयुक्तैस्तु मेघनिःस्वननादितैः ।
स रथैर्नन्दिघोषैश्च पृष्ठतो ह्यनुगम्यते।
देवकन्यासमारूढैः काञ्चनैर्विमलैः शुभैः ॥ १३.१६४.९९ ॥
Atrelados a leões e tigres, rugindo como nuvens de trovão, ao som de tambores nandi, ele é seguido por trás por carros ocupados por donzelas celestiais, dourados, imaculados e auspiciosos.
13.164.100
विमानमुत्तमं दिव्यमास्थाय सुमनोहरम् ।
तत्र कल्पसहस्रं वै वसते स्त्रीशतावृते।
सुधारसं चोपजीवन्नमृतोपममुत्तमम् ॥ १३.१६४.१०० ॥
Subindo a um vimāna excelente, divino e deliciosíssimo, cercado de centenas de mulheres, ele habita ali mil kalpas, alimentando-se do excelente néctar, semelhante à ambrosia.
13.164.101
षड्विंशे दिवसे यस्तु प्रकुर्यादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु नियतो नियताशनः।
जितेन्द्रियो वीतरागो जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.१०१ ॥
Aquele que no vigésimo sexto dia faz apenas uma refeição, sempre durante doze meses, com dieta regrada, senhor dos sentidos, livre da paixão, oferecendo oblações ao fogo Jātavedas.
13.164.102
स प्राप्नोति महाभागः पूज्यमानोऽप्सरोगणैः ।
सप्तानां मरुतां लोकान्वसूनां चापि सोश्नुते ॥ १३.१६४.१०२ ॥
Esse grande afortunado, honrado por multidões de apsarases, obtém e desfruta os mundos dos sete Marutas e também dos Vasus.
13.164.103
विमानैः स्फाटिकैर्दिव्यैःइ सर्वरत्नैरलङ्कृतैः ।
गन्धर्वैरप्सरोभिश्चि पूज्यमानः प्रमोदते।
द्वेऽर्बुदानां सहस्रे तु दिव्ये दिव्येन तेजसा ॥ १३.१६४.१०३ ॥
Em carros celestiais de cristal, adornados com todas as joias, honrado por gandharvas e apsarases, ele se alegra; com brilho divino, em dois mil vezes cem milhões (de carros).
13.164.104
सप्तविंशेऽथ दिवसे यः कुर्यादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६४.१०४ ॥
Aquele que, no vigésimo sétimo dia, faz uma só refeição e, por doze meses, oferece oblações a Jātavedas (Agni).
13.164.105
फलं प्राप्नोति विपुलं देवलोके च पूज्यते ।
अमृताशी वसंस्तत्र स वितृपः प्रमोदते ॥ १३.१६४.१०५ ॥
Obtém fruto abundante e é honrado no mundo dos deuses; habitando lá, comendo ambrosia, satisfeito, ele se alegra.
13.164.106
देवर्षिचरिताँल्लोकान्राजर्षिभिरनुष्ठितान् ।
अध्यावसति दिव्यात्मा विमानवरमास्थितः ॥ १३.१६४.१०६ ॥
Nos mundos percorridos pelos sábios divinos e praticados pelos sábios reais, mora o de alma divina, montado no melhor dos carros celestiais.
13.164.107
स्त्रीभिर्मिनोभिरामाभी रममाणो मदोत्कटः ।
युगकल्पसहस्राणि त्रीण्यावसति वै सुखम् ॥ १३.१६४.१०७ ॥
Deleitando-se com mulheres e homens encantadores, exultante de alegria, habita felizmente por três mil yuga-kalpas.
13.164.108
योऽष्टाविंशे तु दिवसे प्राश्नीयादेकभोजनम् ।
सदा द्वादशमासांस्तु जितात्मा विजितेन्द्रियः ॥ १३.१६४.१०८ ॥
Quem, no vigésimo oitavo dia, toma apenas uma refeição, durante doze meses, sempre senhor de si e dos sentidos.
13.164.109
फलं देवर्षिचरितं विपुलं समुपाश्नुते ।
भोगवांस्तेजसा भाति सहस्रांशुरिवामलः ॥ १३.१६४.१०९ ॥
Obtém o vasto fruto da conduta dos sábios divinos; dotado de prazeres, brilha com esplendor como o sol de mil raios, sem mácula.
13.164.110
सुकुमार्यश्च नार्यस्तं रममाणाः सुवर्चसः ।
पीनस्तनोरुजघना दिव्याभरणभूषिताः ॥ १३.१६४.११० ॥
Mulheres delicadas e radiantes se deleitam com ele, de seios cheios, coxas e quadris generosos, adornadas com joias divinas.
13.164.111
रमयन्ति मनःकान्ता विमाने सूर्यसन्निबे ।
सर्वकामगमे दिव्ये कल्पायुतशतं समाः ॥ १३.१६४.१११ ॥
As amadas de seu coração o deleitam num carro celeste divino, semelhante ao sol, que se move à vontade, por cem mil kalpas de anos.
13.164.112
एकोनत्रिंशदिवसे यः प्राशेदेकभोजनम् ।
तस्य लोकाः शुभा दिव्या देवराजर्षिपूजिताः
तस्य लोकाः शुभा दिव्या देवराजर्षिपूजिताः ॥ १३.१६४.११२ ॥
Quem, no vigésimo nono dia, toma apenas uma refeição: seus mundos são auspiciosos e divinos, honrados pelo rei dos deuses e pelos sábios.
13.164.113
विमानं सूर्यचन्द्राभं दिव्यं समधिगच्छति ।
जातरूपमयं युक्तं सर्वरत्नसमन्वितम्।
अप्सरोगणसङ्कीर्णं गन्धर्वैरभिनादितम् ॥ १३.१६४.११३ ॥
Alcança um carro celeste divino, brilhante como o sol e a lua, de ouro, atrelado e provido de todas as gemas, repleto de bandos de apsarases e ressoando com os gandharvas.
13.164.114
तत्र चैनं शुभा नार्यो दिव्याभरणभूषिताः ।
मनोभिरामा मधुरा रमयन्ति मदोत्कटाः ॥ १३.१६४.११४ ॥
Ali, mulheres auspiciosas, adornadas com joias divinas, encantadoras para a mente, doces e embriagadas de paixão, o deleitam.
13.164.115
भोगवांस्तेजसा युक्तो वैश्वानरसमप्रभः ।
दिव्यो दिव्येन वपुषा भ्राजमान इवामरः ॥ १३.१६४.११५ ॥
Desfrutando de prazeres, dotado de esplendor, de brilho igual ao fogo Vaiśvānara, resplandecendo com um corpo divino como um deus imortal.
13.164.116
वसूनां मरुतां चैव साध्यानामश्विनोस्तथा ।
रुद्राणां च तथा लोकं ब्रह्मलोकं च गच्छति ॥ १३.१६४.११६ ॥
Ele vai ao mundo dos Vasus, dos Maruts, dos Sādhyas e dos Aśvins, assim como ao mundo dos Rudras e também ao mundo de Brahmā.
13.164.117
यस्तु मासे गते भुङ्क्ते एकभक्तं समाहितः ।
सदा द्वादश मासान्वै ब्रह्म्लोकमवाप्नुयात् ॥ १३.१६४.११७ ॥
Quem, passado um mês, come uma única refeição, com a mente concentrada, constantemente por doze meses, obtém o mundo de Brahmā.
13.164.118
सुधारसकृताहार श्रीमान्सर्वमनोहरः ।
तेजसा वपुषा लक्ष्म्या भ्राजते रश्मिवानिव ॥ १३.१६४.११८ ॥
Cujo alimento é feito da essência do néctar, glorioso e encantador para toda mente, brilha com esplendor, corpo e beleza como o sol com seus raios.
13.164.119
दिव्यमाल्याम्बरधरो दिव्यगन्धानुलेपनः ।
सुखेष्वभिरतो भोगी दुःखानामविजानकः ॥ १३.१६४.११९ ॥
Vestindo guirlandas e roupas divinas, ungido com perfumes celestiais, deleitando-se nos prazeres, um gozador, ignorante das dores.
13.164.120
स्वयंप्रभाभिर्नारीभिर्विमानस्थो महीयते ।
रुद्रदेवर्षिकन्याभिः सततं चाभिपूज्यते ॥ १३.१६४.१२० ॥
Habitando um carro celeste com as mulheres de luz própria, é honrado e constantemente adorado pelas filhas dos Rudras, dos deuses e dos sábios.
13.164.121
नानारमणरूपाभिर्नानारागाभिरेव च ॥ १३.१६४.१२१ ॥
Com mulheres de muitas formas encantadoras e de muitas paixões.
13.164.122
विमाने गगनाकारे सूर्यवैडूर्यसन्निभे ।
पृष्ठतः सोमसङ्करो उदर्के चाभ्रसन्निभे ॥ १३.१६४.१२२ ॥
Num carro celeste com forma de céu, semelhante ao sol e à gema vaidūrya; por trás misturado à lua, e ao amanhecer semelhante a uma nuvem.
13.164.123
दक्षिणायां तु रक्ताभे अधस्तान्नीलमण्डले ।
ऊर्ध्वं विचित्रसङ्काशे नैको वसति पूजितः ॥ १३.१६४.१२३ ॥
Ao sul, no brilho vermelho; embaixo, no disco azul; em cima, em forma maravilhosa: honrado, não habita sozinho.
13.164.124
यावद्वर्षसहस्रं वै जम्बूद्वीपे प्रवर्षति ।
तावत्संवत्सराः प्रोक्ता ब्रह्मलोकेऽस्य धीमतः ॥ १३.१६४.१२४ ॥
Tantos anos quantos milhares de anos chove em Jambudvīpa, tantos anos se diz que o sábio habita no mundo de Brahmā.
13.164.125
विप्रुषश्चैव यावन्त्यो निपतन्ति नभस्तलात् ।
वर्षासु वर्षतस्तावन्निवसत्यमरप्रभः ॥ १३.१६४.१२५ ॥
Tantas gotas quantas caem do céu, e tantas quantas caem na estação das chuvas, por tanto tempo mora ele, resplandecente como um deus.
13.164.126
मासोपवासी वर्षैस्तु दशभिः स्वर्गमुत्तमम् ।
महर्षित्वमथासाद्य सशरीरगतिर्भवेत् ॥ १३.१६४.१२६ ॥
Quem jejua um mês alcança, em dez anos, o céu supremo e a condição de grande sábio, e vai até lá com o seu corpo.
13.164.127
मुनिर्दान्तो जितक्रोधो जितशिश्नोदरः सदा ।
जुह्वन्नग्नींश्च नियतः सन्ध्योपासनसेविता ॥ १३.१६४.१२७ ॥
Um sábio que domina a si mesmo, venceu a ira, venceu o desejo e o ventre, oferece sempre oblações nos fogos, é contido e dedicado à adoração do crepúsculo.
13.164.128
बहुभिर्नियमैरेवं शुचिरश्नाति यो नरः ।
अभ्रावकाशशीलश्च तस्य भानोरिव त्विषः ॥ १३.१६४.१२८ ॥
O homem que assim come, purificado por muitas observâncias e acostumado a viver sob o céu aberto, tem um brilho como o do sol.
13.164.129
दिवं गत्वा शरीरेण स्वेन राजन्यथाऽमरः ।
स्वर्गं पुण्यं यथाकाममुपभुङ्क्ते तथाविधः ॥ १३.१६४.१२९ ॥
Ó rei, tendo ido ao céu com o seu próprio corpo, tal pessoa desfruta do céu meritório como deseja, como um deus.
13.164.130
एथ ते भरतश्रेष्ठ यज्ञानां विधिरुत्तमः ।
व्याख्यातो ह्यानुपूर्व्येण उपवासफलात्मकः ॥ १३.१६४.१३० ॥
Ó melhor dos Bharatas, esta regra suprema dos sacrifícios, que consiste no fruto do jejum, foi-te explicada na devida ordem.
13.164.131
दरिद्रैर्मनुजैः पार्थ प्राप्यं यज्ञफलं यथा ।
देवद्विजातिपूजायां रतो भरतसत्तमम् ॥ १३.१६४.१३१ ॥
Ó filho de Pṛthā, assim como os pobres entre os homens podem obter o fruto do sacrifício, também quem se dedica à adoração dos deuses e dos dvijas, ó melhor dos Bharatas.
13.164.132
उपवासविधिस्त्वेष विस्तरेण प्रकीर्तितः ।
नियतेष्वप्रमत्तेषु शौचवत्सु महात्मसु ॥ १३.१६४.१३२ ॥
Esta regra de jejum foi exposta em detalhe, para os disciplinados, os vigilantes, os que guardam a pureza e os grandes de alma.
13.164.133
दम्भद्रोहनिवृत्तेषु कृतबुद्धिषु भारत ।
अचलेष्वप्रकम्पेषु मा ते भूदत्र संशयः ॥ १३.१६४.१३३ ॥
Para os que se afastaram da hipocrisia e da malícia, de resolução firme, imóveis e inabaláveis — ó Bhārata, que não haja dúvida em ti sobre isto.