மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.176
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.176.1
ततो युधिष्ठिरो राजा शरतल्पे पितामहम् ।
पुनरेव महाराज पप्रच्छ वदतांवरः ॥ १३.१७६.१ ॥
பின்னர் அரசன் யுதிஷ்டிரன் அம்பு-படுக்கையில் கிடந்த பிதாமகரிடம் மீண்டும் கேட்டான், மகாராஜனே, பேசுவோரில் சிறந்தவனே.
13.176.2
ऋषयो ब्राह्मणा देवाः प्रशंसन्ति महामते ।
अहिंसालक्षणं धर्मं वेदप्रामाण्यदर्शनात् ॥ १३.१७६.२ ॥
ஓ மகாமதியே, முனிவர்களும் பிராமணர்களும் தேவர்களும் அகிம்சையை அடையாளமாகக் கொண்ட தர்மத்தைப் புகழ்கின்றனர், வேதங்களின் அதிகாரத்தைக் கண்டதால்.
13.176.3
कर्मणा न नरः कुर्वन्हिंसां पार्थिवसत्तम ।
वाचा च मनसा चैवं ततो दुःखात्प्रमुच्यते ॥ १३.१७६.३ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவனே, செயலாலும் வாக்காலும் மனத்தாலும் வன்முறை செய்யாத மனிதன் அதன் பின் துன்பத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.
13.176.4
चतुर्विधेयं निर्दिष्टा ह्यहिंसा ब्रह्मवादिभिः ।
एकैकतोऽपि विभ्रष्टा न भवत्यरिसूदन ॥ १३.१७६.४ ॥
பிரம்மவாதிகள் அகிம்சையை நான்கு வகையாக அறிவித்துள்ளனர், அரிசூதனே, அவற்றில் ஒவ்வொன்றும் சிதைந்தாலும் அது அகிம்சையாக இராது.
13.176.5
यथा सर्वश्चतुष्पाद्वै त्रिभिः पादैर्न तिष्ठति ।
तथैवेयं महीपाल कारणैः प्रोच्यते त्रिभिः ॥ १३.१७६.५ ॥
நான்கு கால்கள் கொண்ட உயிரினம் மூன்று கால்களால் நிற்க முடியாததுபோல, மகீபாலனே, இந்த அகிம்சையும் மூன்று காரணங்களால் கூறப்படுகிறது.
13.176.6
यथा नागपदेऽन्यानि पदानि पदगामिनाम् ।
सर्वाण्येवापिधीयन्ते पदजातानि कौञ्जरे ॥ १३.१७६.६ ॥
யானையின் காலடியில் நடக்கும் பிற உயிரினங்களின் அனைத்துக் காலடிகளும் அடங்குவது போல, யானையின் பாதத்தில் எல்லா அடிச்சுவடுகளும் அடங்குகின்றன.
13.176.7
एवं लोकेष्वहिंसा तु निर्दिष्टा धर्मतः पुरा ।
कर्म्णा लिप्यते जन्तुर्वाचा च मनसाऽपि च ॥ १३.१७६.७ ॥
இவ்வாறே உலகங்களில் அகிம்சையே தர்மத்தின்படி பண்டைக்காலம் முதல் கூறப்பட்டுள்ளது. உயிர் செயலாலும், வாக்காலும், மனத்தாலும் கறைபடுகிறது.
13.176.8
पूर्वं तु मनसा त्यक्त्वा त्यजेद्वाचाऽथ कर्मणा ।
हिंसां तु नोपयुञ्जीत तथा हिंसा चतुर्विधा ॥ १३.१७६.८ ॥
முதலில் மனத்தால் விட்டு, பின் வாக்காலும் செயலாலும் விடவேண்டும். வன்முறையை ஒருபோதும் பயன்படுத்தக் கூடாது; வன்முறை நான்கு வகைப்படும்.
13.176.9
काये मनसि वाक्येऽपि दोषा ह्येते प्रकीर्तिताः ।
न भक्षयति यो मांसं त्रिविधं स विमुच्यते ॥ १३.१७६.९ ॥
உடல், மனம், வாக்கு ஆகியவற்றில் இந்தக் குற்றங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன. மூன்று வகையிலும் இறைச்சி உண்ணாதவன் விடுதலை பெறுகிறான்.
13.176.10
त्रिकारणं तु निर्दिष्टं श्रूयते ब्रह्मवादिभिः ।
मनो वाचि तथाऽऽस्वादे दोषा ह्येषु प्रतिष्ठिताः ॥ १३.१७६.१० ॥
பிரம்மவாதிகளால் மூன்று காரணங்கள் கூறப்பட்டதாகக் கேள்விப்படுகிறோம்: மனம், வாக்கு, சுவை. இவற்றிலேயே குற்றங்கள் நிலைபெற்றுள்ளன.
13.176.11
न भक्षयन्त्यतो मांसं तपोयुक्ता मनीषिणः ।
दोषांस्तु भक्षणे राजन्मांसस्येह निबोध मे ॥ १३.१७६.११ ॥
ஆகையால் தவத்தில் ஈடுபட்ட ஞானிகள் இறைச்சி உண்ணார். அரசே, இறைச்சி உண்பதன் குற்றங்களை இங்கே என்னிடமிருந்து அறிவாயாக.
13.176.12
पुत्र मांसोपमं जानन्खादते यो विचेतनः ।
मांसं मोहसमायुक्तः पुरुषः सोऽधमः स्मृतः ॥ १३.१७६.१२ ॥
மகனின் இறைச்சிக்கு ஒப்பானது இதுவென அறிந்தும் உண்பவன், மயக்கம் நிறைந்த அறிவற்றவன் — அவன் இழிந்தவனாகக் கருதப்படுகிறான்.
13.176.13
पितृमातृसमायोगे पुत्रत्वं जायते यथा ।
हिंसां कृत्वाऽवशः पापो भूयिष्ठं जायते तथा ॥ १३.१७६.१३ ॥
தாய் தந்தையரின் சேர்க்கையால் மகன் பிறப்பது போல, வன்முறை செய்த பாவி தன் வசமின்றி அதே வகையில் மிகுதியாகப் பிறக்கிறான்.
13.176.14
रसश्च हृदि जिह्वाया ज्ञानं प्रज्ञायते यथा ।
तथा शास्त्रेषु नियतं रागो ह्यास्वादिताद्भवेत् ॥ १३.१७६.१४ ॥
நாக்கின் சுவை இதயத்தில் உணரப்படுவது போல, நூல்களில் சுவைத்ததாலேயே நிச்சயமாக ஆசை உண்டாகும்.
13.176.15
संस्कृतासंस्कृताः पक्वा लवणालवणास्तथा ।
प्रजायन्ते यथा भावास्तथा चित्तं निरुध्यते ॥ १३.१७६.१५ ॥
பதப்படுத்தியவையும் பதப்படுத்தாதவையும், வேகவைத்தவையும், உப்புள்ளவையும் உப்பில்லாதவையுமாக, அவற்றின் குணங்கள் தோன்றுவது போல் மனம் அடக்கப்படுகிறது.
13.176.16
भेरीमृदङ्गशब्दांश्च तन्त्रीशब्दांश्च पुष्कलान् ।
निषेविष्यन्ति वै मन्दा मांसभक्षाः कथं नराः ॥ १३.१७६.१६ ॥
பேரி, மிருதங்க ஒலிகளையும், வீணை நரம்பொலிகளையும் மிகுதியாக மாமிசம் உண்ணும் மூடர்கள் எப்படி அனுபவிப்பார்கள்?
13.176.17
परेषां धनधान्यानां हिसकाः स्तावकास्तथा ।
प्रशंसकाश्च मांसस्य नित्यं स्वर्गे बहिष्कृताः ॥ १३.१७६.१७ ॥
பிறருடைய செல்வத்தையும் தானியங்களையும் கொள்ளையடிப்பவர்களும், வன்முறையாளர்களும், புகழ்ந்து பேசுபவர்களும், மாமிசத்தைப் போற்றுபவர்களும் எப்போதும் சொர்க்கத்திலிருந்து விலக்கப்படுகின்றனர்.
13.176.18
अचिन्तितमनिर्दिष्टमसङ्कल्पितमेव च ।
रसगृद्ध्याऽभिभूता ये प्रशंसन्ति फलार्थिनः ॥ १३.१७६.१८ ॥
சுவை ஆசையால் வெல்லப்பட்டு, சிந்திக்காமல், விதிக்கப்படாமல், சங்கல்பமின்றியும் பயன்களை நாடி (மாமிசத்தை) புகழ்பவர்கள்...
13.176.19
प्रशंसा ह्येव मांसस्य दोषकल्पफलान्विता ॥ १३.१७६.१९ ॥
இறைச்சியைப் புகழ்வது குற்றம், கற்பனை, பலன் ஆகியவற்றுடன் கூடியது.
13.176.20
भस्म विष्ठा कृमिर्वाऽपि निष्ठा यस्येदृशी ध्रुवा ।
स कायः परपीडाभिः कथं धार्योविपश्चिता ॥ १३.१७६.२० ॥
சாம்பல், மலம் அல்லது புழுக்களே இறுதி என்று உறுதியான உடலை, அறிவுடையவன் பிறரை வருத்தி எப்படிப் பேணுவான்?
13.176.21
जीवितं हि परित्यज्य बहवः साधवो जनाः ।
स्वमांसैः परमांसानि परिपाल्य दिवं गताः ॥ १३.१७६.२१ ॥
தங்கள் உயிரையே கொடுத்து, பல நல்லோர் தங்கள் சொந்த சதையால் பிறர் சதையைக் காத்து, சொர்க்கம் சென்றனர்.
13.176.22
एवमेषा महाराज चतुर्भिः कारणैः स्मृता ।
अहिंसा तव निर्दिष्टा सर्वधर्मानुसंहिता ॥ १३.१७६.२२ ॥
மகாராஜனே, இவ்வாறு நான்கு காரணங்களால் அகிம்சை நினைவுகூரப்பட்டது; அது எல்லா தர்மங்களுடனும் இணைந்தது என உனக்குக் கூறப்பட்டது.