摩诃婆罗多 · 章 13.175

13.175.1

अहिंसा वैदिकं कर्म ध्यानमिन्द्रियसंयमः ।
तपोऽथ गुरुशुश्रूषा किं श्रेयः पुरुषं प्रति ॥ १३.१७५.१ ॥

不杀生、吠陀祭祀、禅定、克制诸根、苦行，或侍奉师长——对人而言，何者是最高的善？

सर्वाण्येतानि धर्मस्य पृथग्द्वाराणि नित्यशः ।
शृणु संकीर्त्यमानानि षडेव भरतर्षभ ॥ १३.१७५.२ ॥

这些都是法的各自门径，恒常如此。听着，婆罗多中的雄牛——所宣说的正是这六者。

हन्त निःश्रेयसं जन्तोरहं वक्ष्याम्यनुत्तमम् ।
अहिंसापाश्रयं धर्मं दान्तो विद्वान्समाचरेत् ॥ १३.१७५.३ ॥

好吧，我将宣说众生最上的善：以不杀生为依托的法；自制而有学识的人应当奉行它。

त्रिदण्डं सर्वभूतेषु निधाय पुरुषः शुचिः ।
कामक्रोधौ च संयम्य ततः सिद्धिमवाप्नुते ॥ १३.१७५.४ ॥

人若对一切众生放下三杖，身心清净，克制欲望与愤怒，便能成就圆满。

अहिंसकानि भूतानि दण्डेन विनिहन्ति यः ।
आत्मनः सुखमन्विच्छन्स प्रेत्य न सुखी भवेत् ॥ १३.१७५.५ ॥

若以杖击杀不伤害他人之众生，即使他自求安乐，死后也不得安乐。

आत्मोपमस्तु भूतेषु यो वै भवति पूरुषः ।
त्यक्तदण्डो जितक्रोधः स प्रेत्य सुखमेधते ॥ १३.१७५.६ ॥

视一切众生如己者，放下刑杖、战胜愤怒之人，死后便在安乐中增长。

सर्वभूतात्मभूतस्य सर्वभूतानि पश्यतः ।
देवाऽपि मार्गे मुह्यन्ति ह्यपदस्य पदेषिणः ॥ १३.१७५.७ ॥

对于视一切众生为自身、并看见一切众生的人，即使诸神也会在他的道路上迷惑，如同寻找无足者之足迹的人。

न तत्परस्य संदध्यात्प्रतिकूलं यदात्मनः ।
एष संक्षेपतो धर्मः कामादन्यः प्रवर्तते ॥ १३.१७५.८ ॥

不应对他人做对自己不利的事。简言之，这就是法；其他行为则出于欲望而生。

प्रख्यापने च दाने च सुखदुःखे प्रियाप्रिये ।
आत्मौपम्येन पुरुषः प्रमाणमधिगच्छति ॥ १३.१७५.९ ॥

在宣扬与布施中，在苦乐中，在所爱与所憎中，人以对待他人如同自己的方式而得到准则。

यथा परः प्रक्रमते परेषु ।
तथा परे प्रक्रमन्ते परस्मिन्।
निषेवते स्वसमां जीवलोके ।
यथा धर्मो नैपुणेनोपदिष्टः। ॥ १३.१७५.१० ॥

别人如何对待他人，他人也如何对待他。在生命世界中人侍奉与自己平等的人，正如法被巧妙地教导。

इत्युक्त्वा तं सुरगुरुधर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
दिवामचक्रमे धीमान्पश्यतामेव नस्तदा ॥ १३.१७५.११ ॥

对法王坚战如此说罢，智慧的诸神之师在我们眼前升往天界。