Mahābhārata · Adhyāya 13.175
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.175.1
अहिंसा वैदिकं कर्म ध्यानमिन्द्रियसंयमः ।
तपोऽथ गुरुशुश्रूषा किं श्रेयः पुरुषं प्रति ॥ १३.१७५.१ ॥
¿La no violencia, el rito védico, la meditación, el dominio de los sentidos, la austeridad o el servicio al maestro: cuál es el mayor bien para un hombre?
13.175.2
सर्वाण्येतानि धर्मस्य पृथग्द्वाराणि नित्यशः ।
शृणु संकीर्त्यमानानि षडेव भरतर्षभ ॥ १३.१७५.२ ॥
Todas estas son puertas separadas del dharma, siempre. Escucha, toro de los Bharatas, pues se proclaman estas seis.
13.175.3
हन्त निःश्रेयसं जन्तोरहं वक्ष्याम्यनुत्तमम् ।
अहिंसापाश्रयं धर्मं दान्तो विद्वान्समाचरेत् ॥ १३.१७५.३ ॥
Bien, te diré el supremo bien para el ser vivo: el dharma fundado en la no violencia, que el hombre sabio y dominado debe practicar.
13.175.4
त्रिदण्डं सर्वभूतेषु निधाय पुरुषः शुचिः ।
कामक्रोधौ च संयम्य ततः सिद्धिमवाप्नुते ॥ १३.१७५.४ ॥
El hombre que, tras depositar el tridanda hacia todos los seres, se purifica y domina el deseo y la ira, alcanza entonces la perfección.
13.175.5
अहिंसकानि भूतानि दण्डेन विनिहन्ति यः ।
आत्मनः सुखमन्विच्छन्स प्रेत्य न सुखी भवेत् ॥ १३.१७५.५ ॥
Quien golpea con el bastón a los seres no violentos, aunque busque su propia felicidad, no será feliz tras la muerte.
13.175.6
आत्मोपमस्तु भूतेषु यो वै भवति पूरुषः ।
त्यक्तदण्डो जितक्रोधः स प्रेत्य सुखमेधते ॥ १३.१७५.६ ॥
El hombre que se considera igual a todos los seres, ha dejado el bastón y ha vencido la ira, prospera en la felicidad tras la muerte.
13.175.7
सर्वभूतात्मभूतस्य सर्वभूतानि पश्यतः ।
देवाऽपि मार्गे मुह्यन्ति ह्यपदस्य पदेषिणः ॥ १३.१७५.७ ॥
Para quien ha hecho de sí mismo el alma de todos los seres y ve a todos los seres, incluso los dioses se desconciertan en su camino, como quienes buscan la pisada de quien no tiene pies.
13.175.8
न तत्परस्य संदध्यात्प्रतिकूलं यदात्मनः ।
एष संक्षेपतो धर्मः कामादन्यः प्रवर्तते ॥ १३.१७५.८ ॥
No se debe hacer a otro lo que es adverso para uno mismo. En breve, este es el dharma; lo que procede de otro modo nace del deseo.
13.175.9
प्रख्यापने च दाने च सुखदुःखे प्रियाप्रिये ।
आत्मौपम्येन पुरुषः प्रमाणमधिगच्छति ॥ १३.१७५.९ ॥
En la proclamación y en la dádiva, en el placer y el dolor, en lo querido y lo odiado, el hombre alcanza la medida al tratar a los demás como a sí mismo.
13.175.10
यथा परः प्रक्रमते परेषु ।
तथा परे प्रक्रमन्ते परस्मिन्।
निषेवते स्वसमां जीवलोके ।
यथा धर्मो नैपुणेनोपदिष्टः। ॥ १३.१७५.१० ॥
Como uno actúa hacia otros, así otros actúan hacia él. En el mundo de los vivientes uno sirve a su igual, como el dharma ha sido enseñado con destreza.
13.175.11
इत्युक्त्वा तं सुरगुरुधर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
दिवामचक्रमे धीमान्पश्यतामेव नस्तदा ॥ १३.१७५.११ ॥
Habiendo hablado así a él, Dharmarāja Yudhiṣṭhira, el sabio maestro de los dioses partió hacia el cielo, mientras lo mirábamos.