மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.177
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.177.1
अहिंसा परमो धर्म इत्युक्तं बहुशस्त्वया ।
श्राद्धेषु च भवानाह पितॄणां मांसमीप्सितम् ॥ १३.१७७.१ ॥
அகிம்சையே உயர்ந்த தர்மம் என்று நீர் பலமுறை சொன்னீர். ஆனால் சிராத்தங்களில் பித்ருக்களுக்கு மாமிசம் விருப்பமானது என்றும் நீர் கூறினீர்.
13.177.2
मांसैर्बहुविधैः प्रोक्तस्त्वया श्राद्धविधिः पुरा ।
अहत्वा च कुतो मांसमेवमेतद्विरुध्यते ॥ १३.१७७.२ ॥
முன்பு நீர் பலவகை மாமிசங்களால் சிராத்த விதியைக் கூறினீர். கொல்லாமல் மாமிசம் எங்கிருந்து வரும்? இவ்வாறு இது முரண்படுகிறது.
13.177.3
जातो नः संशयो धर्मे मांसस्य परिवर्जने ।
दोषो भक्षयत कः स्यात्कश्चाभक्षयतो गुणः ॥ १३.१७७.३ ॥
மாமிசத்தை விலக்குவதன் தர்மத்தில் எங்களுக்கு ஐயம் எழுந்துள்ளது. மாமிசம் உண்பவனுக்கு என்ன குற்றம்? உண்ணாதவனுக்கு என்ன நன்மை?
13.177.4
हत्वा भक्षयतो वाऽपि परेणोपहृतस्य वा ।
हन्याद्वा यः परस्यार्थे क्रीत्वा वा भक्षयेन्नरः ॥ १३.१७७.४ ॥
ஒருவன் தானே கொன்று உண்பவனாகவோ, அல்லது பிறரால் கொண்டுவரப்பட்டதை உண்பவனாகவோ, அல்லது பிறருக்காகக் கொல்பவனாகவோ, அல்லது விலைக்கு வாங்கி உண்பவனாகவோ இருந்தால்—
13.177.5
एतदिच्छामि तत्त्वेन कथ्यमानं त्वयाऽनघ ।
निश्चयेन चिकीर्षामि धर्ममेतं सनातनम् ॥ १३.१७७.५ ॥
பாவமற்றவரே! இதை உண்மையாக உம்மிடமிருந்து கேட்க விரும்புகிறேன். இந்த சனாதன தர்மத்தை உறுதியாகப் பின்பற்ற விரும்புகிறேன்.
13.177.6
कथमायुरवाप्नोति कथं भवति सत्ववान् ।
कथमव्यङ्गतामेति लक्षण्यो जायते कथम् ॥ १३.१७७.६ ॥
மனிதன் நீண்ட ஆயுளை எவ்வாறு அடைகிறான்? எவ்வாறு வலிமை உள்ளவனாகிறான்? எவ்வாறு குறையற்ற அங்கங்களைப் பெறுகிறான்? எவ்வாறு நற்குறிகளுடன் பிறக்கிறான்?
13.177.7
मांसस्याभक्षणाद्राजन्यो धर्मः कुरुनन्दन ।
तं मे शृणु यथातत्त्वं यश्चास्य विधिरुत्तमः ॥ १३.१७७.७ ॥
ராஜனே, குருநந்தனா, மாංசம் உண்ணாமையால் ஷத்திரியனின் தர்மம் நிகழ்கிறது. அதை உண்மையாக என்னிடமிருந்து கேள், இதற்கான உயர்ந்த விதியையும் கேள்.
13.177.8
रूपमव्यङ्गतामायुर्बुद्धिं सत्वं बलं स्मृतिम् ।
प्राप्तुकामैर्नरैर्हिंसा वर्जनीया कृतात्मभिः ॥ १३.१७७.८ ॥
அழகு, உறுப்புக் குறைவின்மை, நீண்ட ஆயுள், புத்தி, சத்துவம், பலம், நினைவாற்றல் ஆகியவற்றை அடைய விரும்பும், தன்னடக்கமுள்ள மனிதர்கள் ஹிம்சையைத் தவிர்க்க வேண்டும்.
13.177.9
ऋषीणामत्र संवादो बहुशः कुरुनन्दन ।
बभूव तेषां तु मतं यत्तच्छृणु युधिष्ठिर ॥ १३.१७७.९ ॥
குருநந்தனா, இதைப்பற்றி ரிஷிகளிடையே பலமுறை உரையாடல் நடந்தது. யுதிஷ்டிரா, அவர்களது கருத்து என்னவென்று கேள்.
13.177.10
यो यजेताश्वमेधेन मासिमासि यतव्रतः ।
वर्जयेन्मधु मांसं च सममेतद्युधिष्ठिर ॥ १३.१७७.१० ॥
விரதத்தில் உறுதியாக இருந்து, மாதந்தோறும் அசுவமேத யாகம் செய்பவனும், தேனையும் மாங்சத்தையும் தவிர்ப்பவனும் ஆகிய இருவரும் சமமானவர்கள், யுதிஷ்டிரா.
13.177.11
सप्तर्षयो वालखिल्यास्तथैव च मरीचिपाः ।
मांसस्याभक्षणं राजन्प्रशंसन्ति मनीषिणः ॥ १३.१७७.११ ॥
ராஜனே, சப்தரிஷிகளும், வாலகில்யர்களும், மரீசிபர்களும், மற்ற ஞானிகளும் மாஞ்சம் உண்ணாமையைப் புகழ்கின்றனர்.
13.177.12
न भक्षयति यो मांसं न च हन्यान्न घातयेत् ।
तन्मित्रं सर्वभूतानां मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत् ॥ १३.१७७.१२ ॥
மாங்சம் உண்பதில்லையோ, கொல்வதுமில்லையோ, கொல்ல வைப்பதுமில்லையோ, அவனே எல்லா உயிர்களுக்கும் நண்பன் என்று சுவாயம்புவ மனு கூறினார்.
13.177.13
अधृष्यः सर्वभूतानां विश्वास्यः सर्वजन्तुषु ।
साधूनां सम्मतो नित्यं भवेन्मांसं विवर्जयन् ॥ १३.१७७.१३ ॥
இறைச்சியைத் தவிர்ப்பவன் எல்லா உயிரினங்களாலும் அஞ்சப்படாதவனாகவும், எல்லா உயிர்களுக்கும் நம்பிக்கைக்குரியவனாகவும், எப்போதும் நல்லோரால் மதிக்கப்படுபவனாகவும் ஆகிறான்.
13.177.14
स्वमांसं परमांसेन यो वर्धयितुमिच्छति ।
अविश्वास्योऽवसीदेत्स इति होवाच नारदः ॥ १३.१७७.१४ ॥
பிறரின் இறைச்சியால் தன் சொந்த சதையை வளர்க்க விரும்புபவன் நம்பிக்கையற்றவனாகி அழிவான் என்று நாரதர் கூறினார்.
13.177.15
ददाति यजते चापि तपस्वी च भवत्यपि ।
मधुमांसनिवृत्त्येति प्राह चैवं बृहस्पतिः ॥ १३.१७७.१५ ॥
தேனும் இறைச்சியும் விலக்குவதால் ஒருவன் தானம் செய்கிறான், யாகம் செய்கிறான், தவசியும் ஆகிறான் என்று பிருஹஸ்பதி கூறினார்.
13.177.16
मासिमास्यश्वमेधेन यो यजेत शतं समाः ।
न खादति च यो मांसं सममेतन्मतं मम ॥ १३.१७७.१६ ॥
மாதந்தோறும் அசுவமேத யாகம் செய்து நூறு ஆண்டுகள் யாகம் செய்பவனும், இறைச்சி உண்ணாதவனும் சமமானவர்கள் என்பது என் கருத்து.
13.177.17
सदा यजति सत्रेण सदा दानं प्रयच्छति ।
सदा तपस्वी भवति मद्यमांसविवर्जनात् ॥ १३.१७७.१७ ॥
மதுவும் இறைச்சியும் விலக்குவதால் ஒருவன் எப்போதும் சத்ர யாகம் செய்கிறான், எப்போதும் தானம் அளிக்கிறான், எப்போதும் தவசியாகிறான்.
13.177.18
सर्वे वेदा न तत्कुर्युः सर्वे यज्ञाश्च भारत ।
यो भक्षयित्वा मांसानि पश्चादपि निवर्तते ॥ १३.१७७.१८ ॥
பாரதா, இறைச்சி உண்டபின்னும் பின்னர் அதிலிருந்து விலகுபவன் செய்வதை, எல்லா வேதங்களும் எல்லா யாகங்களும் செய்ய முடியாது.
13.177.19
भक्षयित्वा निमित्तेऽपि दुष्करं कुरुते तपः ।
दुष्करं च रसज्ञेन मांसस्य परिवर्जनम्।
चर्तुं व्रतमिदं श्रेष्ठं सर्वप्राण्यभयप्रदम् ॥ १३.१७७.१९ ॥
இறைச்சியை உண்டபின் ஒரு காரணத்திற்காகவும் கடினமான தவத்தைச் செய்கிறார்கள்; சுவை அறிந்தவனுக்கு இறைச்சியைத் தவிர்ப்பதும் கடினம். எல்லா உயிர்களுக்கும் அபயம் அளிக்கும் இந்த விரதத்தை மேற்கொள்வதே சிறந்தது.
13.177.20
सर्वभूतेषु यो विद्वान्ददात्यभयदक्षिणाम् ।
दाता भवति लोके स प्राणानां नात्र संशयः।
एवं वै परमं धर्मं प्रशंसन्ति मनीषिणः ॥ १३.१७७.२० ॥
எல்லா உயிர்களுக்கும் அபயம் என்னும் தக்கிணையை அளிக்கும் அறிஞன் உலகில் உயிர்களைக் கொடுப்பவனாகிறான்; இதில் ஐயமில்லை. இவ்வாறே ஞானியர் இந்த உயர்ந்த தர்மத்தைப் புகழ்கின்றனர்.
13.177.21
प्राणा यथाऽऽत्मनोऽभीष्टा भूतानामपि वै तथा ।
आत्मौपम्येन गन्तव्यं बुद्धिमद्भिः कृतात्मभिः ॥ १३.१७७.२१ ॥
தன் உயிர் தனக்கு எவ்வாறு பிரியமானதோ, அவ்வாறே மற்ற உயிர்களுக்கும் அவற்றின் உயிர் பிரியமானது. அறிவுள்ளவர்களும் தன்னடக்கமுள்ளவர்களும் தம்மை உவமையாகக் கொண்டு நடக்க வேண்டும்.
13.177.22
विकीर्णकर्णकेनापि तृणमस्पन्दने भयम् ।
किं पुनर्हन्यमानानां तरसा जीवितार्थिनाम्।
अरोगाणामपापानां पापैर्मांसोपजीविभिः ॥ १३.१७७.२२ ॥
பரவிய முட்களுடைய அம்பினால் ஒரு புல்லும் அசையாமல் இருந்தாலும் பயம் உண்டாகும்; அப்படியிருக்க, வலிமையாகக் கொல்லப்படுபவர்களுக்கும் வாழ விரும்புபவர்களுக்கும், நோயற்றவர்களுக்கும் பாவமற்றவர்களுக்கும், இறைச்சியால் வாழும் பாவிகளால் கொல்லப்படுவோருக்கும் எவ்வளவு பயம்!
13.177.23
मृत्युतो भयमस्तीति शङ्कायां दुःखमुत्तरम् ।
धर्मस्यायतनं तस्मान्मांसस्य परिवर्जनम् ॥ १३.१७७.२३ ॥
மரணத்திலிருந்து பயம் உண்டு என்ற ஐயம் எழுந்தால், அதற்கான பதில் துன்பமே. ஆகவே இறைச்சியைத் தவிர்ப்பது தர்மத்தின் இருப்பிடம்.
13.177.24
अहिंसा परमो धर्मस्तथाऽहिंसा परं तपः ।
अहिंसा परमं सत्यं ततो धर्मः प्रवर्तते ॥ १३.१७७.२४ ॥
அகிம்சை பரம தர்மம்; அதுபோலவே அகிம்சை பரமமான தவம். அகிம்சை பரமமான சத்தியம்; அதிலிருந்தே தர்மம் பிரவர்த்திக்கிறது.
13.177.25
न हि मांसं तृणात्काष्ठादुपलाद्वाऽपि जायते ।
हत्वा जन्तुं ततो मांसं तस्माद्दोषस्तु भक्षणे ॥ १३.१७७.२५ ॥
இறைச்சி புல்லிலிருந்தோ, மரத்திலிருந்தோ, கல்லிலிருந்தோ உண்டாவதில்லை. உயிரைக் கொன்ற பின்னரே இறைச்சி கிடைக்கிறது; ஆகவே உண்பதில் குற்றம் உண்டு.
13.177.26
स्वाहास्वाधामृतभुजो देवाः सत्यार्जवप्रियाः ।
राक्षसेन्द्रभयान्मुक्ताः सर्वभूतपरायणाः ॥ १३.१७७.२६ ॥
ஸ்வாஹா, ஸ்வதா, அமிர்தத்தை உண்ணும் தேவர்கள், சத்தியத்தையும் நேர்மையையும் விரும்புபவர்கள்; அரக்கர்தலைவனின் பயத்திலிருந்து விடுபட்டு, எல்லா உயிர்களுக்கும் அர்ப்பணித்தவர்களாய் இருந்தனர்.
13.177.27
कान्तारेष्वथ घोरेषु दुर्गेषु गहनेषु च ।
रात्रावहनि सन्ध्यासु चत्वरेषु सभासु च ॥ १३.१७७.२७ ॥
கொடிய காடுகளிலும், அணுக முடியாத அடர்ந்த இடங்களிலும், இரவிலும் பகலிலும், அந்தி வேளைகளிலும், சந்திப்புகளிலும், சபைகளிலும் கூட.
13.177.28
उद्यतेषु च शस्त्रेषु मृगव्यालहतेषु च ।
अमांसभक्षणाद्राजन्न भयं तेषु विद्यते ॥ १३.१७७.२८ ॥
அரசே, ஆயுதங்கள் ஓங்கப்பட்டிருந்தாலும், மான்களும் கொடிய விலங்குகளும் கொல்லப்படும் இடங்களிலும், இறைச்சி உண்ணாததால் அவர்களுக்கு அச்சம் இருப்பதில்லை.
13.177.29
शरण्यः सर्वभूतानां विश्वास्यः सर्वजन्तुषु ।
अनुद्वेगकरो लोके न चाप्युद्विजते सदा ॥ १३.१७७.२९ ॥
எல்லா உயிர்களுக்கும் புகலிடமானவன், எல்லா உயிரினங்களுக்கும் நம்பத்தகுந்தவன்; உலகில் எவரையும் துன்புறுத்தாதவன், எப்போதும் யாருக்கும் அஞ்சாதவன்.
13.177.30
यदि चेत्स्वादको न स्यान्न तदा घातको भवेत् ।
घातकः खादकार्थाय तद्धातयति वै नरः ॥ १३.१७७.३० ॥
உண்பவன் இல்லையென்றால் கொல்பவனும் இருக்க மாட்டான். உண்பவனுக்காகவே மனிதன் அதைக் கொல்ல வைக்கிறான்.
13.177.31
अभक्ष्यमेतदिति वै इति हिंसा निवर्तते ।
खादकक्रमतो हिंसा मृगादीनां प्रवर्तते ॥ १३.१७७.३१ ॥
இது உண்ணத்தகாதது என்று நினைத்தால் வன்முறை நின்றுவிடும். உண்பவர்களின் வரிசையால்தான் மான் முதலிய உயிர்களின் மீதான வன்முறை தொடர்கிறது.
13.177.32
यस्माद्ग्रसति चैवायुर्हिंसकानां महाद्युते ।
तस्माद्विवर्जयेन्मांसं य इच्छेद्भूतिमात्मनः ॥ १३.१७७.३२ ॥
ஒளிமிக்கவனே, வன்முறை செய்பவர்களின் ஆயுளையே அது விழுங்கிவிடுகிறது. ஆகவே தனக்கு நலம் விரும்புபவன் இறைச்சியைத் தவிர்க்க வேண்டும்.
13.177.33
त्रातारं नाधिगच्छन्ति रौद्राः प्राणिविहिंसकाः ।
उद्वेजकास्तु भूतानां यथा व्यालमृगास्तथा ॥ १३.१७७.३३ ॥
கொடூரமான, உயிர்களைக் கொல்பவர்கள் காப்பவனை அடைவதில்லை. உயிர்களுக்கு அச்சம் தருபவர்கள் காட்டு விலங்குகளைப் போன்றவர்கள்.
13.177.34
लोभाद्वा बुद्धिमोहाद्वा बलवीर्यार्थमेव च ।
संसर्गादथ पापानामधर्मो रुचितो नृणाम् ॥ १३.१७७.३४ ॥
பேராசையால், அல்லது அறிவின் மயக்கத்தால், அல்லது வலிமையும் வீரியமும் பெறுவதற்காக, தீயோரின் சேர்க்கையால் மனிதர்களுக்கு அதர்மம் விருப்பமானதாகத் தோன்றுகிறது.
13.177.35
स्वमांसं परमांसेन यो वर्धयितुमिच्छति ।
उद्विग्नराष्ट्रे वसति यत्र यत्राभिजायते ॥ १३.१७७.३५ ॥
தன் உடலை பிறருடைய உடலால் வளர்க்க விரும்புபவன், எங்கெல்லாம் பிறக்கிறானோ, அங்கெல்லாம் அச்சமுற்ற நாட்டில் வாழ்கிறான்.
13.177.36
धन्यं यशस्यामायुष्यं स्वर्ग्यं स्वस्त्ययनं महत् ।
मांसस्याभक्षणं प्राहुर्नियताः परमर्षयः ॥ १३.१७७.३६ ॥
இறைச்சி உண்ணாமை புண்ணியமும், புகழையும், நீண்ட ஆயுளையும், சொர்க்கத்தையும், மிகப்பெரிய நலனையும் தருவது என்று கட்டுப்பாடுடைய பரம ரிஷிகள் கூறுகின்றனர்.
13.177.37
इदं तु खलु कौन्तेय श्रुतमासीत्पुरा मया ।
मार्कण्डेयस्य वदतो ये दोषा मांसभक्षणे ॥ १३.१७७.३७ ॥
குந்தியின் மகனே, முன்பு மார்க்கண்டேயர் கூறியபோது நான் கேட்ட இறைச்சி உண்பதின் குற்றங்கள் இவையே.
13.177.38
यो हि खादति सांसानि प्राणिनां जीवितैषिणाम् ।
सदा भवति वै पापः प्राणिहन्ता तथैव सः ॥ १३.१७७.३८ ॥
உயிர் வாழ விரும்பும் உயிரினங்களின் சதையை உண்பவன் எப்போதும் பாவியாகிறான்; அவனும் உயிர்க்கொலை செய்பவனாகவே ஆகிறான்.
13.177.39
धनेन क्रयिको हन्ति खादकश्चोपभोगतः ।
घातको वधबन्धाभ्यामित्येष त्रिविधो वधः ॥ १३.१७७.३९ ॥
பணம் கொடுத்து வாங்குபவன் கொல்கிறான், உண்பவன் நுகர்வதன் மூலம் கொல்கிறான், கொல்பவன் வதத்தாலும் கட்டுவதாலும் கொல்கிறான்—இவ்வாறு வதம் மூன்று வகைப்படும்.
13.177.40
अखादन्ननुमोदंश्च भावदोषेण मानवः ।
योऽनुमोदति हन्यन्तं सोऽपि दोषेण लिप्यते ॥ १३.१७७.४० ॥
தானே உண்ணாவிட்டாலும், மனப்பாங்கின் குற்றத்தால் மனிதன் அனுமதிக்கிறான்; கொல்லப்படுபவனை அனுமதிப்பவனும் குற்றத்தால் கறைபடுகிறான்.
13.177.41
अधृष्यः सर्वभूतानामायुष्मान्निरुजः सदा ।
भवत्यभक्षयन्मासं दयावान्प्राणिनामिह ॥ १३.१७७.४१ ॥
இறைச்சி உண்ணாமல் இவ்வுலகில் உயிரினங்களிடத்தில் கருணையுடையவன், எல்லா உயிரினங்களாலும் வெல்லப்படாதவனாகவும், நீண்ட ஆயுளுடையவனாகவும், எப்போதும் நோயற்றவனாகவும் ஆகிறான்.
13.177.42
हिरण्यदानैर्गोदानैर्भूमिदानैश्च सर्वशः ।
मांसस्याभक्षणे धर्मो विशिष्ट इति नः श्रुतिः ॥ १३.१७७.४२ ॥
தங்கம், பசு, நிலம் ஆகியவற்றின் தானங்களால் எல்லா வகையிலும், இறைச்சி உண்ணாமையின் தர்மம் அவற்றை விட உயர்ந்தது என்று நாங்கள் கேட்டிருக்கிறோம்.
13.177.43
अप्रोक्षितं वृथामासं विधिहीनं न भक्षयेत् ।
भक्षयन्निरयं याति नरो नास्त्यत्र संशयः ॥ १३.१७७.४३ ॥
புனிதப்படுத்தப்படாததும், வீணாகப் பெறப்பட்டதும், சடங்கு முறையின்றி உள்ளதுமான இறைச்சியை உண்ணக் கூடாது. அதை உண்ணும் மனிதன் நரகத்திற்குச் செல்வான்; இதில் ஐயமில்லை.
13.177.44
प्रोक्षिताभ्युक्षितं मांसं तथा ब्राह्म्णकाम्यया ।
अल्पदोषमिति ज्ञेयं विपरिते तु लिप्यते ॥ १३.१७७.४४ ॥
புனிதநீர் தெளிக்கப்பட்டதும், பிராமணர்களின் விருப்பத்தின் பொருட்டு அபிஷேகம் செய்யப்பட்டதுமான இறைச்சி சிறிய குற்றமுடையது என்று அறிய வேண்டும். ஆனால் அதற்கு மாறான நிலையில் மனிதன் குற்றத்தில் சிக்குகிறான்.
13.177.45
खादकस्य कृते जन्तून्यो हन्यात्पुरुषाधमः ।
महादोषकरस्तत्र घातको न तु खादकः ॥ १३.१७७.४५ ॥
உண்பவனுக்காக உயிர்களைக் கொல்லும் அதமமான மனிதன் பெரும் குற்றம் செய்பவன். அங்கே கொல்பவனே குற்றவாளி; உண்பவன் அல்ல.
13.177.46
इज्यायज्ञश्रुतिकृतैर्या मार्गैरबुधोऽधमः ।
हन्याज्जन्तून्मांसगृध्नुः स वै नरकभाङ्नरः ॥ १३.१७७.४६ ॥
யாகம், வழிபாடு, வேதவாக்கு என்ற சாக்குகளால் இறைச்சியின் மீது பேராசை கொண்டு உயிர்களைக் கொல்லும் அறிவிலியும் அதமனுமான மனிதன், நிச்சயமாக நரகத்திற்குரியவன்.
13.177.47
भक्षयित्वाऽपि यो मांसं पश्चादपि निवर्तते ।
तस्यापि सुमहान्धर्मो यः पापाद्विनिवर्तते ॥ १३.१७७.४७ ॥
இறைச்சி உண்டபின்னும் பின்னர் அதிலிருந்து விலகுபவனுக்கும் பெரும் தர்மம் உண்டு; பாவத்திலிருந்து விலகுபவனுக்கு அது உண்டு.
13.177.48
आहर्ता चानुमन्ता च विशस्ता क्रयविक्रयी ।
संस्कर्ता चोपभोक्ता च घातकाः सर्व एव ते ॥ १३.१७७.४८ ॥
கொண்டுவருபவன், அனுமதிப்பவன், கொல்பவன், வாங்குபவனும் விற்பவனும், சமைப்பவன், உண்பவன் — இவர்கள் அனைவரும் கொலைகாரர்களே.
13.177.49
इदमन्यत्तु वक्ष्यामि प्रमाणं विधिनिर्मितम् ।
पुराणमुषिभिर्जुष्टं वेदेषु परिनिश्चितम् ॥ १३.१७७.४९ ॥
இன்னொன்றையும் நான் சொல்வேன் — இது விதியால் அமைக்கப்பட்ட பிரமாணம்; முனிவர்களால் பின்பற்றப்பட்ட பழம் மரபு; வேதங்களில் உறுதியாகக் கூறப்பட்டது.
13.177.50
प्रवृत्तिलक्षणे धर्मे फलार्थिभिरभिद्रुते ।
यथोक्तं राजशार्दूल न तु तन्मोक्षकारणम् ॥ १३.१७७.५० ॥
அரசர்களில் புலியே, பலனை விரும்புவோர் பின்பற்றும் பிரவிருத்தி லட்சணமுடைய தர்மத்தில் இவ்வாறு கூறப்பட்டபடியே உள்ளது; ஆனால் அது விடுதலைக்கு காரணமல்ல.
13.177.51
हविर्यत्संस्कृतं मन्त्रैः प्रोक्षिताभ्युक्षितं शुचि ।
वेदोक्तेन प्रमाणेन पितॄणां प्रक्रियासु च।
प्रवृत्तिधर्मिणा भक्ष्यं नान्यथा मनुरब्रवीत् ॥ १३.१७७.५१ ॥
மந்திரங்களால் சுத்தப்படுத்தப்பட்டு, பிரோக்ஷிதமாகவும் அப்யுக்ஷிதமாகவும் தூய்மையாக்கப்பட்ட ஹவிஸ், வேதம் கூறிய பிரமாணப்படி, பித்ருக்களின் சடங்குகளில், பிரவிருத்தி தர்மம் கடைப்பிடிப்பவரால் மட்டுமே உண்ணத்தக்கது; மற்றபடி அல்ல என்று மனு கூறினார்.
13.177.52
अस्वर्ग्यमयशस्यं च रक्षोवद्भरतर्षभ ।
विधिहीनं नरः पूर्वं मांसं राजन्न भक्षयेत् ॥ १३.१७७.५२ ॥
பரதர்களில் காளையே, விதியின்றி, அரக்கர்களைப் போல் மாமிசம் உண்பவனுக்கு சுவர்க்கமும் புகழும் கிடைக்காது. அரசே, விதியின்றி மனிதன் மாமிசம் உண்ணக்கூடாது.
13.177.53
य इच्छेत्पुरुषोऽत्यन्तमात्मानं निरुपद्रवम् ।
स वर्जयेत मांसानि प्राणिनामिह सर्वशः ॥ १३.१७७.५३ ॥
தன்னை முற்றிலும் தீங்கற்றவனாக வைத்துக்கொள்ள விரும்பும் மனிதன், இவ்வுலகில் உயிரினங்களின் எல்லா வகை மாமிசங்களையும் முழுமையாக விலக்க வேண்டும்.
13.177.54
श्रूयते हि पुराकल्पे नृणां व्रीहिमयः पशुः ।
येनायजन्त विद्वांसः पुण्यलोकपरायणाः ॥ १३.१७७.५४ ॥
பண்டைய காலத்தில் மனிதர்களின் பலிப்பிராணி அரிசியால் செய்யப்பட்டது என்று கேட்கப்படுகிறது; அதைக்கொண்டு புண்ணிய உலகங்களை நாடிய அறிஞர்கள் யாகம் செய்தனர்.
13.177.55
ऋषिभिः संशयं पृष्टो वसुश्चेदिपतिः पुरा ।
अभक्ष्यमपि मांसं यः प्राह भक्ष्यमिति प्रभो ॥ १३.१७७.५५ ॥
முன்பு ரிஷிகள் ஐயத்துடன் கேட்டபோது, சேதிநாட்டு மன்னன் வசு, ஓ பிரபுவே, உண்ணத்தகாத இறைச்சியையும் உண்ணத்தக்கது என்று கூறினான்.
13.177.56
आकाशादवनिं प्राप्तस्ततः स पृथिवीपतिः ।
यस्तदेव पुनश्चोक्त्वा विवेश धरणीतलम् ॥ १३.१७७.५६ ॥
பின்னர் அந்த பூமிபதி வானிலிருந்து பூமிக்கு வீழ்ந்தான்; அதே சொல்லை மீண்டும் கூறி அவன் பூமியின் பரப்பில் புகுந்தான்.
13.177.57
प्रजानां हितकामेन त्वगस्त्येन महात्मना ।
आरण्याः सर्वदैवत्याः प्रोक्षितास्तापसैर्मृगाः ॥ १३.१७७.५७ ॥
மக்களின் நன்மையை விரும்பிய மகாத்மா அகஸ்த்தியராலும், தவசிகளாலும், காட்டில் வாழும் எல்லா தெய்வங்களுக்கும் உரிய மான்கள் புனித நீரால் தெளிக்கப்பட்டன.
13.177.58
क्रिया ह्येवं न हीयन्ते पितृदैवतसंश्रिताः ।
प्रीयन्ते पितरश्चैव न्यायतो मांसतर्पिताः ॥ १३.१७७.५८ ॥
இவ்வாறு பித்ரு மற்றும் தேவதைகளைச் சார்ந்த சடங்குகள் குறைவதில்லை; இறைச்சியால் திருப்தியடைந்த பித்ருக்கள் முறைப்படி மகிழ்கின்றனர்.
13.177.59
इदं तु शृणु राजेन्द्र मांसस्याभक्षणे गुणाः ।
अभक्षणे सर्वसुखं मांसस्य मनुजाधिप ॥ १३.१७७.५९ ॥
ஓ அரசர்களின் தலைவனே, இப்போது இறைச்சி உண்ணாமையின் குணங்களைக் கேள்; ஓ மனிதர்களின் அதிபதியே, இறைச்சி உண்ணாததில் எல்லா சுகமும் உண்டு.
13.177.60
यस्तु वर्षशतं पूर्णं तपस्तप्येत्सुदारुणम् ।
यश्चैव वर्जयेन्मांसं सममेतन्मतं मम ॥ १३.१७७.६० ॥
நூறு ஆண்டுகள் முழுமையாக மிகக் கடுமையான தவத்தைச் செய்பவனும், இறைச்சியைத் தவிர்ப்பவனும் — இவை இரண்டும் என் கருத்தில் சமமானவை.
13.177.61
कौमुद्यास्तु विशेषेण शुक्लपक्षे नराधिप ।
वर्जयेत्सर्वमांसानि धर्मो ह्यत्र विधीयते ॥ १३.१७७.६१ ॥
மன்னனே, குறிப்பாக கௌமுதியின் வளர்பிறைப் பக்கத்தில் எல்லா வகை இறைச்சியையும் தவிர்க்க வேண்டும்; இங்கே அதுவே தர்மமாக விதிக்கப்படுகிறது.
13.177.62
चतुरो वार्षिकान्मासान्यो मांसं परिवर्जयेत् ।
चत्वारि भद्राण्याप्नोति कीर्तिमायुर्यशो बलम् ॥ १३.१७७.६२ ॥
மழைக்காலத்தின் நான்கு மாதங்களில் இறைச்சியை முழுமையாகத் தவிர்ப்பவன் நான்கு நலன்களைப் பெறுகிறான்: புகழ், ஆயுள், கீர்த்தி, பலம்.
13.177.63
अथवा मासमेकं वै सर्वमांसान्यभक्षयन् ।
अतीत्य सर्वदुःखानि सुखं जीवेन्निरामयः ॥ १३.१७७.६३ ॥
அல்லது ஒரு மாதம் முழுவதும் எல்லா இறைச்சியையும் உண்ணாமல் இருப்பவன் எல்லாத் துன்பங்களையும் கடந்து, நோயின்றி இன்பமாக வாழ்வான்.
13.177.64
वर्जयन्ति हि मांसानि मासशः पक्षशोपि वा ।
तेषां हिंसानिवृत्तानां ब्रह्मलोको विधीयते ॥ १३.१७७.६४ ॥
மாதம்தோறும் அல்லது பக்ஷம்தோறும் இறைச்சியைத் தவிர்ப்பவர்களுக்கு — வன்முறையிலிருந்து விலகிய அவர்களுக்கு — பிரம்மலோகம் விதிக்கப்படுகிறது.
13.177.65
मांसं तु कौमुदं पक्षं वर्जितं पार्थ राजभिः ।
सर्वभूतात्मभूतस्थैर्विदितार्थपरावरैः ॥ १३.१७७.६५ ॥
பார்த்தா, கௌமுத பக்ஷத்தில் இறைச்சி அரசர்களால் தவிர்க்கப்பட்டது — எல்லா உயிர்களின் ஆன்மாவில் நிலைத்திருந்து, உயர்வையும் தாழ்வையும் அறிந்த அவர்களால்.
13.177.66
नाभागेनाम्बरीषेण गयेन च महात्मना ।
आयुषाऽथानरण्येन दिलीपरघुसूनुभिः ॥ १३.१७७.६६ ॥
நாபாகன், அம்பரீஷன், மகாத்மா கயன், ஆயு, அநரண்யன், திலீபன் மற்றும் ரகுவின் புதல்வர்கள் ஆகியோரால் (இவ்வாறே செய்யப்பட்டது).
13.177.67
कार्तवीर्यानिरुद्धाभ्यां नहुषेण ययातिना ।
नृगेण विष्वगश्वेन तथैव शशबिन्दुना ॥ १३.१७७.६७ ॥
கார்த்தவீரியன், அநிருத்தன், நகுஷன், யயாதி, நிருகன், விஷ்வகாஷ்வன் மற்றும் சசபிந்து ஆகியோராலும் அவ்வாறே (செய்யப்பட்டது).
13.177.68
युवनाश्वेन च तथा शिबिनौशीनरेण च ।
मुचुकुन्देन मान्धात्रा हरिश्चन्द्रेण वा विभो ॥ १३.१७७.६८ ॥
யுவனாஸ்வன், உஷீநரன் மகன் சிபி, முசுகுந்தன், மாந்தாதா, ஹரிச்சந்திரன் ஆகியோராலும், ஓ விபோ, (அவ்வாறே செய்யப்பட்டது).
13.177.69
सत्यं वदत माऽसत्यं सत्यं धर्मः सनातनः ।
हरिश्चन्द्रश्चरति वै दिवि सत्येन चन्द्रवत् ॥ १३.१७७.६९ ॥
உண்மையே பேசுங்கள், பொய் அல்ல; உண்மையே நித்திய தர்மம். ஹரிச்சந்திரன் உண்மையின் பலத்தால் சொர்க்கத்தில் சந்திரனைப் போல் உலவுகிறார்.
13.177.70
श्येनचित्रेण राजेन्द्र सोमकेन वृकेण च ।
रैवते रन्तिदेवेन वसुना सृञ्जयेन च ॥ १३.१७७.७० ॥
ஓ இராஜேந்திரா! சியேனசித்ரன், சோமகன், வ்ருகன், ரைவதன், ரந்திதேவன், வசு மற்றும் சிருஞ்சயன் ஆகியோராலும் (அவ்வாறே செய்யப்பட்டது).
13.177.71
एतैश्चान्यैश्च राजेन्द्र कृपेण भरतेन च ।
दुष्यन्तेन करूशेन रामालर्कनलैस्तथा।
विचकाश्वेन निमिना जनकेन च धीमता ॥ १३.१७७.७१ ॥
ஓ இராஜேந்திரா! இவர்களாலும், பிறராலும், கிருபன், பரதன், துஷ்யந்தன், கருஷன், ராமன், அலர்கன், நளன், அவ்வாறே விசக்ராஷ்வன், நிமி மற்றும் அறிவுள்ள ஜனகன் ஆகியோராலும் (செய்யப்பட்டது).
13.177.72
ऐलेन पृथुना चैंव वीरसेनेन चैव ह ।
इक्ष्वाकुणा शम्भुना च श्वेतेन सगरेण च ॥ १३.१७७.७२ ॥
ஐலன், பிருது, வீரசேனன், இக்ஷ்வாகு, சம்புன், சுவேதன் மற்றும் சகரன் ஆகியோர் (இதைக் கடைப்பிடித்தனர்).
13.177.73
अजेन धुन्धुना चैव तथैव च सुबाहुना ।
हर्यश्वेन च राजेन्द्र क्षुपेण भरतेन च ॥ १३.१७७.७३ ॥
அஜன், துந்துனன், சுபாகு, ஹர்யஸ்வன், க்ஷுபன் மற்றும் பரதன் ஆகியோரும் (இதைக் கடைப்பிடித்தனர்), ஓ மன்னர்களின் தலைவனே.
13.177.74
एतैश्चान्यैश्च राजेन्द्रि पुरा मांसं न भक्षितम् ।
शारदं कौमुदं मासं ततस्ते स्वर्गमाप्नुवन् ॥ १३.१७७.७४ ॥
இவர்களாலும் பிற அரசர்களாலும், ஓ மன்னர்களின் தலைவனே, முற்காலத்தில் இறைச்சி உண்ணப்படவில்லை; சரத் காலத்தின் கௌமுத மாதத்தில் அவர்கள் சொர்க்கத்தை அடைந்தனர்.
13.177.75
ब्रह्मलोके च तिष्ठन्ति ज्वलमानाः श्रियाऽन्विताः ।
उपास्यमाना गन्धर्वैः स्त्रीसहस्रसमन्विताः ॥ १३.१७७.७५ ॥
அவர்கள் பிரம்மலோகத்தில் ஒளிரும் செல்வத்துடன் வாழ்கின்றனர்; கந்தர்வர்களால் பணிவிடை செய்யப்பட்டு, ஆயிரக்கணக்கான பெண்களுடன் கூடியவர்களாய்.
13.177.76
तदेतदुत्तमं धर्ममहिंसाधर्मलक्षणम् ।
ये चरन्ति महात्मानो नाकपृष्ठे वसन्ति ते ॥ १३.१७७.७६ ॥
அஹிம்சா தர்மத்தின் அடையாளமான இதுவே மிக உயர்ந்த தர்மம்; இதைப் பின்பற்றும் மகாத்மாக்கள் சொர்க்கத்தின் மேல் பகுதியில் வசிக்கின்றனர்.
13.177.77
मधु मांसं च ये नित्यं वर्जयन्तीह धार्मिकाः ।
जन्मप्रभृति मद्यं च सर्व ते मुनयः स्मृताः ॥ १३.१७७.७७ ॥
இங்கு எப்போதும் தேன், இறைச்சி ஆகியவற்றை விலக்கும் தர்மவான்களும், பிறப்பு முதல் மதுவையும் எல்லாவற்றையும் விலக்குபவர்களும் முனிவர்கள் என நினைவுகூரப்படுகின்றனர்.
13.177.78
इमं धर्मममांसादं यश्चरेनच्छ्रावयीत वा ।
अपि चेत्सुदुराचारो न जातु निरयं व्रजेत् ॥ १३.१७७.७८ ॥
இறைச்சி தவிர்க்கும் இந்தத் தர்மத்தைக் கடைப்பிடிப்பவனோ இதை ஓதச்செய்பவனோ, மிகவும் துராசாரியாக இருந்தாலும் ஒருபோதும் நரகத்திற்குச் செல்லமாட்டான்.
13.177.79
पठेद्वा च इदं राजञ्शृणुयाद्वाऽप्यभीक्ष्णशः ।
अमांसभक्षणविधिं पवित्रमृषिपूजितम् ॥ १३.१७७.७९ ॥
அரசே, இதை ஓதுபவனோ அல்லது அடிக்கடி கேட்பவனோ, இறைச்சி உண்ணாமையின் இந்த விதியை — தூய்மையானதும் ருஷிகளால் போற்றப்பட்டதுமான விதியை.
13.177.80
विमुक्तः सर्वपापेभ्यः सर्वकामैर्महीयते ।
विशिष्टतां ज्ञातिषु च लभते नात्र संशयः।
अहिंस्रो दानशीलश्च मधुमांसविवर्जितः ॥ १३.१७७.८० ॥
அவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, எல்லா விருப்பங்களாலும் கௌரவிக்கப்படுகிறான்; உறவினர்களிடையே சிறப்பையும் அடைகிறான் — இதில் ஐயமில்லை. அஹிம்சையுடையவனும், தானசீலனும், தேனையும் இறைச்சியையும் விலக்கியவனுமானவன் [இதே பலனைப் பெறுகிறான்].
13.177.81
आपन्नश्चापदो मुच्येद्बद्धो मुच्येत बन्धनात् ।
मुच्येत्तथाऽऽतुरो रोगाद्दुःखान्मुच्येत दुःखितः ॥ १३.१७७.८१ ॥
ஆபத்தில் சிக்கியவன் ஆபத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்; கட்டுண்டவன் கட்டிலிருந்து விடுபடுகிறான்; அதுபோல நோயாளி நோயிலிருந்தும், துயருற்றவன் துயரிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.
13.177.82
तिर्यग्योनिं न गच्छेत रूपवांश्च भवेन्नरः ।
ऋद्धिमान्वै कुरुश्रेष्ठ प्राप्नुयाच्च महद्यशः ॥ १३.१७७.८२ ॥
அவன் விலங்குப் பிறப்பை அடைவதில்லை; மனிதனாக அழகுடையவனாகிறான். குருகுலச் சிறந்தவனே, அவன் செல்வத்தையும் பெரும் புகழையும் அடைகிறான்.
13.177.83
एतत्ते कथितं राजन्मांसस्य परिवर्जने ।
प्रवृत्तौ च निवृत्तौ च विधानमृषिनिर्मितम् ॥ १३.१७७.८३ ॥
அரசே, இறைச்சியைத் தவிர்ப்பதைப் பற்றி இது உனக்குச் சொல்லப்பட்டது — ஈடுபாட்டிலும் விலகலிலும் ருஷிகளால் வகுக்கப்பட்ட விதி.