Mahābhārata · Adhyāya 13.177
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.177.1
अहिंसा परमो धर्म इत्युक्तं बहुशस्त्वया ।
श्राद्धेषु च भवानाह पितॄणां मांसमीप्सितम् ॥ १३.१७७.१ ॥
Muchas veces habéis dicho que la no violencia es el deber supremo, pero en los śrāddhas dijisteis que a los antepasados les agrada la carne.
13.177.2
मांसैर्बहुविधैः प्रोक्तस्त्वया श्राद्धविधिः पुरा ।
अहत्वा च कुतो मांसमेवमेतद्विरुध्यते ॥ १३.१७७.२ ॥
Antes describisteis el rito śrāddha con muchas clases de carne. Sin matar, ¿cómo se obtiene la carne? Esto parece contradictorio.
13.177.3
जातो नः संशयो धर्मे मांसस्य परिवर्जने ।
दोषो भक्षयत कः स्यात्कश्चाभक्षयतो गुणः ॥ १३.१७७.३ ॥
Nos ha surgido una duda sobre el deber de abstenerse de la carne: ¿cuál es la falta de quien la come y cuál el mérito de quien no la come?
13.177.4
हत्वा भक्षयतो वाऽपि परेणोपहृतस्य वा ।
हन्याद्वा यः परस्यार्थे क्रीत्वा वा भक्षयेन्नरः ॥ १३.१७७.४ ॥
Un hombre que mata y come, o come lo que otro ha traído, o mata por el bien de otro, o compra y come:
13.177.5
एतदिच्छामि तत्त्वेन कथ्यमानं त्वयाऽनघ ।
निश्चयेन चिकीर्षामि धर्ममेतं सनातनम् ॥ १३.१७७.५ ॥
Oh tú, sin culpa, deseo oírlo de ti en verdad, para poder practicar con certeza este dharma eterno.
13.177.6
कथमायुरवाप्नोति कथं भवति सत्ववान् ।
कथमव्यङ्गतामेति लक्षण्यो जायते कथम् ॥ १३.१७७.६ ॥
¿Cómo alcanza el hombre una larga vida? ¿Cómo se vuelve vigoroso? ¿Cómo alcanza la integridad de sus miembros? ¿Y cómo nace dotado de signos auspiciosos?
13.177.7
मांसस्याभक्षणाद्राजन्यो धर्मः कुरुनन्दन ।
तं मे शृणु यथातत्त्वं यश्चास्य विधिरुत्तमः ॥ १३.१७७.७ ॥
Oh rey, oh deleite de los Kurus, el deber del guerrero nace de no comer carne. Escúchalo de mí tal como es en verdad, y escucha también su regla suprema.
13.177.8
रूपमव्यङ्गतामायुर्बुद्धिं सत्वं बलं स्मृतिम् ।
प्राप्तुकामैर्नरैर्हिंसा वर्जनीया कृतात्मभिः ॥ १३.१७७.८ ॥
Los hombres que desean belleza, integridad de miembros, larga vida, inteligencia, bondad de carácter, fuerza y memoria, y que son dueños de sí mismos, deben evitar la violencia.
13.177.9
ऋषीणामत्र संवादो बहुशः कुरुनन्दन ।
बभूव तेषां तु मतं यत्तच्छृणु युधिष्ठिर ॥ १३.१७७.९ ॥
Oh deleite de los Kurus, sobre este asunto hubo muchos diálogos entre los sabios. Oh Yudhiṣṭhira, escucha la opinión que sostuvieron.
13.177.10
यो यजेताश्वमेधेन मासिमासि यतव्रतः ।
वर्जयेन्मधु मांसं च सममेतद्युधिष्ठिर ॥ १३.१७७.१० ॥
Quien, firme en su voto, realiza el sacrificio del caballo mes tras mes, y quien renuncia a la miel y a la carne, estos dos, oh Yudhiṣṭhira, son iguales.
13.177.11
सप्तर्षयो वालखिल्यास्तथैव च मरीचिपाः ।
मांसस्याभक्षणं राजन्प्रशंसन्ति मनीषिणः ॥ १३.१७७.११ ॥
Oh rey, los siete sabios, asimismo los Vālakhilya y los bebedores de rayos de sol, junto con otros sabios, alaban la abstención de comer carne.
13.177.12
न भक्षयति यो मांसं न च हन्यान्न घातयेत् ।
तन्मित्रं सर्वभूतानां मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत् ॥ १३.१७७.१२ ॥
Quien no come carne, ni mata, ni hace matar, ese es amigo de todos los seres, así lo dijo Manu Svāyambhuva.
13.177.13
अधृष्यः सर्वभूतानां विश्वास्यः सर्वजन्तुषु ।
साधूनां सम्मतो नित्यं भवेन्मांसं विवर्जयन् ॥ १३.१७७.१३ ॥
Quien se abstiene de la carne se vuelve invulnerable para todos los seres, digno de confianza para todas las criaturas y siempre estimado por los justos.
13.177.14
स्वमांसं परमांसेन यो वर्धयितुमिच्छति ।
अविश्वास्योऽवसीदेत्स इति होवाच नारदः ॥ १३.१७७.१४ ॥
Quien quiere engordar su propia carne con la carne de otros se vuelve indigno de confianza y perece, así habló Nārada.
13.177.15
ददाति यजते चापि तपस्वी च भवत्यपि ।
मधुमांसनिवृत्त्येति प्राह चैवं बृहस्पतिः ॥ १३.१७७.१५ ॥
Al abstenerse de la miel y la carne, uno da dones, sacrifica y también se vuelve asceta, así habló Bṛhaspati.
13.177.16
मासिमास्यश्वमेधेन यो यजेत शतं समाः ।
न खादति च यो मांसं सममेतन्मतं मम ॥ १३.१७७.१६ ॥
Quien ofrece el sacrificio del caballo mes tras mes durante cien años, y quien no come carne, ambos son iguales; esta es mi opinión.
13.177.17
सदा यजति सत्रेण सदा दानं प्रयच्छति ।
सदा तपस्वी भवति मद्यमांसविवर्जनात् ॥ १३.१७७.१७ ॥
Al abstenerse del licor y la carne, uno siempre realiza largas sesiones de sacrificio, siempre da dones y siempre es asceta.
13.177.18
सर्वे वेदा न तत्कुर्युः सर्वे यज्ञाश्च भारत ।
यो भक्षयित्वा मांसानि पश्चादपि निवर्तते ॥ १३.१७७.१८ ॥
Oh Bhārata, lo que hace quien, habiendo comido carne, luego se aparta de ella, no lo podrían hacer todos los Vedas ni todos los sacrificios.
13.177.19
भक्षयित्वा निमित्तेऽपि दुष्करं कुरुते तपः ।
दुष्करं च रसज्ञेन मांसस्य परिवर्जनम्।
चर्तुं व्रतमिदं श्रेष्ठं सर्वप्राण्यभयप्रदम् ॥ १३.१७७.१९ ॥
Incluso quien ha comido carne puede practicar una penitencia difícil en alguna ocasión; pero para quien conoce el sabor, abstenerse de la carne también es difícil. Emprender este excelente voto, que da seguridad a todos los seres vivos, es lo mejor.
13.177.20
सर्वभूतेषु यो विद्वान्ददात्यभयदक्षिणाम् ।
दाता भवति लोके स प्राणानां नात्र संशयः।
एवं वै परमं धर्मं प्रशंसन्ति मनीषिणः ॥ १३.१७७.२० ॥
El sabio que ofrece a todos los seres la dádiva de la ausencia de temor se convierte en dador de vidas en el mundo; de ello no hay duda. Así los sabios alaban este dharma supremo.
13.177.21
प्राणा यथाऽऽत्मनोऽभीष्टा भूतानामपि वै तथा ।
आत्मौपम्येन गन्तव्यं बुद्धिमद्भिः कृतात्मभिः ॥ १३.१७७.२१ ॥
Así como la propia vida es querida por uno mismo, también las vidas de los demás seres son queridas por ellos. Los sabios y dueños de sí deben conducirse comparándose con los demás.
13.177.22
विकीर्णकर्णकेनापि तृणमस्पन्दने भयम् ।
किं पुनर्हन्यमानानां तरसा जीवितार्थिनाम्।
अरोगाणामपापानां पापैर्मांसोपजीविभिः ॥ १३.१७७.२२ ॥
Incluso si una brizna de hierba no tiembla ante una flecha de púas abiertas, hay temor; ¡cuánto más para quienes son muertos por la fuerza, que desean vivir, que están sanos y sin pecado, cuando son matados por pecadores que viven de la carne!
13.177.23
मृत्युतो भयमस्तीति शङ्कायां दुःखमुत्तरम् ।
धर्मस्यायतनं तस्मान्मांसस्य परिवर्जनम् ॥ १३.१७७.२३ ॥
Si alguien duda de que exista temor a la muerte, la respuesta es el sufrimiento. Por eso, abstenerse de la carne es morada del dharma.
13.177.24
अहिंसा परमो धर्मस्तथाऽहिंसा परं तपः ।
अहिंसा परमं सत्यं ततो धर्मः प्रवर्तते ॥ १३.१७७.२४ ॥
La no violencia es el dharma supremo, y la no violencia es la austeridad suprema. La no violencia es la verdad suprema; de ella surge el dharma.
13.177.25
न हि मांसं तृणात्काष्ठादुपलाद्वाऽपि जायते ।
हत्वा जन्तुं ततो मांसं तस्माद्दोषस्तु भक्षणे ॥ १३.१७७.२५ ॥
La carne no nace de la hierba, de la madera ni siquiera de la piedra. Solo matando a un ser vivo se obtiene la carne; por eso hay falta en comerla.
13.177.26
स्वाहास्वाधामृतभुजो देवाः सत्यार्जवप्रियाः ।
राक्षसेन्द्रभयान्मुक्ताः सर्वभूतपरायणाः ॥ १३.१७७.२६ ॥
Los dioses, que se alimentan de svāhā, svadhā y amṛta, que aman la verdad y la rectitud, liberados del temor al señor de los rākṣasas, estaban consagrados a todos los seres.
13.177.27
कान्तारेष्वथ घोरेषु दुर्गेषु गहनेषु च ।
रात्रावहनि सन्ध्यासु चत्वरेषु सभासु च ॥ १३.१७७.२७ ॥
En bosques terribles, en lugares inaccesibles y espesos, de noche y de día, al crepúsculo, en las encrucijadas y aun en las asambleas.
13.177.28
उद्यतेषु च शस्त्रेषु मृगव्यालहतेषु च ।
अमांसभक्षणाद्राजन्न भयं तेषु विद्यते ॥ १३.१७७.२८ ॥
Oh rey, aun cuando las armas están alzadas y se matan ciervos y bestias salvajes, no hay temor para quienes no comen carne.
13.177.29
शरण्यः सर्वभूतानां विश्वास्यः सर्वजन्तुषु ।
अनुद्वेगकरो लोके न चाप्युद्विजते सदा ॥ १३.१७७.२९ ॥
Es refugio de todos los seres, digno de confianza para todas las criaturas; no causa inquietud en el mundo y nunca se inquieta él mismo.
13.177.30
यदि चेत्स्वादको न स्यान्न तदा घातको भवेत् ।
घातकः खादकार्थाय तद्धातयति वै नरः ॥ १३.१७७.३० ॥
Si no hubiera quien lo comiera, no habría quien lo matara. Por el que lo come, el hombre hace que sea muerto.
13.177.31
अभक्ष्यमेतदिति वै इति हिंसा निवर्तते ।
खादकक्रमतो हिंसा मृगादीनां प्रवर्तते ॥ १३.१७७.३१ ॥
Cuando se piensa: «Esto no debe comerse», la violencia cesa. Por la sucesión de quienes comen, la violencia contra venados y otros animales continúa.
13.177.32
यस्माद्ग्रसति चैवायुर्हिंसकानां महाद्युते ।
तस्माद्विवर्जयेन्मांसं य इच्छेद्भूतिमात्मनः ॥ १३.१७७.३२ ॥
Oh tú de gran esplendor, devora la misma vida de quienes practican la violencia. Por eso, quien desee prosperidad para sí mismo debe abstenerse de la carne.
13.177.33
त्रातारं नाधिगच्छन्ति रौद्राः प्राणिविहिंसकाः ।
उद्वेजकास्तु भूतानां यथा व्यालमृगास्तथा ॥ १३.१७७.३३ ॥
Los crueles que dañan a los seres vivos no encuentran protector. Quienes causan temor a las criaturas son como las fieras salvajes.
13.177.34
लोभाद्वा बुद्धिमोहाद्वा बलवीर्यार्थमेव च ।
संसर्गादथ पापानामधर्मो रुचितो नृणाम् ॥ १३.१७७.३४ ॥
Por codicia, o por el engaño del entendimiento, o por fuerza y vigor, y por la compañía de los malvados, la injusticia le parece agradable a los hombres.
13.177.35
स्वमांसं परमांसेन यो वर्धयितुमिच्छति ।
उद्विग्नराष्ट्रे वसति यत्र यत्राभिजायते ॥ १३.१७७.३५ ॥
Quien desea engordar su propia carne con la carne ajena habita en un reino inquieto, dondequiera que nazca.
13.177.36
धन्यं यशस्यामायुष्यं स्वर्ग्यं स्वस्त्ययनं महत् ।
मांसस्याभक्षणं प्राहुर्नियताः परमर्षयः ॥ १३.१७७.३६ ॥
Abstenerse de comer carne es meritorio, da fama, larga vida, el cielo y gran bienestar, dicen los grandes sabios de mente controlada.
13.177.37
इदं तु खलु कौन्तेय श्रुतमासीत्पुरा मया ।
मार्कण्डेयस्य वदतो ये दोषा मांसभक्षणे ॥ १३.१७७.३७ ॥
Oh hijo de Kuntī, estas son las faltas de comer carne que en otro tiempo oí exponer a Mārkaṇḍeya.
13.177.38
यो हि खादति सांसानि प्राणिनां जीवितैषिणाम् ।
सदा भवति वै पापः प्राणिहन्ता तथैव सः ॥ १३.१७७.३८ ॥
Quien come la carne de seres vivos que desean vivir es siempre pecador, y del mismo modo es un matador de seres vivos.
13.177.39
धनेन क्रयिको हन्ति खादकश्चोपभोगतः ।
घातको वधबन्धाभ्यामित्येष त्रिविधो वधः ॥ १३.१७७.३९ ॥
El comprador mata con el pago, el que come mata por el consumo y el asesino mata por la matanza y la captura; así el matar es de tres clases.
13.177.40
अखादन्ननुमोदंश्च भावदोषेण मानवः ।
योऽनुमोदति हन्यन्तं सोऽपि दोषेण लिप्यते ॥ १३.१७७.४० ॥
Aunque un hombre no coma, si por un defecto de intención aprueba, quien aprueba que se mate a un ser queda también manchado por la falta.
13.177.41
अधृष्यः सर्वभूतानामायुष्मान्निरुजः सदा ।
भवत्यभक्षयन्मासं दयावान्प्राणिनामिह ॥ १३.१७७.४१ ॥
Quien no come carne y es compasivo con los seres vivos en este mundo se vuelve invulnerable para todos los seres, longevo y siempre libre de enfermedad.
13.177.42
हिरण्यदानैर्गोदानैर्भूमिदानैश्च सर्वशः ।
मांसस्याभक्षणे धर्मो विशिष्ट इति नः श्रुतिः ॥ १३.१७७.४२ ॥
Mediante dones de oro, de vacas y de tierra, en todos los sentidos, el dharma de no comer carne es considerado superior; así lo hemos oído.
13.177.43
अप्रोक्षितं वृथामासं विधिहीनं न भक्षयेत् ।
भक्षयन्निरयं याति नरो नास्त्यत्र संशयः ॥ १३.१७७.४३ ॥
No se debe comer carne no consagrada, obtenida en vano y sin el rito prescrito. El hombre que la come va al infierno; de esto no hay duda.
13.177.44
प्रोक्षिताभ्युक्षितं मांसं तथा ब्राह्म्णकाम्यया ।
अल्पदोषमिति ज्ञेयं विपरिते तु लिप्यते ॥ १३.१७७.४४ ॥
La carne rociada y consagrada, así como la preparada por respeto a los brahmanes, debe considerarse de poca falta; pero en el caso contrario el hombre queda contaminado.
13.177.45
खादकस्य कृते जन्तून्यो हन्यात्पुरुषाधमः ।
महादोषकरस्तत्र घातको न तु खादकः ॥ १३.१७७.४५ ॥
El más vil de los hombres que mata a seres vivos para quien los come comete una gran falta; allí el asesino es culpable, no el que come.
13.177.46
इज्यायज्ञश्रुतिकृतैर्या मार्गैरबुधोऽधमः ।
हन्याज्जन्तून्मांसगृध्नुः स वै नरकभाङ्नरः ॥ १३.१७७.४६ ॥
El hombre ignorante y vil que, con el pretexto del sacrificio, la ofrenda y el precepto revelado, mata seres vivos por avidez de carne, en verdad es partícipe del infierno.
13.177.47
भक्षयित्वाऽपि यो मांसं पश्चादपि निवर्तते ।
तस्यापि सुमहान्धर्मो यः पापाद्विनिवर्तते ॥ १३.१७७.४७ ॥
Incluso para quien, habiendo comido carne, luego se aparta de ella, hay un gran dharma; grande es ese dharma para quien se aparta del pecado.
13.177.48
आहर्ता चानुमन्ता च विशस्ता क्रयविक्रयी ।
संस्कर्ता चोपभोक्ता च घातकाः सर्व एव ते ॥ १३.१७७.४८ ॥
El que lo trae, el que consiente, el que sacrifica, el comprador y el vendedor, el que cocina y el que come: todos ellos son asesinos.
13.177.49
इदमन्यत्तु वक्ष्यामि प्रमाणं विधिनिर्मितम् ।
पुराणमुषिभिर्जुष्टं वेदेषु परिनिश्चितम् ॥ १३.१७७.४९ ॥
Te diré algo más: esta es una autoridad establecida por precepto, una tradición antigua seguida por los sabios, firmemente expuesta en los Vedas.
13.177.50
प्रवृत्तिलक्षणे धर्मे फलार्थिभिरभिद्रुते ।
यथोक्तं राजशार्दूल न तु तन्मोक्षकारणम् ॥ १३.१७७.५० ॥
Oh, tigre entre los reyes, es como se dijo en el dharma de la acción, que siguen quienes buscan frutos; pero no es la causa de la liberación.
13.177.51
हविर्यत्संस्कृतं मन्त्रैः प्रोक्षिताभ्युक्षितं शुचि ।
वेदोक्तेन प्रमाणेन पितॄणां प्रक्रियासु च।
प्रवृत्तिधर्मिणा भक्ष्यं नान्यथा मनुरब्रवीत् ॥ १३.१७७.५१ ॥
La oblación consagrada con mantras, rociada y purificada, conforme a la autoridad del Veda y a los ritos de los antepasados, debe ser comida solo por quien sigue el dharma de la acción; de otro modo no, dijo Manu.
13.177.52
अस्वर्ग्यमयशस्यं च रक्षोवद्भरतर्षभ ।
विधिहीनं नरः पूर्वं मांसं राजन्न भक्षयेत् ॥ १३.१७७.५२ ॥
Oh toro de los Bharatas, quien come carne sin precepto, como un demonio, no alcanza el cielo ni la fama. Oh rey, un hombre no debe comer carne sin el rito prescrito.
13.177.53
य इच्छेत्पुरुषोऽत्यन्तमात्मानं निरुपद्रवम् ।
स वर्जयेत मांसानि प्राणिनामिह सर्वशः ॥ १३.१७७.५३ ॥
El hombre que desee mantenerse por completo libre de daño debe abstenerse por completo de la carne de los seres vivos de toda clase en este mundo.
13.177.54
श्रूयते हि पुराकल्पे नृणां व्रीहिमयः पशुः ।
येनायजन्त विद्वांसः पुण्यलोकपरायणाः ॥ १३.१७७.५४ ॥
Se oye que en tiempos antiguos el animal de sacrificio de los hombres era de granos de arroz, y con él los sabios, devotos de los mundos de mérito, realizaban el sacrificio.
13.177.55
ऋषिभिः संशयं पृष्टो वसुश्चेदिपतिः पुरा ।
अभक्ष्यमपि मांसं यः प्राह भक्ष्यमिति प्रभो ॥ १३.१७७.५५ ॥
En tiempos antiguos, cuando los sabios preguntaron con duda, Vasu, señor de los Cedi, oh señor, declaró que incluso la carne no comestible era apta para comer.
13.177.56
आकाशादवनिं प्राप्तस्ततः स पृथिवीपतिः ।
यस्तदेव पुनश्चोक्त्वा विवेश धरणीतलम् ॥ १३.१७७.५६ ॥
Entonces aquel señor de la tierra cayó del cielo al suelo, y, habiendo repetido esa misma palabra, entró en la superficie de la tierra.
13.177.57
प्रजानां हितकामेन त्वगस्त्येन महात्मना ।
आरण्याः सर्वदैवत्याः प्रोक्षितास्तापसैर्मृगाः ॥ १३.१७७.५७ ॥
Por deseo del bienestar de los seres, el magnánimo Agastya y los ascetas rociaron a los ciervos del bosque, pertenecientes a todos los dioses.
13.177.58
क्रिया ह्येवं न हीयन्ते पितृदैवतसंश्रिताः ।
प्रीयन्ते पितरश्चैव न्यायतो मांसतर्पिताः ॥ १३.१७७.५८ ॥
Así, los ritos vinculados a los antepasados y a los dioses no decaen, y los antepasados, debidamente saciados con carne, quedan complacidos.
13.177.59
इदं तु शृणु राजेन्द्र मांसस्याभक्षणे गुणाः ।
अभक्षणे सर्वसुखं मांसस्य मनुजाधिप ॥ १३.१७७.५९ ॥
Ahora escucha, oh señor de reyes, las virtudes de abstenerse de la carne; oh señor de los hombres, en no comer carne reside toda felicidad.
13.177.60
यस्तु वर्षशतं पूर्णं तपस्तप्येत्सुदारुणम् ।
यश्चैव वर्जयेन्मांसं सममेतन्मतं मम ॥ १३.१७७.६० ॥
Quien realiza durante cien años completos la más severa austeridad, y quien se abstiene de la carne: a mi juicio, ambos son iguales.
13.177.61
कौमुद्यास्तु विशेषेण शुक्लपक्षे नराधिप ।
वर्जयेत्सर्वमांसानि धर्मो ह्यत्र विधीयते ॥ १३.१७७.६१ ॥
Oh señor de los hombres, especialmente en la quincena luminosa de Kaumudī se deben evitar todas las clases de carne; aquí se prescribe esto como dharma.
13.177.62
चतुरो वार्षिकान्मासान्यो मांसं परिवर्जयेत् ।
चत्वारि भद्राण्याप्नोति कीर्तिमायुर्यशो बलम् ॥ १३.१७७.६२ ॥
Quien se abstiene por completo de la carne durante los cuatro meses de la estación de lluvias obtiene cuatro bendiciones: fama, larga vida, renombre y fuerza.
13.177.63
अथवा मासमेकं वै सर्वमांसान्यभक्षयन् ।
अतीत्य सर्वदुःखानि सुखं जीवेन्निरामयः ॥ १३.१७७.६३ ॥
O quien durante un solo mes no come nada de carne, supera todos los sufrimientos y vive feliz, libre de enfermedad.
13.177.64
वर्जयन्ति हि मांसानि मासशः पक्षशोपि वा ।
तेषां हिंसानिवृत्तानां ब्रह्मलोको विधीयते ॥ १३.१७७.६४ ॥
Para quienes se abstienen de la carne mes a mes o incluso quincena a quincena, y se han apartado de la violencia, se prescribe el mundo de Brahmā.
13.177.65
मांसं तु कौमुदं पक्षं वर्जितं पार्थ राजभिः ।
सर्वभूतात्मभूतस्थैर्विदितार्थपरावरैः ॥ १३.१७७.६५ ॥
Oh Pārtha, la carne fue evitada en la quincena de Kaumuda por reyes que moran en el ser de todos los seres y conocen el sentido de lo superior y lo inferior.
13.177.66
नाभागेनाम्बरीषेण गयेन च महात्मना ।
आयुषाऽथानरण्येन दिलीपरघुसूनुभिः ॥ १३.१७७.६६ ॥
Por Nābhāga, Ambarīṣa, el magnánimo Gaya, Āyu, Anaraṇya y los hijos de Dilīpa y Raghu.
13.177.67
कार्तवीर्यानिरुद्धाभ्यां नहुषेण ययातिना ।
नृगेण विष्वगश्वेन तथैव शशबिन्दुना ॥ १३.१७७.६७ ॥
Kārtavīrya y Aniruddha, Nahuṣa, Yayāti, Nṛga, Viṣvagaśva, y asimismo Śaśabindu.
13.177.68
युवनाश्वेन च तथा शिबिनौशीनरेण च ।
मुचुकुन्देन मान्धात्रा हरिश्चन्द्रेण वा विभो ॥ १३.१७७.६८ ॥
Yuvanāśva, Śibi hijo de Uśīnara, Mucukunda, Māndhātṛ y Hariścandra, oh poderoso — ellos también lo hicieron así.
13.177.69
सत्यं वदत माऽसत्यं सत्यं धर्मः सनातनः ।
हरिश्चन्द्रश्चरति वै दिवि सत्येन चन्द्रवत् ॥ १३.१७७.६९ ॥
Di la verdad, no la falsedad; la verdad es el dharma eterno. Hariścandra recorre el cielo como la luna, por la verdad.
13.177.70
श्येनचित्रेण राजेन्द्र सोमकेन वृकेण च ।
रैवते रन्तिदेवेन वसुना सृञ्जयेन च ॥ १३.१७७.७० ॥
Oh señor de reyes, Śyenacitra, Somaka, Vṛka, Raivata, Rantideva, Vasu y también Sṛñjaya.
13.177.71
एतैश्चान्यैश्च राजेन्द्र कृपेण भरतेन च ।
दुष्यन्तेन करूशेन रामालर्कनलैस्तथा।
विचकाश्वेन निमिना जनकेन च धीमता ॥ १३.१७७.७१ ॥
Oh señor de reyes, por estos y por otros también: Kṛpa, Bharata, Duṣyanta, Karūṣa, Rāma, Alarka y Nala; asimismo por Vicakrāśva, Nimi y el sabio Janaka.
13.177.72
ऐलेन पृथुना चैंव वीरसेनेन चैव ह ।
इक्ष्वाकुणा शम्भुना च श्वेतेन सगरेण च ॥ १३.१७७.७२ ॥
Aila, Pṛthu, Vīrasena, Ikṣvāku, Śambhu, Śveta y también Sagara.
13.177.73
अजेन धुन्धुना चैव तथैव च सुबाहुना ।
हर्यश्वेन च राजेन्द्र क्षुपेण भरतेन च ॥ १३.१७७.७३ ॥
Aja, Dhundhu, asimismo Subāhu, Haryaśva, Kṣupa y también Bharata, oh señor de reyes.
13.177.74
एतैश्चान्यैश्च राजेन्द्रि पुरा मांसं न भक्षितम् ।
शारदं कौमुदं मासं ततस्ते स्वर्गमाप्नुवन् ॥ १३.१७७.७४ ॥
Por estos y otros, oh señor de reyes, antes no se comió carne; en el mes Kaumuda del otoño alcanzaron el cielo.
13.177.75
ब्रह्मलोके च तिष्ठन्ति ज्वलमानाः श्रियाऽन्विताः ।
उपास्यमाना गन्धर्वैः स्त्रीसहस्रसमन्विताः ॥ १३.१७७.७५ ॥
Habitan en el mundo de Brahmā, resplandecientes y dotados de esplendor, servidos por los Gandharvas y acompañados por miles de mujeres.
13.177.76
तदेतदुत्तमं धर्ममहिंसाधर्मलक्षणम् ।
ये चरन्ति महात्मानो नाकपृष्ठे वसन्ति ते ॥ १३.१७७.७६ ॥
Este es el dharma supremo, marcado por el dharma de la no violencia; las almas magnánimas que lo practican habitan en el lomo del cielo.
13.177.77
मधु मांसं च ये नित्यं वर्जयन्तीह धार्मिकाः ।
जन्मप्रभृति मद्यं च सर्व ते मुनयः स्मृताः ॥ १३.१७७.७७ ॥
Aquellos justos que aquí se abstienen siempre de la miel y la carne, y desde el nacimiento de bebidas alcohólicas y de todo, son recordados como sabios.
13.177.78
इमं धर्मममांसादं यश्चरेनच्छ्रावयीत वा ।
अपि चेत्सुदुराचारो न जातु निरयं व्रजेत् ॥ १३.१७७.७८ ॥
Quien practica este dharma de abstenerse de carne, o hace que se recite, nunca va al infierno, aunque sea de conducta muy perversa.
13.177.79
पठेद्वा च इदं राजञ्शृणुयाद्वाऽप्यभीक्ष्णशः ।
अमांसभक्षणविधिं पवित्रमृषिपूजितम् ॥ १३.१७७.७९ ॥
Oh rey, quien recite esto o lo escuche una y otra vez: la norma de abstenerse de comer carne, purificadora y honrada por los sabios.
13.177.80
विमुक्तः सर्वपापेभ्यः सर्वकामैर्महीयते ।
विशिष्टतां ज्ञातिषु च लभते नात्र संशयः।
अहिंस्रो दानशीलश्च मधुमांसविवर्जितः ॥ १३.१७७.८० ॥
Liberado de todos los pecados, es honrado con todos los deseos y obtiene distinción entre sus parientes; de ello no hay duda. Quien es no violento, generoso y se abstiene de miel y carne [obtiene el mismo fruto].
13.177.81
आपन्नश्चापदो मुच्येद्बद्धो मुच्येत बन्धनात् ।
मुच्येत्तथाऽऽतुरो रोगाद्दुःखान्मुच्येत दुःखितः ॥ १३.१७७.८१ ॥
Quien ha caído en desgracia se libra de la desgracia, el atado se libra de la ligadura; asimismo el enfermo se libra de la enfermedad y el afligido de la aflicción.
13.177.82
तिर्यग्योनिं न गच्छेत रूपवांश्च भवेन्नरः ।
ऋद्धिमान्वै कुरुश्रेष्ठ प्राप्नुयाच्च महद्यशः ॥ १३.१७७.८२ ॥
No va a un nacimiento animal, sino que se convierte en un hombre apuesto. Oh mejor de los Kurus, obtiene prosperidad y gran fama.
13.177.83
एतत्ते कथितं राजन्मांसस्य परिवर्जने ।
प्रवृत्तौ च निवृत्तौ च विधानमृषिनिर्मितम् ॥ १३.१७७.८३ ॥
Oh rey, esto te ha sido dicho sobre la abstención de carne: la norma establecida por los sabios tanto para la práctica como para el cese.