మహాభారతం · అధ్యాయం 13.176
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.176.1
ततो युधिष्ठिरो राजा शरतल्पे पितामहम् ।
पुनरेव महाराज पप्रच्छ वदतांवरः ॥ १३.१७६.१ ॥
అప్పుడు రాజు యుధిష్ఠిరుడు బాణశయ్యపై ఉన్న పితామహుడిని మళ్లీ అడిగాడు, మహారాజా, వక్తలలో శ్రేష్ఠుడా.
13.176.2
ऋषयो ब्राह्मणा देवाः प्रशंसन्ति महामते ।
अहिंसालक्षणं धर्मं वेदप्रामाण्यदर्शनात् ॥ १३.१७६.२ ॥
ఓ మహామతీ, ఋషులు, బ్రాహ్మణులు, దేవతలు వేదప్రామాణ్యాన్ని చూడటం వల్ల అహింసా లక్షణమైన ధర్మాన్ని ప్రశంసిస్తారు.
13.176.3
कर्मणा न नरः कुर्वन्हिंसां पार्थिवसत्तम ।
वाचा च मनसा चैवं ततो दुःखात्प्रमुच्यते ॥ १३.१७६.३ ॥
రాజశ్రేష్ఠా, కర్మ, వాక్కు, మనస్సులతో హింస చేయని మనిషి అప్పుడు దుఃఖం నుండి విముక్తుడవుతాడు.
13.176.4
चतुर्विधेयं निर्दिष्टा ह्यहिंसा ब्रह्मवादिभिः ।
एकैकतोऽपि विभ्रष्टा न भवत्यरिसूदन ॥ १३.१७६.४ ॥
బ్రహ్మవాదులు అహింసను నాలుగు విధాలుగా నిర్దేశించారు. శత్రుసూదనా, వాటిలో ఒక్కొక్కటి చెడినా అది అహింస కాదు.
13.176.5
यथा सर्वश्चतुष्पाद्वै त्रिभिः पादैर्न तिष्ठति ।
तथैवेयं महीपाल कारणैः प्रोच्यते त्रिभिः ॥ १३.१७६.५ ॥
నాలుగు కాళ్ల జంతువు మూడు కాళ్లపై నిలవనట్లు, మహీపాలా, ఈ అహింస మూడు కారణాలతో చెప్పబడుతుంది.
13.176.6
यथा नागपदेऽन्यानि पदानि पदगामिनाम् ।
सर्वाण्येवापिधीयन्ते पदजातानि कौञ्जरे ॥ १३.१७६.६ ॥
ఏనుగు పాదముద్రలో నడిచే ఇతర జంతువుల అన్ని పాదముద్రలు ఇమిడినట్లు, ఏనుగు అడుగులో అన్ని అడుగులు ఇమిడిపోతాయి.
13.176.7
एवं लोकेष्वहिंसा तु निर्दिष्टा धर्मतः पुरा ।
कर्म्णा लिप्यते जन्तुर्वाचा च मनसाऽपि च ॥ १३.१७६.७ ॥
ఈ విధంగా లోకాలలో అహింసయే పూర్వకాలం నుండి ధర్మానుసారం నిర్దేశించబడింది. ప్రాణి కర్మ చేతను, వాక్కు చేతను, మనసు చేతను కూడా అంటుకుంటాడు.
13.176.8
पूर्वं तु मनसा त्यक्त्वा त्यजेद्वाचाऽथ कर्मणा ।
हिंसां तु नोपयुञ्जीत तथा हिंसा चतुर्विधा ॥ १३.१७६.८ ॥
ముందుగా మనసుతో విడిచి, తరువాత వాక్కుతో, కర్మతో విడవాలి. హింసను ఎన్నడూ ఉపయోగించరాదు; హింస నాలుగు విధాలు.
13.176.9
काये मनसि वाक्येऽपि दोषा ह्येते प्रकीर्तिताः ।
न भक्षयति यो मांसं त्रिविधं स विमुच्यते ॥ १३.१७६.९ ॥
శరీరం, మనసు, వాక్కులలో ఈ దోషాలు చెప్పబడ్డాయి. మూడు విధాలుగా మాంసం తినని వాడు విముక్తి పొందుతాడు.
13.176.10
त्रिकारणं तु निर्दिष्टं श्रूयते ब्रह्मवादिभिः ।
मनो वाचि तथाऽऽस्वादे दोषा ह्येषु प्रतिष्ठिताः ॥ १३.१७६.१० ॥
బ్రహ్మవాదులు మూడు కారణాలు చెప్పినట్లు వినబడుతోంది: మనసు, వాక్కు, రుచి. వీటిలోనే దోషాలు నెలకొని ఉన్నాయి.
13.176.11
न भक्षयन्त्यतो मांसं तपोयुक्ता मनीषिणः ।
दोषांस्तु भक्षणे राजन्मांसस्येह निबोध मे ॥ १३.१७६.११ ॥
అందుకే తపస్సులో నిమగ్నులైన జ్ఞానులు మాంసం తినరు. ఓ రాజా, మాంసభక్షణలోని దోషాలను ఇక్కడ నా నుండి విను.
13.176.12
पुत्र मांसोपमं जानन्खादते यो विचेतनः ।
मांसं मोहसमायुक्तः पुरुषः सोऽधमः स्मृतः ॥ १३.१७६.१२ ॥
కుమారుని మాంసంతో సమానమని తెలిసి కూడా తినేవాడు, మోహంతో నిండిన అవివేకుడు — అటువంటి మనిషి అధముడిగా భావించబడతాడు.
13.176.13
पितृमातृसमायोगे पुत्रत्वं जायते यथा ।
हिंसां कृत्वाऽवशः पापो भूयिष्ठं जायते तथा ॥ १३.१७६.१३ ॥
తల్లిదండ్రుల కలయికతో కొడుకు పుట్టినట్లే, హింసను చేసిన పాపాత్ముడు అవశుడై అధికంగా అలాంటి జన్మనే పొందుతాడు.
13.176.14
रसश्च हृदि जिह्वाया ज्ञानं प्रज्ञायते यथा ।
तथा शास्त्रेषु नियतं रागो ह्यास्वादिताद्भवेत् ॥ १३.१७६.१४ ॥
నాలుక రుచి హృదయంలో తెలిసినట్లే, శాస్త్రాలలో రుచి చూసినందువల్లనే నిశ్చయంగా ఆసక్తి కలుగుతుంది.
13.176.15
संस्कृतासंस्कृताः पक्वा लवणालवणास्तथा ।
प्रजायन्ते यथा भावास्तथा चित्तं निरुध्यते ॥ १३.१७६.१५ ॥
సంస్కరించినవి, సంస్కరించనివి, వండినవి, ఉప్పు ఉన్నవి, లేనివి; వాటి గుణాలు ఎలా పుడతాయో, అలాగే మనసు నిగ్రహించబడుతుంది.
13.176.16
भेरीमृदङ्गशब्दांश्च तन्त्रीशब्दांश्च पुष्कलान् ।
निषेविष्यन्ति वै मन्दा मांसभक्षाः कथं नराः ॥ १३.१७६.१६ ॥
భేరి, మృదంగ ధ్వనులను, తంత్రుల స్వరాలను విస్తారంగా మాంసభక్షకులైన మూఢ మనుషులు ఎలా అనుభవిస్తారు?
13.176.17
परेषां धनधान्यानां हिसकाः स्तावकास्तथा ।
प्रशंसकाश्च मांसस्य नित्यं स्वर्गे बहिष्कृताः ॥ १३.१७६.१७ ॥
ఇతరుల ధనధాన్యాలను హింసించేవారు, స్తుతించేవారు, మాంసాన్ని ప్రశంసించేవారు—వీరు నిత్యం స్వర్గం నుండి బహిష్కరించబడతారు.
13.176.18
अचिन्तितमनिर्दिष्टमसङ्कल्पितमेव च ।
रसगृद्ध्याऽभिभूता ये प्रशंसन्ति फलार्थिनः ॥ १३.१७६.१८ ॥
రుచి లోభంతో అభిభూతులై, ఆలోచించకుండా, నిర్దేశం లేకుండా, సంకల్పం లేకుండా కూడా ఫలాన్ని కోరి ప్రశంసించేవారు...
13.176.19
प्रशंसा ह्येव मांसस्य दोषकल्पफलान्विता ॥ १३.१७६.१९ ॥
మాంసాన్ని పొగడటం దోషం, కల్పన, ఫలితాలతో కూడినది.
13.176.20
भस्म विष्ठा कृमिर्वाऽपि निष्ठा यस्येदृशी ध्रुवा ।
स कायः परपीडाभिः कथं धार्योविपश्चिता ॥ १३.१७६.२० ॥
బూడిద, మలం లేదా పురుగులే అంతం అని నిశ్చయమైన శరీరాన్ని, జ్ఞాని ఇతరులను బాధించి ఎలా పోషిస్తాడు?
13.176.21
जीवितं हि परित्यज्य बहवः साधवो जनाः ।
स्वमांसैः परमांसानि परिपाल्य दिवं गताः ॥ १३.१७६.२१ ॥
తమ ప్రాణాలను వదులుకుని, అనేక సాధువులు తమ స్వంత మాంసంతో ఇతరుల మాంసాన్ని రక్షించి స్వర్గానికి వెళ్ళారు.
13.176.22
एवमेषा महाराज चतुर्भिः कारणैः स्मृता ।
अहिंसा तव निर्दिष्टा सर्वधर्मानुसंहिता ॥ १३.१७६.२२ ॥
మహారాజా, ఈ విధంగా నాలుగు కారణాలతో అహింస తెలియజేయబడింది; అది అన్ని ధర్మాలతో అనుసంధానమైనది, నీకు నిర్దేశించబడింది.