ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.177
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.177.1
अहिंसा परमो धर्म इत्युक्तं बहुशस्त्वया ।
श्राद्धेषु च भवानाह पितॄणां मांसमीप्सितम् ॥ १३.१७७.१ ॥
ಅಹಿಂಸೆಯೇ ಪರಮ ಧರ್ಮ ಎಂದು ನೀವು ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ. ಆದರೆ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಮಾಂಸ ಪ್ರಿಯ ಎಂದೂ ನೀವು ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ.
13.177.2
मांसैर्बहुविधैः प्रोक्तस्त्वया श्राद्धविधिः पुरा ।
अहत्वा च कुतो मांसमेवमेतद्विरुध्यते ॥ १३.१७७.२ ॥
ನೀವು ಹಿಂದೆ ಹಲವು ವಿಧದ ಮಾಂಸಗಳಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧವಿಧಿಯನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ. ಕೊಲ್ಲದೆ ಮಾಂಸ ಹೇಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ? ಇದು ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ತೋರುತ್ತದೆ.
13.177.3
जातो नः संशयो धर्मे मांसस्य परिवर्जने ।
दोषो भक्षयत कः स्यात्कश्चाभक्षयतो गुणः ॥ १३.१७७.३ ॥
ಮಾಂಸವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವ ಧರ್ಮದ ಕುರಿತು ನಮಗೆ ಸಂಶಯ ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವವನಿಗೆ ಯಾವ ದೋಷ? ತಿನ್ನದವನಿಗೆ ಯಾವ ಗುಣ?
13.177.4
हत्वा भक्षयतो वाऽपि परेणोपहृतस्य वा ।
हन्याद्वा यः परस्यार्थे क्रीत्वा वा भक्षयेन्नरः ॥ १३.१७७.४ ॥
ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ತಾನೇ ಕೊಂದು ತಿನ್ನುವವನಾದರೂ, ಇತರರಿಂದ ತರಲ್ಪಟ್ಟದ್ದನ್ನು ತಿನ್ನುವವನಾದರೂ, ಇತರರಿಗಾಗಿ ಕೊಲ್ಲುವವನಾದರೂ, ಕೊಂಡು ತಿನ್ನುವವನಾದರೂ—
13.177.5
एतदिच्छामि तत्त्वेन कथ्यमानं त्वयाऽनघ ।
निश्चयेन चिकीर्षामि धर्ममेतं सनातनम् ॥ १३.१७७.५ ॥
ಓ ನಿರ್ಮಲನೇ! ಇದನ್ನು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಈ ಸನಾತನ ಧರ್ಮವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆಚರಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.
13.177.6
कथमायुरवाप्नोति कथं भवति सत्ववान् ।
कथमव्यङ्गतामेति लक्षण्यो जायते कथम् ॥ १३.१७७.६ ॥
ಮನುಷ್ಯನು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ? ಹೇಗೆ ಸತ್ತ್ವವಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ? ಹೇಗೆ ಅಂಗವೈಕಲ್ಯವಿಲ್ಲದವನಾಗುತ್ತಾನೆ? ಹೇಗೆ ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ?
13.177.7
मांसस्याभक्षणाद्राजन्यो धर्मः कुरुनन्दन ।
तं मे शृणु यथातत्त्वं यश्चास्य विधिरुत्तमः ॥ १३.१७७.७ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಕುರುನಂದನ, ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನದಿರುವುದು ಕ್ಷತ್ರಿಯನ ಧರ್ಮವಾಗಿದೆ. ಅದನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಕೇಳು, ಅದರ ಉತ್ತಮ ವಿಧಾನವನ್ನೂ ಕೇಳು.
13.177.8
रूपमव्यङ्गतामायुर्बुद्धिं सत्वं बलं स्मृतिम् ।
प्राप्तुकामैर्नरैर्हिंसा वर्जनीया कृतात्मभिः ॥ १३.१७७.८ ॥
ಸೌಂದರ್ಯ, ಅಂಗ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ, ಬುದ್ಧಿ, ಸತ್ತ್ವ, ಬಲ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯ ಬಯಸುವ ಆತ್ಮಸಂಯಮಿಗಳು ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.
13.177.9
ऋषीणामत्र संवादो बहुशः कुरुनन्दन ।
बभूव तेषां तु मतं यत्तच्छृणु युधिष्ठिर ॥ १३.१७७.९ ॥
ಕುರುನಂದನ, ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳ ನಡುವೆ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಸಂವಾದ ನಡೆಯಿತು. ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಕೇಳು.
13.177.10
यो यजेताश्वमेधेन मासिमासि यतव्रतः ।
वर्जयेन्मधु मांसं च सममेतद्युधिष्ठिर ॥ १३.१७७.१० ॥
ವ್ರತನಿಷ್ಠನಾಗಿ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳೂ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವನು, ಮಧು ಮತ್ತು ಮಾಂಸವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವನು, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಇವೆರಡೂ ಸಮಾನವಾಗಿವೆ.
13.177.11
सप्तर्षयो वालखिल्यास्तथैव च मरीचिपाः ।
मांसस्याभक्षणं राजन्प्रशंसन्ति मनीषिणः ॥ १३.१७७.११ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳು, ವಾಲಖಿಲ್ಯರು, ಮರೀಚಿಪರು ಹಾಗೂ ಇತರ ಮನೀಷಿಗಳು ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನದಿರುವುದನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ.
13.177.12
न भक्षयति यो मांसं न च हन्यान्न घातयेत् ।
तन्मित्रं सर्वभूतानां मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत् ॥ १३.१७७.१२ ॥
ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನದವನು, ಕೊಲ್ಲದವನು, ಕೊಲ್ಲಿಸದವನು — ಅವನೇ ಸರ್ವ ಭೂತಗಳ ಮಿತ್ರ ಎಂದು ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನು ಹೇಳಿದನು.
13.177.13
अधृष्यः सर्वभूतानां विश्वास्यः सर्वजन्तुषु ।
साधूनां सम्मतो नित्यं भवेन्मांसं विवर्जयन् ॥ १३.१७७.१३ ॥
ಮಾಂಸವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಭಯಹೀನನೂ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹನೂ, ಸದಾ ಸಾಧುಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುವವನೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ.
13.177.14
स्वमांसं परमांसेन यो वर्धयितुमिच्छति ।
अविश्वास्योऽवसीदेत्स इति होवाच नारदः ॥ १३.१७७.१४ ॥
ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಮಾಂಸದಿಂದ ತನ್ನ ಮಾಂಸವನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ಬಯಸುವವನು ನಂಬಿಕೆಗೆ ಅರ್ಹನಲ್ಲದವನಾಗಿ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ನಾರದರು ಹೇಳಿದರು.
13.177.15
ददाति यजते चापि तपस्वी च भवत्यपि ।
मधुमांसनिवृत्त्येति प्राह चैवं बृहस्पतिः ॥ १३.१७७.१५ ॥
ಜೇನು ಮತ್ತು ಮಾಂಸವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ತಪಸ್ವಿಯೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದನು.
13.177.16
मासिमास्यश्वमेधेन यो यजेत शतं समाः ।
न खादति च यो मांसं सममेतन्मतं मम ॥ १३.१७७.१६ ॥
ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳೂ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿ ನೂರು ವರ್ಷ ಯಜ್ಞಮಾಡುವವನು ಮತ್ತು ಮಾಂಸ ತಿನ್ನದವನು — ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಸಮಾನರು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
13.177.17
सदा यजति सत्रेण सदा दानं प्रयच्छति ।
सदा तपस्वी भवति मद्यमांसविवर्जनात् ॥ १३.१७७.१७ ॥
ಮದ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾಂಸವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಸದಾ ಸತ್ರ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಸದಾ ದಾನ ನೀಡುತ್ತಾನೆ, ಸದಾ ತಪಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.177.18
सर्वे वेदा न तत्कुर्युः सर्वे यज्ञाश्च भारत ।
यो भक्षयित्वा मांसानि पश्चादपि निवर्तते ॥ १३.१७७.१८ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಮಾಂಸ ತಿಂದ ಬಳಿಕವೂ ಅದರಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವವನು ಮಾಡುವುದನ್ನು ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳೂ ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳೂ ಮಾಡಲಾರವು.
13.177.19
भक्षयित्वा निमित्तेऽपि दुष्करं कुरुते तपः ।
दुष्करं च रसज्ञेन मांसस्य परिवर्जनम्।
चर्तुं व्रतमिदं श्रेष्ठं सर्वप्राण्यभयप्रदम् ॥ १३.१७७.१९ ॥
ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿಂದೂ ಯಾವುದೋ ನಿಮಿತ್ತಕ್ಕಾಗಿ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ರುಚಿ ತಿಳಿದವನಿಗೆ ಮಾಂಸವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದೂ ಕಠಿಣ. ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಅಭಯ ನೀಡುವ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವುದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ.
13.177.20
सर्वभूतेषु यो विद्वान्ददात्यभयदक्षिणाम् ।
दाता भवति लोके स प्राणानां नात्र संशयः।
एवं वै परमं धर्मं प्रशंसन्ति मनीषिणः ॥ १३.१७७.२० ॥
ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಅಭಯದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ನೀಡುವ ವಿದ್ವಾಂಸನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣದಾತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆಯೇ ಮನೀಷಿಗಳು ಈ ಪರಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.177.21
प्राणा यथाऽऽत्मनोऽभीष्टा भूतानामपि वै तथा ।
आत्मौपम्येन गन्तव्यं बुद्धिमद्भिः कृतात्मभिः ॥ १३.१७७.२१ ॥
ತನ್ನ ಪ್ರಾಣ ತನಗೆ ಹೇಗೆ ಪ್ರಿಯವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಪ್ರಾಣಗಳೂ ಅವುಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯ. ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಮತ್ತು ಸಂಯಮಿಗಳು ತಮ್ಮನ್ನೇ ಉಪಮಾನವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಡೆಯಬೇಕು.
13.177.22
विकीर्णकर्णकेनापि तृणमस्पन्दने भयम् ।
किं पुनर्हन्यमानानां तरसा जीवितार्थिनाम्।
अरोगाणामपापानां पापैर्मांसोपजीविभिः ॥ १३.१७७.२२ ॥
ಚದರಿದ ಮುಳ್ಳಿನ ಬಾಣದಿಂದ ಹುಲ್ಲೂ ಅಲುಗಾಡದಿದ್ದರೂ ಭಯವಿರುತ್ತದೆ; ಹಾಗಿರುವಾಗ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವವರಿಗೂ, ಬದುಕಬಯಸುವವರಿಗೂ, ರೋಗವಿಲ್ಲದವರಿಗೂ, ಪಾಪವಿಲ್ಲದವರಿಗೂ, ಮಾಂಸದಿಂದ ಜೀವಿಸುವ ಪಾಪಿಗಳಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವವರಿಗೂ ಎಷ್ಟು ಭಯವಿರಬೇಕು!
13.177.23
मृत्युतो भयमस्तीति शङ्कायां दुःखमुत्तरम् ।
धर्मस्यायतनं तस्मान्मांसस्य परिवर्जनम् ॥ १३.१७७.२३ ॥
ಮರಣದಿಂದ ಭಯವಿದೆಯೆಂಬ ಶಂಕೆ ಬಂದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ದುಃಖವೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಾಂಸವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು ಧರ್ಮದ ಆಶ್ರಯವಾಗಿದೆ.
13.177.24
अहिंसा परमो धर्मस्तथाऽहिंसा परं तपः ।
अहिंसा परमं सत्यं ततो धर्मः प्रवर्तते ॥ १३.१७७.२४ ॥
ಅಹಿಂಸೆಯೇ ಪರಮ ಧರ್ಮ; ಅಹಿಂಸೆಯೇ ಪರಮ ತಪಸ್ಸು. ಅಹಿಂಸೆಯೇ ಪರಮ ಸತ್ಯ; ಅದರಿಂದಲೇ ಧರ್ಮ ಪ್ರವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ.
13.177.25
न हि मांसं तृणात्काष्ठादुपलाद्वाऽपि जायते ।
हत्वा जन्तुं ततो मांसं तस्माद्दोषस्तु भक्षणे ॥ १३.१७७.२५ ॥
ಮಾಂಸ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ, ಮರದಿಂದ ಅಥವಾ ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಜೀವಿಯನ್ನು ಕೊಂದ ನಂತರವೇ ಮಾಂಸ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ತಿನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ದೋಷವಿದೆ.
13.177.26
स्वाहास्वाधामृतभुजो देवाः सत्यार्जवप्रियाः ।
राक्षसेन्द्रभयान्मुक्ताः सर्वभूतपरायणाः ॥ १३.१७७.२६ ॥
ಸ್ವಾಹಾ, ಸ್ವಧಾ, ಅಮೃತವನ್ನು ಸೇವಿಸುವ ದೇವತೆಗಳು, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಋಜುತ್ವವನ್ನು ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಬಯಸುವವರು; ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರನ ಭಯದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಗೂ ಸಮರ್ಪಿತರಾದವರು.
13.177.27
कान्तारेष्वथ घोरेषु दुर्गेषु गहनेषु च ।
रात्रावहनि सन्ध्यासु चत्वरेषु सभासु च ॥ १३.१७७.२७ ॥
ಭಯಂಕರ ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ದುರ್ಗಮ ಮತ್ತು ದಟ್ಟ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ, ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ, ಚೌಕಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ.
13.177.28
उद्यतेषु च शस्त्रेषु मृगव्यालहतेषु च ।
अमांसभक्षणाद्राजन्न भयं तेषु विद्यते ॥ १३.१७७.२८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಶಸ್ತ್ರಗಳು ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಜಿಂಕೆ ಮತ್ತು ಕ್ರೂರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಮಾಂಸ ತಿನ್ನದಿರುವುದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ.
13.177.29
शरण्यः सर्वभूतानां विश्वास्यः सर्वजन्तुषु ।
अनुद्वेगकरो लोके न चाप्युद्विजते सदा ॥ १३.१७७.२९ ॥
ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಗೂ ಆಶ್ರಯವಾದವನು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ನಂಬಿಕೆಗೆ ಅರ್ಹನಾದವನು; ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನೂ ಕಳವಳಗೊಳಿಸದವನು, ತಾನೂ ಎಂದಿಗೂ ಯಾರಿಗೂ ಭಯಪಡದವನು.
13.177.30
यदि चेत्स्वादको न स्यान्न तदा घातको भवेत् ।
घातकः खादकार्थाय तद्धातयति वै नरः ॥ १३.१७७.३० ॥
ತಿನ್ನುವವನು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಕೊಲ್ಲುವವನೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ತಿನ್ನುವವನಿಗಾಗಿಯೇ ಮನುಷ್ಯನು ಅದನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.177.31
अभक्ष्यमेतदिति वै इति हिंसा निवर्तते ।
खादकक्रमतो हिंसा मृगादीनां प्रवर्तते ॥ १३.१७७.३१ ॥
ಇದು ತಿನ್ನಬಾರದ್ದು ಎಂದು ತಿಳಿದರೆ ಹಿಂಸೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ತಿನ್ನುವವರ ಸರಣಿಯಿಂದಲೇ ಜಿಂಕೆ ಮೊದಲಾದ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಹಿಂಸೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ.
13.177.32
यस्माद्ग्रसति चैवायुर्हिंसकानां महाद्युते ।
तस्माद्विवर्जयेन्मांसं य इच्छेद्भूतिमात्मनः ॥ १३.१७७.३२ ॥
ಓ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೇ, ಹಿಂಸೆ ಮಾಡುವವರ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನೇ ಅದು ನುಂಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ತನ್ನ ಏಳಿಗೆಯನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಮಾಂಸವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.
13.177.33
त्रातारं नाधिगच्छन्ति रौद्राः प्राणिविहिंसकाः ।
उद्वेजकास्तु भूतानां यथा व्यालमृगास्तथा ॥ १३.१७७.३३ ॥
ಕ್ರೂರರಾದ, ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವವರು ರಕ್ಷಕನನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವವರು ಕಾಡುಮೃಗಗಳಂತೆ.
13.177.34
लोभाद्वा बुद्धिमोहाद्वा बलवीर्यार्थमेव च ।
संसर्गादथ पापानामधर्मो रुचितो नृणाम् ॥ १३.१७७.३४ ॥
ಲೋಭದಿಂದ, ಅಥವಾ ಬುದ್ಧಿಯ ಮೋಹದಿಂದ, ಅಥವಾ ಬಲ ಮತ್ತು ವೀರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ, ಹಾಗೂ ಪಾಪಿಗಳ ಸಹವಾಸದಿಂದ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಅಧರ್ಮವೇ ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ತೋರುತ್ತದೆ.
13.177.35
स्वमांसं परमांसेन यो वर्धयितुमिच्छति ।
उद्विग्नराष्ट्रे वसति यत्र यत्राभिजायते ॥ १३.१७७.३५ ॥
ತನ್ನ ಮಾಂಸವನ್ನು ಇತರರ ಮಾಂಸದಿಂದ ಬೆಳೆಸಲು ಬಯಸುವವನು, ಎಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದರೂ ತತ್ತರಿಸಿದ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.177.36
धन्यं यशस्यामायुष्यं स्वर्ग्यं स्वस्त्ययनं महत् ।
मांसस्याभक्षणं प्राहुर्नियताः परमर्षयः ॥ १३.१७७.३६ ॥
ಮಾಂಸ ತಿನ್ನದಿರುವುದು ಪುಣ್ಯಕರ, ಯಶಸ್ಸು ನೀಡುವ, ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ, ಸ್ವರ್ಗಪ್ರದ ಮತ್ತು ಮಹಾ ಮಂಗಳಕರ ಎಂದು ನಿಯಮನಿಷ್ಠ ಪರಮ ಋಷಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
13.177.37
इदं तु खलु कौन्तेय श्रुतमासीत्पुरा मया ।
मार्कण्डेयस्य वदतो ये दोषा मांसभक्षणे ॥ १३.१७७.३७ ॥
ಕೌಂತೇಯ, ಹಿಂದೆ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಾನು ಕೇಳಿದ, ಮಾಂಸ ಭಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿರುವ ದೋಷಗಳು ಇವು.
13.177.38
यो हि खादति सांसानि प्राणिनां जीवितैषिणाम् ।
सदा भवति वै पापः प्राणिहन्ता तथैव सः ॥ १३.१७७.३८ ॥
ಜೀವಿಸಲು ಬಯಸುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನುವವನು ಸದಾ ಪಾಪಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕೊಂದವನೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ.
13.177.39
धनेन क्रयिको हन्ति खादकश्चोपभोगतः ।
घातको वधबन्धाभ्यामित्येष त्रिविधो वधः ॥ १३.१७७.३९ ॥
ಹಣ ಕೊಟ್ಟು ಕೊಳ್ಳುವವನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾನೆ, ತಿನ್ನುವವನು ಉಪಭೋಗದ ಮೂಲಕ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾನೆ, ಕೊಲ್ಲುವವನು ವಧೆ ಮತ್ತು ಬಂಧನದ ಮೂಲಕ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾನೆ—ಹೀಗೆ ವಧೆ ಮೂರು ವಿಧ.
13.177.40
अखादन्ननुमोदंश्च भावदोषेण मानवः ।
योऽनुमोदति हन्यन्तं सोऽपि दोषेण लिप्यते ॥ १३.१७७.४० ॥
ತಾನು ತಿನ್ನದಿದ್ದರೂ, ಭಾವದೋಷದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಅನುಮೋದಿಸಿದರೆ; ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸುವವನೂ ದೋಷದಿಂದ ಲಿಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.177.41
अधृष्यः सर्वभूतानामायुष्मान्निरुजः सदा ।
भवत्यभक्षयन्मासं दयावान्प्राणिनामिह ॥ १३.१७७.४१ ॥
ಮಾಂಸ ತಿನ್ನದೆ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ದಯೆಯುಳ್ಳವನು, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಅಜೇಯನಾಗಿ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯದವನಾಗಿ, ಸದಾ ರೋಗರಹಿತನಾಗಿ ಇರುತ್ತಾನೆ.
13.177.42
हिरण्यदानैर्गोदानैर्भूमिदानैश्च सर्वशः ।
मांसस्याभक्षणे धर्मो विशिष्ट इति नः श्रुतिः ॥ १३.१७७.४२ ॥
ಚಿನ್ನ, ಗೋವು, ಭೂಮಿಯ ದಾನಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಮಾಂಸ ಸೇವಿಸದಿರುವುದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧರ್ಮ ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.
13.177.43
अप्रोक्षितं वृथामासं विधिहीनं न भक्षयेत् ।
भक्षयन्निरयं याति नरो नास्त्यत्र संशयः ॥ १३.१७७.४३ ॥
ಪ್ರೋಕ್ಷಣೆಯಿಲ್ಲದ, ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಪಡೆದ, ವಿಧಿಹೀನ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನಬಾರದು. ಅದನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಮನುಷ್ಯನು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
13.177.44
प्रोक्षिताभ्युक्षितं मांसं तथा ब्राह्म्णकाम्यया ।
अल्पदोषमिति ज्ञेयं विपरिते तु लिप्यते ॥ १३.१७७.४४ ॥
ಪ್ರೋಕ್ಷಿತ ಮತ್ತು ಅಭ್ಯುಕ್ಷಿತ ಮಾಂಸ, ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಇಚ್ಛೆಗಾಗಿ ತಯಾರಾದದ್ದು, ಸ್ವಲ್ಪ ದೋಷವುಳ್ಳದ್ದೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಆದರೆ ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದ್ದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ದೋಷಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.177.45
खादकस्य कृते जन्तून्यो हन्यात्पुरुषाधमः ।
महादोषकरस्तत्र घातको न तु खादकः ॥ १३.१७७.४५ ॥
ತಿನ್ನುವವನಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಅಧಮ ಮನುಷ್ಯನು ಮಹಾದೋಷ ಮಾಡುವವನು. ಅಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲುವವನೇ ತಪ್ಪಿತಸ್ಥ, ತಿನ್ನುವವನಲ್ಲ.
13.177.46
इज्यायज्ञश्रुतिकृतैर्या मार्गैरबुधोऽधमः ।
हन्याज्जन्तून्मांसगृध्नुः स वै नरकभाङ्नरः ॥ १३.१७७.४६ ॥
ಯಜ್ಞ, ಪೂಜೆ, ಶ್ರುತಿಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಮಾಂಸಲೋಭದಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಅಜ್ಞಾನಿ, ಅಧಮ ಮನುಷ್ಯನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನರಕಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನು.
13.177.47
भक्षयित्वाऽपि यो मांसं पश्चादपि निवर्तते ।
तस्यापि सुमहान्धर्मो यः पापाद्विनिवर्तते ॥ १३.१७७.४७ ॥
ಮಾಂಸ ತಿಂದ ನಂತರವೂ ಅದರಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವವನಿಗೂ ದೊಡ್ಡ ಧರ್ಮವಿದೆ; ಪಾಪದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವವನಿಗೆ ಅದು ದೊಡ್ಡದು.
13.177.48
आहर्ता चानुमन्ता च विशस्ता क्रयविक्रयी ।
संस्कर्ता चोपभोक्ता च घातकाः सर्व एव ते ॥ १३.१७७.४८ ॥
ತರುವವನು, ಅನುಮತಿ ನೀಡುವವನು, ವಧಿಸುವವನು, ಕೊಳ್ಳುವವನು ಮತ್ತು ಮಾರುವವನು, ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವವನು, ತಿನ್ನುವವನು — ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಘಾತಕರೇ.
13.177.49
इदमन्यत्तु वक्ष्यामि प्रमाणं विधिनिर्मितम् ।
पुराणमुषिभिर्जुष्टं वेदेषु परिनिश्चितम् ॥ १३.१७७.४९ ॥
ಇನ್ನೊಂದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ — ಇದು ವಿಧಿಯಿಂದ ರಚಿತವಾದ ಪ್ರಮಾಣ; ಋಷಿಗಳು ಅನುಸರಿಸಿದ ಪುರಾಣ; ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು.
13.177.50
प्रवृत्तिलक्षणे धर्मे फलार्थिभिरभिद्रुते ।
यथोक्तं राजशार्दूल न तु तन्मोक्षकारणम् ॥ १३.१७७.५० ॥
ರಾಜಶಾರ್ದೂಲನೇ, ಫಲಾಪೇಕ್ಷಿಗಳು ಅನುಸರಿಸುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ-ಲಕ್ಷಣ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಇದೆ; ಆದರೆ ಅದು ಮೋಕ್ಷಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಲ್ಲ.
13.177.51
हविर्यत्संस्कृतं मन्त्रैः प्रोक्षिताभ्युक्षितं शुचि ।
वेदोक्तेन प्रमाणेन पितॄणां प्रक्रियासु च।
प्रवृत्तिधर्मिणा भक्ष्यं नान्यथा मनुरब्रवीत् ॥ १३.१७७.५१ ॥
ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಸಂಸ್ಕರಿಸಿ, ಪ್ರೋಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಅಭ್ಯುಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಶುಚಿಯಾದ ಹವಿಸ್ಸು — ವೇದೋಕ್ತ ಪ್ರಮಾಣದಂತೆ ಮತ್ತು ಪಿತೃಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೃತ್ತಿ-ಧರ್ಮಿಯಿಂದಲೇ ಭಕ್ಷ್ಯ; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಲ್ಲ ಎಂದು ಮನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.
13.177.52
अस्वर्ग्यमयशस्यं च रक्षोवद्भरतर्षभ ।
विधिहीनं नरः पूर्वं मांसं राजन्न भक्षयेत् ॥ १३.१७७.५२ ॥
ಭರತರ್ಷಭನೇ, ವಿಧಿಹೀನನಾಗಿ ರಾಕ್ಷಸರಂತೆ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವವನಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗವೂ ಕೀರ್ತಿಯೂ ಸಿಗದು. ರಾಜನೇ, ವಿಧಿ ಇಲ್ಲದೆ ಮನುಷ್ಯನು ಮಾಂಸ ತಿನ್ನಬಾರದು.
13.177.53
य इच्छेत्पुरुषोऽत्यन्तमात्मानं निरुपद्रवम् ।
स वर्जयेत मांसानि प्राणिनामिह सर्वशः ॥ १३.१७७.५३ ॥
ತನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉಪದ್ರವರಹಿತನಾಗಿ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುವ ಮನುಷ್ಯನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಮಾಂಸವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.
13.177.54
श्रूयते हि पुराकल्पे नृणां व्रीहिमयः पशुः ।
येनायजन्त विद्वांसः पुण्यलोकपरायणाः ॥ १३.१७७.५४ ॥
ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರ ಪಶುವು ಭತ್ತದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ; ಅದರಿಂದ ಪುಣ್ಯಲೋಕ ಪರಾಯಣರಾದ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದರು.
13.177.55
ऋषिभिः संशयं पृष्टो वसुश्चेदिपतिः पुरा ।
अभक्ष्यमपि मांसं यः प्राह भक्ष्यमिति प्रभो ॥ १३.१७७.५५ ॥
ಹಿಂದೆ ಋಷಿಗಳು ಸಂಶಯದಿಂದ ಕೇಳಿದಾಗ, ಚೇದಿಪತಿ ವಸು, ಓ ಪ್ರಭೂ, ತಿನ್ನಬಾರದ ಮಾಂಸವನ್ನೂ ತಿನ್ನಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
13.177.56
आकाशादवनिं प्राप्तस्ततः स पृथिवीपतिः ।
यस्तदेव पुनश्चोक्त्वा विवेश धरणीतलम् ॥ १३.१७७.५६ ॥
ಆಗ ಆ ಪೃಥ್ವೀಪತಿ ಆಕಾಶದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು; ಅದೇ ಮಾತನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿ ಅವನು ಧರಣೀತಲವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
13.177.57
प्रजानां हितकामेन त्वगस्त्येन महात्मना ।
आरण्याः सर्वदैवत्याः प्रोक्षितास्तापसैर्मृगाः ॥ १३.१७७.५७ ॥
ಪ್ರಜೆಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿದ ಮಹಾತ್ಮ ಅಗಸ್ತ್ಯನು, ತಾಪಸರು ಕಾಡಿನ ಸರ್ವದೇವತಾ ಸಂಬಂಧಿ ಮೃಗಗಳನ್ನು ಪ್ರೋಕ್ಷಿಸಿದರು.
13.177.58
क्रिया ह्येवं न हीयन्ते पितृदैवतसंश्रिताः ।
प्रीयन्ते पितरश्चैव न्यायतो मांसतर्पिताः ॥ १३.१७७.५८ ॥
ಹೀಗೆ ಪಿತೃ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಕುಗ್ಗುವುದಿಲ್ಲ; ಮಾಂಸದಿಂದ ತೃಪ್ತರಾದ ಪಿತೃಗಳು ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ.
13.177.59
इदं तु शृणु राजेन्द्र मांसस्याभक्षणे गुणाः ।
अभक्षणे सर्वसुखं मांसस्य मनुजाधिप ॥ १३.१७७.५९ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಈಗ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನದಿರುವುದರ ಗುಣಗಳನ್ನು ಕೇಳು; ಓ ಮನುಜಾಧಿಪನೇ, ಮಾಂಸ ತಿನ್ನದಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಸುಖವಿದೆ.
13.177.60
यस्तु वर्षशतं पूर्णं तपस्तप्येत्सुदारुणम् ।
यश्चैव वर्जयेन्मांसं सममेतन्मतं मम ॥ १३.१७७.६० ॥
ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅತಿ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡುವವನು ಮತ್ತು ಮಾಂಸವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವನು — ಇವೆರಡೂ ನನ್ನ ಮತದಲ್ಲಿ ಸಮಾನ.
13.177.61
कौमुद्यास्तु विशेषेण शुक्लपक्षे नराधिप ।
वर्जयेत्सर्वमांसानि धर्मो ह्यत्र विधीयते ॥ १३.१७७.६१ ॥
ನರಾಧಿಪನೇ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೌಮುದಿಯ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ಮಾಂಸವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು; ಇಲ್ಲಿ ಅದು ಧರ್ಮವೆಂದು ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
13.177.62
चतुरो वार्षिकान्मासान्यो मांसं परिवर्जयेत् ।
चत्वारि भद्राण्याप्नोति कीर्तिमायुर्यशो बलम् ॥ १३.१७७.६२ ॥
ವರ್ಷಋತುವಿನ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಮಾಂಸವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸುವವನು ನಾಲ್ಕು ಮಂಗಳಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ: ಕೀರ್ತಿ, ಆಯುಷ್ಯ, ಯಶಸ್ಸು, ಬಲ.
13.177.63
अथवा मासमेकं वै सर्वमांसान्यभक्षयन् ।
अतीत्य सर्वदुःखानि सुखं जीवेन्निरामयः ॥ १३.१७७.६३ ॥
ಅಥವಾ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಎಲ್ಲ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನದೆ ಇರುವವನು ಸರ್ವ ದುಃಖಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ರೋಗರಹಿತನಾಗಿ ಸುಖದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ.
13.177.64
वर्जयन्ति हि मांसानि मासशः पक्षशोपि वा ।
तेषां हिंसानिवृत्तानां ब्रह्मलोको विधीयते ॥ १३.१७७.६४ ॥
ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಅಥವಾ ಪಕ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಮಾಂಸವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವರಿಗೆ — ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ವಿರಮಿಸಿದವರಿಗೆ — ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
13.177.65
मांसं तु कौमुदं पक्षं वर्जितं पार्थ राजभिः ।
सर्वभूतात्मभूतस्थैर्विदितार्थपरावरैः ॥ १३.१७७.६५ ॥
ಪಾರ್ಥನೇ, ಕೌಮುದ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಮಾಂಸವನ್ನು ರಾಜರು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದಾರೆ — ಸರ್ವ ಭೂತಗಳ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ-ಕನಿಷ್ಠದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಬಲ್ಲವರಿಂದ.
13.177.66
नाभागेनाम्बरीषेण गयेन च महात्मना ।
आयुषाऽथानरण्येन दिलीपरघुसूनुभिः ॥ १३.१७७.६६ ॥
ನಾಭಾಗ, ಅಂಬರೀಷ, ಮಹಾತ್ಮ ಗಯ, ಆಯು, ಅನರಣ್ಯ, ದಿಲೀಪ ಮತ್ತು ರಘುವಿನ ಪುತ್ರರಿಂದ (ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು).
13.177.67
कार्तवीर्यानिरुद्धाभ्यां नहुषेण ययातिना ।
नृगेण विष्वगश्वेन तथैव शशबिन्दुना ॥ १३.१७७.६७ ॥
ಕಾರ್ತವೀರ್ಯ, ಅನಿರುದ್ಧ, ನಹುಷ, ಯಯಾತಿ, ನೃಗ, ವಿಷ್ವಗಶ್ವ ಮತ್ತು ಶಶಬಿಂದು ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ (ಮಾಡಿದರು).
13.177.68
युवनाश्वेन च तथा शिबिनौशीनरेण च ।
मुचुकुन्देन मान्धात्रा हरिश्चन्द्रेण वा विभो ॥ १३.१७७.६८ ॥
ಯುವನಾಶ್ವ, ಉಶೀನರನ ಮಗ ಶಿಬಿ, ಮುಚುಕುಂದ, ಮಾಂಧಾತ, ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರ — ಓ ವಿಭೋ, ಇವರೂ ಹಾಗೆಯೇ (ಮಾಡಿದರು).
13.177.69
सत्यं वदत माऽसत्यं सत्यं धर्मः सनातनः ।
हरिश्चन्द्रश्चरति वै दिवि सत्येन चन्द्रवत् ॥ १३.१७७.६९ ॥
ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳಿ, ಅಸತ್ಯವನ್ನಲ್ಲ; ಸತ್ಯವೇ ಸನಾತನ ಧರ್ಮ. ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನು ಸತ್ಯದ ಬಲದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.177.70
श्येनचित्रेण राजेन्द्र सोमकेन वृकेण च ।
रैवते रन्तिदेवेन वसुना सृञ्जयेन च ॥ १३.१७७.७० ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ! ಶ್ಯೇನಚಿತ್ರ, ಸೋಮಕ, ವೃಕ, ರೈವತ, ರಂತಿದೇವ, ವಸು ಮತ್ತು ಸೃಂಜಯ ಕೂಡ (ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದರು).
13.177.71
एतैश्चान्यैश्च राजेन्द्र कृपेण भरतेन च ।
दुष्यन्तेन करूशेन रामालर्कनलैस्तथा।
विचकाश्वेन निमिना जनकेन च धीमता ॥ १३.१७७.७१ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ! ಇವರಿಂದಲೂ ಇತರರಿಂದಲೂ, ಕೃಪ, ಭರತ, ದುಷ್ಯಂತ, ಕರೂಷ, ರಾಮ, ಅಲರ್ಕ, ನಳ, ಹಾಗೆಯೇ ವಿಚಕ್ರಾಶ್ವ, ನಿಮಿ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತ ಜನಕ ಇವರಿಂದಲೂ (ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು).
13.177.72
ऐलेन पृथुना चैंव वीरसेनेन चैव ह ।
इक्ष्वाकुणा शम्भुना च श्वेतेन सगरेण च ॥ १३.१७७.७२ ॥
ಐಲ, ಪೃಥು, ವೀರಸೇನ, ಇಕ್ಷ್ವಾಕು, ಶಂಭು, ಶ್ವೇತ ಮತ್ತು ಸಗರ ಕೂಡ (ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡಿದರು).
13.177.73
अजेन धुन्धुना चैव तथैव च सुबाहुना ।
हर्यश्वेन च राजेन्द्र क्षुपेण भरतेन च ॥ १३.१७७.७३ ॥
ಅಜ, ಧುಂಧು, ಸುಬಾಹು, ಹರ್ಯಶ್ವ, ಕ್ಷುಪ ಮತ್ತು ಭರತ ಕೂಡ (ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡಿದರು), ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ.
13.177.74
एतैश्चान्यैश्च राजेन्द्रि पुरा मांसं न भक्षितम् ।
शारदं कौमुदं मासं ततस्ते स्वर्गमाप्नुवन् ॥ १३.१७७.७४ ॥
ಇವರಿಂದಲೂ ಇತರರಿಂದಲೂ, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಹಿಂದೆ ಮಾಂಸ ಸೇವಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಶರದ್ ಋತುವಿನ ಕೌಮುದ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸ್ವರ್ಗ ಪಡೆದರು.
13.177.75
ब्रह्मलोके च तिष्ठन्ति ज्वलमानाः श्रियाऽन्विताः ।
उपास्यमाना गन्धर्वैः स्त्रीसहस्रसमन्विताः ॥ १३.१७७.७५ ॥
ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ಶೋಭೆಯಿಂದ ಕೂಡಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಸಾವಿರಾರು ಸ್ತ್ರೀಯರೊಡನೆ.
13.177.76
तदेतदुत्तमं धर्ममहिंसाधर्मलक्षणम् ।
ये चरन्ति महात्मानो नाकपृष्ठे वसन्ति ते ॥ १३.१७७.७६ ॥
ಅಹಿಂಸಾ ಧರ್ಮದ ಲಕ್ಷಣವುಳ್ಳ ಇದೇ ಉತ್ತಮ ಧರ್ಮ; ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸುವ ಮಹಾತ್ಮರು ಸ್ವರ್ಗದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.177.77
मधु मांसं च ये नित्यं वर्जयन्तीह धार्मिकाः ।
जन्मप्रभृति मद्यं च सर्व ते मुनयः स्मृताः ॥ १३.१७७.७७ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಸದಾ ಜೇನು ಮತ್ತು ಮಾಂಸವನ್ನು ವರ್ಜಿಸುವ ಧಾರ್ಮಿಕರು, ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಮದ್ಯ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವರ್ಜಿಸುವವರು ಮುನಿಗಳೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
13.177.78
इमं धर्मममांसादं यश्चरेनच्छ्रावयीत वा ।
अपि चेत्सुदुराचारो न जातु निरयं व्रजेत् ॥ १३.१७७.७८ ॥
ಮಾಂಸವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವ ಈ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನೋ ಅಥವಾ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿಸುವವನೋ, ಅತಿ ದುರಾಚಾರಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಎಂದಿಗೂ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
13.177.79
पठेद्वा च इदं राजञ्शृणुयाद्वाऽप्यभीक्ष्णशः ।
अमांसभक्षणविधिं पवित्रमृषिपूजितम् ॥ १३.१७७.७९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಇದನ್ನು ಓದುವವನೋ ಅಥವಾ ಪದೇಪದೇ ಕೇಳುವವನೋ, ಮಾಂಸಭಕ್ಷಣೆ ತ್ಯಜಿಸುವ ಈ ಪವಿತ್ರವೂ ಋಷಿಪೂಜಿತವೂ ಆದ ವಿಧಾನವನ್ನು.
13.177.80
विमुक्तः सर्वपापेभ्यः सर्वकामैर्महीयते ।
विशिष्टतां ज्ञातिषु च लभते नात्र संशयः।
अहिंस्रो दानशीलश्च मधुमांसविवर्जितः ॥ १३.१७७.८० ॥
ಅವನು ಸಕಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಸಕಲ ಕಾಮನೆಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಬಂಧುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶಿಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ — ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಅಹಿಂಸಕನೂ ದಾನಶೀಲನೂ ಮಧು-ಮಾಂಸ ತ್ಯಜಿಸಿದವನೂ [ಇದೇ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ].
13.177.81
आपन्नश्चापदो मुच्येद्बद्धो मुच्येत बन्धनात् ।
मुच्येत्तथाऽऽतुरो रोगाद्दुःखान्मुच्येत दुःखितः ॥ १३.१७७.८१ ॥
ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವವನು ಆಪತ್ತಿನಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಬಂಧಿತನು ಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ರೋಗಿ ರೋಗದಿಂದ, ದುಃಖಿತನು ದುಃಖದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.177.82
तिर्यग्योनिं न गच्छेत रूपवांश्च भवेन्नरः ।
ऋद्धिमान्वै कुरुश्रेष्ठ प्राप्नुयाच्च महद्यशः ॥ १३.१७७.८२ ॥
ಅವನು ತಿರ್ಯಕ್ ಯೋನಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ರೂಪವಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಓ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವನು ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನೂ ಮಹಾ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.177.83
एतत्ते कथितं राजन्मांसस्य परिवर्जने ।
प्रवृत्तौ च निवृत्तौ च विधानमृषिनिर्मितम् ॥ १३.१७७.८३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಮಾಂಸ ತ್ಯಜಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಯಿತು — ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಮತ್ತು ನಿವೃತ್ತಿ ಎರಡರಲ್ಲೂ ಋಷಿಗಳು ರಚಿಸಿದ ವಿಧಾನ.