Mahābhārata · Adhyāya 13.172
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.172.1
शरतल्पगतं भीष्मं वृद्धं कुरुपितामहम् ।
उपगम्य महाप्राज्ञः पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः ॥ १३.१७२.१ ॥
Yudhiṣṭhira, der sehr weise, trat zu Bhīṣma, dem alten Ahnherrn der Kurus, der auf einem Bett aus Pfeilen lag, und fragte ihn.
13.172.2
अङ्गानां रूपसौभाग्यं प्रियं चैव कथं भवेत् ।
धर्मार्थकामसंयुक्तः सुखभागी कथं भवेत् ॥ १३.१७२.२ ॥
Wie können die Glieder Schönheit, Glück und Liebreiz erlangen? Und wie kann man, verbunden mit Dharma, Reichtum und Lust, am Glück teilhaben?
13.172.3
मार्गशीर्षस्य मासस्य चन्द्रे मूलेन संयुते ।
पादौ मूलेन राजेन्द्रि जङ्घायामथ रोहिणीम् ॥ १३.१७२.३ ॥
Im Monat Mārgaśīrṣa, wenn der Mond mit Mūla verbunden ist, stehen die Füße unter Mūla, o Herrscher der Herrscher; dann die Waden unter Rohiṇī.
13.172.4
अश्विन्यां सक्थिनी चैव ऊरू चाषाढयोस्तथा ।
गुह्यं तु फाल्गुनी विद्यात्कृत्तिका कटिकास्तथा ॥ १३.१७२.४ ॥
Von Aśvinī kommen die Schenkel, und von den beiden Āṣāḍhās ebenso die Oberschenkel; die Geschlechtsteile soll man durch Phālgunī erkennen, und die Hüften durch Kṛttikā.
13.172.5
नाभिं भाद्रपदे विद्याद्रेवत्यामक्षिमण्डलम् ।
पृष्ठमेव धनिष्ठासु अनुराधोत्तरास्तथा ॥ १३.१७२.५ ॥
Den Nabel soll man durch Bhādrapada erkennen, den Augenkreis durch Revatī; den Rücken durch die Dhaniṣṭhās, und ebenso durch Anurādhā und die Uttarās.
13.172.6
बाहुभ्यां तु विशाखासु हस्तौ हस्तेन निर्दिशेत् ।
पुनर्वस्वङ्गुली राजन्नाश्लेषासु नखास्तथा ॥ १३.१७२.६ ॥
Durch Viśākhā soll man die Arme bezeichnen, durch Hasta die Hände; o König, durch Punarvasu die Finger, und durch Āśleṣā ebenso die Nägel.
13.172.7
ग्रीवां ज्येष्ठा च राजेन्द्र श्रवणेन तु कर्णयोः ।
मुखं पुष्येण दानेन दन्तोष्ठौ स्वातिरुच्यते ॥ १३.१७२.७ ॥
O Herr der Könige, Jyeṣṭhā regiert den Hals und Śravaṇa beide Ohren; Puṣya das Gesicht, und Dāna die Zähne und Lippen; Svāti wird genannt.
13.172.8
हासं शतभिषां चैव मघां चैवाथ नासिकाम् ।
नेत्रे मृगशिरो विद्याल्ललाटे मित्रमेव तु ॥ १३.१७२.८ ॥
Śatabhiṣā regiert das Lachen und Maghā die Nase; Mṛgaśiras soll für die beiden Augen erkannt werden, und Mitra (Anurādhā) für die Stirn.
13.172.9
भरण्यां तु शिरो विद्यात्केशानार्द्रां नराधिप ।
समाप्ते तु घृतं दद्याद्ब्राह्मणे वेदपारगे ॥ १३.१७२.९ ॥
O Herr der Menschen, Bharaṇī soll für den Kopf und Ārdrā für das Haar erkannt werden; und am Ende des Ritus soll Ghee einem in den Veden bewanderten Brahmanen gegeben werden.
13.172.10
सुभगो दर्शनीयश्च ज्ञानभाग्यथ जानते ।
जायते परिपूर्णाङ्गः पौर्णमास्येव चन्द्रमाः ॥ १३.१७२.१० ॥
Glücklich und anziehend anzusehen, wird er, wie die Weisen wissen, an der Erkenntnis teilhaben; er wird mit vollständigen Gliedern geboren, wie der Mond in der Vollmondnacht.