Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 13.177

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

13.177.1

अहिंसा परमो धर्म इत्युक्तं बहुशस्त्वया ।
श्राद्धेषु च भवानाह पितॄणां मांसमीप्सितम् ॥ १३.१७७.१ ॥

ท่านได้กล่าวไว้หลายครั้งว่าความไม่เบียดเบียนคือธรรมอันสูงสุด แต่ในพิธีศราทธ ท่านกลับกล่าวว่าบรรพบุรุษปรารถนาเนื้อสัตว์

13.177.2

मांसैर्बहुविधैः प्रोक्तस्त्वया श्राद्धविधिः पुरा ।
अहत्वा च कुतो मांसमेवमेतद्विरुध्यते ॥ १३.१७७.२ ॥

แต่ก่อนท่านได้อธิบายพิธีศราทธด้วยเนื้อสัตว์หลายชนิด ถ้าไม่ฆ่า เนื้อจะได้มาจากไหน ข้อนี้ดูขัดแย้งกันเอง

13.177.3

जातो नः संशयो धर्मे मांसस्य परिवर्जने ।
दोषो भक्षयत कः स्यात्कश्चाभक्षयतो गुणः ॥ १३.१७७.३ ॥

เรามีความสงสัยเกิดขึ้นเกี่ยวกับธรรมที่ให้งดเนื้อสัตว์ ผู้ที่กินเนื้อจะมีโทษอย่างไร และผู้ที่ไม่กินจะได้บุญอย่างไร

13.177.4

हत्वा भक्षयतो वाऽपि परेणोपहृतस्य वा ।
हन्याद्वा यः परस्यार्थे क्रीत्वा वा भक्षयेन्नरः ॥ १३.१७७.४ ॥

คนที่ฆ่าแล้วกิน หรือกินสิ่งที่คนอื่นนำมาให้ หรือฆ่าเพื่อประโยชน์ของผู้อื่น หรือซื้อมาแล้วกิน

13.177.5

एतदिच्छामि तत्त्वेन कथ्यमानं त्वयाऽनघ ।
निश्चयेन चिकीर्षामि धर्ममेतं सनातनम् ॥ १३.१७७.५ ॥

ข้าแต่ผู้ไร้บาป ข้าอยากฟังเรื่องนี้จากท่านตามความเป็นจริง เพื่อข้าจะได้ปฏิบัติธรรมอันเป็นนิรันดร์นี้ด้วยความมั่นใจ

13.177.6

कथमायुरवाप्नोति कथं भवति सत्ववान् ।
कथमव्यङ्गतामेति लक्षण्यो जायते कथम् ॥ १३.१७७.६ ॥

มนุษย์จะได้อายุยืนได้อย่างไร จะมีพลังชีวิตที่เข้มแข็งได้อย่างไร จะมีร่างกายครบถ้วนไม่พิการได้อย่างไร และจะเกิดมาพร้อมด้วยลักษณะมงคลได้อย่างไร

13.177.7

मांसस्याभक्षणाद्राजन्यो धर्मः कुरुनन्दन ।
तं मे शृणु यथातत्त्वं यश्चास्य विधिरुत्तमः ॥ १३.१७७.७ ॥

ข้าแต่พระราชา ข้าแต่ความยินดีของชาวกุรุ ธรรมของกษัตริย์เกิดจากการไม่กินเนื้อสัตว์ ขอท่านฟังจากข้าตามความเป็นจริง และฟังวิธีอันสูงสุดของธรรมนี้ด้วย

13.177.8

रूपमव्यङ्गतामायुर्बुद्धिं सत्वं बलं स्मृतिम् ।
प्राप्तुकामैर्नरैर्हिंसा वर्जनीया कृतात्मभिः ॥ १३.१७७.८ ॥

ผู้ที่ปรารถนารูปงาม ร่างกายครบถ้วน อายุยืน ปัญญา พลังชีวิตที่ดี กำลัง และความทรงจำ และผู้ที่ฝึกตนแล้ว ควรงดเว้นการเบียดเบียน

13.177.9

ऋषीणामत्र संवादो बहुशः कुरुनन्दन ।
बभूव तेषां तु मतं यत्तच्छृणु युधिष्ठिर ॥ १३.१७७.९ ॥

ข้าแต่ความยินดีของชาวกุรุ ในเรื่องนี้มีการสนทนากันของฤๅษีหลายครั้ง ข้าแต่ยุธิษฐิระ ขอฟังความเห็นของท่านเหล่านั้น

13.177.10

यो यजेताश्वमेधेन मासिमासि यतव्रतः ।
वर्जयेन्मधु मांसं च सममेतद्युधिष्ठिर ॥ १३.१७७.१० ॥

ผู้ที่ตั้งมั่นในวัตร บูชายัญอัศวเมธทุกเดือน และผู้ที่งดน้ำผึ้งและเนื้อสัตว์ ข้าแต่ยุธิษฐิระ ทั้งสองอย่างนี้เสมอกัน

13.177.11

सप्तर्षयो वालखिल्यास्तथैव च मरीचिपाः ।
मांसस्याभक्षणं राजन्प्रशंसन्ति मनीषिणः ॥ १३.१७७.११ ॥

ข้าแต่พระราชา พระฤๅษีทั้งเจ็ด พวกวาลขิลยะ และพวกที่ดื่มแสงอาทิตย์ รวมทั้งปราชญ์ผู้มีปัญญาอื่น ๆ ต่างสรรเสริญการงดกินเนื้อสัตว์

13.177.12

न भक्षयति यो मांसं न च हन्यान्न घातयेत् ।
तन्मित्रं सर्वभूतानां मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत् ॥ १३.१७७.१२ ॥

ผู้ที่ไม่กินเนื้อ ไม่ฆ่า และไม่ใช้ให้ผู้อื่นฆ่า ผู้นั้นเป็นมิตรของสรรพสัตว์ ดังที่มนุผู้เป็นบุตรของสวยัมภูได้กล่าวไว้

13.177.13

अधृष्यः सर्वभूतानां विश्वास्यः सर्वजन्तुषु ।
साधूनां सम्मतो नित्यं भवेन्मांसं विवर्जयन् ॥ १३.१७७.१३ ॥

ผู้ที่งดเว้นเนื้อสัตว์ย่อมเป็นที่ไม่น่าเกรงกลัวของสรรพสัตว์ เป็นที่ไว้วางใจของสัตว์ทั้งปวง และเป็นที่นับถือของคนดีเสมอ

13.177.14

स्वमांसं परमांसेन यो वर्धयितुमिच्छति ।
अविश्वास्योऽवसीदेत्स इति होवाच नारदः ॥ १३.१७७.१४ ॥

ผู้ที่ปรารถนาจะเพิ่มเนื้อของตนด้วยเนื้อของผู้อื่น ย่อมกลายเป็นผู้ไม่น่าไว้วางใจและพินาศไป ดังที่พระนารทกล่าวไว้

13.177.15

ददाति यजते चापि तपस्वी च भवत्यपि ।
मधुमांसनिवृत्त्येति प्राह चैवं बृहस्पतिः ॥ १३.१७७.१५ ॥

ด้วยการงดน้ำผึ้งและเนื้อสัตว์ ผู้นั้นย่อมให้ทาน บูชายัญ และกลายเป็นนักพรตด้วย ดังที่พระพฤหัสปติกล่าวไว้ฉะนี้

13.177.16

मासिमास्यश्वमेधेन यो यजेत शतं समाः ।
न खादति च यो मांसं सममेतन्मतं मम ॥ १३.१७७.१६ ॥

ผู้ที่บูชายัญอัศวเมธทุกเดือนตลอดร้อยปี และผู้ที่ไม่กินเนื้อสัตว์ สองคนนี้เสมอกัน นี่คือความเห็นของเรา

13.177.17

सदा यजति सत्रेण सदा दानं प्रयच्छति ।
सदा तपस्वी भवति मद्यमांसविवर्जनात् ॥ १३.१७७.१७ ॥

ด้วยการงดสุราและเนื้อสัตว์ ผู้นั้นย่อมประกอบพิธีสัตรยัญอยู่เสมอ ให้ทานอยู่เสมอ และเป็นนักพรตอยู่เสมอ

13.177.18

सर्वे वेदा न तत्कुर्युः सर्वे यज्ञाश्च भारत ।
यो भक्षयित्वा मांसानि पश्चादपि निवर्तते ॥ १३.१७७.१८ ॥

ข้าแต่ภารตะ ผู้ที่กินเนื้อสัตว์แล้วภายหลังหันกลับจากการนั้น สิ่งที่เขาทำนั้น แม้พระเวททั้งหมดและยัญทั้งหมดก็ทำไม่ได้

13.177.19

भक्षयित्वा निमित्तेऽपि दुष्करं कुरुते तपः ।
दुष्करं च रसज्ञेन मांसस्य परिवर्जनम्।
चर्तुं व्रतमिदं श्रेष्ठं सर्वप्राण्यभयप्रदम् ॥ १३.१७७.१९ ॥

แม้ผู้ที่เคยกินเนื้อสัตว์ บางครั้งก็อาจบำเพ็ญตบะอันยากยิ่งได้ แต่สำหรับผู้รู้รส การงดเนื้อสัตว์เป็นสิ่งยาก การรับวัตรอันประเสริฐนี้ ซึ่งให้ความไม่หวาดกลัวแก่สรรพชีวิต นับว่าดีที่สุด

13.177.20

सर्वभूतेषु यो विद्वान्ददात्यभयदक्षिणाम् ।
दाता भवति लोके स प्राणानां नात्र संशयः।
एवं वै परमं धर्मं प्रशंसन्ति मनीषिणः ॥ १३.१७७.२० ॥

ผู้มีปัญญาที่ให้ทานคือความไม่หวาดกลัวแก่สรรพสัตว์ ย่อมเป็นผู้ให้ชีวิตในโลก ไม่มีข้อสงสัยในเรื่องนี้ ฉะนี้ปราชญ์ทั้งหลายจึงสรรเสริญธรรมอันสูงสุดนี้

13.177.21

प्राणा यथाऽऽत्मनोऽभीष्टा भूतानामपि वै तथा ।
आत्मौपम्येन गन्तव्यं बुद्धिमद्भिः कृतात्मभिः ॥ १३.१७७.२१ ॥

ชีวิตของตนเป็นที่รักแก่ตนฉันใด ชีวิตของสัตว์ทั้งหลายก็เป็นที่รักแก่สัตว์เหล่านั้นฉันนั้น ผู้มีปัญญาและผู้สำรวมตนแล้วพึงดำเนินชีวิตโดยเปรียบผู้อื่นเหมือนตนเอง

13.177.22

विकीर्णकर्णकेनापि तृणमस्पन्दने भयम् ।
किं पुनर्हन्यमानानां तरसा जीवितार्थिनाम्।
अरोगाणामपापानां पापैर्मांसोपजीविभिः ॥ १३.१७७.२२ ॥

แม้หญ้าสักใบหนึ่งจะไม่สั่นไหวด้วยลูกศรที่มีหนามกระจายออก ก็ยังมีความกลัวเกิดขึ้น ยิ่งกว่านั้นสำหรับสัตว์ที่ถูกฆ่าอย่างรุนแรง ผู้ปรารถนาจะมีชีวิตอยู่ ปราศจากโรคและไม่มีบาป เมื่อถูกฆ่าโดยคนบาปผู้เลี้ยงชีพด้วยเนื้อสัตว์ ความกลัวนั้นจะยิ่งใหญ่เพียงใดเล่า

13.177.23

मृत्युतो भयमस्तीति शङ्कायां दुःखमुत्तरम् ।
धर्मस्यायतनं तस्मान्मांसस्य परिवर्जनम् ॥ १३.१७७.२३ ॥

หากผู้ใดสงสัยว่ามีความกลัวจากความตาย คำตอบคือความทุกข์ ฉะนั้น การงดเว้นจากเนื้อสัตว์คือที่ตั้งของธรรม

13.177.24

अहिंसा परमो धर्मस्तथाऽहिंसा परं तपः ।
अहिंसा परमं सत्यं ततो धर्मः प्रवर्तते ॥ १३.१७७.२४ ॥

ความไม่เบียดเบียนเป็นธรรมอันสูงสุด และความไม่เบียดเบียนเป็นตบะอันสูงสุด ความไม่เบียดเบียนเป็นความจริงอันสูงสุด จากความไม่เบียดเบียนนั้นธรรมย่อมดำรงอยู่

13.177.25

न हि मांसं तृणात्काष्ठादुपलाद्वाऽपि जायते ।
हत्वा जन्तुं ततो मांसं तस्माद्दोषस्तु भक्षणे ॥ १३.१७७.२५ ॥

เนื้อสัตว์ไม่ได้เกิดจากหญ้า จากไม้ หรือแม้จากก้อนหิน เนื้อสัตว์ได้มาก็ต่อเมื่อฆ่าสัตว์มีชีวิต ฉะนั้นการกินเนื้อสัตว์จึงเป็นโทษ

13.177.26

स्वाहास्वाधामृतभुजो देवाः सत्यार्जवप्रियाः ।
राक्षसेन्द्रभयान्मुक्ताः सर्वभूतपरायणाः ॥ १३.१७७.२६ ॥

เหล่าเทวดาผู้เสวยสวาหา สวธา และอมฤต ผู้รักความจริงและความซื่อตรง ได้พ้นจากความกลัวต่อท้าวรากษสาธิปติ และดำรงตนเพื่อประโยชน์ของสรรพสัตว์

13.177.27

कान्तारेष्वथ घोरेषु दुर्गेषु गहनेषु च ।
रात्रावहनि सन्ध्यासु चत्वरेषु सभासु च ॥ १३.१७७.२७ ॥

ในป่าดงที่น่ากลัว ในที่กันดารและรกทึบ ทั้งกลางคืนและกลางวัน ในเวลาสนธยา ที่สี่แยก และแม้ในที่ประชุม

13.177.28

उद्यतेषु च शस्त्रेषु मृगव्यालहतेषु च ।
अमांसभक्षणाद्राजन्न भयं तेषु विद्यते ॥ १३.१७७.२८ ॥

ข้าแต่พระราชา แม้เมื่ออาวุธถูกชูขึ้นและเนื้อสมันหรือสัตว์ป่าถูกฆ่าอยู่ ก็ไม่มีความกลัวในหมู่ผู้ไม่กินเนื้อสัตว์

13.177.29

शरण्यः सर्वभूतानां विश्वास्यः सर्वजन्तुषु ।
अनुद्वेगकरो लोके न चाप्युद्विजते सदा ॥ १३.१७७.२९ ॥

ผู้นั้นเป็นที่พึ่งของสรรพสัตว์ เป็นที่ไว้วางใจของสัตว์ทั้งปวง ไม่ก่อความหวาดหวั่นในโลก และตนเองก็ไม่หวาดหวั่นอยู่เสมอ

13.177.30

यदि चेत्स्वादको न स्यान्न तदा घातको भवेत् ।
घातकः खादकार्थाय तद्धातयति वै नरः ॥ १३.१७७.३० ॥

หากไม่มีผู้กิน ก็จะไม่มีผู้ฆ่า ด้วยเหตุแห่งผู้กิน มนุษย์จึงให้สัตว์ถูกฆ่า

13.177.31

अभक्ष्यमेतदिति वै इति हिंसा निवर्तते ।
खादकक्रमतो हिंसा मृगादीनां प्रवर्तते ॥ १३.१७७.३१ ॥

เมื่อยึดถือว่า "สิ่งนี้ไม่ควรกิน" ความเบียดเบียนก็ยุติลง แต่เพราะการสืบต่อของผู้กิน ความเบียดเบียนต่อกวางและสัตว์อื่น ๆ จึงดำเนินต่อไป

13.177.32

यस्माद्ग्रसति चैवायुर्हिंसकानां महाद्युते ।
तस्माद्विवर्जयेन्मांसं य इच्छेद्भूतिमात्मनः ॥ १३.१७७.३२ ॥

ข้าแต่ผู้มีรัศมีรุ่งโรจน์ยิ่ง เพราะอายุขัยของผู้เบียดเบียนนั้นถูกกัดกินไป ฉะนั้น ผู้ปรารถนาความเจริญแก่ตนพึงงดเว้นจากเนื้อสัตว์

13.177.33

त्रातारं नाधिगच्छन्ति रौद्राः प्राणिविहिंसकाः ।
उद्वेजकास्तु भूतानां यथा व्यालमृगास्तथा ॥ १३.१७७.३३ ॥

ผู้โหดร้ายที่เบียดเบียนสัตว์มีชีวิตย่อมไม่พบผู้คุ้มครอง ผู้ก่อความหวาดกลัวแก่สัตว์ทั้งหลายก็เหมือนสัตว์ป่าดุร้ายฉันนั้น

13.177.34

लोभाद्वा बुद्धिमोहाद्वा बलवीर्यार्थमेव च ।
संसर्गादथ पापानामधर्मो रुचितो नृणाम् ॥ १३.१७७.३४ ॥

เพราะความโลภ หรือเพราะความหลงในปัญญา หรือเพื่อความแข็งแรงและเรี่ยวแรง และเพราะการคบหาผู้ชั่วร้าย อธรรมจึงกลายเป็นสิ่งที่มนุษย์ชื่นชอบ

13.177.35

स्वमांसं परमांसेन यो वर्धयितुमिच्छति ।
उद्विग्नराष्ट्रे वसति यत्र यत्राभिजायते ॥ १३.१७७.३५ ॥

ผู้ใดปรารถนาจะบำรุงเนื้อของตนด้วยเนื้อของผู้อื่น ผู้นั้นย่อมอาศัยอยู่ในแคว้นที่เต็มไปด้วยความทุกข์ทุกแห่งที่เขาเกิดไป

13.177.36

धन्यं यशस्यामायुष्यं स्वर्ग्यं स्वस्त्ययनं महत् ।
मांसस्याभक्षणं प्राहुर्नियताः परमर्षयः ॥ १३.१७७.३६ ॥

การงดเว้นจากการกินเนื้อสัตว์ ผู้ทรงศีลผู้ยิ่งใหญ่กล่าวว่าเป็นสิ่งมีบุญ นำมาซึ่งเกียรติยศ อายุยืน สวรรค์ และความเป็นมงคลอันยิ่งใหญ่

13.177.37

इदं तु खलु कौन्तेय श्रुतमासीत्पुरा मया ।
मार्कण्डेयस्य वदतो ये दोषा मांसभक्षणे ॥ १३.१७७.३७ ॥

ข้าแต่บุตรของกุนตี โทษแห่งการกินเนื้อสัตว์เหล่านี้ เราเคยได้ยินมาก่อนจากมารกัณเฑยะที่กล่าวไว้

13.177.38

यो हि खादति सांसानि प्राणिनां जीवितैषिणाम् ।
सदा भवति वै पापः प्राणिहन्ता तथैव सः ॥ १३.१७७.३८ ॥

ผู้ใดกินเนื้อของสัตว์ทั้งหลายที่ปรารถนาจะมีชีวิต ผู้นั้นย่อมเป็นผู้บาปเสมอ และเป็นผู้ฆ่าสัตว์มีชีวิตเช่นเดียวกัน

13.177.39

धनेन क्रयिको हन्ति खादकश्चोपभोगतः ।
घातको वधबन्धाभ्यामित्येष त्रिविधो वधः ॥ १३.१७७.३९ ॥

ผู้ซื้อฆ่าด้วยการจ่ายเงิน ผู้กินฆ่าด้วยการบริโภค และผู้ฆ่าฆ่าด้วยการเชือดและการผูกมัด การฆ่ามีอยู่สามอย่างดังนี้

13.177.40

अखादन्ननुमोदंश्च भावदोषेण मानवः ।
योऽनुमोदति हन्यन्तं सोऽपि दोषेण लिप्यते ॥ १३.१७७.४० ॥

แม้มนุษย์จะไม่กินเอง แต่ถ้าเพราะโทษแห่งเจตนา เขาอนุโมทนา ผู้ที่อนุโมทนาต่อการฆ่าสัตว์ก็ย่อมถูกโทษนั้นติดข้องเช่นกัน

13.177.41

अधृष्यः सर्वभूतानामायुष्मान्निरुजः सदा ।
भवत्यभक्षयन्मासं दयावान्प्राणिनामिह ॥ १३.१७७.४१ ॥

ผู้ที่ไม่กินเนื้อและมีความเมตตาต่อสรรพสัตว์ในโลกนี้ ย่อมไม่มีใครข่มเหงได้ มีอายุยืน และไม่มีโรคภัยเบียดเบียนเสมอ

13.177.42

हिरण्यदानैर्गोदानैर्भूमिदानैश्च सर्वशः ।
मांसस्याभक्षणे धर्मो विशिष्ट इति नः श्रुतिः ॥ १३.१७७.४२ ॥

ได้ยินมาว่า ธรรมแห่งการไม่กินเนื้อนั้นถือว่าประเสริฐยิ่ง ไม่ว่าจะเป็นการบริจาคทองคำ โคนม หรือที่ดิน ในทุกรูปแบบ

13.177.43

अप्रोक्षितं वृथामासं विधिहीनं न भक्षयेत् ।
भक्षयन्निरयं याति नरो नास्त्यत्र संशयः ॥ १३.१७७.४३ ॥

ไม่ควรกินเนื้อที่ไม่ได้ประพรมด้วยน้ำพิธี ได้มาโดยไร้ประโยชน์ และปราศจากพิธีกรรมที่กำหนด ผู้ที่กินเนื้อเช่นนั้นย่อมตกนรก ไม่ต้องสงสัยในเรื่องนี้

13.177.44

प्रोक्षिताभ्युक्षितं मांसं तथा ब्राह्म्णकाम्यया ।
अल्पदोषमिति ज्ञेयं विपरिते तु लिप्यते ॥ १३.१७७.४४ ॥

เนื้อที่ประพรมและเจิมด้วยน้ำพิธี รวมทั้งเนื้อที่ปรุงเพื่อเอาใจพราหมณ์ ควรรู้ว่ามีโทษน้อย ส่วนในกรณีตรงกันข้าม ผู้กินย่อมมีมลทิน

13.177.45

खादकस्य कृते जन्तून्यो हन्यात्पुरुषाधमः ।
महादोषकरस्तत्र घातको न तु खादकः ॥ १३.१७७.४५ ॥

คนต่ำช้าที่สุดในหมู่มนุษย์ ผู้ฆ่าสัตว์เพื่อให้ผู้อื่นกิน ย่อมก่อโทษใหญ่หลวง ในกรณีนั้นผู้ฆ่าเป็นผู้มีความผิด มิใช่ผู้กิน

13.177.46

इज्यायज्ञश्रुतिकृतैर्या मार्गैरबुधोऽधमः ।
हन्याज्जन्तून्मांसगृध्नुः स वै नरकभाङ्नरः ॥ १३.१७७.४६ ॥

คนโง่เขลาและต่ำทรามที่ฆ่าสัตว์ด้วยความโลภในเนื้อ โดยอ้างหนทางแห่งการบูชายัญ การบูชา และพระคัมภีร์ แท้จริงแล้วผู้นั้นย่อมมีส่วนในนรก

13.177.47

भक्षयित्वाऽपि यो मांसं पश्चादपि निवर्तते ।
तस्यापि सुमहान्धर्मो यः पापाद्विनिवर्तते ॥ १३.१७७.४७ ॥

แม้ผู้ที่กินเนื้อไปแล้ว แต่ภายหลังหันกลับจากการกินนั้น ก็ย่อมได้บุญอันยิ่งใหญ่ ยิ่งผู้ที่หันจากบาปได้ บุญนั้นยิ่งใหญ่นัก

13.177.48

आहर्ता चानुमन्ता च विशस्ता क्रयविक्रयी ।
संस्कर्ता चोपभोक्ता च घातकाः सर्व एव ते ॥ १३.१७७.४८ ॥

ผู้นำเนื้อมา ผู้อนุญาต ผู้เชือด ผู้ซื้อและผู้ขาย ผู้ปรุง และผู้กิน ล้วนเป็นผู้ฆ่าทั้งสิ้น

13.177.49

इदमन्यत्तु वक्ष्यामि प्रमाणं विधिनिर्मितम् ।
पुराणमुषिभिर्जुष्टं वेदेषु परिनिश्चितम् ॥ १३.१७७.४९ ॥

บัดนี้ เราจะกล่าวถึงอีกเรื่องหนึ่ง นี่เป็นหลักฐานที่กำหนดไว้ตามพิธีกรรม เป็นประเพณีโบราณที่ฤๅษีทั้งหลายยึดถือ และยืนยันไว้อย่างแน่นอนในพระเวท

13.177.50

प्रवृत्तिलक्षणे धर्मे फलार्थिभिरभिद्रुते ।
यथोक्तं राजशार्दूल न तु तन्मोक्षकारणम् ॥ १३.१७७.५० ॥

โอ้ ราชสีห์แห่งกษัตริย์ สิ่งที่กล่าวมานี้เป็นไปตามธรรมที่มีลักษณะแห่งการดำเนินในการกระทำ ซึ่งผู้ปรารถนาผลตอบแทนยึดถือ แต่ธรรมนั้นมิใช่เหตุแห่งการหลุดพ้น

13.177.51

हविर्यत्संस्कृतं मन्त्रैः प्रोक्षिताभ्युक्षितं शुचि ।
वेदोक्तेन प्रमाणेन पितॄणां प्रक्रियासु च।
प्रवृत्तिधर्मिणा भक्ष्यं नान्यथा मनुरब्रवीत् ॥ १३.१७७.५१ ॥

เครื่องบูชาที่ได้ปรุงด้วยมนตร์ ประพรมและเจิมด้วยน้ำพิธี และทำให้บริสุทธิ์ ตามหลักฐานที่พระเวทกล่าวไว้ และในพิธีกรรมของบรรพบุรุษ ควรให้ผู้ถือปฏิบัติตามธรรมแห่งการกระทำกินได้เท่านั้น มนูกล่าวไว้ว่าไม่เป็นอย่างอื่น

13.177.52

अस्वर्ग्यमयशस्यं च रक्षोवद्भरतर्षभ ।
विधिहीनं नरः पूर्वं मांसं राजन्न भक्षयेत् ॥ १३.१७७.५२ ॥

โอ้ ราชันย์ผู้เป็นวัวแห่งภรตะ ผู้ที่กินเนื้อโดยปราศจากวิธีกำหนด ประดุจยักษ์ร้าย ย่อมไม่ได้สวรรค์และไม่ได้เกียรติยศ โอ้ พระราชา มนุษย์ไม่ควรกินเนื้อโดยปราศจากพิธีที่กำหนด

13.177.53

य इच्छेत्पुरुषोऽत्यन्तमात्मानं निरुपद्रवम् ।
स वर्जयेत मांसानि प्राणिनामिह सर्वशः ॥ १३.१७७.५३ ॥

ผู้ใดปรารถนาให้ตนเองปลอดจากความเบียดเบียนโดยสิ้นเชิง ผู้นั้นควรงดเว้นเนื้อของสัตว์ทั้งหลายในโลกนี้ทุกชนิด

13.177.54

श्रूयते हि पुराकल्पे नृणां व्रीहिमयः पशुः ।
येनायजन्त विद्वांसः पुण्यलोकपरायणाः ॥ १३.१७७.५४ ॥

ได้ยินมาว่า ในยุคโบราณ สัตว์บูชายัญของมนุษย์ทำด้วยเมล็ดข้าว และด้วยสิ่งนั้น ผู้รู้ทั้งหลายผู้มุ่งหมายโลกแห่งบุญได้บูชายัญ

13.177.55

ऋषिभिः संशयं पृष्टो वसुश्चेदिपतिः पुरा ।
अभक्ष्यमपि मांसं यः प्राह भक्ष्यमिति प्रभो ॥ १३.१७७.५५ ॥

ในอดีต เมื่อฤๅษีทั้งหลายถามด้วยความสงสัย วสุ เจ้าแห่งเจทิ โอ้ ท่านผู้เป็นใหญ่ ได้กล่าวว่าแม้เนื้อที่ไม่ควรกินก็เป็นสิ่งที่กินได้

13.177.56

आकाशादवनिं प्राप्तस्ततः स पृथिवीपतिः ।
यस्तदेव पुनश्चोक्त्वा विवेश धरणीतलम् ॥ १३.१७७.५६ ॥

จากนั้น เจ้าแห่งแผ่นดินนั้นตกจากท้องฟ้าลงสู่พื้นดิน แล้วเมื่อได้กล่าวสิ่งเดิมซ้ำอีก ก็เข้าไปในผิวแห่งพสุธา

13.177.57

प्रजानां हितकामेन त्वगस्त्येन महात्मना ।
आरण्याः सर्वदैवत्याः प्रोक्षितास्तापसैर्मृगाः ॥ १३.१७७.५७ ॥

ด้วยความปรารถนาให้ประชาชนได้รับประโยชน์ พระอัครฤๅษีอคัสตยะผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ และดาบสทั้งหลายได้ประพรมน้ำพิธีแก่กวางป่าซึ่งเป็นของเทพเจ้าทั้งปวง

13.177.58

क्रिया ह्येवं न हीयन्ते पितृदैवतसंश्रिताः ।
प्रीयन्ते पितरश्चैव न्यायतो मांसतर्पिताः ॥ १३.१७७.५८ ॥

พิธีกรรมที่เนื่องด้วยบรรพบุรุษและเทพเจ้าย่อมไม่เสื่อมด้วยประการฉะนี้ และบรรพบุรุษย่อมชื่นชมเมื่อได้รับการเลี้ยงด้วยเนื้อโดยชอบธรรม

13.177.59

इदं तु शृणु राजेन्द्र मांसस्याभक्षणे गुणाः ।
अभक्षणे सर्वसुखं मांसस्य मनुजाधिप ॥ १३.१७७.५९ ॥

บัดนี้ จงฟังคุณประโยชน์ของการงดเว้นจากการกินเนื้อเถิด โอ้ จอมกษัตริย์ โอ้ เจ้าแห่งมนุษย์ ความสุขทั้งปวงอยู่ในการไม่กินเนื้อ

13.177.60

यस्तु वर्षशतं पूर्णं तपस्तप्येत्सुदारुणम् ।
यश्चैव वर्जयेन्मांसं सममेतन्मतं मम ॥ १३.१७७.६० ॥

ผู้ที่บำเพ็ญตบะอันโหดร้ายยิ่งตลอดหนึ่งร้อยปีเต็ม และผู้ที่งดเว้นเนื้อ ในความเห็นของเรา ทั้งสองอย่างนี้เสมอกัน

13.177.61

कौमुद्यास्तु विशेषेण शुक्लपक्षे नराधिप ।
वर्जयेत्सर्वमांसानि धर्मो ह्यत्र विधीयते ॥ १३.१७७.६१ ॥

ข้าแต่จอมมนุษย์ โดยเฉพาะในปักษ์สว่างของเดือนกเณามุที ควรงดเว้นเนื้อสัตว์ทุกชนิด เพราะในที่นี้ธรรมได้ถูกกำหนดไว้

13.177.62

चतुरो वार्षिकान्मासान्यो मांसं परिवर्जयेत् ।
चत्वारि भद्राण्याप्नोति कीर्तिमायुर्यशो बलम् ॥ १३.१७७.६२ ॥

ผู้ใดงดเว้นเนื้อสัตว์โดยสิ้นเชิงตลอดสี่เดือนแห่งฤดูฝน ผู้นั้นย่อมได้รับมงคลสี่ประการ คือ เกียรติยศ อายุยืน ชื่อเสียง และกำลัง

13.177.63

अथवा मासमेकं वै सर्वमांसान्यभक्षयन् ।
अतीत्य सर्वदुःखानि सुखं जीवेन्निरामयः ॥ १३.१७७.६३ ॥

หรือผู้ใดงดกินเนื้อสัตว์ทุกชนิดเพียงหนึ่งเดือน ผู้นั้นย่อมข้ามพ้นทุกข์ทั้งปวง ดำรงชีวิตด้วยความสุข ปราศจากโรคภัย

13.177.64

वर्जयन्ति हि मांसानि मासशः पक्षशोपि वा ।
तेषां हिंसानिवृत्तानां ब्रह्मलोको विधीयते ॥ १३.१७७.६४ ॥

ผู้ที่งดเว้นเนื้อสัตว์เป็นรายเดือนหรือแม้เป็นรายปักษ์ และหันหลังให้การเบียดเบียน โลกแห่งพระพรหมย่อมถูกกำหนดไว้สำหรับผู้นั้น

13.177.65

मांसं तु कौमुदं पक्षं वर्जितं पार्थ राजभिः ।
सर्वभूतात्मभूतस्थैर्विदितार्थपरावरैः ॥ १३.१७७.६५ ॥

ข้าแต่อรชุน ในปักษ์เดือนกเณามุที พระราชาทั้งหลายผู้ดำรงอยู่ในอาตมันของสรรพสัตว์ และรู้ความหมายของสิ่งที่สูงและต่ำ ได้งดเว้นเนื้อสัตว์

13.177.66

नाभागेनाम्बरीषेण गयेन च महात्मना ।
आयुषाऽथानरण्येन दिलीपरघुसूनुभिः ॥ १३.१७७.६६ ॥

ท่านนาภาคะ อัมพรีษะ คยะผู้มีใจยิ่งใหญ่ อายุ อนรัณยะ และโอรสของทิลีปะกับรฆุ ต่างก็ได้ทำเช่นนั้น

13.177.67

कार्तवीर्यानिरुद्धाभ्यां नहुषेण ययातिना ।
नृगेण विष्वगश्वेन तथैव शशबिन्दुना ॥ १३.१७७.६७ ॥

กรรตวีรยะ อนิรุทธะ นหุษะ ยยาติ นฤค วิษวควศวะ และศศพินทุ ก็ทำเช่นเดียวกัน

13.177.68

युवनाश्वेन च तथा शिबिनौशीनरेण च ।
मुचुकुन्देन मान्धात्रा हरिश्चन्द्रेण वा विभो ॥ १३.१७७.६८ ॥

ข้าแต่ผู้ทรงอานุภาพ ยุวนาศวะ ศิพิบุตรของอุศีนร มุจุกุนทะ มานธาตฤ และหริศจันทร ก็ได้ทำเช่นนั้นเช่นกัน

13.177.69

सत्यं वदत माऽसत्यं सत्यं धर्मः सनातनः ।
हरिश्चन्द्रश्चरति वै दिवि सत्येन चन्द्रवत् ॥ १३.१७७.६९ ॥

จงพูดความจริง อย่าพูดเท็จ ความจริงคือธรรมอันนิรันดร์ หริศจันทร์ย่อมเดินทางอยู่บนสวรรค์ดุจดวงจันทร์ ด้วยอำนาจแห่งความจริง

13.177.70

श्येनचित्रेण राजेन्द्र सोमकेन वृकेण च ।
रैवते रन्तिदेवेन वसुना सृञ्जयेन च ॥ १३.१७७.७० ॥

ข้าแต่จอมกษัตริย์ ศยนจิตร โสมกะ วฤกะ รไวตะ รันติเทวะ วสุ และสฤญชยะ ก็เช่นเดียวกัน

13.177.71

एतैश्चान्यैश्च राजेन्द्र कृपेण भरतेन च ।
दुष्यन्तेन करूशेन रामालर्कनलैस्तथा।
विचकाश्वेन निमिना जनकेन च धीमता ॥ १३.१७७.७१ ॥

ข้าแต่จอมกษัตริย์ โดยบุคคลเหล่านี้และผู้อื่นด้วย คือกฤปะ ภรตะ ทุษยันตะ กรูษะ ราคะ อลรกะ และนละ ทั้งวิจกราศวะ นิมิ และชนกผู้มีปัญญา ก็เช่นเดียวกัน

13.177.72

ऐलेन पृथुना चैंव वीरसेनेन चैव ह ।
इक्ष्वाकुणा शम्भुना च श्वेतेन सगरेण च ॥ १३.१७७.७२ ॥

โดยไอละ ปฤถุ วีรเสนะ อิกษวากุ ศัมภุ เศวตะ และสาคระ ก็เช่นเดียวกัน

13.177.73

अजेन धुन्धुना चैव तथैव च सुबाहुना ।
हर्यश्वेन च राजेन्द्र क्षुपेण भरतेन च ॥ १३.१७७.७३ ॥

โดยอชะ ธุนธุ สุพาหุ หรยศวะ กษุปะ และภรตะ ข้าแต่จอมกษัตริย์ ก็เช่นกัน

13.177.74

एतैश्चान्यैश्च राजेन्द्रि पुरा मांसं न भक्षितम् ।
शारदं कौमुदं मासं ततस्ते स्वर्गमाप्नुवन् ॥ १३.१७७.७४ ॥

ข้าแต่จอมกษัตริย์ โดยบุคคลเหล่านี้และผู้อื่น แต่ก่อนมิได้กินเนื้อสัตว์ ในเดือนกเณามุทีแห่งฤดูใบไม้ร่วง พวกเขาจึงได้บรรลุสวรรค์

13.177.75

ब्रह्मलोके च तिष्ठन्ति ज्वलमानाः श्रियाऽन्विताः ।
उपास्यमाना गन्धर्वैः स्त्रीसहस्रसमन्विताः ॥ १३.१७७.७५ ॥

พวกเขาประทับอยู่ในโลกของพระพรหม รุ่งเรืองด้วยสิริ ได้รับการปรนนิบัติจากคนธรรพ์ และพร้อมด้วยนางนับพัน

13.177.76

तदेतदुत्तमं धर्ममहिंसाधर्मलक्षणम् ।
ये चरन्ति महात्मानो नाकपृष्ठे वसन्ति ते ॥ १३.१७७.७६ ॥

นี่คือธรรมอันสูงสุด มีอหิงสาเป็นลักษณะ ผู้มีใจยิ่งใหญ่ที่ปฏิบัติธรรมนี้ ย่อมประทับอยู่บนยอดแห่งสวรรค์

13.177.77

मधु मांसं च ये नित्यं वर्जयन्तीह धार्मिकाः ।
जन्मप्रभृति मद्यं च सर्व ते मुनयः स्मृताः ॥ १३.१७७.७७ ॥

ผู้มีธรรมที่งดเว้นน้ำผึ้งและเนื้อสัตว์อยู่เสมอ และงดสุราทุกชนิดตั้งแต่เกิดเป็นต้นมา ผู้เหล่านั้นย่อมได้รับการจดจำว่าเป็นมุนี

13.177.78

इमं धर्मममांसादं यश्चरेनच्छ्रावयीत वा ।
अपि चेत्सुदुराचारो न जातु निरयं व्रजेत् ॥ १३.१७७.७८ ॥

ผู้ใดปฏิบัติธรรมแห่งการงดเว้นเนื้อสัตว์นี้ หรือให้ผู้อื่นสวดฟัง แม้ผู้นั้นจะมีความประพฤติชั่วร้ายยิ่ง ก็ไม่มีวันตกสู่นรก

13.177.79

पठेद्वा च इदं राजञ्शृणुयाद्वाऽप्यभीक्ष्णशः ।
अमांसभक्षणविधिं पवित्रमृषिपूजितम् ॥ १३.१७७.७९ ॥

ข้าแต่กษัตริย์ ผู้ใดสวดหรือฟังบทนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า คือกฎแห่งการงดกินเนื้อสัตว์ อันบริสุทธิ์และได้รับการยกย่องจากฤๅษี

13.177.80

विमुक्तः सर्वपापेभ्यः सर्वकामैर्महीयते ।
विशिष्टतां ज्ञातिषु च लभते नात्र संशयः।
अहिंस्रो दानशीलश्च मधुमांसविवर्जितः ॥ १३.१७७.८० ॥

ผู้นั้นพ้นจากบาปทั้งปวง ได้รับเกียรติด้วยความปรารถนาทั้งปวง และได้ความโดดเด่นในหมู่ญาติ ข้อนี้ไม่มีข้อสงสัย ผู้ไม่เบียดเบียน มีจิตใจให้ทาน และงดน้ำผึ้งและเนื้อสัตว์ ย่อมได้ผลเช่นเดียวกัน

13.177.81

आपन्नश्चापदो मुच्येद्बद्धो मुच्येत बन्धनात् ।
मुच्येत्तथाऽऽतुरो रोगाद्दुःखान्मुच्येत दुःखितः ॥ १३.१७७.८१ ॥

ผู้ที่ตกอยู่ในภัยพิบัติย่อมพ้นจากภัยพิบัติ ผู้ที่ถูกผูกมัดย่อมพ้นจากบ่วงพันธนาการ ผู้ป่วยไข้ย่อมพ้นจากโรค และผู้ทุกข์ระทมย่อมพ้นจากความทุกข์

13.177.82

तिर्यग्योनिं न गच्छेत रूपवांश्च भवेन्नरः ।
ऋद्धिमान्वै कुरुश्रेष्ठ प्राप्नुयाच्च महद्यशः ॥ १३.१७७.८२ ॥

เขาจะไม่เกิดเป็นสัตว์เดียรัจฉาน แต่จะเป็นมนุษย์ที่มีรูปงาม โอ ผู้ประเสริฐที่สุดแห่งตระกูลกุรุ เขาจะได้รับความเจริญรุ่งเรืองและเกียรติยศอันยิ่งใหญ่

13.177.83

एतत्ते कथितं राजन्मांसस्य परिवर्जने ।
प्रवृत्तौ च निवृत्तौ च विधानमृषिनिर्मितम् ॥ १३.१७७.८३ ॥

ข้าแต่พระราชา นี่คือสิ่งที่ได้กล่าวแก่พระองค์เกี่ยวกับการงดเว้นเนื้อสัตว์ เป็นข้อบัญญัติที่ฤๅษีได้วางไว้ ทั้งสำหรับการดำเนินชีวิตและการหลีกเลี่ยง