Mahābhārata · Adhyāya 13.176
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.176.1
ततो युधिष्ठिरो राजा शरतल्पे पितामहम् ।
पुनरेव महाराज पप्रच्छ वदतांवरः ॥ १३.१७६.१ ॥
Entonces el rey Yudhiṣṭhira, sobre el lecho de flechas, volvió a preguntar al abuelo, oh gran rey, el mejor de los oradores.
13.176.2
ऋषयो ब्राह्मणा देवाः प्रशंसन्ति महामते ।
अहिंसालक्षणं धर्मं वेदप्रामाण्यदर्शनात् ॥ १३.१७६.२ ॥
Oh sabio, los sabios, los brahmanes y los dioses alaban el dharma caracterizado por la no violencia, pues ven en él la autoridad de los Vedas.
13.176.3
कर्मणा न नरः कुर्वन्हिंसां पार्थिवसत्तम ।
वाचा च मनसा चैवं ततो दुःखात्प्रमुच्यते ॥ १३.१७६.३ ॥
Oh mejor de los reyes, el hombre que no comete violencia en la acción, la palabra ni la mente queda libre del sufrimiento.
13.176.4
चतुर्विधेयं निर्दिष्टा ह्यहिंसा ब्रह्मवादिभिः ।
एकैकतोऽपि विभ्रष्टा न भवत्यरिसूदन ॥ १३.१७६.४ ॥
Los que hablan del Brahman han declarado la no violencia como cuádruple; oh destructor de enemigos, si incluso uno de ellos decae, ya no es no violencia.
13.176.5
यथा सर्वश्चतुष्पाद्वै त्रिभिः पादैर्न तिष्ठति ।
तथैवेयं महीपाल कारणैः प्रोच्यते त्रिभिः ॥ १३.१७६.५ ॥
Así como un animal de cuatro patas no se sostiene sobre tres, así también, oh protector de la tierra, esta no violencia se explica mediante tres causas.
13.176.6
यथा नागपदेऽन्यानि पदानि पदगामिनाम् ।
सर्वाण्येवापिधीयन्ते पदजातानि कौञ्जरे ॥ १३.१७६.६ ॥
Así como en la huella del elefante quedan contenidas todas las huellas de otros animales que caminan, así en la pisada del elefante se reúnen todas las pisadas.
13.176.7
एवं लोकेष्वहिंसा तु निर्दिष्टा धर्मतः पुरा ।
कर्म्णा लिप्यते जन्तुर्वाचा च मनसाऽपि च ॥ १३.१७६.७ ॥
Así, en los mundos, la no violencia ha sido declarada desde antiguo conforme al dharma. El ser vivo se mancha por la acción, por la palabra y también por la mente.
13.176.8
पूर्वं तु मनसा त्यक्त्वा त्यजेद्वाचाऽथ कर्मणा ।
हिंसां तु नोपयुञ्जीत तथा हिंसा चतुर्विधा ॥ १३.१७६.८ ॥
Primero debe abandonarla con la mente, luego con la palabra y después con la acción. No debe emplear la violencia, pues la violencia es de cuatro clases.
13.176.9
काये मनसि वाक्येऽपि दोषा ह्येते प्रकीर्तिताः ।
न भक्षयति यो मांसं त्रिविधं स विमुच्यते ॥ १३.१७६.९ ॥
Estas faltas se declaran en el cuerpo, en la mente y también en la palabra. Quien no come carne de tres maneras queda libre.
13.176.10
त्रिकारणं तु निर्दिष्टं श्रूयते ब्रह्मवादिभिः ।
मनो वाचि तथाऽऽस्वादे दोषा ह्येषु प्रतिष्ठिताः ॥ १३.१७६.१० ॥
Se oye que los conocedores de Brahman declararon tres causas: la mente, la palabra y el deleite del paladar. En ellas se asientan las faltas.
13.176.11
न भक्षयन्त्यतो मांसं तपोयुक्ता मनीषिणः ।
दोषांस्तु भक्षणे राजन्मांसस्येह निबोध मे ॥ १३.१७६.११ ॥
Por eso los sabios dedicados a la austeridad no comen carne. Oh rey, aprende aquí de mí las faltas de comer carne.
13.176.12
पुत्र मांसोपमं जानन्खादते यो विचेतनः ।
मांसं मोहसमायुक्तः पुरुषः सोऽधमः स्मृतः ॥ १३.१७६.१२ ॥
El hombre insensato que come carne, sabiendo que es como la carne de su hijo, lleno de ofuscación, es considerado el más bajo de los hombres.
13.176.13
पितृमातृसमायोगे पुत्रत्वं जायते यथा ।
हिंसां कृत्वाऽवशः पापो भूयिष्ठं जायते तथा ॥ १३.१७६.१३ ॥
Así como un hijo nace de la unión del padre y la madre, así el pecador que, impotente, ha cometido violencia nace con mayor frecuencia de la misma manera.
13.176.14
रसश्च हृदि जिह्वाया ज्ञानं प्रज्ञायते यथा ।
तथा शास्त्रेषु नियतं रागो ह्यास्वादिताद्भवेत् ॥ १३.१७६.१४ ॥
Así como el sabor de la lengua se conoce en el corazón, así en las escrituras el apego surge con certeza de haberlas saboreado.
13.176.15
संस्कृतासंस्कृताः पक्वा लवणालवणास्तथा ।
प्रजायन्ते यथा भावास्तथा चित्तं निरुध्यते ॥ १३.१७६.१५ ॥
Así como lo sazonado y lo no sazonado, lo cocido, lo salado y lo insípido producen sus respectivas cualidades, así la mente es refrenada.
13.176.16
भेरीमृदङ्गशब्दांश्च तन्त्रीशब्दांश्च पुष्कलान् ।
निषेविष्यन्ति वै मन्दा मांसभक्षाः कथं नराः ॥ १३.१७६.१६ ॥
¿Cómo disfrutarán abundantemente los necios que comen carne del sonido de los tambores bherī y mṛdaṅga y de las notas de las cuerdas?
13.176.17
परेषां धनधान्यानां हिसकाः स्तावकास्तथा ।
प्रशंसकाश्च मांसस्य नित्यं स्वर्गे बहिष्कृताः ॥ १३.१७६.१७ ॥
Quienes despojan la riqueza y el grano de otros, quienes causan violencia, quienes adulan y quienes alaban la carne son siempre excluidos del cielo.
13.176.18
अचिन्तितमनिर्दिष्टमसङ्कल्पितमेव च ।
रसगृद्ध्याऽभिभूता ये प्रशंसन्ति फलार्थिनः ॥ १३.१७६.१८ ॥
Quienes, dominados por la avidez del sabor, sin pensar, sin prescripción y sin intención, alaban (esto) buscando sus frutos...
13.176.19
प्रशंसा ह्येव मांसस्य दोषकल्पफलान्विता ॥ १३.१७६.१९ ॥
Elogiar la carne misma está ligado a faltas, fabricaciones y a los frutos que buscan los codiciosos.
13.176.20
भस्म विष्ठा कृमिर्वाऽपि निष्ठा यस्येदृशी ध्रुवा ।
स कायः परपीडाभिः कथं धार्योविपश्चिता ॥ १३.१७६.२० ॥
¿Cómo puede un sabio sostener un cuerpo cuyo destino seguro es la ceniza, el excremento o los gusanos, causando dolor a otros?
13.176.21
जीवितं हि परित्यज्य बहवः साधवो जनाः ।
स्वमांसैः परमांसानि परिपाल्य दिवं गताः ॥ १३.१७६.२१ ॥
Muchos hombres justos, renunciando a su vida, protegieron la carne ajena con su propia carne y fueron al cielo.
13.176.22
एवमेषा महाराज चतुर्भिः कारणैः स्मृता ।
अहिंसा तव निर्दिष्टा सर्वधर्मानुसंहिता ॥ १३.१७६.२२ ॥
Así, gran rey, la no violencia te ha sido enseñada por cuatro razones, vinculada a todos los deberes.