Mahābhārata · Adhyāya 13.170
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.170.1
यद्वरं सर्वतीर्थानां तद्ब्रवीहि पितामह ।
यत्र चैव परं शौचं तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.१७०.१ ॥
Sag mir, Großvater, welche die beste aller heiligen Furten ist und wo die höchste Reinheit liegt; du mögest es mir erklären.
13.170.2
सर्वाणि खलु तीर्थानि गुणवन्ति मनीषिणः ।
यत्तु तीर्थं च शौचं च तन्मे शृणु समाहितः ॥ १३.१७०.२ ॥
Die Weisen sagen, alle heiligen Furten seien in der Tat verdienstvoll; doch höre nun aufmerksam von mir, was die heilige Furt und die Reinheit ist.
13.170.3
अगाधे विमले शुद्धे सत्यतीर्थे धृतिह्रदे ।
स्नातव्यं मानसे तीर्थे सत्वमालम्ब्य शाश्वतम् ॥ १३.१७०.३ ॥
Man soll baden im unergründlichen, makellosen, reinen Furt der Wahrheit, im See der Standhaftigkeit, in der geistigen Furt, sich an das ewige innere Gleichgewicht haltend.
13.170.4
तीर्थशौचं तपो ज्ञानं मार्दवं सत्यमार्जवम् ।
अहिंसा सर्वभूतानामानृशंस्यं दमः शमः ॥ १३.१७०.४ ॥
Reinheit der heiligen Furt, Askese, Wissen, Sanftmut, Wahrhaftigkeit, Geradheit, Gewaltlosigkeit gegenüber allen Wesen, Mitgefühl, Selbstbeherrschung und Gelassenheit.
13.170.5
निर्ममा निरहङ्कारा निर्द्वन्द्वा निष्परिग्रहाः ।
योगिनस्तीर्थभूतास्ते तीर्थं परममुच्यते ॥ १३.१७०.५ ॥
Yogins, die frei von Besitzdenken, Ich-Wahn, Gegensätzen und Besitz sind, werden selbst zu heiligen Furten; sie heißen die höchste Furt.
13.170.6
नारायणेऽथ रुद्रे वा भक्तिस्तीर्थं परं मतम् ।
शौचलक्षणमेतत्ते सर्वत्रैवान्ववेक्षतः ॥ १३.१७०.६ ॥
Hingabe an Nārāyaṇa oder Rudra gilt als die höchste Furt; dies ist für dich das Kennzeichen der Reinheit, das überall zu bedenken ist.
13.170.7
रजस्तमःसत्वमथो येषां निर्धूतमात्मना ।
तीर्थमाचारशुद्धिश्च स्वमार्गपरिमार्गणम्। ॥ १३.१७०.७ ॥
Für jene, die Rajas, Tamas und Sattva durch das Selbst abgeschüttelt haben, sind heilige Badeplätze, Reinheit des Wandels und das Suchen des eigenen Pfades die Reinheit (śauca).
13.170.8
सर्वत्यागेष्वभिरताः सर्वज्ञाः समदर्शिनः ।
शौचष्वेतेष्वभिरतास्ते तीर्थशुचयोऽपि च ॥ १३.१७०.८ ॥
Jene, die an allen Entsagungen Freude haben, allwissend sind und gleich sehen, die sich an diesen Reinheiten erfreuen — sie sind rein sogar durch die heiligen Plätze.
13.170.9
नोदकक्लिन्नगात्रस्तु स्नात इत्यभिधीयते ।
स स्नातो यो दमस्नातः स बाह्याभ्यन्तरः शुचिः ॥ १३.१७०.९ ॥
Wer einen vom Wasser durchnässten Körper hat, gilt nicht als gebadet. Gebadet ist, wer sich im Selbstbeherrschen (dama) gebadet hat; er ist äußerlich und innerlich rein.
13.170.10
अदृष्टेष्वनपेक्षा ये प्राप्तेष्वर्थेषु निर्ममाः ।
शौचमेव परं तेषां येषां नोत्पद्यते स्पृहा ॥ १३.१७०.१० ॥
Für jene, die sich nach Ungesehenem nicht sehnen und frei vom Mein-Gefühl gegenüber erlangten Dingen sind, in denen kein Verlangen entsteht, ist die Reinheit allein das Höchste.
13.170.11
प्रज्ञानं शौचमेवेह शरीरस्य विशेषतः ।
तथा निष्किंचनत्वं च मनसश्च प्रसन्नता ॥ १३.१७०.११ ॥
Hier ist die Weisheit selbst Reinheit, besonders für den Körper; ebenso das Besitzlosigkeit und die Heiterkeit des Geistes.
13.170.12
वृत्तं शौचं महाशौचं तीर्थशौचमतः परम् ।
ज्ञानोत्पन्नं च यच्छौचं तच्छौचं परमं स्मृतम् ॥ १३.१७०.१२ ॥
Das Verhalten ist Reinheit, große Reinheit; darüber hinaus die Reinheit der heiligen Plätze. Die aus der Erkenntnis entstehende Reinheit gilt als die höchste Reinheit.
13.170.13
मनसा च प्रदीप्तेन ब्रह्मज्ञानजलेन च ।
स्नाता ये मानसे तीर्थे तज्ज्ञाः क्षेत्रज्ञदर्शनाः ॥ १३.१७०.१३ ॥
Die, die sich mit entflammtem Geist und mit dem Wasser der Brahman-Erkenntnis im mentalen Tīrtha baden, sind Kenner davon und besitzen die Schau des Kenners des Feldes.
13.170.14
समारोपितशौचस्तु नित्यं भवसमन्वितः ।
केवलं गुणसम्पन्नः शुचिरेव नरः सदा ॥ १३.१७०.१४ ॥
Der Mensch, der Reinheit gepflegt hat, der stets mit Wohlergehen verbunden und ganz von Tugenden erfüllt ist, der ist wahrlich immer rein.
13.170.15
शरीरस्थानि तीर्थानि प्रोक्तान्येतानि भारत ।
पृथिव्यां यानि तीर्थानि पुण्यानि शृणु तान्यपि ॥ १३.१७०.१५ ॥
Diese Tīrthas, o Bhārata, wurden als im Körper befindlich erklärt; höre nun auch jene heiligen Tīrthas, die auf der Erde sind.
13.170.16
शरीरस्य यथोद्देशः शरीरोपरि निर्मिताः ।
तथा पृथिव्या भागाश्च पुण्यानि सलिलानि च ॥ १३.१७०.१६ ॥
So wie der Aufbau des Körpers auf dem Körper selbst gestaltet ist, so auch die Teile der Erde und ihre heiligen Gewässer.
13.170.17
कीर्तनाच्चैव तीर्थस्य स्नानाच्च पितृतर्पणात् ।
शोध्यं हि पातकं तीर्थे पूता यान्ति सुखं दिवम्। ॥ १३.१७०.१७ ॥
Durch das Rezitieren des Tīrtha, durch das Baden und durch die Totenopfer wird die Sünde im Tīrtha wahrlich gereinigt; gereinigt gehen sie glücklich zum Himmel.
13.170.18
परिग्रहाच्च साधूनां पृथिव्याश्चैव तेजसा ।
अतीव पुण्यभागास्ते सलिलस्य च तेजसा ॥ १३.१७०.१८ ॥
Durch die Anwesenheit der Guten und durch den Glanz der Erde und des Wassers sind jene Teile überaus heilig.
13.170.19
मनसश्च पृथिव्याश्च पुण्यास्तीर्थास्तथापरे ।
उभयोरेव यः स्नायात्स सिद्धिं शीघ्रमाप्नुयात् ॥ १३.१७०.१९ ॥
Heilig sind die Furten des Geistes und der Erde, und auch andere. Wer in beiden badet, erlangt rasch die Vollendung (siddhi).
13.170.20
यथा फलं क्रियाहीनं क्रिया वा फलवर्जिता ।
नेह साधयते कार्यं समायुक्ता तु सिध्यति ॥ १३.१७०.२० ॥
Wie Frucht ohne Handeln oder Handeln ohne Frucht hier kein Werk vollbringt, doch wenn beides verbunden ist, gelingt es.
13.170.21
एवं शरीरशौचेन तीर्थशौचेन चान्वितः ।
शुचिः सिद्धिमवाप्नोति द्विविधं शौचमुत्तमम् ॥ १३.१७०.२१ ॥
So erlangt der Reine, der mit körperlicher Reinheit und der Reinheit der heiligen Furten begabt ist, die Vollendung; die zweifache Reinheit ist die höchste.