ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.177
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.177.1
अहिंसा परमो धर्म इत्युक्तं बहुशस्त्वया ।
श्राद्धेषु च भवानाह पितॄणां मांसमीप्सितम् ॥ १३.१७७.१ ॥
ଅହିଂସା ପରମ ଧର୍ମ ବୋଲି ଆପଣ ଅନେକ ଥର କହିଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଆପଣ କହିଛନ୍ତି ଯେ ପିତୃମାନେ ମାଂସ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି।
13.177.2
मांसैर्बहुविधैः प्रोक्तस्त्वया श्राद्धविधिः पुरा ।
अहत्वा च कुतो मांसमेवमेतद्विरुध्यते ॥ १३.१७७.२ ॥
ଆପଣ ପୂର୍ବରୁ ନାନା ପ୍ରକାର ମାଂସ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରାଦ୍ଧବିଧି କହିଥିଲେ। ହତ୍ୟା ନକରି ମାଂସ କିପରି ମିଳିବ? ଏହା ପରସ୍ପରବିରୋଧୀ ଲାଗେ।
13.177.3
जातो नः संशयो धर्मे मांसस्य परिवर्जने ।
दोषो भक्षयत कः स्यात्कश्चाभक्षयतो गुणः ॥ १३.१७७.३ ॥
ମାଂସ ବର୍ଜନ ଧର୍ମ ବିଷୟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ସନ୍ଦେହ ଜାତ ହୋଇଛି। ମାଂସ ଖାଉଥିବା ଲୋକର ଦୋଷ କ’ଣ ଏବଂ ନ ଖାଉଥିବା ଲୋକର ଗୁଣ କ’ଣ?
13.177.4
हत्वा भक्षयतो वाऽपि परेणोपहृतस्य वा ।
हन्याद्वा यः परस्यार्थे क्रीत्वा वा भक्षयेन्नरः ॥ १३.१७७.४ ॥
ଯେଉଁ ମଣିଷ ନିଜେ ମାରି ଖାଏ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଆଣିଥିବା ଖାଏ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ପାଇଁ ମାରେ, କିମ୍ବା କିଣି ଖାଏ—
13.177.5
एतदिच्छामि तत्त्वेन कथ्यमानं त्वयाऽनघ ।
निश्चयेन चिकीर्षामि धर्ममेतं सनातनम् ॥ १३.१७७.५ ॥
ହେ ନିଷ୍ପାପ! ଏହା ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବରେ ଶୁଣିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ। ଏହି ସନାତନ ଧର୍ମ ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଆଚରଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
13.177.6
कथमायुरवाप्नोति कथं भवति सत्ववान् ।
कथमव्यङ्गतामेति लक्षण्यो जायते कथम् ॥ १३.१७७.६ ॥
ମଣିଷ କିପରି ଦୀର୍ଘାୟୁ ପାଏ? କିପରି ସତ୍ତ୍ୱବାନ ହୁଏ? କିପରି ଅଙ୍ଗହୀନତାରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ? କିପରି ଶୁଭଲକ୍ଷଣ ସହିତ ଜନ୍ମ ନିଏ?
13.177.7
मांसस्याभक्षणाद्राजन्यो धर्मः कुरुनन्दन ।
तं मे शृणु यथातत्त्वं यश्चास्य विधिरुत्तमः ॥ १३.१७७.७ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, ମାଂସ ନ ଖାଇବା କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ଧର୍ମ। ତାହା ମୋଠାରୁ ଯଥାର୍ଥରେ ଶୁଣ, ଏବଂ ଏହାର ଉତ୍ତମ ବିଧି ମଧ୍ୟ ଶୁଣ।
13.177.8
रूपमव्यङ्गतामायुर्बुद्धिं सत्वं बलं स्मृतिम् ।
प्राप्तुकामैर्नरैर्हिंसा वर्जनीया कृतात्मभिः ॥ १३.१७७.८ ॥
ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ଅଙ୍ଗର ପୂର୍ଣ୍ଣତା, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ବୁଦ୍ଧି, ସତ୍ତ୍ୱ, ବଳ ଓ ସ୍ମୃତି ପାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଆତ୍ମସଂଯମୀ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ହିଂସା ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ।
13.177.9
ऋषीणामत्र संवादो बहुशः कुरुनन्दन ।
बभूव तेषां तु मतं यत्तच्छृणु युधिष्ठिर ॥ १३.१७७.९ ॥
ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, ଏ ବିଷୟରେ ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବହୁବାର ସଂବାଦ ହୋଇଥିଲା। ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ସେମାନଙ୍କର ଯେଉଁ ମତ ଥିଲା ତାହା ଶୁଣ।
13.177.10
यो यजेताश्वमेधेन मासिमासि यतव्रतः ।
वर्जयेन्मधु मांसं च सममेतद्युधिष्ठिर ॥ १३.१७७.१० ॥
ଯିଏ ବ୍ରତନିଷ୍ଠ ହୋଇ ପ୍ରତି ମାସରେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରେ ଏବଂ ମଧୁ ଓ ମାଂସ ବର୍ଜନ କରେ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଏ ଦୁହେଁ ସମାନ।
13.177.11
सप्तर्षयो वालखिल्यास्तथैव च मरीचिपाः ।
मांसस्याभक्षणं राजन्प्रशंसन्ति मनीषिणः ॥ १३.१७७.११ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସପ୍ତର୍ଷି, ବାଳଖିଲ୍ୟ ଏବଂ ମରୀଚିପ ଋଷିମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ମନୀଷୀମାନେ ମାଂସ ନ ଖାଇବାର ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
13.177.12
न भक्षयति यो मांसं न च हन्यान्न घातयेत् ।
तन्मित्रं सर्वभूतानां मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत् ॥ १३.१७७.१२ ॥
ଯିଏ ମାଂସ ଖାଏ ନାହିଁ, ମାରେ ନାହିଁ କିମ୍ବା ମରାଏ ନାହିଁ — ସେ ସର୍ବଭୂତଙ୍କର ମିତ୍ର, ଏହା ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମନୁ କହିଛନ୍ତି।
13.177.13
अधृष्यः सर्वभूतानां विश्वास्यः सर्वजन्तुषु ।
साधूनां सम्मतो नित्यं भवेन्मांसं विवर्जयन् ॥ १३.१७७.१३ ॥
ଯିଏ ମାଂସ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନିକଟରେ ଅଭୟ, ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ସଦା ସାଧୁଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
13.177.14
स्वमांसं परमांसेन यो वर्धयितुमिच्छति ।
अविश्वास्योऽवसीदेत्स इति होवाच नारदः ॥ १३.१७७.१४ ॥
ଅନ୍ୟର ମାଂସରେ ନିଜ ମାଂସ ବଢ଼ାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ ଯେ, ସେ ଅବିଶ୍ୱାସୀ ହୋଇ କ୍ଷୟ ପାଏ, ଏହା ନାରଦ କହିଛନ୍ତି।
13.177.15
ददाति यजते चापि तपस्वी च भवत्यपि ।
मधुमांसनिवृत्त्येति प्राह चैवं बृहस्पतिः ॥ १३.१७७.१५ ॥
ମହୁ ଓ ମାଂସ ତ୍ୟାଗରୁ ମନୁଷ୍ୟ ଦାନ ଦିଏ, ଯଜ୍ଞ କରେ ଏବଂ ତପସ୍ୱୀ ମଧ୍ୟ ହୁଏ, ଏହା ବୃହସ୍ପତି କହିଥିଲେ।
13.177.16
मासिमास्यश्वमेधेन यो यजेत शतं समाः ।
न खादति च यो मांसं सममेतन्मतं मम ॥ १३.१७७.१६ ॥
ଯିଏ ମାସକୁ ମାସ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରି ଶହେ ବର୍ଷ ଯଜ୍ଞ କରେ ଏବଂ ଯିଏ ମାଂସ ଖାଏ ନାହିଁ — ଏ ଦୁଇଜଣ ସମାନ, ଏହା ମୋର ମତ।
13.177.17
सदा यजति सत्रेण सदा दानं प्रयच्छति ।
सदा तपस्वी भवति मद्यमांसविवर्जनात् ॥ १३.१७७.१७ ॥
ମଦ୍ୟ ଓ ମାଂସ ତ୍ୟାଗରୁ ମନୁଷ୍ୟ ସଦା ସତ୍ର ଯଜ୍ଞ କରେ, ସଦା ଦାନ ଦିଏ ଏବଂ ସଦା ତପସ୍ୱୀ ହୁଏ।
13.177.18
सर्वे वेदा न तत्कुर्युः सर्वे यज्ञाश्च भारत ।
यो भक्षयित्वा मांसानि पश्चादपि निवर्तते ॥ १३.१७७.१८ ॥
ହେ ଭାରତ, ଯିଏ ମାଂସ ଖାଇ ପରେ ତାହାଠାରୁ ନିବୃତ୍ତ ହୁଏ, ସେ ଯାହା କରେ ତାହା ସମସ୍ତ ବେଦ ଓ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
13.177.19
भक्षयित्वा निमित्तेऽपि दुष्करं कुरुते तपः ।
दुष्करं च रसज्ञेन मांसस्य परिवर्जनम्।
चर्तुं व्रतमिदं श्रेष्ठं सर्वप्राण्यभयप्रदम् ॥ १३.१७७.१९ ॥
ମାଂସ ଖାଇ ମଧ୍ୟ କୌଣସି କାରଣରୁ କଠିନ ତପସ୍ୟା କରାଯାଏ; କିନ୍ତୁ ସ୍ୱାଦ ଜାଣିଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ମାଂସ ତ୍ୟାଗ କରିବା ମଧ୍ୟ କଠିନ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଅଭୟ ଦେଉଥିବା ଏହି ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
13.177.20
सर्वभूतेषु यो विद्वान्ददात्यभयदक्षिणाम् ।
दाता भवति लोके स प्राणानां नात्र संशयः।
एवं वै परमं धर्मं प्रशंसन्ति मनीषिणः ॥ १३.१७७.२० ॥
ଯେ ବିଦ୍ବାନ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଅଭୟଦକ୍ଷିଣା ଦିଏ, ସେ ଜଗତରେ ପ୍ରାଣଦାତା ହୁଏ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହିପରି ମନୀଷୀମାନେ ଏହି ପରମ ଧର୍ମର ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
13.177.21
प्राणा यथाऽऽत्मनोऽभीष्टा भूतानामपि वै तथा ।
आत्मौपम्येन गन्तव्यं बुद्धिमद्भिः कृतात्मभिः ॥ १३.१७७.२१ ॥
ନିଜର ପ୍ରାଣ ଯେପରି ନିଜ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ, ସେହିପରି ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପ୍ରାଣ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ। ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ସଂଯମୀ ଲୋକେ ନିଜକୁ ଉପମା କରି ଚଳିବା ଉଚିତ।
13.177.22
विकीर्णकर्णकेनापि तृणमस्पन्दने भयम् ।
किं पुनर्हन्यमानानां तरसा जीवितार्थिनाम्।
अरोगाणामपापानां पापैर्मांसोपजीविभिः ॥ १३.१७७.२२ ॥
ବିସ୍ତୃତ କଣ୍ଟାଯୁକ୍ତ ବାଣରେ ଏକ ତୃଣ ମଧ୍ୟ ନ ଚଳିଲେ ଭୟ ହୁଏ; ତେବେ ବଳପୂର୍ବକ ବଧ କରାଯାଉଥିବା, ବଞ୍ଚିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ, ନିରୋଗ ଓ ନିଷ୍ପାପ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ମାଂସଜୀବୀ ପାପୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କେତେ ଭୟ ହେବ!
13.177.23
मृत्युतो भयमस्तीति शङ्कायां दुःखमुत्तरम् ।
धर्मस्यायतनं तस्मान्मांसस्य परिवर्जनम् ॥ १३.१७७.२३ ॥
ମୃତ୍ୟୁରୁ ଭୟ ଅଛି ବୋଲି ସନ୍ଦେହ ଉଠିଲେ ତାର ଉତ୍ତର ଦୁଃଖ। ଅତଏବ ମାଂସ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଧର୍ମର ଆଶ୍ରୟ।
13.177.24
अहिंसा परमो धर्मस्तथाऽहिंसा परं तपः ।
अहिंसा परमं सत्यं ततो धर्मः प्रवर्तते ॥ १३.१७७.२४ ॥
ଅହିଂସା ପରମ ଧର୍ମ; ସେହିପରି ଅହିଂସା ପରମ ତପ। ଅହିଂସା ପରମ ସତ୍ୟ; ତାହାରୁ ଧର୍ମ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ।
13.177.25
न हि मांसं तृणात्काष्ठादुपलाद्वाऽपि जायते ।
हत्वा जन्तुं ततो मांसं तस्माद्दोषस्तु भक्षणे ॥ १३.१७७.२५ ॥
ମାଂସ ତୃଣରୁ, କାଷ୍ଠରୁ କିମ୍ବା ପଥରରୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ନାହିଁ। ଜୀବକୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପରେ ହିଁ ମାଂସ ମିଳେ; ତେଣୁ ଭକ୍ଷଣରେ ଦୋଷ ଅଛି।
13.177.26
स्वाहास्वाधामृतभुजो देवाः सत्यार्जवप्रियाः ।
राक्षसेन्द्रभयान्मुक्ताः सर्वभूतपरायणाः ॥ १३.१७७.२६ ॥
ସ୍ୱାହା, ସ୍ୱଧା ଓ ଅମୃତ ଭୋଜନକାରୀ ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟ ଓ ସରଳତାକୁ ପ୍ରିୟ ମାନନ୍ତି; ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ରର ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସେମାନେ ସର୍ବଭୂତ ପ୍ରତି ନିବେଦିତ ଥିଲେ।
13.177.27
कान्तारेष्वथ घोरेषु दुर्गेषु गहनेषु च ।
रात्रावहनि सन्ध्यासु चत्वरेषु सभासु च ॥ १३.१७७.२७ ॥
ଭୟଙ୍କର ଅରଣ୍ୟରେ, ଦୁର୍ଗମ ଓ ଘନ ସ୍ଥାନରେ, ରାତ୍ରି ଓ ଦିନରେ, ସନ୍ଧ୍ୟାରେ, ଚୌରାସ୍ତାରେ ଏବଂ ସଭାରେ ମଧ୍ୟ।
13.177.28
उद्यतेषु च शस्त्रेषु मृगव्यालहतेषु च ।
अमांसभक्षणाद्राजन्न भयं तेषु विद्यते ॥ १३.१७७.२८ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଯାଇଥିଲେ ଏବଂ ମୃଗ ଓ ହିଂସ୍ର ଜନ୍ତୁ ମରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମାଂସ ନ ଖାଇବାରୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟ ନଥାଏ।
13.177.29
शरण्यः सर्वभूतानां विश्वास्यः सर्वजन्तुषु ।
अनुद्वेगकरो लोके न चाप्युद्विजते सदा ॥ १३.१७७.२९ ॥
ଯିଏ ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ, ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ; ଯିଏ ଜଗତରେ କାହାକୁ ଉଦ୍ବିଗ୍ନ କରେ ନାହିଁ, ଏବଂ ନିଜେ ମଧ୍ୟ କଦାପି ଉଦ୍ବିଗ୍ନ ହୁଏ ନାହିଁ।
13.177.30
यदि चेत्स्वादको न स्यान्न तदा घातको भवेत् ।
घातकः खादकार्थाय तद्धातयति वै नरः ॥ १३.१७७.३० ॥
ଯଦି ଖାଉଥିବା ଲୋକ ନ ଥାଆନ୍ତା, ତେବେ ହତ୍ୟାକାରୀ ମଧ୍ୟ ନ ଥାଆନ୍ତା। ଖାଉଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ହିଁ ମଣିଷ ତାହାକୁ ବଧ କରାଏ।
13.177.31
अभक्ष्यमेतदिति वै इति हिंसा निवर्तते ।
खादकक्रमतो हिंसा मृगादीनां प्रवर्तते ॥ १३.१७७.३१ ॥
ଏହା ଅଭକ୍ଷ୍ୟ ବୋଲି ଜାଣିଲେ ହିଂସା ନିବୃତ୍ତ ହୁଏ। ଖାଉଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ କ୍ରମରୁ ହିଁ ହରିଣ ଆଦି ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପ୍ରତି ହିଂସା ଚାଲିଥାଏ।
13.177.32
यस्माद्ग्रसति चैवायुर्हिंसकानां महाद्युते ।
तस्माद्विवर्जयेन्मांसं य इच्छेद्भूतिमात्मनः ॥ १३.१७७.३२ ॥
ହେ ମହାଦୀପ୍ତିମାନ, ହିଂସା କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଆୟୁ ହିଁ ତାହା ଗ୍ରାସ କରେ। ଅତଏବ ଯିଏ ନିଜର ମଙ୍ଗଳ ଚାହେଁ, ସେ ମାଂସ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
13.177.33
त्रातारं नाधिगच्छन्ति रौद्राः प्राणिविहिंसकाः ।
उद्वेजकास्तु भूतानां यथा व्यालमृगास्तथा ॥ १३.१७७.३३ ॥
କ୍ରୂର, ପ୍ରାଣୀ ହିଂସା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ କୌଣସି ରକ୍ଷକ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ଭୟ ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ବନ୍ୟ ହିଂସ୍ର ପଶୁଙ୍କ ପରି।
13.177.34
लोभाद्वा बुद्धिमोहाद्वा बलवीर्यार्थमेव च ।
संसर्गादथ पापानामधर्मो रुचितो नृणाम् ॥ १३.१७७.३४ ॥
ଲୋଭରୁ, କିମ୍ବା ବୁଦ୍ଧିର ମୋହରୁ, କିମ୍ବା ବଳ ଓ ବୀର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ଏବଂ ପାପୀମାନଙ୍କ ସଂସର୍ଗରୁ ମଣିଷକୁ ଅଧର୍ମ ପ୍ରିୟ ଲାଗେ।
13.177.35
स्वमांसं परमांसेन यो वर्धयितुमिच्छति ।
उद्विग्नराष्ट्रे वसति यत्र यत्राभिजायते ॥ १३.१७७.३५ ॥
ଯିଏ ନିଜ ମାଂସକୁ ଅନ୍ୟର ମାଂସରେ ବଢ଼ାଇବାକୁ ଚାହେଁ, ସେ ଯେଉଁଠି ଜନ୍ମ ନିଏ, ସେଠାରେ ଉଦ୍ବିଗ୍ନ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ହିଁ ବାସ କରେ।
13.177.36
धन्यं यशस्यामायुष्यं स्वर्ग्यं स्वस्त्ययनं महत् ।
मांसस्याभक्षणं प्राहुर्नियताः परमर्षयः ॥ १३.१७७.३६ ॥
ମାଂସ ନ ଖାଇବା ଧନ୍ୟ, ଯଶଦାୟକ, ଆୟୁଷ୍ୟବର୍ଦ୍ଧକ, ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରଦ ଓ ମହା କଲ୍ୟାଣକାରୀ, ଏହା ସଂଯମୀ ପରମ ଋଷିମାନେ କହନ୍ତି।
13.177.37
इदं तु खलु कौन्तेय श्रुतमासीत्पुरा मया ।
मार्कण्डेयस्य वदतो ये दोषा मांसभक्षणे ॥ १३.१७७.३७ ॥
ହେ କୌନ୍ତେୟ, ପୂର୍ବେ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହୁଥିବା ସମୟରେ ମୁଁ ଶୁଣିଥିବା ମାଂସ ଭକ୍ଷଣର ଦୋଷ ଏହିସବୁ।
13.177.38
यो हि खादति सांसानि प्राणिनां जीवितैषिणाम् ।
सदा भवति वै पापः प्राणिहन्ता तथैव सः ॥ १३.१७७.३८ ॥
ଯେ ଜୀବନ ଇଚ୍ଛୁକ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମାଂସ ଖାଏ, ସେ ସର୍ବଦା ପାପୀ ଏବଂ ସେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାଣୀହନ୍ତା।
13.177.39
धनेन क्रयिको हन्ति खादकश्चोपभोगतः ।
घातको वधबन्धाभ्यामित्येष त्रिविधो वधः ॥ १३.१७७.३९ ॥
ଧନ ଦେଇ କିଣୁଥିବା ମାରେ, ଖାଉଥିବା ଉପଭୋଗ ଦ୍ୱାରା ମାରେ, ଘାତକ ବଧ ଓ ବନ୍ଧନ ଦ୍ୱାରା ମାରେ—ଏହିପରି ବଧ ତ୍ରିବିଧ।
13.177.40
अखादन्ननुमोदंश्च भावदोषेण मानवः ।
योऽनुमोदति हन्यन्तं सोऽपि दोषेण लिप्यते ॥ १३.१७७.४० ॥
ନିଜେ ନ ଖାଇଲେ ମଧ୍ୟ, ଭାବଦୋଷରୁ ମନୁଷ୍ୟ ଅନୁମୋଦନ କରେ; ଯେ ମରୁଥିବା ପ୍ରାଣୀକୁ ଅନୁମୋଦନ କରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଦୋଷରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏ।
13.177.41
अधृष्यः सर्वभूतानामायुष्मान्निरुजः सदा ।
भवत्यभक्षयन्मासं दयावान्प्राणिनामिह ॥ १३.१७७.४१ ॥
ମାଂସ ନ ଖାଇ ଏଠାରେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ଅଜେୟ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ସଦା ରୋଗମୁକ୍ତ ହୁଏ।
13.177.42
हिरण्यदानैर्गोदानैर्भूमिदानैश्च सर्वशः ।
मांसस्याभक्षणे धर्मो विशिष्ट इति नः श्रुतिः ॥ १३.१७७.४२ ॥
ସୁନା, ଗାଈ ଓ ଭୂମି ଦାନଠାରୁ ମଧ୍ୟ ସର୍ବପ୍ରକାରେ ମାଂସ ନ ଖାଇବାର ଧର୍ମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ଆମେ ଶୁଣିଛୁ।
13.177.43
अप्रोक्षितं वृथामासं विधिहीनं न भक्षयेत् ।
भक्षयन्निरयं याति नरो नास्त्यत्र संशयः ॥ १३.१७७.४३ ॥
ପ୍ରୋକ୍ଷଣ ବିନା, ବୃଥା ସଂଗୃହୀତ, ବିଧିହୀନ ମାଂସ ଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ତାହା ଖାଉଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ନରକକୁ ଯାଏ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
13.177.44
प्रोक्षिताभ्युक्षितं मांसं तथा ब्राह्म्णकाम्यया ।
अल्पदोषमिति ज्ञेयं विपरिते तु लिप्यते ॥ १३.१७७.४४ ॥
ପ୍ରୋକ୍ଷିତ ଓ ଅଭ୍ୟୁକ୍ଷିତ ମାଂସ, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ମାଂସ ଅଳ୍ପ ଦୋଷଯୁକ୍ତ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ। କିନ୍ତୁ ବିପରୀତ ହେଲେ ମନୁଷ୍ୟ ଦୋଷରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏ।
13.177.45
खादकस्य कृते जन्तून्यो हन्यात्पुरुषाधमः ।
महादोषकरस्तत्र घातको न तु खादकः ॥ १३.१७७.४५ ॥
ଖାଉଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଅଧମ ମନୁଷ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ମାରେ, ସେ ମହାଦୋଷ କରୁଥିବା ଲୋକ। ସେଠାରେ ମାରୁଥିବା ଲୋକ ଦୋଷୀ, ଖାଉଥିବା ଲୋକ ନୁହେଁ।
13.177.46
इज्यायज्ञश्रुतिकृतैर्या मार्गैरबुधोऽधमः ।
हन्याज्जन्तून्मांसगृध्नुः स वै नरकभाङ्नरः ॥ १३.१७७.४६ ॥
ଯଜ୍ଞ, ପୂଜା ଓ ଶ୍ରୁତିର ବାହାନାରେ ମାଂସଲୋଭରେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ମାରୁଥିବା ଅଜ୍ଞାନୀ ଓ ଅଧମ ମନୁଷ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟ ନରକର ଅଂଶୀଦାର।
13.177.47
भक्षयित्वाऽपि यो मांसं पश्चादपि निवर्तते ।
तस्यापि सुमहान्धर्मो यः पापाद्विनिवर्तते ॥ १३.१७७.४७ ॥
ମାଂସ ଖାଇବା ପରେ ମଧ୍ୟ ଯିଏ ପରେ ତାହାଠାରୁ ଫେରିଯାଏ, ତାହା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ମହାନ ଧର୍ମ ଅଛି; ଯିଏ ପାପରୁ ନିବୃତ୍ତ ହୁଏ, ତାହା ପାଇଁ ସେହି ଧର୍ମ।
13.177.48
आहर्ता चानुमन्ता च विशस्ता क्रयविक्रयी ।
संस्कर्ता चोपभोक्ता च घातकाः सर्व एव ते ॥ १३.१७७.४८ ॥
ଆଣିବାକୁ ଯେ, ଅନୁମତି ଦେବାକୁ ଯେ, ବଧ କରିବାକୁ ଯେ, କିଣା-ବିକା କରିବାକୁ ଯେ, ରାନ୍ଧିବାକୁ ଯେ ଓ ଖାଇବାକୁ ଯେ — ସମସ୍ତେ ଘାତକ।
13.177.49
इदमन्यत्तु वक्ष्यामि प्रमाणं विधिनिर्मितम् ।
पुराणमुषिभिर्जुष्टं वेदेषु परिनिश्चितम् ॥ १३.१७७.४९ ॥
ଆଉ ଗୋଟିଏ କଥା କହିବି — ଏହା ବିଧି ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ପ୍ରମାଣ; ଋଷିମାନେ ସେବିତ ପୁରାଣ; ବେଦରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ କୁହାଯାଇଛି।
13.177.50
प्रवृत्तिलक्षणे धर्मे फलार्थिभिरभिद्रुते ।
यथोक्तं राजशार्दूल न तु तन्मोक्षकारणम् ॥ १३.१७७.५० ॥
ହେ ରାଜଶାର୍ଦୂଳ, ଫଳାର୍ଥୀମାନେ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରବୃତ୍ତିଲକ୍ଷଣ ଧର୍ମରେ ଯେପରି କୁହାଯାଇଛି ସେପରି ଅଛି; କିନ୍ତୁ ତାହା ମୋକ୍ଷର କାରଣ ନୁହେଁ।
13.177.51
हविर्यत्संस्कृतं मन्त्रैः प्रोक्षिताभ्युक्षितं शुचि ।
वेदोक्तेन प्रमाणेन पितॄणां प्रक्रियासु च।
प्रवृत्तिधर्मिणा भक्ष्यं नान्यथा मनुरब्रवीत् ॥ १३.१७७.५१ ॥
ମନ୍ତ୍ରରେ ସଂସ୍କୃତ, ପ୍ରୋକ୍ଷିତ ଓ ଅଭ୍ୟୁକ୍ଷିତ, ଶୁଚି ହବିଃ — ବେଦୋକ୍ତ ପ୍ରମାଣ ଅନୁସାରେ ଏବଂ ପିତୃକର୍ମରେ ପ୍ରବୃତ୍ତିଧର୍ମୀ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ଭକ୍ଷ୍ୟ; ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ, ମନୁ ଏହିପରି କହିଛନ୍ତି।
13.177.52
अस्वर्ग्यमयशस्यं च रक्षोवद्भरतर्षभ ।
विधिहीनं नरः पूर्वं मांसं राजन्न भक्षयेत् ॥ १३.१७७.५२ ॥
ହେ ଭରତର୍ଷଭ, ବିଧିହୀନ ହୋଇ ରାକ୍ଷସ ପରି ମାଂସ ଖାଉଥିବା ଲୋକ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଏ ନାହିଁ ଓ ଯଶ ମଧ୍ୟ ପାଏ ନାହିଁ। ହେ ରାଜନ, ବିଧି ବିନା ମନୁଷ୍ୟ ମାଂସ ଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
13.177.53
य इच्छेत्पुरुषोऽत्यन्तमात्मानं निरुपद्रवम् ।
स वर्जयेत मांसानि प्राणिनामिह सर्वशः ॥ १३.१७७.५३ ॥
ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ନିଜକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପଦ୍ରବରହିତ ରଖିବାକୁ ଚାହେଁ, ସେ ଏହି ସଂସାରରେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ମାଂସ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ।
13.177.54
श्रूयते हि पुराकल्पे नृणां व्रीहिमयः पशुः ।
येनायजन्त विद्वांसः पुण्यलोकपरायणाः ॥ १३.१७७.५४ ॥
ପୂର୍ବକାଳରେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପଶୁ ଧାନରୁ ନିର୍ମିତ ଥିଲା ବୋଲି ଶୁଣାଯାଏ; ପୁଣ୍ୟଲୋକପରାୟଣ ବିଦ୍ୱାନମାନେ ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ କରୁଥିଲେ।
13.177.55
ऋषिभिः संशयं पृष्टो वसुश्चेदिपतिः पुरा ।
अभक्ष्यमपि मांसं यः प्राह भक्ष्यमिति प्रभो ॥ १३.१७७.५५ ॥
ପୂର୍ବରେ ଋଷିମାନେ ସଂଶୟରେ ପଚାରିଲେ, ଚେଦିପତି ବସୁ, ହେ ପ୍ରଭୋ, ଅଭକ୍ଷ୍ୟ ମାଂସକୁ ମଧ୍ୟ ଭକ୍ଷ୍ୟ କହିଥିଲେ।
13.177.56
आकाशादवनिं प्राप्तस्ततः स पृथिवीपतिः ।
यस्तदेव पुनश्चोक्त्वा विवेश धरणीतलम् ॥ १३.१७७.५६ ॥
ତା'ପରେ ସେ ପୃଥିବୀପତି ଆକାଶରୁ ପୃଥିବୀକୁ ପଡ଼ିଲେ; ସେହି କଥା ପୁଣି କହି ସେ ଧରଣୀତଳରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
13.177.57
प्रजानां हितकामेन त्वगस्त्येन महात्मना ।
आरण्याः सर्वदैवत्याः प्रोक्षितास्तापसैर्मृगाः ॥ १३.१७७.५७ ॥
ପ୍ରଜାଙ୍କ ହିତ ଇଚ୍ଛୁକ ମହାତ୍ମା ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଓ ତପସ୍ୱୀମାନେ ବନର ସର୍ବଦେବତା-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ମୃଗମାନଙ୍କୁ ପ୍ରୋକ୍ଷଣ କଲେ।
13.177.58
क्रिया ह्येवं न हीयन्ते पितृदैवतसंश्रिताः ।
प्रीयन्ते पितरश्चैव न्यायतो मांसतर्पिताः ॥ १३.१७७.५८ ॥
ଏହିପରି ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ସଂଶ୍ରିତ କ୍ରିୟା ହ୍ରାସ ପାଏ ନାହିଁ; ମାଂସରେ ତୃପ୍ତ ପିତୃଗଣ ନ୍ୟାୟତଃ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
13.177.59
इदं तु शृणु राजेन्द्र मांसस्याभक्षणे गुणाः ।
अभक्षणे सर्वसुखं मांसस्य मनुजाधिप ॥ १३.१७७.५९ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ବର୍ତ୍ତମାନ ମାଂସ ନ ଖାଇବାର ଗୁଣ ଶୁଣ; ହେ ମନୁଜାଧିପ, ମାଂସ ନ ଖାଇବାରେ ସର୍ବସୁଖ ଅଛି।
13.177.60
यस्तु वर्षशतं पूर्णं तपस्तप्येत्सुदारुणम् ।
यश्चैव वर्जयेन्मांसं सममेतन्मतं मम ॥ १३.१७७.६० ॥
ଯିଏ ଶହେ ବର୍ଷ ଧରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଅତି କଠୋର ତପସ୍ୟା କରେ, ଏବଂ ଯିଏ ମାଂସ ତ୍ୟାଗ କରେ — ମୋ ମତରେ ଏ ଦୁହେଁ ସମାନ।
13.177.61
कौमुद्यास्तु विशेषेण शुक्लपक्षे नराधिप ।
वर्जयेत्सर्वमांसानि धर्मो ह्यत्र विधीयते ॥ १३.१७७.६१ ॥
ହେ ନରାଧିପ, ବିଶେଷ ଭାବେ କୌମୁଦୀର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ ସବୁ ପ୍ରକାର ମାଂସ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ; ଏଠାରେ ତାହା ଧର୍ମ ବୋଲି ବିହିତ।
13.177.62
चतुरो वार्षिकान्मासान्यो मांसं परिवर्जयेत् ।
चत्वारि भद्राण्याप्नोति कीर्तिमायुर्यशो बलम् ॥ १३.१७७.६२ ॥
ବର୍ଷା ଋତୁର ଚାରି ମାସ ଯିଏ ମାଂସ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ଚାରି ମଙ୍ଗଳ ପାଏ: କୀର୍ତ୍ତି, ଆୟୁ, ଯଶ ଓ ବଳ।
13.177.63
अथवा मासमेकं वै सर्वमांसान्यभक्षयन् ।
अतीत्य सर्वदुःखानि सुखं जीवेन्निरामयः ॥ १३.१७७.६३ ॥
କିମ୍ବା ଯିଏ ଗୋଟିଏ ମାସ ସମସ୍ତ ମାଂସ ନ ଖାଇ ରହେ, ସେ ସବୁ ଦୁଃଖ ପାର ହୋଇ ରୋଗମୁକ୍ତ ହୋଇ ସୁଖରେ ବଞ୍ଚେ।
13.177.64
वर्जयन्ति हि मांसानि मासशः पक्षशोपि वा ।
तेषां हिंसानिवृत्तानां ब्रह्मलोको विधीयते ॥ १३.१७७.६४ ॥
ଯେଉଁମାନେ ମାସ ମାସ କିମ୍ବା ପକ୍ଷ ପକ୍ଷ ମାଂସ ବର୍ଜନ କରନ୍ତି, ହିଂସାରୁ ନିବୃତ୍ତ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ବିହିତ।
13.177.65
मांसं तु कौमुदं पक्षं वर्जितं पार्थ राजभिः ।
सर्वभूतात्मभूतस्थैर्विदितार्थपरावरैः ॥ १३.१७७.६५ ॥
ହେ ପାର୍ଥ, କୌମୁଦ ପକ୍ଷରେ ମାଂସ ରାଜାମାନେ ବର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି — ଯେଉଁମାନେ ସର୍ବ ଭୂତର ଆତ୍ମାରେ ସ୍ଥିତ ଏବଂ ପର-ଅବରର ଅର୍ଥ ଜାଣନ୍ତି।
13.177.66
नाभागेनाम्बरीषेण गयेन च महात्मना ।
आयुषाऽथानरण्येन दिलीपरघुसूनुभिः ॥ १३.१७७.६६ ॥
ନାଭାଗ, ଅମ୍ବରୀଷ, ମହାତ୍ମା ଗୟ, ଆୟୁ, ଅନରଣ୍ୟ ଏବଂ ଦିଳୀପ ଓ ରଘୁଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା (ଏହିପରି ଆଚରଣ କରାଯାଇଥିଲା)।
13.177.67
कार्तवीर्यानिरुद्धाभ्यां नहुषेण ययातिना ।
नृगेण विष्वगश्वेन तथैव शशबिन्दुना ॥ १३.१७७.६७ ॥
କାର୍ତବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅନିରୁଦ୍ଧ, ନହୁଷ, ଯଯାତି, ନୃଗ, ବିଷ୍ୱଗଶ୍ୱ ଏବଂ ଶଶବିନ୍ଦୁ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି (ଆଚରଣ କଲେ)।
13.177.68
युवनाश्वेन च तथा शिबिनौशीनरेण च ।
मुचुकुन्देन मान्धात्रा हरिश्चन्द्रेण वा विभो ॥ १३.१७७.६८ ॥
ଯୁବନାଶ୍ୱ, ଉଶୀନରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶିବି, ମୁଚୁକୁନ୍ଦ, ମାନ୍ଧାତା, ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର — ହେ ବିଭୋ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ (ସେହିପରି କଲେ)।
13.177.69
सत्यं वदत माऽसत्यं सत्यं धर्मः सनातनः ।
हरिश्चन्द्रश्चरति वै दिवि सत्येन चन्द्रवत् ॥ १३.१७७.६९ ॥
ସତ୍ୟ କୁହ, ଅସତ୍ୟ ନୁହେଁ; ସତ୍ୟ ହିଁ ସନାତନ ଧର୍ମ। ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର ସତ୍ୟବଳରେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ବିଚରଣ କରନ୍ତି।
13.177.70
श्येनचित्रेण राजेन्द्र सोमकेन वृकेण च ।
रैवते रन्तिदेवेन वसुना सृञ्जयेन च ॥ १३.१७७.७० ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର! ଶ୍ୟେନଚିତ୍ର, ସୋମକ, ବୃକ, ରୈବତ, ରନ୍ତିଦେବ, ବସୁ ଏବଂ ସୃଞ୍ଜୟ ମଧ୍ୟ (ସେହିପରି କଲେ)।
13.177.71
एतैश्चान्यैश्च राजेन्द्र कृपेण भरतेन च ।
दुष्यन्तेन करूशेन रामालर्कनलैस्तथा।
विचकाश्वेन निमिना जनकेन च धीमता ॥ १३.१७७.७१ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର! ଏମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, କୃପ, ଭରତ, ଦୁଷ୍ୟନ୍ତ, କରୂଷ, ରାମ, ଅଲର୍କ ଓ ନଳ, ସେହିପରି ବିଚକ୍ରାଶ୍ୱ, ନିମି ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜନକ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ (ସେହିପରି କରାଯାଇଥିଲା)।
13.177.72
ऐलेन पृथुना चैंव वीरसेनेन चैव ह ।
इक्ष्वाकुणा शम्भुना च श्वेतेन सगरेण च ॥ १३.१७७.७२ ॥
ଐଳ, ପୃଥୁ, ବୀରସେନ, ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ, ଶମ୍ଭୁ, ଶ୍ୱେତ ଓ ସଗର ମଧ୍ୟ (ଏହିପରି କରିଥିଲେ)।
13.177.73
अजेन धुन्धुना चैव तथैव च सुबाहुना ।
हर्यश्वेन च राजेन्द्र क्षुपेण भरतेन च ॥ १३.१७७.७३ ॥
ଅଜ, ଧୁନ୍ଧୁ, ସୁବାହୁ, ହର୍ଯଶ୍ୱ, କ୍ଷୁପ ଓ ଭରତ ମଧ୍ୟ (ଏହିପରି କରିଥିଲେ), ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର।
13.177.74
एतैश्चान्यैश्च राजेन्द्रि पुरा मांसं न भक्षितम् ।
शारदं कौमुदं मासं ततस्ते स्वर्गमाप्नुवन् ॥ १३.१७७.७४ ॥
ଏମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ପୂର୍ବରୁ ମାଂସ ଖିଆଯାଇ ନ ଥିଲା; ଶରତ ଋତୁର କୌମୁଦ ମାସରେ ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇଲେ।
13.177.75
ब्रह्मलोके च तिष्ठन्ति ज्वलमानाः श्रियाऽन्विताः ।
उपास्यमाना गन्धर्वैः स्त्रीसहस्रसमन्विताः ॥ १३.१७७.७५ ॥
ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକରେ ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ଶୋଭାଯୁକ୍ତ ହୋଇ ରହନ୍ତି; ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ହୋଇ, ହଜାର ହଜାର ନାରୀ ସହିତ।
13.177.76
तदेतदुत्तमं धर्ममहिंसाधर्मलक्षणम् ।
ये चरन्ति महात्मानो नाकपृष्ठे वसन्ति ते ॥ १३.१७७.७६ ॥
ଅହିଂସା-ଧର୍ମର ଲକ୍ଷଣଯୁକ୍ତ ଏହି ହିଁ ଉତ୍ତମ ଧର୍ମ; ଯେଉଁ ମହାତ୍ମାମାନେ ଏହାର ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗର ପୃଷ୍ଠଭାଗରେ ବାସ କରନ୍ତି।
13.177.77
मधु मांसं च ये नित्यं वर्जयन्तीह धार्मिकाः ।
जन्मप्रभृति मद्यं च सर्व ते मुनयः स्मृताः ॥ १३.१७७.७७ ॥
ଯେଉଁ ଧାର୍ମିକମାନେ ଏଠାରେ ସର୍ବଦା ମଧୁ ଓ ମାଂସ ବର୍ଜନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଜନ୍ମଠାରୁ ମଦ୍ୟ ଓ ସମସ୍ତ ନିଶା ବର୍ଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୁନି ବୋଲି ସ୍ମୃତ।
13.177.78
इमं धर्मममांसादं यश्चरेनच्छ्रावयीत वा ।
अपि चेत्सुदुराचारो न जातु निरयं व्रजेत् ॥ १३.१७७.७८ ॥
ମାଂସ ତ୍ୟାଗର ଏହି ଧର୍ମ ଯେ ଆଚରଣ କରେ କିମ୍ବା ଶୁଣାଏ, ସେ ଅତି ଦୁରାଚାରୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ କଦାପି ନରକକୁ ଯାଏ ନାହିଁ।
13.177.79
पठेद्वा च इदं राजञ्शृणुयाद्वाऽप्यभीक्ष्णशः ।
अमांसभक्षणविधिं पवित्रमृषिपूजितम् ॥ १३.१७७.७९ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଯେ ଏହା ପଢ଼େ କିମ୍ବା ବାରମ୍ବାର ଶୁଣେ, ମାଂସଭକ୍ଷଣ ତ୍ୟାଗର ଏହି ପବିତ୍ର, ଋଷିପୂଜିତ ବିଧି।
13.177.80
विमुक्तः सर्वपापेभ्यः सर्वकामैर्महीयते ।
विशिष्टतां ज्ञातिषु च लभते नात्र संशयः।
अहिंस्रो दानशीलश्च मधुमांसविवर्जितः ॥ १३.१७७.८० ॥
ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ କାମନାରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ; ଜ୍ଞାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଶିଷ୍ଟତା ଲାଭ କରେ — ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଅହିଂସକ, ଦାନଶୀଳ ଏବଂ ମଧୁ-ମାଂସ ତ୍ୟାଗକାରୀ [ଏହି ଫଳ ପାଏ]।
13.177.81
आपन्नश्चापदो मुच्येद्बद्धो मुच्येत बन्धनात् ।
मुच्येत्तथाऽऽतुरो रोगाद्दुःखान्मुच्येत दुःखितः ॥ १३.१७७.८१ ॥
ଆପଦରେ ପଡ଼ିଥିବା ଆପଦରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ, ବନ୍ଧା ପଡ଼ିଥିବା ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ସେହିପରି ରୋଗୀ ରୋଗରୁ ଏବଂ ଦୁଃଖୀ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
13.177.82
तिर्यग्योनिं न गच्छेत रूपवांश्च भवेन्नरः ।
ऋद्धिमान्वै कुरुश्रेष्ठ प्राप्नुयाच्च महद्यशः ॥ १३.१७७.८२ ॥
ସେ ତିର୍ଯ୍ୟକ୍ ଯୋନିକୁ ଯାଏ ନାହିଁ; ମନୁଷ୍ୟ ହୋଇ ରୂପବାନ ହୁଏ। ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ମହାନ ଯଶ ପାଏ।
13.177.83
एतत्ते कथितं राजन्मांसस्य परिवर्जने ।
प्रवृत्तौ च निवृत्तौ च विधानमृषिनिर्मितम् ॥ १३.१७७.८३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ମାଂସ ତ୍ୟାଗ ବିଷୟରେ ଏହା ତୁମକୁ କୁହାଗଲା — ପ୍ରବୃତ୍ତି ଓ ନିବୃତ୍ତି ଉଭୟରେ ଋଷିମାନଙ୍କ ରଚିତ ବିଧି।