Mahābhārata · Adhyāya 13.172
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.172.1
शरतल्पगतं भीष्मं वृद्धं कुरुपितामहम् ।
उपगम्य महाप्राज्ञः पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः ॥ १३.१७२.१ ॥
Acercándose a Bhīṣma, el anciano abuelo de los Kurus, que yacía sobre un lecho de flechas, el muy sabio Yudhiṣṭhira le preguntó.
13.172.2
अङ्गानां रूपसौभाग्यं प्रियं चैव कथं भवेत् ।
धर्मार्थकामसंयुक्तः सुखभागी कथं भवेत् ॥ १३.१७२.२ ॥
¿Cómo llegan los miembros a tener belleza, buena fortuna y encanto? Y ¿cómo, dotado de dharma, riqueza y placer, puede uno volverse partícipe de la felicidad?
13.172.3
मार्गशीर्षस्य मासस्य चन्द्रे मूलेन संयुते ।
पादौ मूलेन राजेन्द्रि जङ्घायामथ रोहिणीम् ॥ १३.१७२.३ ॥
En el mes de Mārgaśīrṣa, cuando la luna está unida a Mūla, los pies están bajo Mūla, oh rey de reyes; y luego las pantorrillas bajo Rohiṇī.
13.172.4
अश्विन्यां सक्थिनी चैव ऊरू चाषाढयोस्तथा ।
गुह्यं तु फाल्गुनी विद्यात्कृत्तिका कटिकास्तथा ॥ १३.१७२.४ ॥
De Aśvinī proceden los muslos, y de las dos Āṣāḍhās los muslos superiores igualmente; las partes íntimas hay que conocerlas por Phālgunī, y la cintura por Kṛttikā.
13.172.5
नाभिं भाद्रपदे विद्याद्रेवत्यामक्षिमण्डलम् ।
पृष्ठमेव धनिष्ठासु अनुराधोत्तरास्तथा ॥ १३.१७२.५ ॥
El ombligo hay que conocerlo por Bhādrapada, y el círculo del ojo por Revatī; la espalda por las Dhaniṣṭhās, y asimismo por Anurādhā y las Uttarās.
13.172.6
बाहुभ्यां तु विशाखासु हस्तौ हस्तेन निर्दिशेत् ।
पुनर्वस्वङ्गुली राजन्नाश्लेषासु नखास्तथा ॥ १३.१७२.६ ॥
Por Viśākhā deben indicarse los brazos, y por Hasta las manos; oh rey, por Punarvasu los dedos, y por Āśleṣā las uñas igualmente.
13.172.7
ग्रीवां ज्येष्ठा च राजेन्द्र श्रवणेन तु कर्णयोः ।
मुखं पुष्येण दानेन दन्तोष्ठौ स्वातिरुच्यते ॥ १३.१७२.७ ॥
Oh señor de reyes, Jyeṣṭhā rige el cuello y Śravaṇa ambos oídos; Puṣya el rostro, y Dāna los dientes y los labios; se declara Svāti.
13.172.8
हासं शतभिषां चैव मघां चैवाथ नासिकाम् ।
नेत्रे मृगशिरो विद्याल्ललाटे मित्रमेव तु ॥ १३.१७२.८ ॥
Śatabhiṣā rige la risa y Maghā la nariz; Mṛgaśiras debe conocerse para los dos ojos, y Mitra (Anurādhā) para la frente.
13.172.9
भरण्यां तु शिरो विद्यात्केशानार्द्रां नराधिप ।
समाप्ते तु घृतं दद्याद्ब्राह्मणे वेदपारगे ॥ १३.१७२.९ ॥
Oh señor de los hombres, Bharaṇī debe conocerse para la cabeza y Ārdrā para el cabello; y al concluir el rito, debe ofrecerse ghee a un brahmán versado en los Vedas.
13.172.10
सुभगो दर्शनीयश्च ज्ञानभाग्यथ जानते ।
जायते परिपूर्णाङ्गः पौर्णमास्येव चन्द्रमाः ॥ १३.१७२.१० ॥
Afortunado y agradable de ver, se convierte en partícipe del saber, como saben los sabios; nace con los miembros completos, como la luna en la noche de luna llena.