Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.172

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

13.172.1

शरतल्पगतं भीष्मं वृद्धं कुरुपितामहम् ।
उपगम्य महाप्राज्ञः पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः ॥ १३.१७२.१ ॥

அம்புப் படுக்கையில் கிடந்த முதியவரான குரு பிதாமகர் பீஷ்மரை அணுகி, மிகுந்த ஞானியான யுதிஷ்டிரர் கேட்டார்.

13.172.2

अङ्गानां रूपसौभाग्यं प्रियं चैव कथं भवेत् ।
धर्मार्थकामसंयुक्तः सुखभागी कथं भवेत् ॥ १३.१७२.२ ॥

உறுப்புகளின் அழகும் நல்லதிர்ஷ்டமும், பிரியத்திற்குரிய தன்மையும் எவ்வாறு உண்டாகும்? தர்மம், அர்த்தம், காமம் ஆகியவற்றோடு கூடியவன் எவ்வாறு இன்பத்தின் பங்காளியாவான்?

13.172.3

मार्गशीर्षस्य मासस्य चन्द्रे मूलेन संयुते ।
पादौ मूलेन राजेन्द्रि जङ्घायामथ रोहिणीम् ॥ १३.१७२.३ ॥

மார்கழி மாதத்தில் சந்திரன் மூல நட்சத்திரத்துடன் கூடும்போது, பாதங்கள் மூலத்தால் ஆளப்படும், ராஜேந்திரா; பின்னர் கெண்டைக்கால்கள் ரோகிணியால் ஆளப்படும்.

13.172.4

अश्विन्यां सक्थिनी चैव ऊरू चाषाढयोस्तथा ।
गुह्यं तु फाल्गुनी विद्यात्कृत्तिका कटिकास्तथा ॥ १३.१७२.४ ॥

அஸ்வினியால் தொடைகளும், இரண்டு ஆஷாடங்களால் துடைகளும்; அதேபோல் மறைவுறுப்பை பால்குனியால் அறிய வேண்டும், இடுப்பை கிருத்திகையால்.

13.172.5

नाभिं भाद्रपदे विद्याद्रेवत्यामक्षिमण्डलम् ।
पृष्ठमेव धनिष्ठासु अनुराधोत्तरास्तथा ॥ १३.१७२.५ ॥

பூரட்டாதியால் தொப்புளை அறிய வேண்டும், ரேவதியால் கண் வட்டத்தை; தனிஷ்டைகளால் முதுகு, அனுராதை மற்றும் உத்தரங்களாலும் அவ்வாறே.

13.172.6

बाहुभ्यां तु विशाखासु हस्तौ हस्तेन निर्दिशेत् ।
पुनर्वस्वङ्गुली राजन्नाश्लेषासु नखास्तथा ॥ १३.१७२.६ ॥

விசாகைகளால் கைகள், ஹஸ்தத்தால் உள்ளங்கைகளைக் குறிக்க வேண்டும்; ராஜனே, புனர்வசுவால் விரல்கள், ஆஸ்லேஷைகளால் நகங்களும் அவ்வாறே.

13.172.7

ग्रीवां ज्येष्ठा च राजेन्द्र श्रवणेन तु कर्णयोः ।
मुखं पुष्येण दानेन दन्तोष्ठौ स्वातिरुच्यते ॥ १३.१७२.७ ॥

ராஜேந்திரா, ஜ்யேஷ்டை கழுத்தையும், ஸ்ரவணம் இரு காதுகளையும்; புஷ்யம் முகத்தையும், தானம் பற்களையும் உதடுகளையும்; ஸ்வாதி என்று கூறப்படுகிறது.

13.172.8

हासं शतभिषां चैव मघां चैवाथ नासिकाम् ।
नेत्रे मृगशिरो विद्याल्ललाटे मित्रमेव तु ॥ १३.१७२.८ ॥

சதபிஷை சிரிப்பையும், மகம் மூக்கையும்; மிருகசீரிடம் இரு கண்களையும் அறிய வேண்டும்; மித்ரம் (அனுராதை) நெற்றியையும்.

13.172.9

भरण्यां तु शिरो विद्यात्केशानार्द्रां नराधिप ।
समाप्ते तु घृतं दद्याद्ब्राह्मणे वेदपारगे ॥ १३.१७२.९ ॥

நராதிபா, பரணியால் தலையையும், ஆர்த்ராவால் முடியையும் அறிய வேண்டும்; சடங்கின் முடிவில் வேத பாரங்கதரான பிராமணருக்கு நெய் அளிக்க வேண்டும்.

13.172.10

सुभगो दर्शनीयश्च ज्ञानभाग्यथ जानते ।
जायते परिपूर्णाङ्गः पौर्णमास्येव चन्द्रमाः ॥ १३.१७२.१० ॥

சுபகனும் காணத்தக்கவனுமாக இருப்பவன், ஞானத்தின் பங்கையுடையவன் என்று அறிஞர்கள் அறிவர்; முழுமையான உறுப்புகளுடன் பிறக்கிறான், பௌர்ணமி சந்திரனைப் போல்.