Mahābhārata · Adhyāya 13.175
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.175.1
अहिंसा वैदिकं कर्म ध्यानमिन्द्रियसंयमः ।
तपोऽथ गुरुशुश्रूषा किं श्रेयः पुरुषं प्रति ॥ १३.१७५.१ ॥
A não violência, o rito védico, a meditação, o controle dos sentidos, a austeridade ou o serviço ao mestre: qual é o bem supremo para um homem?
13.175.2
सर्वाण्येतानि धर्मस्य पृथग्द्वाराणि नित्यशः ।
शृणु संकीर्त्यमानानि षडेव भरतर्षभ ॥ १३.१७५.२ ॥
Todas estas são portas separadas do dharma, sempre. Ouve, touro dos Bharatas, pois estas seis estão sendo proclamadas.
13.175.3
हन्त निःश्रेयसं जन्तोरहं वक्ष्याम्यनुत्तमम् ।
अहिंसापाश्रयं धर्मं दान्तो विद्वान्समाचरेत् ॥ १३.१७५.३ ॥
Muito bem, direi o supremo bem do ser vivo: o dharma fundado na não violência, que o homem dominado e sábio deve praticar.
13.175.4
त्रिदण्डं सर्वभूतेषु निधाय पुरुषः शुचिः ।
कामक्रोधौ च संयम्य ततः सिद्धिमवाप्नुते ॥ १३.१७५.४ ॥
O homem que, depositando o tridaṇḍa sobre todos os seres, se torna puro e domina o desejo e a ira, então alcança a perfeição.
13.175.5
अहिंसकानि भूतानि दण्डेन विनिहन्ति यः ।
आत्मनः सुखमन्विच्छन्स प्रेत्य न सुखी भवेत् ॥ १३.१७५.५ ॥
Quem fere com o bastão seres não violentos, embora busque a própria felicidade, não será feliz após a morte.
13.175.6
आत्मोपमस्तु भूतेषु यो वै भवति पूरुषः ।
त्यक्तदण्डो जितक्रोधः स प्रेत्य सुखमेधते ॥ १३.१७५.६ ॥
O homem que vê todos os seres como a si mesmo, deixou o bastão e venceu a ira, prospera na felicidade após a morte.
13.175.7
सर्वभूतात्मभूतस्य सर्वभूतानि पश्यतः ।
देवाऽपि मार्गे मुह्यन्ति ह्यपदस्य पदेषिणः ॥ १३.१७५.७ ॥
Para aquele que se tornou o eu de todos os seres e vê todos os seres, até os deuses se confundem em seu caminho, como os que procuram o passo de quem não tem pés.
13.175.8
न तत्परस्य संदध्यात्प्रतिकूलं यदात्मनः ।
एष संक्षेपतो धर्मः कामादन्यः प्रवर्तते ॥ १३.१७५.८ ॥
Não se deve fazer a outro o que é adverso para si mesmo. Em resumo, este é o dharma; o que procede de outra forma nasce do desejo.
13.175.9
प्रख्यापने च दाने च सुखदुःखे प्रियाप्रिये ।
आत्मौपम्येन पुरुषः प्रमाणमधिगच्छति ॥ १३.१७५.९ ॥
Na proclamação e na doação, no prazer e na dor, no querido e no detestado, o homem alcança a medida ao tratar os outros como a si mesmo.
13.175.10
यथा परः प्रक्रमते परेषु ।
तथा परे प्रक्रमन्ते परस्मिन्।
निषेवते स्वसमां जीवलोके ।
यथा धर्मो नैपुणेनोपदिष्टः। ॥ १३.१७५.१० ॥
Assim como alguém age em relação aos outros, os outros agem em relação a ele. No mundo dos vivos serve-se ao seu igual, como o dharma foi ensinado com habilidade.
13.175.11
इत्युक्त्वा तं सुरगुरुधर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
दिवामचक्रमे धीमान्पश्यतामेव नस्तदा ॥ १३.१७५.११ ॥
Tendo falado assim a ele, Dharmarāja Yudhiṣṭhira, o sábio mestre dos deuses partiu para o céu, enquanto olhávamos.