മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.175
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.175.1
अहिंसा वैदिकं कर्म ध्यानमिन्द्रियसंयमः ।
तपोऽथ गुरुशुश्रूषा किं श्रेयः पुरुषं प्रति ॥ १३.१७५.१ ॥
അഹിംസ, വൈദിക കർമ്മം, ധ്യാനം, ഇന്ദ്രിയ നിയന്ത്രണം, തപസ്സ്, അല്ലെങ്കിൽ ഗുരുശുശ്രൂഷ — മനുഷ്യന് ഏതാണ് ശ്രേയസ്സ്?
13.175.2
सर्वाण्येतानि धर्मस्य पृथग्द्वाराणि नित्यशः ।
शृणु संकीर्त्यमानानि षडेव भरतर्षभ ॥ १३.१७५.२ ॥
ഇവയെല്ലാം ധർമ്മത്തിന്റെ വെവ്വേറെ വാതിലുകളാണ്, എപ്പോഴും. കേൾക്കുക, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ — ഇവ ആറാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
13.175.3
हन्त निःश्रेयसं जन्तोरहं वक्ष्याम्यनुत्तमम् ।
अहिंसापाश्रयं धर्मं दान्तो विद्वान्समाचरेत् ॥ १३.१७५.३ ॥
ശരി, ജീവിക്ക് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ശ്രേയസ്സ് ഞാൻ പറയാം — അഹിംസയെ ആശ്രയിച്ച ധർമ്മം; ദാന്തനായ വിദ്വാൻ അത് തന്നെ ആചരിക്കണം.
13.175.4
त्रिदण्डं सर्वभूतेषु निधाय पुरुषः शुचिः ।
कामक्रोधौ च संयम्य ततः सिद्धिमवाप्नुते ॥ १३.१७५.४ ॥
ത്രിദണ്ഡം സർവഭൂതങ്ങളിലും വച്ച്, ശുചിയായ പുരുഷൻ കാമക്രോധങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ച്, പിന്നെ സിദ്ധി നേടുന്നു.
13.175.5
अहिंसकानि भूतानि दण्डेन विनिहन्ति यः ।
आत्मनः सुखमन्विच्छन्स प्रेत्य न सुखी भवेत् ॥ १३.१७५.५ ॥
അഹിംസകരായ ജീവികളെ ദണ്ഡംകൊണ്ട് ഹിംസിക്കുന്നവൻ, സ്വന്തം സുഖം ആഗ്രഹിച്ചാലും, മരണശേഷം സുഖി ആകുന്നില്ല.
13.175.6
आत्मोपमस्तु भूतेषु यो वै भवति पूरुषः ।
त्यक्तदण्डो जितक्रोधः स प्रेत्य सुखमेधते ॥ १३.१७५.६ ॥
എല്ലാ ജീവികളെയും തന്നെപ്പോലെ കാണുന്ന, ദണ്ഡം ഉപേക്ഷിച്ച, ക്രോധം ജയിച്ച പുരുഷൻ മരണശേഷം സുഖത്തിൽ വളരുന്നു.
13.175.7
सर्वभूतात्मभूतस्य सर्वभूतानि पश्यतः ।
देवाऽपि मार्गे मुह्यन्ति ह्यपदस्य पदेषिणः ॥ १३.१७५.७ ॥
എല്ലാ ഭൂതങ്ങളെയും തന്റെ ആത്മാവായി കാണുന്നവന്റെ വഴിയിൽ ദേവന്മാരും മോഹിക്കുന്നു, കാലില്ലാത്തവന്റെ കാൽ തേടുന്നവരെപ്പോലെ.
13.175.8
न तत्परस्य संदध्यात्प्रतिकूलं यदात्मनः ।
एष संक्षेपतो धर्मः कामादन्यः प्रवर्तते ॥ १३.१७५.८ ॥
തനിക്ക് പ്രതികൂലമായത് മറ്റൊരാളോട് ചെയ്യരുത്. ചുരുക്കത്തിൽ ഇതാണ് ധർമ്മം; അതിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമായത് കാമത്തിൽനിന്ന് ഉണ്ടാകുന്നു.
13.175.9
प्रख्यापने च दाने च सुखदुःखे प्रियाप्रिये ।
आत्मौपम्येन पुरुषः प्रमाणमधिगच्छति ॥ १३.१७५.९ ॥
പ്രശംസയിലും ദാനത്തിലും, സുഖദുഃഖങ്ങളിലും, പ്രിയാപ്രിയങ്ങളിലും, മനുഷ്യൻ തന്നെപ്പോലെ മറ്റുള്ളവരെ കാണുന്നതിലൂടെ മാനദണ്ഡം നേടുന്നു.
13.175.10
यथा परः प्रक्रमते परेषु ।
तथा परे प्रक्रमन्ते परस्मिन्।
निषेवते स्वसमां जीवलोके ।
यथा धर्मो नैपुणेनोपदिष्टः। ॥ १३.१७५.१० ॥
ഒരാൾ മറ്റുള്ളവരോട് പെരുമാറുന്നതുപോലെ മറ്റുള്ളവരും അവനോട് പെരുമാറുന്നു. ജീവലോകത്ത് മനുഷ്യൻ തനിക്കു സമനായവരെ സേവിക്കുന്നു; ധർമ്മം നൈപുണ്യത്തോടെ ഉപദേശിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ.
13.175.11
इत्युक्त्वा तं सुरगुरुधर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
दिवामचक्रमे धीमान्पश्यतामेव नस्तदा ॥ १३.१७५.११ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ദേവഗുരുവായ ബുദ്ധിമാനായ ബൃഹസ്പതി ധർമ്മരാജനായ യുധിഷ്ഠിരന്റെ മുന്നിൽവെച്ച്, ഞങ്ങൾ കാൺകെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി.