Mahābhārata · Adhyāya 13.170
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.170.1
यद्वरं सर्वतीर्थानां तद्ब्रवीहि पितामह ।
यत्र चैव परं शौचं तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.१७०.१ ॥
Diz-me, avô, qual é o melhor de todos os vaus sagrados e onde reside a pureza suprema; deves explicá-lo.
13.170.2
सर्वाणि खलु तीर्थानि गुणवन्ति मनीषिणः ।
यत्तु तीर्थं च शौचं च तन्मे शृणु समाहितः ॥ १३.१७०.२ ॥
Os sábios dizem que todos os vaus sagrados são de fato dotados de mérito; mas ouve-me com atenção o que são o vau sagrado e a pureza.
13.170.3
अगाधे विमले शुद्धे सत्यतीर्थे धृतिह्रदे ।
स्नातव्यं मानसे तीर्थे सत्वमालम्ब्य शाश्वतम् ॥ १३.१७०.३ ॥
Deve-se banhar no vau da verdade, insondável, límpido e puro, no lago da firmeza, no vau mental, apoiando-se no equilíbrio interior eterno.
13.170.4
तीर्थशौचं तपो ज्ञानं मार्दवं सत्यमार्जवम् ।
अहिंसा सर्वभूतानामानृशंस्यं दमः शमः ॥ १३.१७०.४ ॥
A pureza do vau sagrado, a austeridade, o conhecimento, a gentileza, a veracidade, a retidão, a não violência para com todos os seres, a compaixão, o domínio de si e a serenidade.
13.170.5
निर्ममा निरहङ्कारा निर्द्वन्द्वा निष्परिग्रहाः ।
योगिनस्तीर्थभूतास्ते तीर्थं परममुच्यते ॥ १३.१७०.५ ॥
Os iogues livres de possessividade, ego, dualidades e posses tornam-se eles próprios vaus sagrados; são chamados o vau supremo.
13.170.6
नारायणेऽथ रुद्रे वा भक्तिस्तीर्थं परं मतम् ।
शौचलक्षणमेतत्ते सर्वत्रैवान्ववेक्षतः ॥ १३.१७०.६ ॥
A devoção a Nārāyaṇa ou a Rudra é considerada o vau supremo; este é para ti o sinal da pureza, a ser considerado em toda parte.
13.170.7
रजस्तमःसत्वमथो येषां निर्धूतमात्मना ।
तीर्थमाचारशुद्धिश्च स्वमार्गपरिमार्गणम्। ॥ १३.१७०.७ ॥
Para aqueles que sacudiram de si, pelo próprio eu, a paixão, a inércia e a bondade, o lugar sagrado de banho, a pureza da conduta e a busca do próprio caminho são a pureza (śauca).
13.170.8
सर्वत्यागेष्वभिरताः सर्वज्ञाः समदर्शिनः ।
शौचष्वेतेष्वभिरतास्ते तीर्थशुचयोऽपि च ॥ १३.१७०.८ ॥
Aqueles que se deleitam em todas as renúncias, são oniscientes e veem com igualdade, que se deleitam nestas purezas — esses são puros até pelos lugares sagrados.
13.170.9
नोदकक्लिन्नगात्रस्तु स्नात इत्यभिधीयते ।
स स्नातो यो दमस्नातः स बाह्याभ्यन्तरः शुचिः ॥ १३.१७०.९ ॥
Não se diz banhado aquele cujo corpo está encharcado de água. Banhado é aquele que se banhou no domínio de si (dama); ele é puro por fora e por dentro.
13.170.10
अदृष्टेष्वनपेक्षा ये प्राप्तेष्वर्थेषु निर्ममाः ।
शौचमेव परं तेषां येषां नोत्पद्यते स्पृहा ॥ १३.१७०.१० ॥
Para aqueles que não anseiam pelo não visto e estão livres do 'meu' em relação aos objetos obtidos, em quem não surge o desejo, somente a pureza é suprema.
13.170.11
प्रज्ञानं शौचमेवेह शरीरस्य विशेषतः ।
तथा निष्किंचनत्वं च मनसश्च प्रसन्नता ॥ १३.१७०.११ ॥
Aqui, a própria sabedoria é pureza, sobretudo para o corpo; igualmente, não possuir nada e a serenidade da mente.
13.170.12
वृत्तं शौचं महाशौचं तीर्थशौचमतः परम् ।
ज्ञानोत्पन्नं च यच्छौचं तच्छौचं परमं स्मृतम् ॥ १३.१७०.१२ ॥
A conduta é pureza, grande pureza; além disso, a pureza dos lugares sagrados. A pureza que nasce do conhecimento é lembrada como a suprema pureza.
13.170.13
मनसा च प्रदीप्तेन ब्रह्मज्ञानजलेन च ।
स्नाता ये मानसे तीर्थे तज्ज्ञाः क्षेत्रज्ञदर्शनाः ॥ १३.१७०.१३ ॥
Os que se banham no tīrtha mental com a mente inflamada e com a água do conhecimento de Brahman, são conhecedores disso e têm a visão do conhecedor do campo.
13.170.14
समारोपितशौचस्तु नित्यं भवसमन्वितः ।
केवलं गुणसम्पन्नः शुचिरेव नरः सदा ॥ १३.१७०.१४ ॥
O homem que cultivou a pureza, que está sempre dotado de bem-estar e é plenamente dotado de virtudes, é de fato sempre puro.
13.170.15
शरीरस्थानि तीर्थानि प्रोक्तान्येतानि भारत ।
पृथिव्यां यानि तीर्थानि पुण्यानि शृणु तान्यपि ॥ १३.१७०.१५ ॥
Estes tīrthas, ó Bhārata, foram declarados situados no corpo; agora ouve também os tīrthas sagrados que estão na terra.
13.170.16
शरीरस्य यथोद्देशः शरीरोपरि निर्मिताः ।
तथा पृथिव्या भागाश्च पुण्यानि सलिलानि च ॥ १३.१७०.१६ ॥
Assim como a disposição do corpo foi formada sobre o próprio corpo, assim também as partes da terra e suas águas sagradas.
13.170.17
कीर्तनाच्चैव तीर्थस्य स्नानाच्च पितृतर्पणात् ।
शोध्यं हि पातकं तीर्थे पूता यान्ति सुखं दिवम्। ॥ १३.१७०.१७ ॥
Pelo canto do tīrtha, pelo banho e pela oferenda aos antepassados, o pecado é de fato purificado no tīrtha; purificados, vão felizes ao céu.
13.170.18
परिग्रहाच्च साधूनां पृथिव्याश्चैव तेजसा ।
अतीव पुण्यभागास्ते सलिलस्य च तेजसा ॥ १३.१७०.१८ ॥
Pela presença dos bons, e pelo esplendor da terra e das águas, aquelas partes são extremamente santas.
13.170.19
मनसश्च पृथिव्याश्च पुण्यास्तीर्थास्तथापरे ।
उभयोरेव यः स्नायात्स सिद्धिं शीघ्रमाप्नुयात् ॥ १३.१७०.१९ ॥
Sagrados são os vaus da mente e da terra, e também outros. Quem se banha em ambos alcança rapidamente a perfeição.
13.170.20
यथा फलं क्रियाहीनं क्रिया वा फलवर्जिता ।
नेह साधयते कार्यं समायुक्ता तु सिध्यति ॥ १३.१७०.२० ॥
Assim como o fruto sem ação, ou a ação sem fruto, não realiza aqui a tarefa, mas quando unidos ela tem êxito.
13.170.21
एवं शरीरशौचेन तीर्थशौचेन चान्वितः ।
शुचिः सिद्धिमवाप्नोति द्विविधं शौचमुत्तमम् ॥ १३.१७०.२१ ॥
Assim, quem é dotado de pureza do corpo e pureza dos vaus sagrados, sendo puro, alcança a perfeição; a pureza dupla é suprema.