Mahābhārata · Adhyāya 13.172
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.172.1
शरतल्पगतं भीष्मं वृद्धं कुरुपितामहम् ।
उपगम्य महाप्राज्ञः पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः ॥ १३.१७२.१ ॥
Aproximando-se de Bhīṣma, o velho avô dos Kurus, que jazia sobre um leito de flechas, o muito sábio Yudhiṣṭhira o interrogou.
13.172.2
अङ्गानां रूपसौभाग्यं प्रियं चैव कथं भवेत् ।
धर्मार्थकामसंयुक्तः सुखभागी कथं भवेत् ॥ १३.१७२.२ ॥
Como podem os membros alcançar beleza, boa fortuna e encanto? E como, dotado de dharma, riqueza e prazer, pode alguém tornar-se partícipe da felicidade?
13.172.3
मार्गशीर्षस्य मासस्य चन्द्रे मूलेन संयुते ।
पादौ मूलेन राजेन्द्रि जङ्घायामथ रोहिणीम् ॥ १३.१७२.३ ॥
No mês de Mārgaśīrṣa, quando a lua está unida a Mūla, os pés (estão sob) Mūla, ó rei dos reis; e depois as canelas sob Rohiṇī.
13.172.4
अश्विन्यां सक्थिनी चैव ऊरू चाषाढयोस्तथा ।
गुह्यं तु फाल्गुनी विद्यात्कृत्तिका कटिकास्तथा ॥ १३.१७२.४ ॥
De Aśvinī vêm as coxas, e das duas Āṣāḍhās igualmente as ancas; as partes íntimas devem ser conhecidas por Phālgunī, e a cintura por Kṛttikā.
13.172.5
नाभिं भाद्रपदे विद्याद्रेवत्यामक्षिमण्डलम् ।
पृष्ठमेव धनिष्ठासु अनुराधोत्तरास्तथा ॥ १३.१७२.५ ॥
O umbigo deve ser conhecido por Bhādrapada, e o círculo do olho por Revatī; as costas pelas Dhaniṣṭhās, e igualmente por Anurādhā e as Uttarās.
13.172.6
बाहुभ्यां तु विशाखासु हस्तौ हस्तेन निर्दिशेत् ।
पुनर्वस्वङ्गुली राजन्नाश्लेषासु नखास्तथा ॥ १३.१७२.६ ॥
Por Viśākhā devem-se indicar os braços, e por Hasta as mãos; ó rei, por Punarvasu os dedos, e por Āśleṣā as unhas igualmente.
13.172.7
ग्रीवां ज्येष्ठा च राजेन्द्र श्रवणेन तु कर्णयोः ।
मुखं पुष्येण दानेन दन्तोष्ठौ स्वातिरुच्यते ॥ १३.१७२.७ ॥
Ó senhor dos reis, Jyeṣṭhā rege o pescoço e Śravaṇa ambas as orelhas; Puṣya o rosto, e Dāna os dentes e os lábios; Svāti é declarada.
13.172.8
हासं शतभिषां चैव मघां चैवाथ नासिकाम् ।
नेत्रे मृगशिरो विद्याल्ललाटे मित्रमेव तु ॥ १३.१७२.८ ॥
Śatabhiṣā rege o riso e Maghā o nariz; Mṛgaśiras deve ser conhecido para os dois olhos, e Mitra (Anurādhā) para a testa.
13.172.9
भरण्यां तु शिरो विद्यात्केशानार्द्रां नराधिप ।
समाप्ते तु घृतं दद्याद्ब्राह्मणे वेदपारगे ॥ १३.१७२.९ ॥
Ó senhor dos homens, Bharaṇī deve ser conhecido para a cabeça e Ārdrā para os cabelos; e ao final do rito deve-se oferecer ghee a um brâmane versado nos Vedas.
13.172.10
सुभगो दर्शनीयश्च ज्ञानभाग्यथ जानते ।
जायते परिपूर्णाङ्गः पौर्णमास्येव चन्द्रमाः ॥ १३.१७२.१० ॥
Afortunado e agradável de se ver, torna-se partícipe do conhecimento, como sabem os sábios; nasce com os membros completos, como a lua na noite de lua cheia.