மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.170
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.170.1
यद्वरं सर्वतीर्थानां तद्ब्रवीहि पितामह ।
यत्र चैव परं शौचं तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.१७०.१ ॥
பிதாமகரே, எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் சிறந்தது எது, எங்கு உயர்ந்த தூய்மை உள்ளது, அதை எனக்கு விளக்குவீர்களாக.
13.170.2
सर्वाणि खलु तीर्थानि गुणवन्ति मनीषिणः ।
यत्तु तीर्थं च शौचं च तन्मे शृणु समाहितः ॥ १३.१७०.२ ॥
எல்லாத் தீர்த்தங்களும் நிச்சயமாக நற்குணம் உடையவை என்று ஞானிகள் கூறுவர். ஆனால் தீர்த்தமும் தூய்மையும் ஆவது எதுவோ, அதை ஒருமுகப்பட்டுக் கேள்.
13.170.3
अगाधे विमले शुद्धे सत्यतीर्थे धृतिह्रदे ।
स्नातव्यं मानसे तीर्थे सत्वमालम्ब्य शाश्वतम् ॥ १३.१७०.३ ॥
ஆழமற்ற, தூய்மையான, சுத்தமான சத்திய தீர்த்தத்தில், திருதி என்னும் ஏரியில், மானசத் தீர்த்தத்தில், நித்தியமான சத்துவத்தைப் பற்றிக்கொண்டு நீராட வேண்டும்.
13.170.4
तीर्थशौचं तपो ज्ञानं मार्दवं सत्यमार्जवम् ।
अहिंसा सर्वभूतानामानृशंस्यं दमः शमः ॥ १३.१७०.४ ॥
தீர்த்தத் தூய்மை, தவம், ஞானம், மென்மை, சத்தியம், நேர்மை, எல்லா உயிர்களிடத்தும் அகிம்சை, இரக்கம், தமம், சமம்.
13.170.5
निर्ममा निरहङ्कारा निर्द्वन्द्वा निष्परिग्रहाः ।
योगिनस्तीर्थभूतास्ते तीर्थं परममुच्यते ॥ १३.१७०.५ ॥
மமதையற்ற, அகங்காரமற்ற, இருமைகளற்ற, பரிக்கிரகமற்ற யோகிகள் தாங்களே தீர்த்தமாகிறார்கள்; அவர்களே பரம தீர்த்தம் எனப்படுகிறது.
13.170.6
नारायणेऽथ रुद्रे वा भक्तिस्तीर्थं परं मतम् ।
शौचलक्षणमेतत्ते सर्वत्रैवान्ववेक्षतः ॥ १३.१७०.६ ॥
நாராயணரிடத்திலோ ருத்ரரிடத்திலோ பக்தியே பரம தீர்த்தமெனக் கருதப்படுகிறது. இதுவே உனக்குத் தூய்மையின் அடையாளம்; எங்கும் இதை ஆராய்ந்து பார்.
13.170.7
रजस्तमःसत्वमथो येषां निर्धूतमात्मना ।
तीर्थमाचारशुद्धिश्च स्वमार्गपरिमार्गणम्। ॥ १३.१७०.७ ॥
ரஜஸ், தமஸ், சத்துவம் ஆகியவற்றை எவர் தம் ஆன்மாவால் உதறித் தள்ளினாரோ, அவர்களுக்குத் தீர்த்தமும், நடத்தையின் தூய்மையும், தமக்குரிய வழியைத் தேடுதலும் ஆகும்.
13.170.8
सर्वत्यागेष्वभिरताः सर्वज्ञाः समदर्शिनः ।
शौचष्वेतेष्वभिरतास्ते तीर्थशुचयोऽपि च ॥ १३.१७०.८ ॥
எல்லாத் துறவுகளிலும் மகிழ்பவர்கள், எல்லாம் அறிந்தவர்கள், சமநோக்குடையவர்கள், இந்தத் தூய்மைகளில் மகிழ்பவர்கள் — அவர்கள் தீர்த்தங்களாலும் தூய்மையானவர்கள்.
13.170.9
नोदकक्लिन्नगात्रस्तु स्नात इत्यभिधीयते ।
स स्नातो यो दमस्नातः स बाह्याभ्यन्तरः शुचिः ॥ १३.१७०.९ ॥
நீரால் நனைந்த உடலுடையவர் குளித்தவர் என்று சொல்லப்படுவதில்லை. எவர் அடக்கத்தால் நீராடினாரோ அவரே குளித்தவர்; அவர் வெளியிலும் உள்ளிலும் தூயவர்.
13.170.10
अदृष्टेष्वनपेक्षा ये प्राप्तेष्वर्थेषु निर्ममाः ।
शौचमेव परं तेषां येषां नोत्पद्यते स्पृहा ॥ १३.१७०.१० ॥
காணாதவற்றில் ஆசை கொள்ளாதவர்களும், கிடைத்த பொருட்களில் 'எனது' என்ற பற்றற்றவர்களும் — எவர்களுக்கு ஆசை எழுவதில்லையோ அவர்களுக்கு தூய்மையே உயர்ந்தது.
13.170.11
प्रज्ञानं शौचमेवेह शरीरस्य विशेषतः ।
तथा निष्किंचनत्वं च मनसश्च प्रसन्नता ॥ १३.१७०.११ ॥
இங்கு ஞானமே தூய்மை; குறிப்பாக உடலுக்கு. அதுபோலவே எதுவுமில்லாமை, மனத்தின் தெளிவும் (தூய்மை).
13.170.12
वृत्तं शौचं महाशौचं तीर्थशौचमतः परम् ।
ज्ञानोत्पन्नं च यच्छौचं तच्छौचं परमं स्मृतम् ॥ १३.१७०.१२ ॥
நடத்தை தூய்மை, பெரிய தூய்மை; அதற்கும் மேலானது தீர்த்தத்தின் தூய்மை. ஞானத்தால் பிறக்கும் தூய்மையே உயர்ந்த தூய்மை எனக் கருதப்படுகிறது.
13.170.13
मनसा च प्रदीप्तेन ब्रह्मज्ञानजलेन च ।
स्नाता ये मानसे तीर्थे तज्ज्ञाः क्षेत्रज्ञदर्शनाः ॥ १३.१७०.१३ ॥
ஒளிரும் மனத்தாலும் பிரம்மஞானமாகிய நீராலும் மானஸ தீர்த்தத்தில் நீராடுபவர்கள், அதனை அறிந்தவர்களும் க்ஷேத்திரஜ்ஞனைத் தரிசிப்பவர்களும் ஆவர்.
13.170.14
समारोपितशौचस्तु नित्यं भवसमन्वितः ।
केवलं गुणसम्पन्नः शुचिरेव नरः सदा ॥ १३.१७०.१४ ॥
தூய்மையை வளர்த்தவனும், எப்போதும் நலத்துடன் இணைந்தவனும், முழுமையாக குணங்களால் நிறைந்தவனுமான மனிதனே எப்போதும் தூயவன்.
13.170.15
शरीरस्थानि तीर्थानि प्रोक्तान्येतानि भारत ।
पृथिव्यां यानि तीर्थानि पुण्यानि शृणु तान्यपि ॥ १३.१७०.१५ ॥
பாரதனே, இவை உடலில் உள்ள தீர்த்தங்கள் என்று கூறப்பட்டன; பூமியில் உள்ள புண்ணிய தீர்த்தங்களையும் கேள்.
13.170.16
शरीरस्य यथोद्देशः शरीरोपरि निर्मिताः ।
तथा पृथिव्या भागाश्च पुण्यानि सलिलानि च ॥ १३.१७०.१६ ॥
உடலின் அமைப்பு எவ்வாறு உடலின் மேல் அமைக்கப்பட்டதோ, அவ்வாறே பூமியின் பகுதிகளும் புண்ணிய நீர்நிலைகளும் உள்ளன.
13.170.17
कीर्तनाच्चैव तीर्थस्य स्नानाच्च पितृतर्पणात् ।
शोध्यं हि पातकं तीर्थे पूता यान्ति सुखं दिवम्। ॥ १३.१७०.१७ ॥
தீர்த்தத்தை கீர்த்தனம் செய்வதாலும், நீராடுவதாலும், பிதுர் தர்ப்பணம் செய்வதாலும் தீர்த்தத்தில் பாவம் சுத்தமாகிறது; தூய்மையானவர்கள் சுகமாக சொர்க்கம் செல்கின்றனர்.
13.170.18
परिग्रहाच्च साधूनां पृथिव्याश्चैव तेजसा ।
अतीव पुण्यभागास्ते सलिलस्य च तेजसा ॥ १३.१७०.१८ ॥
சான்றோர்கள் ஏற்றுக்கொண்டதாலும், பூமியின் தேஜஸாலும், நீரின் தேஜஸாலும் அவை மிகவும் புண்ணியமான பகுதிகளாகும்.
13.170.19
मनसश्च पृथिव्याश्च पुण्यास्तीर्थास्तथापरे ।
उभयोरेव यः स्नायात्स सिद्धिं शीघ्रमाप्नुयात् ॥ १३.१७०.१९ ॥
மனதின் புனிதத் தீர்த்தங்களும், பூமியின் புனிதத் தீர்த்தங்களும், வேறு பலவும் உள்ளன. இவ்விரண்டிலும் நீராடுபவன் விரைவில் சித்தியை அடைவான்.
13.170.20
यथा फलं क्रियाहीनं क्रिया वा फलवर्जिता ।
नेह साधयते कार्यं समायुक्ता तु सिध्यति ॥ १३.१७०.२० ॥
செயலற்ற பயன் அல்லது பயனற்ற செயல் இங்கு காரியத்தை நிறைவேற்றாது; ஆனால் இரண்டும் சேர்ந்தால்தான் அது கைகூடும்.
13.170.21
एवं शरीरशौचेन तीर्थशौचेन चान्वितः ।
शुचिः सिद्धिमवाप्नोति द्विविधं शौचमुत्तमम् ॥ १३.१७०.२१ ॥
இவ்வாறு உடல் தூய்மையாலும் தீர்த்தத் தூய்மையாலும் கூடியவன் தூயவனாகி சித்தியை அடைகிறான்; இரு வகைத் தூய்மையும் மிகச் சிறந்தது.