Mahābhārata · Adhyāya 13.177
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.177.1
अहिंसा परमो धर्म इत्युक्तं बहुशस्त्वया ।
श्राद्धेषु च भवानाह पितॄणां मांसमीप्सितम् ॥ १३.१७७.१ ॥
Muitas vezes dissestes que a não violência é o dever supremo, mas nos ritos śrāddha disseste que os antepassados desejam carne.
13.177.2
मांसैर्बहुविधैः प्रोक्तस्त्वया श्राद्धविधिः पुरा ।
अहत्वा च कुतो मांसमेवमेतद्विरुध्यते ॥ १३.१७७.२ ॥
Antes descrevestes o rito śrāddha com muitos tipos de carne. Sem matar, como se obtém carne? Isto parece contraditório.
13.177.3
जातो नः संशयो धर्मे मांसस्य परिवर्जने ।
दोषो भक्षयत कः स्यात्कश्चाभक्षयतो गुणः ॥ १३.१७७.३ ॥
Surgiu em nós uma dúvida sobre o dever de abster-se da carne: qual é a falta de quem a come, e qual é o mérito de quem não a come?
13.177.4
हत्वा भक्षयतो वाऽपि परेणोपहृतस्य वा ।
हन्याद्वा यः परस्यार्थे क्रीत्वा वा भक्षयेन्नरः ॥ १३.१७७.४ ॥
O homem que mata e come, ou come o que outro trouxe, ou mata por causa de outro, ou compra e come:
13.177.5
एतदिच्छामि तत्त्वेन कथ्यमानं त्वयाऽनघ ।
निश्चयेन चिकीर्षामि धर्ममेतं सनातनम् ॥ १३.१७७.५ ॥
Ó tu, sem pecado, desejo ouvi-lo de ti em verdade, para praticar com certeza este dharma eterno.
13.177.6
कथमायुरवाप्नोति कथं भवति सत्ववान् ।
कथमव्यङ्गतामेति लक्षण्यो जायते कथम् ॥ १३.१७७.६ ॥
Como alcança o homem uma vida longa? Como se torna vigoroso? Como alcança a integridade dos membros? E como nasce dotado de sinais auspiciosos?
13.177.7
मांसस्याभक्षणाद्राजन्यो धर्मः कुरुनन्दन ।
तं मे शृणु यथातत्त्वं यश्चास्य विधिरुत्तमः ॥ १३.१७७.७ ॥
Ó rei, ó deleite dos Kurus, o dever do guerreiro vem de não comer carne. Ouve-o de mim como ele é em verdade, e ouve também a sua regra suprema.
13.177.8
रूपमव्यङ्गतामायुर्बुद्धिं सत्वं बलं स्मृतिम् ।
प्राप्तुकामैर्नरैर्हिंसा वर्जनीया कृतात्मभिः ॥ १३.१७७.८ ॥
Os homens que desejam beleza, integridade dos membros, longa vida, inteligência, bondade de natureza, força e memória, e que são senhores de si, devem evitar a violência.
13.177.9
ऋषीणामत्र संवादो बहुशः कुरुनन्दन ।
बभूव तेषां तु मतं यत्तच्छृणु युधिष्ठिर ॥ १३.१७७.९ ॥
Ó deleite dos Kurus, sobre este assunto houve muitos diálogos entre os sábios. Ó Yudhiṣṭhira, ouve a opinião que tiveram.
13.177.10
यो यजेताश्वमेधेन मासिमासि यतव्रतः ।
वर्जयेन्मधु मांसं च सममेतद्युधिष्ठिर ॥ १३.१७७.१० ॥
Aquele que, firme no seu voto, realiza o sacrifício do cavalo mês após mês, e aquele que renuncia ao mel e à carne, estes dois, ó Yudhiṣṭhira, são iguais.
13.177.11
सप्तर्षयो वालखिल्यास्तथैव च मरीचिपाः ।
मांसस्याभक्षणं राजन्प्रशंसन्ति मनीषिणः ॥ १३.१७७.११ ॥
Ó rei, os sete sábios, igualmente os Vālakhilya e os bebedores de raios de sol, junto com outros sábios, louvam a abstenção de comer carne.
13.177.12
न भक्षयति यो मांसं न च हन्यान्न घातयेत् ।
तन्मित्रं सर्वभूतानां मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत् ॥ १३.१७७.१२ ॥
Aquele que não come carne, nem mata, nem faz matar, esse é amigo de todos os seres, assim disse Manu Svāyambhuva.
13.177.13
अधृष्यः सर्वभूतानां विश्वास्यः सर्वजन्तुषु ।
साधूनां सम्मतो नित्यं भवेन्मांसं विवर्जयन् ॥ १३.१७७.१३ ॥
Quem se abstém de carne torna-se intocável por todos os seres, digno de confiança por todas as criaturas e sempre estimado pelos justos.
13.177.14
स्वमांसं परमांसेन यो वर्धयितुमिच्छति ।
अविश्वास्योऽवसीदेत्स इति होवाच नारदः ॥ १३.१७७.१४ ॥
Quem deseja engordar a própria carne com a carne alheia torna-se indigno de confiança e perece — assim disse Nārada.
13.177.15
ददाति यजते चापि तपस्वी च भवत्यपि ।
मधुमांसनिवृत्त्येति प्राह चैवं बृहस्पतिः ॥ १३.१७७.१५ ॥
Ao abster-se de mel e carne, alguém dá dádivas, sacrifica e também se torna asceta — assim disse Bṛhaspati.
13.177.16
मासिमास्यश्वमेधेन यो यजेत शतं समाः ।
न खादति च यो मांसं सममेतन्मतं मम ॥ १३.१७७.१६ ॥
Quem realiza o sacrifício do cavalo mês após mês durante cem anos e quem não come carne são iguais; esta é a minha opinião.
13.177.17
सदा यजति सत्रेण सदा दानं प्रयच्छति ।
सदा तपस्वी भवति मद्यमांसविवर्जनात् ॥ १३.१७७.१७ ॥
Ao abster-se de bebida alcoólica e carne, alguém sempre realiza longas sessões sacrificiais, sempre dá dádivas e sempre é asceta.
13.177.18
सर्वे वेदा न तत्कुर्युः सर्वे यज्ञाश्च भारत ।
यो भक्षयित्वा मांसानि पश्चादपि निवर्तते ॥ १३.१७७.१८ ॥
Ó Bhārata, o que faz aquele que, tendo comido carne, depois dela se afasta, nem todos os Vedas nem todos os sacrifícios poderiam realizar.
13.177.19
भक्षयित्वा निमित्तेऽपि दुष्करं कुरुते तपः ।
दुष्करं च रसज्ञेन मांसस्य परिवर्जनम्।
चर्तुं व्रतमिदं श्रेष्ठं सर्वप्राण्यभयप्रदम् ॥ १३.१७७.१९ ॥
Mesmo quem comeu carne pode praticar uma penitência difícil em alguma ocasião; mas para quem conhece o sabor, abster-se da carne também é difícil. Assumir este excelente voto, que dá destemor a todos os seres vivos, é o melhor.
13.177.20
सर्वभूतेषु यो विद्वान्ददात्यभयदक्षिणाम् ।
दाता भवति लोके स प्राणानां नात्र संशयः।
एवं वै परमं धर्मं प्रशंसन्ति मनीषिणः ॥ १३.१७७.२० ॥
O sábio que oferece a todos os seres a dádiva do destemor torna-se, no mundo, um doador de vidas; não há dúvida disso. Assim os sábios louvam este dharma supremo.
13.177.21
प्राणा यथाऽऽत्मनोऽभीष्टा भूतानामपि वै तथा ।
आत्मौपम्येन गन्तव्यं बुद्धिमद्भिः कृतात्मभिः ॥ १३.१७७.२१ ॥
Assim como a própria vida é querida para si, também as vidas dos outros seres lhes são queridas. Os sábios e dominadores de si devem agir comparando-se a si mesmos.
13.177.22
विकीर्णकर्णकेनापि तृणमस्पन्दने भयम् ।
किं पुनर्हन्यमानानां तरसा जीवितार्थिनाम्।
अरोगाणामपापानां पापैर्मांसोपजीविभिः ॥ १३.१७७.२२ ॥
Mesmo que uma folha de capim não trema diante de uma flecha de farpas abertas, há temor; quanto mais para os que são mortos à força, que desejam viver, que são saudáveis e sem pecado, quando são abatidos por pecadores que vivem da carne!
13.177.23
मृत्युतो भयमस्तीति शङ्कायां दुःखमुत्तरम् ।
धर्मस्यायतनं तस्मान्मांसस्य परिवर्जनम् ॥ १३.१७७.२३ ॥
Se alguém duvida de que há temor à morte, a resposta é o sofrimento. Portanto, a abstenção da carne é a morada do dharma.
13.177.24
अहिंसा परमो धर्मस्तथाऽहिंसा परं तपः ।
अहिंसा परमं सत्यं ततो धर्मः प्रवर्तते ॥ १३.१७७.२४ ॥
A não violência (ahiṃsā) é o dharma supremo, e a não violência é a austeridade suprema. A não violência é a verdade suprema; dela o dharma se estabelece.
13.177.25
न हि मांसं तृणात्काष्ठादुपलाद्वाऽपि जायते ।
हत्वा जन्तुं ततो मांसं तस्माद्दोषस्तु भक्षणे ॥ १३.१७७.२५ ॥
A carne não nasce da erva, da madeira nem mesmo da pedra. Somente matando um ser vivo obtém-se a carne; portanto, há culpa em comê-la.
13.177.26
स्वाहास्वाधामृतभुजो देवाः सत्यार्जवप्रियाः ।
राक्षसेन्द्रभयान्मुक्ताः सर्वभूतपरायणाः ॥ १३.१७७.२६ ॥
Os deuses, que se alimentam de svāhā, svadhā e amṛta, que amam a verdade e a retidão, libertos do medo do senhor dos rākṣasas, eram devotados a todos os seres.
13.177.27
कान्तारेष्वथ घोरेषु दुर्गेषु गहनेषु च ।
रात्रावहनि सन्ध्यासु चत्वरेषु सभासु च ॥ १३.१७७.२७ ॥
Em florestas terríveis, em lugares de difícil acesso e densos, de noite e de dia, ao crepúsculo, nas encruzilhadas e até nas assembleias.
13.177.28
उद्यतेषु च शस्त्रेषु मृगव्यालहतेषु च ।
अमांसभक्षणाद्राजन्न भयं तेषु विद्यते ॥ १३.१७७.२८ ॥
Ó rei, mesmo quando as armas estão erguidas e cervos e feras são mortos, não há medo para aqueles que não comem carne.
13.177.29
शरण्यः सर्वभूतानां विश्वास्यः सर्वजन्तुषु ।
अनुद्वेगकरो लोके न चाप्युद्विजते सदा ॥ १३.१७७.२९ ॥
Ele é refúgio para todos os seres, digno de confiança para todas as criaturas; não causa inquietação no mundo e nunca se inquieta.
13.177.30
यदि चेत्स्वादको न स्यान्न तदा घातको भवेत् ।
घातकः खादकार्थाय तद्धातयति वै नरः ॥ १३.१७७.३० ॥
Se não houvesse quem comesse, não haveria quem matasse. Por causa do comedor, o homem faz com que seja morto.
13.177.31
अभक्ष्यमेतदिति वै इति हिंसा निवर्तते ।
खादकक्रमतो हिंसा मृगादीनां प्रवर्तते ॥ १३.१७७.३१ ॥
Quando se pensa: «Isto não deve ser comido», a violência cessa. Pela sucessão dos que comem, a violência contra veados e outros animais prossegue.
13.177.32
यस्माद्ग्रसति चैवायुर्हिंसकानां महाद्युते ।
तस्माद्विवर्जयेन्मांसं य इच्छेद्भूतिमात्मनः ॥ १३.१७७.३२ ॥
Ó tu de grande esplendor, ela devora a própria vida dos que praticam a violência. Por isso, quem deseja prosperidade para si deve abster-se da carne.
13.177.33
त्रातारं नाधिगच्छन्ति रौद्राः प्राणिविहिंसकाः ।
उद्वेजकास्तु भूतानां यथा व्यालमृगास्तथा ॥ १३.१७७.३३ ॥
Os cruéis que prejudicam os seres vivos não encontram protetor. Os que causam temor às criaturas são como as feras selvagens.
13.177.34
लोभाद्वा बुद्धिमोहाद्वा बलवीर्यार्थमेव च ।
संसर्गादथ पापानामधर्मो रुचितो नृणाम् ॥ १३.१७७.३४ ॥
Por cobiça, ou pelo engano do intelecto, ou pela força e vigor, e pela companhia dos malvados, a injustiça agrada aos homens.
13.177.35
स्वमांसं परमांसेन यो वर्धयितुमिच्छति ।
उद्विग्नराष्ट्रे वसति यत्र यत्राभिजायते ॥ १३.१७७.३५ ॥
Quem deseja nutrir a própria carne com a carne alheia habita, onde quer que nasça, num reino perturbado.
13.177.36
धन्यं यशस्यामायुष्यं स्वर्ग्यं स्वस्त्ययनं महत् ।
मांसस्याभक्षणं प्राहुर्नियताः परमर्षयः ॥ १३.१७७.३६ ॥
Abster-se de comer carne é meritório, traz fama, longa vida, o céu e grande bem-estar, dizem os grandes sábios disciplinados.
13.177.37
इदं तु खलु कौन्तेय श्रुतमासीत्पुरा मया ।
मार्कण्डेयस्य वदतो ये दोषा मांसभक्षणे ॥ १३.१७७.३७ ॥
Ó filho de Kuntī, estas são as faltas de comer carne que outrora ouvi Mārkaṇḍeya expor.
13.177.38
यो हि खादति सांसानि प्राणिनां जीवितैषिणाम् ।
सदा भवति वै पापः प्राणिहन्ता तथैव सः ॥ १३.१७७.३८ ॥
Quem come a carne de seres vivos que desejam viver é sempre pecador, e igualmente é um matador de seres vivos.
13.177.39
धनेन क्रयिको हन्ति खादकश्चोपभोगतः ।
घातको वधबन्धाभ्यामित्येष त्रिविधो वधः ॥ १३.१७७.३९ ॥
O comprador mata pelo pagamento, o que come mata pelo consumo, e o matador mata pelo abate e pela prisão; assim o matar é de três tipos.
13.177.40
अखादन्ननुमोदंश्च भावदोषेण मानवः ।
योऽनुमोदति हन्यन्तं सोऽपि दोषेण लिप्यते ॥ १३.१७७.४० ॥
Mesmo que um homem não coma, se por uma falha de intenção aprova, quem aprova que um ser seja morto também fica manchado pela falta.
13.177.41
अधृष्यः सर्वभूतानामायुष्मान्निरुजः सदा ।
भवत्यभक्षयन्मासं दयावान्प्राणिनामिह ॥ १३.१७७.४१ ॥
Quem não come carne e é compassivo para com os seres vivos aqui se torna invulnerável a todos os seres, longevo e sempre livre de doenças.
13.177.42
हिरण्यदानैर्गोदानैर्भूमिदानैश्च सर्वशः ।
मांसस्याभक्षणे धर्मो विशिष्ट इति नः श्रुतिः ॥ १३.१७७.४२ ॥
Por meio de doações de ouro, de vacas e de terra, em todos os aspectos, o dharma de não comer carne é considerado superior; assim o ouvimos.
13.177.43
अप्रोक्षितं वृथामासं विधिहीनं न भक्षयेत् ।
भक्षयन्निरयं याति नरो नास्त्यत्र संशयः ॥ १३.१७७.४३ ॥
Não se deve comer carne não consagrada, obtida em vão e sem o rito prescrito. O homem que a come vai para o inferno; disso não há dúvida.
13.177.44
प्रोक्षिताभ्युक्षितं मांसं तथा ब्राह्म्णकाम्यया ।
अल्पदोषमिति ज्ञेयं विपरिते तु लिप्यते ॥ १३.१७७.४४ ॥
A carne aspergida e consagrada, assim como a preparada por respeito aos brâmanes, deve ser considerada de pouca falta; mas no caso contrário o homem fica contaminado.
13.177.45
खादकस्य कृते जन्तून्यो हन्यात्पुरुषाधमः ।
महादोषकरस्तत्र घातको न तु खादकः ॥ १३.१७७.४५ ॥
O mais vil dos homens que mata seres vivos para quem os come comete uma grande falta; ali o assassino é culpado, não quem come.
13.177.46
इज्यायज्ञश्रुतिकृतैर्या मार्गैरबुधोऽधमः ।
हन्याज्जन्तून्मांसगृध्नुः स वै नरकभाङ्नरः ॥ १३.१७७.४६ ॥
O homem ignorante e vil que, sob o pretexto de sacrifício, oferenda e preceito revelado, mata seres vivos por avidez de carne, de fato é partícipe do inferno.
13.177.47
भक्षयित्वाऽपि यो मांसं पश्चादपि निवर्तते ।
तस्यापि सुमहान्धर्मो यः पापाद्विनिवर्तते ॥ १३.१७७.४७ ॥
Mesmo para quem, tendo comido carne, depois dela se afasta, há um grande dharma; grande é esse dharma para quem se afasta do pecado.
13.177.48
आहर्ता चानुमन्ता च विशस्ता क्रयविक्रयी ।
संस्कर्ता चोपभोक्ता च घातकाः सर्व एव ते ॥ १३.१७७.४८ ॥
O que o traz, o que consente, o que abate, o comprador e o vendedor, o que cozinha e o que come: todos são assassinos.
13.177.49
इदमन्यत्तु वक्ष्यामि प्रमाणं विधिनिर्मितम् ।
पुराणमुषिभिर्जुष्टं वेदेषु परिनिश्चितम् ॥ १३.१७७.४९ ॥
Direi ainda outra coisa: esta é uma autoridade estabelecida por preceito, uma tradição antiga seguida pelos sábios, firmemente fixada nos Vedas.
13.177.50
प्रवृत्तिलक्षणे धर्मे फलार्थिभिरभिद्रुते ।
यथोक्तं राजशार्दूल न तु तन्मोक्षकारणम् ॥ १३.१७७.५० ॥
Ó tigre entre os reis, é como foi dito no dharma da ação, seguido pelos que buscam frutos; mas não é a causa da libertação.
13.177.51
हविर्यत्संस्कृतं मन्त्रैः प्रोक्षिताभ्युक्षितं शुचि ।
वेदोक्तेन प्रमाणेन पितॄणां प्रक्रियासु च।
प्रवृत्तिधर्मिणा भक्ष्यं नान्यथा मनुरब्रवीत् ॥ १३.१७७.५१ ॥
A oferenda consagrada por mantras, aspergida e purificada, segundo a autoridade védica e nos ritos dos antepassados, deve ser comida apenas por quem segue o dharma da ação; de outro modo não, disse Manu.
13.177.52
अस्वर्ग्यमयशस्यं च रक्षोवद्भरतर्षभ ।
विधिहीनं नरः पूर्वं मांसं राजन्न भक्षयेत् ॥ १३.१७७.५२ ॥
Ó touro dos Bharatas, quem come carne sem preceito, como um demônio, não alcança o céu nem a fama. Ó rei, o homem não deve comer carne sem o rito prescrito.
13.177.53
य इच्छेत्पुरुषोऽत्यन्तमात्मानं निरुपद्रवम् ।
स वर्जयेत मांसानि प्राणिनामिह सर्वशः ॥ १३.१७७.५३ ॥
O homem que deseja manter-se totalmente livre de dano deve abster-se por completo da carne dos seres vivos de todo tipo neste mundo.
13.177.54
श्रूयते हि पुराकल्पे नृणां व्रीहिमयः पशुः ।
येनायजन्त विद्वांसः पुण्यलोकपरायणाः ॥ १३.१७७.५४ ॥
Ouve-se que, em tempos antigos, o animal de sacrifício dos homens era feito de grãos de arroz, e com ele os sábios, devotados aos mundos do mérito, realizavam o sacrifício.
13.177.55
ऋषिभिः संशयं पृष्टो वसुश्चेदिपतिः पुरा ।
अभक्ष्यमपि मांसं यः प्राह भक्ष्यमिति प्रभो ॥ १३.१७७.५५ ॥
Outrora, quando os sábios perguntaram com dúvida, Vasu, senhor dos Cedi, ó senhor, declarou apta para comer até a carne proibida.
13.177.56
आकाशादवनिं प्राप्तस्ततः स पृथिवीपतिः ।
यस्तदेव पुनश्चोक्त्वा विवेश धरणीतलम् ॥ १३.१७७.५६ ॥
Então aquele senhor da terra caiu do céu ao chão e, tendo repetido aquela mesma palavra, entrou na superfície da terra.
13.177.57
प्रजानां हितकामेन त्वगस्त्येन महात्मना ।
आरण्याः सर्वदैवत्याः प्रोक्षितास्तापसैर्मृगाः ॥ १३.१७७.५७ ॥
Por desejo do bem-estar do povo, o magnânimo Agastya e os ascetas aspergiram os veados da floresta, consagrados a todos os deuses.
13.177.58
क्रिया ह्येवं न हीयन्ते पितृदैवतसंश्रिताः ।
प्रीयन्ते पितरश्चैव न्यायतो मांसतर्पिताः ॥ १३.१७७.५८ ॥
Assim, os ritos ligados aos antepassados e aos deuses não decaem, e os antepassados, devidamente saciados com carne, se alegram.
13.177.59
इदं तु शृणु राजेन्द्र मांसस्याभक्षणे गुणाः ।
अभक्षणे सर्वसुखं मांसस्य मनुजाधिप ॥ १३.१७७.५९ ॥
Agora ouve, ó senhor dos reis, as virtudes de abster-se da carne; ó senhor dos homens, no não comer carne reside toda a felicidade.
13.177.60
यस्तु वर्षशतं पूर्णं तपस्तप्येत्सुदारुणम् ।
यश्चैव वर्जयेन्मांसं सममेतन्मतं मम ॥ १३.१७७.६० ॥
Aquele que pratica durante cem anos completos a mais severa austeridade, e aquele que se abstém de carne: a meu ver, ambos são iguais.
13.177.61
कौमुद्यास्तु विशेषेण शुक्लपक्षे नराधिप ।
वर्जयेत्सर्वमांसानि धर्मो ह्यत्र विधीयते ॥ १३.१७७.६१ ॥
Ó senhor dos homens, especialmente na quinzena clara de Kaumudī deve-se abster de todas as carnes; aqui isso é prescrito como dharma.
13.177.62
चतुरो वार्षिकान्मासान्यो मांसं परिवर्जयेत् ।
चत्वारि भद्राण्याप्नोति कीर्तिमायुर्यशो बलम् ॥ १३.१७७.६२ ॥
Quem se abstém totalmente de carne durante os quatro meses da estação das chuvas obtém quatro bênçãos: fama, longa vida, renome e força.
13.177.63
अथवा मासमेकं वै सर्वमांसान्यभक्षयन् ।
अतीत्य सर्वदुःखानि सुखं जीवेन्निरामयः ॥ १३.१७७.६३ ॥
Ou aquele que, por um único mês, não come carne alguma, supera todos os sofrimentos e vive feliz, livre de doenças.
13.177.64
वर्जयन्ति हि मांसानि मासशः पक्षशोपि वा ।
तेषां हिंसानिवृत्तानां ब्रह्मलोको विधीयते ॥ १३.१७७.६४ ॥
Para aqueles que se abstêm de carne mês a mês, ou mesmo quinzena a quinzena, e se afastaram da violência, prescreve-se o mundo de Brahmā.
13.177.65
मांसं तु कौमुदं पक्षं वर्जितं पार्थ राजभिः ।
सर्वभूतात्मभूतस्थैर्विदितार्थपरावरैः ॥ १३.१७७.६५ ॥
Ó Pārtha, a carne foi evitada na quinzena de Kaumuda pelos reis que habitam o eu de todos os seres e conhecem o sentido do superior e do inferior.
13.177.66
नाभागेनाम्बरीषेण गयेन च महात्मना ।
आयुषाऽथानरण्येन दिलीपरघुसूनुभिः ॥ १३.१७७.६६ ॥
Por Nābhāga, Ambarīṣa, o magnânimo Gaya, Āyu, Anaraṇya e os filhos de Dilīpa e Raghu.
13.177.67
कार्तवीर्यानिरुद्धाभ्यां नहुषेण ययातिना ।
नृगेण विष्वगश्वेन तथैव शशबिन्दुना ॥ १३.१७७.६७ ॥
Kārtavīrya e Aniruddha, Nahuṣa, Yayāti, Nṛga, Viṣvagaśva e igualmente Śaśabindu.
13.177.68
युवनाश्वेन च तथा शिबिनौशीनरेण च ।
मुचुकुन्देन मान्धात्रा हरिश्चन्द्रेण वा विभो ॥ १३.१७७.६८ ॥
Yuvanāśva, Śibi filho de Uśīnara, Mucukunda, Māndhātṛ e Hariścandra, ó poderoso — eles também assim fizeram.
13.177.69
सत्यं वदत माऽसत्यं सत्यं धर्मः सनातनः ।
हरिश्चन्द्रश्चरति वै दिवि सत्येन चन्द्रवत् ॥ १३.१७७.६९ ॥
Fala a verdade, não a falsidade; a verdade é o dharma eterno. Hariścandra percorre o céu como a lua, pela verdade.
13.177.70
श्येनचित्रेण राजेन्द्र सोमकेन वृकेण च ।
रैवते रन्तिदेवेन वसुना सृञ्जयेन च ॥ १३.१७७.७० ॥
Ó senhor dos reis, Śyenacitra, Somaka, Vṛka, Raivata, Rantideva, Vasu e também Sṛñjaya.
13.177.71
एतैश्चान्यैश्च राजेन्द्र कृपेण भरतेन च ।
दुष्यन्तेन करूशेन रामालर्कनलैस्तथा।
विचकाश्वेन निमिना जनकेन च धीमता ॥ १३.१७७.७१ ॥
Ó senhor dos reis, por estes e por outros também: Kṛpa, Bharata, Duṣyanta, Karūṣa, Rāma, Alarka e Nala; igualmente por Vicakrāśva, Nimi e o sábio Janaka.
13.177.72
ऐलेन पृथुना चैंव वीरसेनेन चैव ह ।
इक्ष्वाकुणा शम्भुना च श्वेतेन सगरेण च ॥ १३.१७७.७२ ॥
Aila, Pṛthu, Vīrasena, Ikṣvāku, Śambhu, Śveta e também Sagara.
13.177.73
अजेन धुन्धुना चैव तथैव च सुबाहुना ।
हर्यश्वेन च राजेन्द्र क्षुपेण भरतेन च ॥ १३.१७७.७३ ॥
Aja, Dhundhu, igualmente Subāhu, Haryaśva, Kṣupa e também Bharata, ó senhor dos reis.
13.177.74
एतैश्चान्यैश्च राजेन्द्रि पुरा मांसं न भक्षितम् ।
शारदं कौमुदं मासं ततस्ते स्वर्गमाप्नुवन् ॥ १३.१७७.७४ ॥
Por estes e outros, ó senhor dos reis, outrora não se comeu carne; no mês Kaumuda do outono, alcançaram o céu.
13.177.75
ब्रह्मलोके च तिष्ठन्ति ज्वलमानाः श्रियाऽन्विताः ।
उपास्यमाना गन्धर्वैः स्त्रीसहस्रसमन्विताः ॥ १३.१७७.७५ ॥
Habitam no mundo de Brahmā, resplandecentes e dotados de esplendor, servidos pelos Gandharvas e acompanhados por milhares de mulheres.
13.177.76
तदेतदुत्तमं धर्ममहिंसाधर्मलक्षणम् ।
ये चरन्ति महात्मानो नाकपृष्ठे वसन्ति ते ॥ १३.१७७.७६ ॥
Este é o dharma supremo, marcado pelo dharma da não violência; as almas magnânimas que o praticam habitam no dorso do céu.
13.177.77
मधु मांसं च ये नित्यं वर्जयन्तीह धार्मिकाः ।
जन्मप्रभृति मद्यं च सर्व ते मुनयः स्मृताः ॥ १३.१७७.७७ ॥
Aqueles justos que aqui sempre se abstêm do mel e da carne, e desde o nascimento de bebidas alcoólicas e de tudo, são lembrados como sábios.
13.177.78
इमं धर्मममांसादं यश्चरेनच्छ्रावयीत वा ।
अपि चेत्सुदुराचारो न जातु निरयं व्रजेत् ॥ १३.१७७.७८ ॥
Quem pratica este dharma de abster-se de carne, ou o faz recitar, nunca vai ao inferno, mesmo que seja de conduta muito má.
13.177.79
पठेद्वा च इदं राजञ्शृणुयाद्वाऽप्यभीक्ष्णशः ।
अमांसभक्षणविधिं पवित्रमृषिपूजितम् ॥ १३.१७७.७९ ॥
Ó rei, quem recita isto ou o ouve repetidamente: a regra de abster-se de comer carne, purificadora e honrada pelos sábios.
13.177.80
विमुक्तः सर्वपापेभ्यः सर्वकामैर्महीयते ।
विशिष्टतां ज्ञातिषु च लभते नात्र संशयः।
अहिंस्रो दानशीलश्च मधुमांसविवर्जितः ॥ १३.१७७.८० ॥
Libertado de todos os pecados, é honrado com todos os desejos e obtém distinção entre os parentes; não há dúvida. Quem é não violento, generoso e se abstém de mel e carne [obtém o mesmo fruto].
13.177.81
आपन्नश्चापदो मुच्येद्बद्धो मुच्येत बन्धनात् ।
मुच्येत्तथाऽऽतुरो रोगाद्दुःखान्मुच्येत दुःखितः ॥ १३.१७७.८१ ॥
Quem caiu em desgraça é libertado da desgraça, o preso é libertado da prisão; igualmente o doente é libertado da doença e o aflito da aflição.
13.177.82
तिर्यग्योनिं न गच्छेत रूपवांश्च भवेन्नरः ।
ऋद्धिमान्वै कुरुश्रेष्ठ प्राप्नुयाच्च महद्यशः ॥ १३.१७७.८२ ॥
Não vai para um nascimento animal, mas torna-se um homem belo. Ó melhor dos Kurus, obtém prosperidade e grande fama.
13.177.83
एतत्ते कथितं राजन्मांसस्य परिवर्जने ।
प्रवृत्तौ च निवृत्तौ च विधानमृषिनिर्मितम् ॥ १३.१७७.८३ ॥
Ó rei, isto foi-te dito sobre a abstenção de carne: a regra feita pelos sábios tanto para o envolvimento como para o afastamento.