Mahābhārata · Adhyāya 13.170
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.170.1
यद्वरं सर्वतीर्थानां तद्ब्रवीहि पितामह ।
यत्र चैव परं शौचं तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.१७०.१ ॥
Dime, abuelo, cuál es el mejor de todos los vados sagrados y dónde reside la pureza suprema; debes explicármelo.
13.170.2
सर्वाणि खलु तीर्थानि गुणवन्ति मनीषिणः ।
यत्तु तीर्थं च शौचं च तन्मे शृणु समाहितः ॥ १३.१७०.२ ॥
Los sabios dicen que todos los vados sagrados ciertamente poseen mérito; pero escucha de mí, con atención, qué es el vado sagrado y la pureza.
13.170.3
अगाधे विमले शुद्धे सत्यतीर्थे धृतिह्रदे ।
स्नातव्यं मानसे तीर्थे सत्वमालम्ब्य शाश्वतम् ॥ १३.१७०.३ ॥
Hay que bañarse en el vado de la verdad, insondable, limpio y puro, en el lago de la firmeza, en el vado mental, aferrándose a la quietud eterna.
13.170.4
तीर्थशौचं तपो ज्ञानं मार्दवं सत्यमार्जवम् ।
अहिंसा सर्वभूतानामानृशंस्यं दमः शमः ॥ १३.१७०.४ ॥
La pureza del vado sagrado, la austeridad, el conocimiento, la gentileza, la veracidad, la rectitud, la no violencia hacia todos los seres, la compasión, el dominio de sí y la calma.
13.170.5
निर्ममा निरहङ्कारा निर्द्वन्द्वा निष्परिग्रहाः ।
योगिनस्तीर्थभूतास्ते तीर्थं परममुच्यते ॥ १३.१७०.५ ॥
Los yoguis libres de posesividad, ego, dualidades y posesiones se vuelven ellos mismos vados sagrados; se les llama el vado supremo.
13.170.6
नारायणेऽथ रुद्रे वा भक्तिस्तीर्थं परं मतम् ।
शौचलक्षणमेतत्ते सर्वत्रैवान्ववेक्षतः ॥ १३.१७०.६ ॥
La devoción a Nārāyaṇa o a Rudra se considera el vado supremo; esta es para ti la señal de la pureza, que debe examinarse en todas partes.
13.170.7
रजस्तमःसत्वमथो येषां निर्धूतमात्मना ।
तीर्थमाचारशुद्धिश्च स्वमार्गपरिमार्गणम्। ॥ १३.१७०.७ ॥
Para aquellos que han sacudido de sí mismos la pasión, la oscuridad y la bondad, el lugar sagrado de baño, la pureza de la conducta y la búsqueda del propio camino son la pureza (śauca).
13.170.8
सर्वत्यागेष्वभिरताः सर्वज्ञाः समदर्शिनः ।
शौचष्वेतेष्वभिरतास्ते तीर्थशुचयोऽपि च ॥ १३.१७०.८ ॥
Quienes se deleitan en todas las renuncias, son omniscientes y ven con igualdad, quienes se deleitan en estas purezas, esos son puros incluso por los lugares sagrados.
13.170.9
नोदकक्लिन्नगात्रस्तु स्नात इत्यभिधीयते ।
स स्नातो यो दमस्नातः स बाह्याभ्यन्तरः शुचिः ॥ १३.१७०.९ ॥
No se dice que esté bañado quien tiene el cuerpo empapado de agua. Bañado es quien se ha bañado en el dominio de sí (dama); él es puro por dentro y por fuera.
13.170.10
अदृष्टेष्वनपेक्षा ये प्राप्तेष्वर्थेषु निर्ममाः ।
शौचमेव परं तेषां येषां नोत्पद्यते स्पृहा ॥ १३.१७०.१० ॥
Para quienes no anhelan lo no visto y están libres de posesividad hacia los objetos alcanzados, en quienes no surge el deseo, la pureza es lo supremo.
13.170.11
प्रज्ञानं शौचमेवेह शरीरस्य विशेषतः ।
तथा निष्किंचनत्वं च मनसश्च प्रसन्नता ॥ १३.१७०.११ ॥
Aquí, la sabiduría misma es pureza, especialmente para el cuerpo; igualmente, no poseer nada y la serenidad de la mente.
13.170.12
वृत्तं शौचं महाशौचं तीर्थशौचमतः परम् ।
ज्ञानोत्पन्नं च यच्छौचं तच्छौचं परमं स्मृतम् ॥ १३.१७०.१२ ॥
La conducta es pureza, gran pureza; más allá está la pureza de los lugares sagrados. La pureza que nace del conocimiento es recordada como la pureza suprema.
13.170.13
मनसा च प्रदीप्तेन ब्रह्मज्ञानजलेन च ।
स्नाता ये मानसे तीर्थे तज्ज्ञाः क्षेत्रज्ञदर्शनाः ॥ १३.१७०.१३ ॥
Quienes se bañan en el tīrtha mental con una mente encendida y con el agua del conocimiento de Brahman, son conocedores de ello y tienen la visión del conocedor del campo.
13.170.14
समारोपितशौचस्तु नित्यं भवसमन्वितः ।
केवलं गुणसम्पन्नः शुचिरेव नरः सदा ॥ १३.१७०.१४ ॥
El hombre que ha cultivado la pureza, que siempre está dotado de bienestar y está plenamente dotado de virtudes, es en verdad siempre puro.
13.170.15
शरीरस्थानि तीर्थानि प्रोक्तान्येतानि भारत ।
पृथिव्यां यानि तीर्थानि पुण्यानि शृणु तान्यपि ॥ १३.१७०.१५ ॥
Estos tīrthas, oh Bhārata, han sido declarados situados en el cuerpo; ahora escucha también los tīrthas sagrados que están en la tierra.
13.170.16
शरीरस्य यथोद्देशः शरीरोपरि निर्मिताः ।
तथा पृथिव्या भागाश्च पुण्यानि सलिलानि च ॥ १३.१७०.१६ ॥
Así como la disposición del cuerpo se ha formado sobre el propio cuerpo, así también lo están las partes de la tierra y sus aguas sagradas.
13.170.17
कीर्तनाच्चैव तीर्थस्य स्नानाच्च पितृतर्पणात् ।
शोध्यं हि पातकं तीर्थे पूता यान्ति सुखं दिवम्। ॥ १३.१७०.१७ ॥
Por el canto del tīrtha, por el baño y por la ofrenda a los antepasados, el pecado es en verdad purificado en el tīrtha; purificados, van felizmente al cielo.
13.170.18
परिग्रहाच्च साधूनां पृथिव्याश्चैव तेजसा ।
अतीव पुण्यभागास्ते सलिलस्य च तेजसा ॥ १३.१७०.१८ ॥
Por la presencia de los buenos, y por el esplendor de la tierra y del agua, aquellas partes son sumamente santas.
13.170.19
मनसश्च पृथिव्याश्च पुण्यास्तीर्थास्तथापरे ।
उभयोरेव यः स्नायात्स सिद्धिं शीघ्रमाप्नुयात् ॥ १३.१७०.१९ ॥
Sagrados son los vados de la mente y de la tierra, y también otros. Quien se baña en ambos alcanza pronto la perfección.
13.170.20
यथा फलं क्रियाहीनं क्रिया वा फलवर्जिता ।
नेह साधयते कार्यं समायुक्ता तु सिध्यति ॥ १३.१७०.२० ॥
Como el fruto sin acción, o la acción sin fruto, no logra aquí cumplir la tarea, pero cuando están unidos tiene éxito.
13.170.21
एवं शरीरशौचेन तीर्थशौचेन चान्वितः ।
शुचिः सिद्धिमवाप्नोति द्विविधं शौचमुत्तमम् ॥ १३.१७०.२१ ॥
Así, quien está dotado de pureza corporal y de pureza en los vados sagrados, siendo puro, alcanza la perfección; la pureza doble es suprema.