Mahābhārata · Adhyāya 13.176
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.176.1
ततो युधिष्ठिरो राजा शरतल्पे पितामहम् ।
पुनरेव महाराज पप्रच्छ वदतांवरः ॥ १३.१७६.१ ॥
Da fragte König Yudhiṣṭhira den Großvater auf dem Pfeilbett erneut, o großer König, bester der Redner.
13.176.2
ऋषयो ब्राह्मणा देवाः प्रशंसन्ति महामते ।
अहिंसालक्षणं धर्मं वेदप्रामाण्यदर्शनात् ॥ १३.१७६.२ ॥
O Weiser, Seher, Brahmanen und Götter preisen das Dharma, das durch Gewaltlosigkeit gekennzeichnet ist, denn sie sehen darin die Autorität der Veden.
13.176.3
कर्मणा न नरः कुर्वन्हिंसां पार्थिवसत्तम ।
वाचा च मनसा चैवं ततो दुःखात्प्रमुच्यते ॥ १३.१७६.३ ॥
O bester der Könige, ein Mensch, der weder durch Handlung, Rede noch Geist Gewalt übt, wird dann vom Leid befreit.
13.176.4
चतुर्विधेयं निर्दिष्टा ह्यहिंसा ब्रह्मवादिभिः ।
एकैकतोऽपि विभ्रष्टा न भवत्यरिसूदन ॥ १३.१७६.४ ॥
Die Verkünder des Brahman haben die Gewaltlosigkeit als vierfach erklärt; o Vernichter der Feinde, wenn auch nur eine davon abfällt, ist es keine Gewaltlosigkeit mehr.
13.176.5
यथा सर्वश्चतुष्पाद्वै त्रिभिः पादैर्न तिष्ठति ।
तथैवेयं महीपाल कारणैः प्रोच्यते त्रिभिः ॥ १३.१७६.५ ॥
So wie ein vierfüßiges Wesen nicht auf drei Füßen steht, so wird, o Beschützer der Erde, diese Gewaltlosigkeit durch drei Ursachen erklärt.
13.176.6
यथा नागपदेऽन्यानि पदानि पदगामिनाम् ।
सर्वाण्येवापिधीयन्ते पदजातानि कौञ्जरे ॥ १३.१७६.६ ॥
Wie im Fußabdruck des Elefanten alle Fußabdrücke anderer gehender Wesen enthalten sind, so sind in der Spur des Elefanten alle Spuren vereint.
13.176.7
एवं लोकेष्वहिंसा तु निर्दिष्टा धर्मतः पुरा ।
कर्म्णा लिप्यते जन्तुर्वाचा च मनसाऽपि च ॥ १३.१७६.७ ॥
So ist in den Welten die Gewaltlosigkeit seit alters gemäß dem Dharma verkündet. Das Lebewesen wird befleckt durch Handlung, durch Rede und auch durch den Geist.
13.176.8
पूर्वं तु मनसा त्यक्त्वा त्यजेद्वाचाऽथ कर्मणा ।
हिंसां तु नोपयुञ्जीत तथा हिंसा चतुर्विधा ॥ १३.१७६.८ ॥
Zuerst soll man sie mit dem Geist aufgeben, dann mit der Rede und danach mit der Handlung. Gewalt darf man niemals anwenden, denn Gewalt ist vierfach.
13.176.9
काये मनसि वाक्येऽपि दोषा ह्येते प्रकीर्तिताः ।
न भक्षयति यो मांसं त्रिविधं स विमुच्यते ॥ १३.१७६.९ ॥
Diese Fehler werden im Körper, im Geist und auch in der Rede verkündet. Wer auf dreifache Weise kein Fleisch isst, wird befreit.
13.176.10
त्रिकारणं तु निर्दिष्टं श्रूयते ब्रह्मवादिभिः ।
मनो वाचि तथाऽऽस्वादे दोषा ह्येषु प्रतिष्ठिताः ॥ १३.१७६.१० ॥
Drei Ursachen werden verkündet, wie man von den Brahman-Kundigen hört: Geist, Rede und der Genuss des Geschmacks. In diesen gründen die Fehler.
13.176.11
न भक्षयन्त्यतो मांसं तपोयुक्ता मनीषिणः ।
दोषांस्तु भक्षणे राजन्मांसस्येह निबोध मे ॥ १३.१७६.११ ॥
Darum essen die weisen Asketen kein Fleisch. O König, erfahre hier von mir die Fehler des Fleischessens.
13.176.12
पुत्र मांसोपमं जानन्खादते यो विचेतनः ।
मांसं मोहसमायुक्तः पुरुषः सोऽधमः स्मृतः ॥ १३.१७६.१२ ॥
Der unverständige Mann, der Fleisch isst, obwohl er weiß, dass es dem Fleisch des Sohnes gleicht, von Verblendung erfüllt, gilt als der niedrigste der Menschen.
13.176.13
पितृमातृसमायोगे पुत्रत्वं जायते यथा ।
हिंसां कृत्वाऽवशः पापो भूयिष्ठं जायते तथा ॥ १३.१७६.१३ ॥
So wie ein Sohn aus der Vereinigung von Vater und Mutter geboren wird, so wird der Sünder, der, machtlos, Gewalt verübt hat, überwiegend auf dieselbe Weise geboren.
13.176.14
रसश्च हृदि जिह्वाया ज्ञानं प्रज्ञायते यथा ।
तथा शास्त्रेषु नियतं रागो ह्यास्वादिताद्भवेत् ॥ १३.१७६.१४ ॥
So wie der Geschmack der Zunge im Herzen erkannt wird, so entsteht in den Schriften gewiss die Anhänglichkeit aus dem Kosten.
13.176.15
संस्कृतासंस्कृताः पक्वा लवणालवणास्तथा ।
प्रजायन्ते यथा भावास्तथा चित्तं निरुध्यते ॥ १३.१७६.१५ ॥
So wie gewürzte und ungewürzte, gekochte, gesalzene und ungesalzene Dinge ihre jeweiligen Eigenschaften hervorbringen, so wird der Geist gezügelt.
13.176.16
भेरीमृदङ्गशब्दांश्च तन्त्रीशब्दांश्च पुष्कलान् ।
निषेविष्यन्ति वै मन्दा मांसभक्षाः कथं नराः ॥ १३.१७६.१६ ॥
Wie sollen törichte Menschen, die Fleisch essen, reichlich die Klänge von Kesselpauke und Mṛdaṅga und die Töne der Saiten genießen?
13.176.17
परेषां धनधान्यानां हिसकाः स्तावकास्तथा ।
प्रशंसकाश्च मांसस्य नित्यं स्वर्गे बहिष्कृताः ॥ १३.१७६.१७ ॥
Wer den Reichtum und das Getreide anderer raubt, Gewalt übt, schmeichelt und das Fleisch preist, wird stets vom Himmel ausgeschlossen.
13.176.18
अचिन्तितमनिर्दिष्टमसङ्कल्पितमेव च ।
रसगृद्ध्याऽभिभूता ये प्रशंसन्ति फलार्थिनः ॥ १३.१७६.१८ ॥
Diejenigen, die von der Gier nach Geschmack überwältigt sind, die ohne Nachdenken, ohne Vorschrift und ohne Absicht (es) preisen und dabei die Früchte suchen...
13.176.19
प्रशंसा ह्येव मांसस्य दोषकल्पफलान्विता ॥ १३.१७६.१९ ॥
Das Loben des Fleisches selbst ist mit Fehlern, Einbildungen und den Früchten der Gierigen verbunden.
13.176.20
भस्म विष्ठा कृमिर्वाऽपि निष्ठा यस्येदृशी ध्रुवा ।
स कायः परपीडाभिः कथं धार्योविपश्चिता ॥ १३.१७६.२० ॥
Wie kann ein Weiser einen Körper erhalten, dessen sicheres Ende Asche, Kot oder Würmer sind, indem er anderen Schmerz zufügt?
13.176.21
जीवितं हि परित्यज्य बहवः साधवो जनाः ।
स्वमांसैः परमांसानि परिपाल्य दिवं गताः ॥ १३.१७६.२१ ॥
Viele gute Menschen gaben ihr Leben hin, schützten das Fleisch anderer mit ihrem eigenen Fleisch und gingen in den Himmel.
13.176.22
एवमेषा महाराज चतुर्भिः कारणैः स्मृता ।
अहिंसा तव निर्दिष्टा सर्वधर्मानुसंहिता ॥ १३.१७६.२२ ॥
So, großer König, wurde dir die Gewaltlosigkeit aus vier Gründen gelehrt, verbunden mit allen Pflichten.