Mahābhārata · Adhyāya 13.178
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.178.1
इमे वै मानवा लोके भृशं मांसेषु गृद्धिनः ।
विसृज्य विविधान्भक्ष्यान्महारक्षोगणा इव ॥ १३.१७८.१ ॥
En este mundo, estos hombres están muy ávidos de carne, como multitudes de grandes rākṣasas que abandonan toda clase de alimentos.
13.178.2
अपूपान्विविधाकाराञ्शाकानि विविधानि च ।
पादपान्रससंयुक्तान्न चेच्छन्ति यथाऽऽमिषम् ॥ १३.१७८.२ ॥
Pasteles de formas diversas, muchas clases de verduras y frutos de árboles llenos de jugo: no los desean como desean la carne.
13.178.3
तत्र मे बुद्धिरत्रेव विषये परिमुह्यते ।
न मन्ये रसतः किञ्चिन्मांसतोऽस्तीति किञ्चन ॥ १३.१७८.३ ॥
En este asunto mi entendimiento se confunde aquí; no creo que nada sea superior por su sabor, ni que algo lo sea por la carne.
13.178.4
तदिच्छामि गुणाञ्श्रोतुं मांसस्याभक्षणे प्रभो ।
भक्षणे चैव ये दोषास्तांश्चैव पुरुषर्षभ ॥ १३.१७८.४ ॥
Por eso, oh señor, deseo oír las virtudes de abstenerse de la carne y también las faltas de comerla, oh toro entre los hombres.
13.178.5
सर्वसत्त्वेन धर्मज्ञ यथावदिह धर्मतः ।
किं वा भक्ष्यमभक्ष्यं वा सर्वमेतद्वदस्व मे ॥ १३.१७८.५ ॥
Oh conocedor del dharma, con compasión hacia todos los seres, dime correctamente, según el dharma, todo esto: qué es apto para comer y qué no lo es.
13.178.6
यथैतद्यादृशं चैव गुणा ये चास्य वर्जने ।
दोषा भक्षयतो येऽपि तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.१७८.६ ॥
Qué clase de cosa es esto, las virtudes de abstenerse de ello y las faltas de quien lo come: dímelas, oh abuelo.
13.178.7
सर्वमेतन्महाबाहो यथा वदसि भारत ।
न मांसात्परमं किञ्चिद्रसतो विद्यते भुवि ॥ १३.१७८.७ ॥
Oh poderoso de brazos, descendiente de Bharata, todo lo que dices es cierto. Sin embargo, en la tierra no hay nada superior a la carne en sabor.
13.178.8
क्षतक्षीणाभितप्तानां ग्राम्यधर्मरतात्मनाम् ।
अध्वना कर्शितानां च न मांसाद्विद्यते परम् ॥ १३.१७८.८ ॥
Para quienes están heridos, consumidos, afligidos, cuya mente se deleita en los deberes mundanos y están agotados por el viaje, no hay nada superior a la carne.
13.178.9
सद्यो वर्धयति प्राणान्पुष्टिमग्र्यां दधाति च ।
नाशो भक्षणदोषः स्याद्दानमेव सदा मतम् ॥ १३.१७८.९ ॥
De inmediato aumenta los alientos vitales y concede la mejor nutrición. La falta de comer es la destrucción; por eso siempre se considera que el dar es lo mejor.
13.178.10
क्षुधितानां द्विजानां च सर्वेषां चापि जीवितम् ।
दत्त्वा भवति पूतात्मा श्रद्धया लोभवर्जितः ॥ १३.१७८.१० ॥
Habiendo dado la vida a los hambrientos brahmanes y a todos, con fe y libre de avaricia, el hombre se vuelve puro de alma.
13.178.11
शिक्षयन्ति न याचन्ते दर्शयन्ति स्वमूर्तिभिः ।
अवस्थेयमदानस्य मा भूदेवं भवानिति।
दानाद्यः सुशुचिर्मांसं पुनर्नैव च भक्षयेत् ॥ १३.१७८.११ ॥
Enseñan, no piden, muestran con sus propias figuras: 'Que no te sobrevenga esta condición de no dar.' Quien es muy puro por la donación no debe volver a comer carne.
13.178.12
न भक्ष्योऽभ्याधिकः कश्चिन्मांसादस्ति परंतप ।
विवर्जने तु बहवो गुणाः कौरवनन्दन।
ये भवन्ति मनुष्याणां तान्मे निगदतः शृणु ॥ १३.१७८.१२ ॥
Oh abrasador de enemigos, no hay nada más apto para comer que la carne. Pero, oh gozo de los Kurus, al abstenerse de ella hay muchas virtudes para los hombres; escucha lo que te digo.
13.178.13
स्वमांसं परमांसेन यो वर्धयितुमिच्छति ।
नास्ति क्षुद्रतरस्तस्मात्स नृशंसतरो नरः ॥ १३.१७८.१३ ॥
No hay hombre más vil que aquel que quiere aumentar su propia carne con la carne de otro; ese hombre es el más cruel.
13.178.14
न हि प्राणात्प्रियतरं लोके किञ्चन विद्यते ।
तस्माद्दयां नरः कुर्याद्यथाऽऽत्मनि तथा परे ॥ १३.१७८.१४ ॥
Nada en el mundo es más querido que la propia vida; por eso el hombre debe tener compasión de los demás como la tiene de sí mismo.
13.178.15
शुक्राच्च तात सम्भूतिर्मांसस्येह न संशयः ।
भक्षणे तु महान्दोषो मलेन स हि कल्प्यते ॥ १३.१७८.१५ ॥
Querido mío, no hay duda de que la carne surge del semen; pero comerla es una gran falta, pues se la considera impura como el excremento.
13.178.16
अहिंसालक्षणो धर्म इति वेदविदो विदुः ।
यदहिंस्रं भवेत्कर्म तत्कुर्यादात्मविन्नरः ॥ १३.१७८.१६ ॥
Los conocedores de los Vedas declaran que el dharma se caracteriza por la no violencia; el hombre que conoce el yo debe realizar la acción que no sea violenta.
13.178.17
पितृदैवतयज्ञेषु प्रोक्षितं हविरुच्यते ।
विधिना वेददृष्टेन तद्भुक्त्वेह न दुष्यति ॥ १३.१७८.१७ ॥
En los sacrificios a los antepasados y a los dioses, lo rociado se llama oblación; quien lo come según la regla prescrita por el Veda no queda contaminado aquí.
13.178.18
यज्ञार्थे पशवः सृष्टा इत्यपि श्रूयते श्रुतिः ।
अतोऽन्यथा प्रवृत्तानां राक्षसो विधिरुच्यते ॥ १३.१७८.१८ ॥
La escritura también dice que los animales fueron creados para el sacrificio; por eso la práctica de quienes actúan de otro modo se llama regla de los demonios.
13.178.19
क्षत्रियाणां तु यो दृष्टो विधिस्तमपि मे शृणु ।
वीर्येणोपार्जितं मांसं यथा भुञ्जन्न दुष्यति ॥ १३.१७८.१९ ॥
Escucha de mí también la regla establecida para los kṣatriyas: quien come carne obtenida con valor no queda contaminado.
13.178.20
आरण्याः सर्वदैवत्याः सर्वशः प्रोक्षिता मृगाः ।
अगस्त्येन पुरा राजन्मृगया येन पूज्यते ॥ १३.१७८.२० ॥
Todos los ciervos salvajes pertenecen a todos los dioses; hace mucho Agastya los consagró por completo, oh rey, y por eso la caza es honrada.
13.178.21
रक्षणार्थाय भूतानां हिंस्रान्हन्यान्मृगान्पुनः ।
नात्मानमपरित्यज्य मृगया नाम विद्यते ॥ १३.१७८.२१ ॥
Para proteger a los seres se deben matar las bestias feroces, y de nuevo también los ciervos; pero sin abandonarse a sí mismo no existe tal cosa como la caza.
13.178.22
समतामुपसङ्गम्य रूपं हन्यान्न वा नृप ।
अतो राजर्षयः सर्वे मृगयां यान्ति भारत।
न हि लिप्यन्ति पापेन न चैतत्पातकं भुवि ॥ १३.१७८.२२ ॥
Habiendo alcanzado la ecuanimidad, se mate o no la forma, oh rey; por eso todos los reyes sabios van a la caza, oh Bhārata. No se manchan con el pecado, y en la tierra esto no es un pecado grave.
13.178.23
न ह्यतः सदृशं किञ्चिदिह लोके परत्र च ।
यत्सर्वेष्विह भूतेषु दया कौरवन्दन ॥ १३.१७८.२३ ॥
No hay nada igual a esto en este mundo ni en el otro: la compasión hacia todos los seres, oh gozo de los Kurus.
13.178.24
न भयं विद्यते जातु नरस्येह दयावतः ।
दयावतामिमे लोकाः परे चापि तपस्विनाम् ॥ १३.१७८.२४ ॥
La persona compasiva nunca tiene miedo aquí. Estos mundos pertenecen a los compasivos, y los mundos más allá a los ascetas.
13.178.25
अभयं सर्वभूतेभ्यो यो ददाति दयापरः ।
अभयं तस्य भूतानि ददतीत्यनुशुश्रुम ॥ १३.१७८.२५ ॥
Quien da intrepidez a todos los seres, dedicado a la compasión — hemos oído que los seres le dan intrepidez a él.
13.178.26
क्षतं च स्खलितं चैव पतितं क्लिन्नमाहतम् ।
सर्वभूतानि रक्षन्ति समेषु विषमेषु च। ॥ १३.१७८.२६ ॥
Los heridos, los que tropiezan, los caídos, los empapados, los golpeados — todos los seres los protegen, tanto en lugares llanos como en terrenos escabrosos.
13.178.27
नैनं व्यालमृगा घ्नन्ति न पिशाचा न राक्षसाः ।
मुच्यते भयकालेषु मोक्षयेद्यो भये परान् ॥ १३.१७८.२७ ॥
Ni las bestias feroces lo matan, ni los pisācas ni los rākṣasas. En tiempos de peligro queda libre quien libera a otros que están en peligro.
13.178.28
प्राणदानात्परं दानं न भूतं न भविष्यति ।
न ह्यात्मनः प्रियतरं किञ्चिदस्तीह निश्चितम् ॥ १३.१७८.२८ ॥
Ningún don mayor que el don de la vida ha existido ni existirá; pues en verdad nada hay aquí más querido para uno mismo, eso es seguro.
13.178.29
अनिष्टं सर्वभूतानां मरणं नाम भारत ।
मृत्युकाले हि भूतानां सद्यो जायति वेपथुः ॥ १३.१७८.२९ ॥
La muerte, oh Bhārata, es indeseada por todos los seres. En el momento de la muerte, el temblor surge de inmediato en los seres.
13.178.30
व्याधिजन्मजरादुःखैर्नित्यं संसारसागरे ।
जन्तवः परिवर्तन्ते मरणादुद्विजन्ति च ॥ १३.१७८.३० ॥
Por los sufrimientos de la enfermedad, el nacimiento y la vejez, los seres vivos giran sin cesar en el océano del saṃsāra, y retroceden temerosos ante la muerte.
13.178.31
गर्भवासेषु पच्यन्ते क्षाराम्लकटुकै रसैः ।
मूत्रस्वेदपुरीषाणां परुषैर्भृशदारुणैः ॥ १३.१७८.३१ ॥
En las moradas del vientre son cocidos con jugos alcalinos, ácidos y picantes, con los fluidos duros y sumamente terribles de orina, sudor y excremento.
13.178.32
जाताश्चाप्यवशास्तत्र च्छिद्यमानाः पुनःपुनः ।
हन्यमानाश्च दृश्यन्ते विवशा मांसगृद्धिनः ॥ १३.१७८.३२ ॥
Nacidos allí, son impotentes, cortados y golpeados una y otra vez, y se les ve sin poder, ávidos de carne.
13.178.33
कुम्भीपाके च पच्यन्ते तां तां योनिमुपागताः ।
आक्रम्य मार्यमाणाश्च त्रास्यन्त्यन्ये पुनःपुनः ॥ १३.१७८.३३ ॥
En el Kumbhīpāka son cocidos, habiendo entrado en cada una de las matrices; otros, atacados y muertos, se aterrorizan una y otra vez.
13.178.34
नात्मनोऽस्ति प्रियतरः पृथिवीमनुसृत्य ह ।
तस्मात्प्राणिषु सर्वेषु दयावानात्मवान्भवेत् ॥ १३.१७८.३४ ॥
No hay nada más querido para uno mismo, buscando por toda la tierra; por eso uno debe ser compasivo y dueño de sí hacia todos los seres vivos.
13.178.35
सर्वमांसानि यो राजन्यावज्जीवं न भक्षयेत् ।
आश्वासं विपुलं स्थानं प्राप्नुयान्नात्र संशयः ॥ १३.१७८.३५ ॥
Oh rey, quien no come ninguna clase de carne mientras viva alcanza gran seguridad y un estado elevado; de esto no hay duda.
13.178.36
ये भक्षयन्ति मांसानि भूतानां जीवितैषिणाम् ।
भक्ष्यन्ते तेऽपि भूतैस्तैरिति मे नास्ति संशयः ॥ १३.१७८.३६ ॥
Quienes comen la carne de seres que desean vivir serán ellos mismos comidos por esos mismos seres; de esto no tengo duda.
13.178.37
मां स भक्षयते यस्माद्भक्षयिष्ये तमप्यहम् ।
एतन्मांसस्य मांसत्वमनुबुद्ध्यस्व भारत ॥ १३.१७८.३७ ॥
Aquel que me come, también yo lo comeré. Comprende así, oh Bhārata, la carnalidad de esta carne.
13.178.38
घातको वध्यते नित्यं तथा बध्येत बन्धकः ।
आक्रोष्टा क्रुध्यते राजन्द्वेष्टा द्वेष्यत्वमाप्नुते ॥ १३.१७८.३८ ॥
El asesino siempre es asesinado, y el que ata igualmente es atado. Oh rey, el injuriador provoca la ira, y el que odia se convierte en odiado.
13.178.39
येनयेन शरीरेण यद्यत्कर्म करोति यः ।
तेनतेन शरीरेण तत्तत्फलमुपाश्नुते ॥ १३.१७८.३९ ॥
Con cualquier cuerpo con el que alguien realiza cualquier acción, con ese mismo cuerpo obtiene su fruto.
13.178.40
अहिंसा परमो धर्मस्तथाऽहिंसा परो दमः ।
अहिंसा परमं दानमहिंसा परमं तपः ॥ १३.१७८.४० ॥
La no violencia es el dharma supremo, y la no violencia es el dominio de sí supremo. La no violencia es el don supremo, y la no violencia es la austeridad suprema.
13.178.41
अहिंसा परमं मिमहिंसा परमं सुखम् ।
सर्वयज्ञेषु वा दानं सर्वतीर्थेषु वा प्लुतम्। ॥ १३.१७८.४१ ॥
La no violencia es la felicidad suprema; la no violencia es la felicidad suprema. El don en todos los sacrificios, o el baño en todos los lugares sagrados (no se iguala a la no violencia).
13.178.42
सर्वदानफलं वाऽपि नैतत्तुल्यमहिंसया ।
अहिंसस्य तपोऽक्षय्यमहिंस्रो जयते सदा। ॥ १३.१७८.४२ ॥
Ni siquiera el fruto de todos los dones se iguala a esta no violencia. La austeridad del no violento es inagotable; el no violento siempre vence.
13.178.43
अहिंस्रः सर्वभूतानां यथा माता यथा पिता ।
एतत्फलमहिंसायां भूयश्च कुरुपुङ्गव। ॥ १३.१७८.४३ ॥
Quien es inofensivo con todos los seres es como una madre y como un padre. Este, toro de los Kurus, es el fruto de la no violencia, y aún más.
13.178.44
न हि शक्या गुणा वक्तुमपि वर्षशतैरपि ॥ १३.१७८.४४ ॥
Sus virtudes no pueden ser contadas, ni siquiera en cientos de años.