ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.178
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.178.1
इमे वै मानवा लोके भृशं मांसेषु गृद्धिनः ।
विसृज्य विविधान्भक्ष्यान्महारक्षोगणा इव ॥ १३.१७८.१ ॥
ଏ ଜଗତରେ ଏହି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମାଂସ ପାଇଁ ଅତ୍ୟଧିକ ଲୋଭୀ; ନାନାବିଧ ଭକ୍ଷ୍ୟ ଛାଡ଼ି ସେମାନେ ଯେମିତି ମହାରାକ୍ଷସଗଣ ପରି।
13.178.2
अपूपान्विविधाकाराञ्शाकानि विविधानि च ।
पादपान्रससंयुक्तान्न चेच्छन्ति यथाऽऽमिषम् ॥ १३.१७८.२ ॥
ବିବିଧ ଆକାରର ପିଠା, ନାନାବିଧ ପନିପରିବା ଓ ରସାଳ ବୃକ୍ଷଫଳ — ମାଂସ ପରି ସେମାନେ ଏସବୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ନାହିଁ।
13.178.3
तत्र मे बुद्धिरत्रेव विषये परिमुह्यते ।
न मन्ये रसतः किञ्चिन्मांसतोऽस्तीति किञ्चन ॥ १३.१७८.३ ॥
ଏହି ବିଷୟରେ ମୋ ବୁଦ୍ଧି ଏଠାରେ ହିଁ ଘୋଟିଯାଉଛି; ମୁଁ ଭାବୁଛି ରସରୁ କିଛି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନୁହେଁ ଏବଂ ମାଂସରୁ ମଧ୍ୟ କିଛି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନୁହେଁ।
13.178.4
तदिच्छामि गुणाञ्श्रोतुं मांसस्याभक्षणे प्रभो ।
भक्षणे चैव ये दोषास्तांश्चैव पुरुषर्षभ ॥ १३.१७८.४ ॥
ତେଣୁ ହେ ପ୍ରଭୁ, ମାଂସ ନ ଖାଇବାର ଗୁଣ ଓ ଖାଇବାର ଦୋଷ ଶୁଣିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି, ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ।
13.178.5
सर्वसत्त्वेन धर्मज्ञ यथावदिह धर्मतः ।
किं वा भक्ष्यमभक्ष्यं वा सर्वमेतद्वदस्व मे ॥ १३.१७८.५ ॥
ହେ ଧର୍ମଜ୍ଞ, ସକଳ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି ଦୟାରେ, ଏଠାରେ ଧର୍ମାନୁସାରେ କ'ଣ ଭକ୍ଷ୍ୟ ଓ କ'ଣ ଅଭକ୍ଷ୍ୟ — ଏ ସବୁ ମୋତେ ଯଥାର୍ଥରେ କୁହ।
13.178.6
यथैतद्यादृशं चैव गुणा ये चास्य वर्जने ।
दोषा भक्षयतो येऽपि तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.१७८.६ ॥
ଏହା କିପରି, ଏହାକୁ ବର୍ଜନ କରିବାର ଗୁଣ ଓ ଏହାକୁ ଖାଇବାର ଦୋଷ — ହେ ପିତାମହ, ତାହା ମୋତେ କୁହ।
13.178.7
सर्वमेतन्महाबाहो यथा वदसि भारत ।
न मांसात्परमं किञ्चिद्रसतो विद्यते भुवि ॥ १३.१७८.७ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ଭରତବଂଶଧର, ତୁମେ ଯାହା କହୁଛ ତାହା ସବୁ ସତ୍ୟ। କିନ୍ତୁ ପୃଥିବୀରେ ସ୍ୱାଦରେ ମାଂସଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କିଛି ନାହିଁ।
13.178.8
क्षतक्षीणाभितप्तानां ग्राम्यधर्मरतात्मनाम् ।
अध्वना कर्शितानां च न मांसाद्विद्यते परम् ॥ १३.१७८.८ ॥
ଆହତ, କ୍ଷୀଣ, ପୀଡ଼ିତ, ଲୌକିକ ଧର୍ମରେ ମନ ଲାଗିଥିବା ଏବଂ ଯାତ୍ରାରେ କ୍ଳାନ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମାଂସଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କିଛି ନାହିଁ।
13.178.9
सद्यो वर्धयति प्राणान्पुष्टिमग्र्यां दधाति च ।
नाशो भक्षणदोषः स्याद्दानमेव सदा मतम् ॥ १३.१७८.९ ॥
ତାହା ତୁରନ୍ତ ପ୍ରାଣ ବଢ଼ାଏ ଓ ଉତ୍ତମ ପୁଷ୍ଟି ଦିଏ। ଭୋଜନର ଦୋଷ ବିନାଶ; ତେଣୁ ଦାନ ହିଁ ସର୍ବଦା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ମାନାଯାଇଛି।
13.178.10
क्षुधितानां द्विजानां च सर्वेषां चापि जीवितम् ।
दत्त्वा भवति पूतात्मा श्रद्धया लोभवर्जितः ॥ १३.१७८.१० ॥
ଭୋକିଲା ଦ୍ୱିଜ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦେଇ, ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଓ ଲୋଭ ବିନା ରହୁଥିବା ଲୋକ ପବିତ୍ରାତ୍ମା ହୁଏ।
13.178.11
शिक्षयन्ति न याचन्ते दर्शयन्ति स्वमूर्तिभिः ।
अवस्थेयमदानस्य मा भूदेवं भवानिति।
दानाद्यः सुशुचिर्मांसं पुनर्नैव च भक्षयेत् ॥ १३.१७८.११ ॥
ସେମାନେ ଶିକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତି, ଯାଚନା କରନ୍ତି ନାହିଁ, ନିଜ ରୂପରେ ଦେଖାନ୍ତି: 'ଦାନ ନ ଦେବାର ଏହି ଅବସ୍ଥା ତୁମକୁ ନ ହେଉ।' ଦାନରୁ ଅତି ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଲୋକ ପୁନର୍ବାର ମାଂସ ନ ଖାଉ।
13.178.12
न भक्ष्योऽभ्याधिकः कश्चिन्मांसादस्ति परंतप ।
विवर्जने तु बहवो गुणाः कौरवनन्दन।
ये भवन्ति मनुष्याणां तान्मे निगदतः शृणु ॥ १३.१७८.१२ ॥
ହେ ପରନ୍ତପ, ମାଂସଠାରୁ ଭୋଜନୀୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କିଛି ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ହେ କୌରବନନ୍ଦନ, ତାହା ବର୍ଜନରେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଅନେକ ଗୁଣ ଅଛି; ମୁଁ କହୁଛି ତାହା ଶୁଣ।
13.178.13
स्वमांसं परमांसेन यो वर्धयितुमिच्छति ।
नास्ति क्षुद्रतरस्तस्मात्स नृशंसतरो नरः ॥ १३.१७८.१३ ॥
ଯେ ନିଜ ମାଂସକୁ ଅନ୍ୟର ମାଂସରେ ବଢ଼ାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ତା'ଠାରୁ ଅଧିକ ନୀଚ ଆଉ କେହି ନାହିଁ; ସେ ଅତି ନିର୍ଦ୍ଦୟ ମନୁଷ୍ୟ।
13.178.14
न हि प्राणात्प्रियतरं लोके किञ्चन विद्यते ।
तस्माद्दयां नरः कुर्याद्यथाऽऽत्मनि तथा परे ॥ १३.१७८.१४ ॥
ଜଗତରେ ପ୍ରାଣଠାରୁ ପ୍ରିୟ କିଛି ନାହିଁ; ତେଣୁ ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ପ୍ରତି ଯେପରି ଦୟା କରେ, ସେପରି ଅନ୍ୟ ପ୍ରତିଓ କରିବା ଉଚିତ।
13.178.15
शुक्राच्च तात सम्भूतिर्मांसस्येह न संशयः ।
भक्षणे तु महान्दोषो मलेन स हि कल्प्यते ॥ १३.१७८.१५ ॥
ହେ ବତ୍ସ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ଯେ ମାଂସର ଉତ୍ପତ୍ତି ଶୁକ୍ରରୁ; କିନ୍ତୁ ତାହା ଭୋଜନରେ ମହାଦୋଷ, କାରଣ ତାହା ମଳ ସମାନ ବିବେଚିତ ହୁଏ।
13.178.16
अहिंसालक्षणो धर्म इति वेदविदो विदुः ।
यदहिंस्रं भवेत्कर्म तत्कुर्यादात्मविन्नरः ॥ १३.१७८.१६ ॥
ବେଦଜ୍ଞମାନେ କୁହନ୍ତି ଯେ ଧର୍ମର ଲକ୍ଷଣ ଅହିଂସା; ଯେଉଁ କର୍ମ ଅହିଂସ ହୁଏ, ଆତ୍ମଜ୍ଞ ମନୁଷ୍ୟ ତାହା କରିବା ଉଚିତ।
13.178.17
पितृदैवतयज्ञेषु प्रोक्षितं हविरुच्यते ।
विधिना वेददृष्टेन तद्भुक्त्वेह न दुष्यति ॥ १३.१७८.१७ ॥
ପିତୃ ଓ ଦେବ ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରୋକ୍ଷିତ ହବିଃ ବୋଲି ତାହା କୁହାଯାଏ; ବେଦବିହିତ ବିଧିରେ ତାହା ଭୋଜନ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ଏଠାରେ ଦୂଷିତ ହୁଏ ନାହିଁ।
13.178.18
यज्ञार्थे पशवः सृष्टा इत्यपि श्रूयते श्रुतिः ।
अतोऽन्यथा प्रवृत्तानां राक्षसो विधिरुच्यते ॥ १३.१७८.१८ ॥
ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ହିଁ ପଶୁମାନେ ସୃଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ ବୋଲି ଶ୍ରୁତିରେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣାଯାଏ; ତେଣୁ ଏହାର ବିପରୀତରେ ଚାଲିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରଣାଳୀକୁ ରାକ୍ଷସ ବିଧି କୁହାଯାଏ।
13.178.19
क्षत्रियाणां तु यो दृष्टो विधिस्तमपि मे शृणु ।
वीर्येणोपार्जितं मांसं यथा भुञ्जन्न दुष्यति ॥ १३.१७८.१९ ॥
କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁ ବିଧି ଦେଖାଯାଏ, ତାହା ମଧ୍ୟ ମୋଠାରୁ ଶୁଣ। ବୀର୍ଯ୍ୟରେ ଅର୍ଜିତ ମାଂସ ଭୋଜନ କଲେ ଦୋଷ ହୁଏ ନାହିଁ।
13.178.20
आरण्याः सर्वदैवत्याः सर्वशः प्रोक्षिता मृगाः ।
अगस्त्येन पुरा राजन्मृगया येन पूज्यते ॥ १३.१७८.२० ॥
ବନର ସମସ୍ତ ମୃଗ ସର୍ବଦେବତାମୟ; ପୂର୍ବେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରୋକ୍ଷିତ କରିଥିଲେ। ହେ ରାଜନ୍, ଯେଉଁଥିପାଇଁ ମୃଗୟା ପୂଜିତ ହୁଏ।
13.178.21
रक्षणार्थाय भूतानां हिंस्रान्हन्यान्मृगान्पुनः ।
नात्मानमपरित्यज्य मृगया नाम विद्यते ॥ १३.१७८.२१ ॥
ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ହିଂସ୍ର ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ଉଚିତ, ପୁଣି ମୃଗମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବଧ କରାଯାଇପାରେ; କିନ୍ତୁ ନିଜକୁ ତ୍ୟାଗ ନକରି ମୃଗୟା ବୋଲି କିଛି ନାହିଁ।
13.178.22
समतामुपसङ्गम्य रूपं हन्यान्न वा नृप ।
अतो राजर्षयः सर्वे मृगयां यान्ति भारत।
न हि लिप्यन्ति पापेन न चैतत्पातकं भुवि ॥ १३.१७८.२२ ॥
ସମତା ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ ରୂପକୁ ବଧ କରିପାରେ ବା ନକରିପାରେ, ହେ ନୃପ। ଏଥିପାଇଁ ସମସ୍ତ ରାଜର୍ଷି ମୃଗୟାକୁ ଯାନ୍ତି, ହେ ଭାରତ। ସେମାନେ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ; ପୃଥିବୀରେ ଏହା ପାତକ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
13.178.23
न ह्यतः सदृशं किञ्चिदिह लोके परत्र च ।
यत्सर्वेष्विह भूतेषु दया कौरवन्दन ॥ १३.१७८.२३ ॥
ଏ ଲୋକରେ ବା ପରଲୋକରେ ଏଥିସହ ସମାନ କିଛି ନାହିଁ; ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି ଦୟା ହିଁ ତାହା, ହେ କୌରବନନ୍ଦନ।
13.178.24
न भयं विद्यते जातु नरस्येह दयावतः ।
दयावतामिमे लोकाः परे चापि तपस्विनाम् ॥ १३.१७८.२४ ॥
ଏଠାରେ ଦୟାଳୁ ମନୁଷ୍ୟର କଦାପି ଭୟ ନ ଥାଏ। ଦୟାଳୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଲୋକ ଅଛି, ଏବଂ ତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପରଲୋକ ମଧ୍ୟ।
13.178.25
अभयं सर्वभूतेभ्यो यो ददाति दयापरः ।
अभयं तस्य भूतानि ददतीत्यनुशुश्रुम ॥ १३.१७८.२५ ॥
ଯେ ଦୟାପରାୟଣ ସର୍ବଭୂତଙ୍କୁ ଅଭୟ ଦିଏ, ତାକୁ ଭୂତମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଭୟ ଦିଅନ୍ତି — ଏପରି ଆମେ ଶୁଣିଛୁ।
13.178.26
क्षतं च स्खलितं चैव पतितं क्लिन्नमाहतम् ।
सर्वभूतानि रक्षन्ति समेषु विषमेषु च। ॥ १३.१७८.२६ ॥
ଆହତ, ଖସିପଡ଼ିଥିବା, ପଡ଼ିଗଲା, ଭିଜିଯାଇଥିବା, ପ୍ରହାରିତ — ସମ ଏବଂ ବିଷମ ଉଭୟ ସ୍ଥାନରେ ସର୍ବଭୂତ ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
13.178.27
नैनं व्यालमृगा घ्नन्ति न पिशाचा न राक्षसाः ।
मुच्यते भयकालेषु मोक्षयेद्यो भये परान् ॥ १३.१७८.२७ ॥
ଏହାକୁ ହିଂସ୍ରପଶୁ ମାରନ୍ତି ନାହିଁ, ପିଶାଚ କିମ୍ବା ରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟ ମାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଭୟକାଳରେ ଯେ ଭୟରେ ପଡ଼ିଥିବା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରେ, ସେ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
13.178.28
प्राणदानात्परं दानं न भूतं न भविष्यति ।
न ह्यात्मनः प्रियतरं किञ्चिदस्तीह निश्चितम् ॥ १३.१७८.२८ ॥
ପ୍ରାଣଦାନଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ କେବେ ହୋଇନି, ହେବ ନାହିଁ। ଏହି ଜଗତରେ ନିଜଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ କିଛି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ନାହିଁ।
13.178.29
अनिष्टं सर्वभूतानां मरणं नाम भारत ।
मृत्युकाले हि भूतानां सद्यो जायति वेपथुः ॥ १३.१७८.२९ ॥
ହେ ଭାରତ, ମରଣ ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ପାଇଁ ଅନିଷ୍ଟ। ମୃତ୍ୟୁକାଳରେ ଭୂତମାନଙ୍କର ତୁରନ୍ତ କମ୍ପନ ଉପୁଜେ।
13.178.30
व्याधिजन्मजरादुःखैर्नित्यं संसारसागरे ।
जन्तवः परिवर्तन्ते मरणादुद्विजन्ति च ॥ १३.१७८.३० ॥
ବ୍ୟାଧି, ଜନ୍ମ ଓ ଜରା ଦୁଃଖରେ ସର୍ବଦା ସଂସାରସାଗରରେ ଜୀବମାନେ ଘୂରନ୍ତି, ଏବଂ ମରଣରୁ ସେମାନେ ଭୟଭୀତ ହୁଅନ୍ତି।
13.178.31
गर्भवासेषु पच्यन्ते क्षाराम्लकटुकै रसैः ।
मूत्रस्वेदपुरीषाणां परुषैर्भृशदारुणैः ॥ १३.१७८.३१ ॥
ଗର୍ଭବାସରେ କ୍ଷାର, ଅମ୍ଳ ଓ କଟୁ ରସରେ, ମୂତ୍ର, ଘାମ ଓ ମଳର କଠୋର ଓ ଅତି ଭୟଙ୍କର ରସରେ ସେମାନେ ପକ୍ୱ ହୁଅନ୍ତି।
13.178.32
जाताश्चाप्यवशास्तत्र च्छिद्यमानाः पुनःपुनः ।
हन्यमानाश्च दृश्यन्ते विवशा मांसगृद्धिनः ॥ १३.१७८.३२ ॥
ସେଠାରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଅସହାୟ; ବାରମ୍ବାର ଛେଦିତ ଓ ଆହତ, ମାଂସଲୋଭରେ ବିବଶ ଭାବେ ଦେଖାଯାଆନ୍ତି।
13.178.33
कुम्भीपाके च पच्यन्ते तां तां योनिमुपागताः ।
आक्रम्य मार्यमाणाश्च त्रास्यन्त्यन्ये पुनःपुनः ॥ १३.१७८.३३ ॥
କୁମ୍ଭୀପାକରେ ସେମାନେ ପକ୍ୱ ହୁଅନ୍ତି; ସେହି ସେହି ଯୋନିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ। ଅନ୍ୟମାନେ ଆକ୍ରମିତ ଓ ହତ ହୋଇ ବାରମ୍ବାର ଭୀତ ହୁଅନ୍ତି।
13.178.34
नात्मनोऽस्ति प्रियतरः पृथिवीमनुसृत्य ह ।
तस्मात्प्राणिषु सर्वेषु दयावानात्मवान्भवेत् ॥ १३.१७८.३४ ॥
ପୃଥିବୀ ସାରା ଖୋଜିଲେ ମଧ୍ୟ ନିଜଠାରୁ ପ୍ରିୟ କିଛି ନାହିଁ; ତେଣୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ଓ ଆତ୍ମସଂଯମୀ ହେବା ଉଚିତ।
13.178.35
सर्वमांसानि यो राजन्यावज्जीवं न भक्षयेत् ।
आश्वासं विपुलं स्थानं प्राप्नुयान्नात्र संशयः ॥ १३.१७८.३५ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ଯିଏ ଜୀବନସାରା ସବୁ ପ୍ରକାର ମାଂସ ଖାଏ ନାହିଁ, ସେ ବିପୁଳ ଆଶ୍ୱାସ ଓ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନ ପାଏ; ଏଥିରେ ସଂଶୟ ନାହିଁ।
13.178.36
ये भक्षयन्ति मांसानि भूतानां जीवितैषिणाम् ।
भक्ष्यन्ते तेऽपि भूतैस्तैरिति मे नास्ति संशयः ॥ १३.१७८.३६ ॥
ଯିଏ ଜୀବନ ଇଚ୍ଛୁକ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମାଂସ ଖାଏ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସେହି ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଖାଇ ହେବେ; ଏଥିରେ ମୋର ସଂଶୟ ନାହିଁ।
13.178.37
मां स भक्षयते यस्माद्भक्षयिष्ये तमप्यहम् ।
एतन्मांसस्य मांसत्वमनुबुद्ध्यस्व भारत ॥ १३.१७८.३७ ॥
ସେ ଯାହାକୁ ଭକ୍ଷଣ କରେ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ଭକ୍ଷଣ କରିବି। ହେ ଭାରତ, ଏହି ମାଂସର ମାଂସତ୍ୱକୁ ଏପରି ବୁଝ।
13.178.38
घातको वध्यते नित्यं तथा बध्येत बन्धकः ।
आक्रोष्टा क्रुध्यते राजन्द्वेष्टा द्वेष्यत्वमाप्नुते ॥ १३.१७८.३८ ॥
ଘାତକ ସର୍ବଦା ନିହତ ହୁଏ; ବନ୍ଧନକାରୀ ସେହିପରି ବନ୍ଧା ପଡ଼େ। ହେ ରାଜନ, ନିନ୍ଦାକାରୀ କ୍ରୋଧର ପାତ୍ର ହୁଏ; ଦ୍ୱେଷକାରୀ ଦ୍ୱେଷ୍ୟ ହୁଏ।
13.178.39
येनयेन शरीरेण यद्यत्कर्म करोति यः ।
तेनतेन शरीरेण तत्तत्फलमुपाश्नुते ॥ १३.१७८.३९ ॥
ଯେ ଯେଉଁ ଶରୀର ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ କର୍ମ କରେ, ସେହି ଶରୀର ଦ୍ୱାରା ତାହାର ଫଳ ଲାଭ କରେ।
13.178.40
अहिंसा परमो धर्मस्तथाऽहिंसा परो दमः ।
अहिंसा परमं दानमहिंसा परमं तपः ॥ १३.१७८.४० ॥
ଅହିଂସା ପରମ ଧର୍ମ, ଏବଂ ଅହିଂସା ହିଁ ପରମ ଦମ। ଅହିଂସା ପରମ ଦାନ, ଅହିଂସା ପରମ ତପ।
13.178.41
अहिंसा परमं मिमहिंसा परमं सुखम् ।
सर्वयज्ञेषु वा दानं सर्वतीर्थेषु वा प्लुतम्। ॥ १३.१७८.४१ ॥
ଅହିଂସା ହିଁ ପରମ ସୁଖ; ଅହିଂସା ହିଁ ପରମ ସୁଖ। ସବୁ ଯଜ୍ଞରେ ଦାନ, କିମ୍ବା ସବୁ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ (ଅହିଂସାର ସମାନ ନୁହେଁ)।
13.178.42
सर्वदानफलं वाऽपि नैतत्तुल्यमहिंसया ।
अहिंसस्य तपोऽक्षय्यमहिंस्रो जयते सदा। ॥ १३.१७८.४२ ॥
ସବୁ ଦାନର ଫଳ ମଧ୍ୟ ଅହିଂସା ସହିତ ସମାନ ନୁହେଁ। ଅହିଂସକର ତପ ଅକ୍ଷୟ; ଅହିଂସକ ସଦା ଜୟ ଲାଭ କରେ।
13.178.43
अहिंस्रः सर्वभूतानां यथा माता यथा पिता ।
एतत्फलमहिंसायां भूयश्च कुरुपुङ्गव। ॥ १३.१७८.४३ ॥
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଅହିଂସକ ଲୋକ ମାତା ଓ ପିତାଙ୍କ ପରି। ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅହିଂସାର ଫଳ ଏହା, ଆହୁରି।
13.178.44
न हि शक्या गुणा वक्तुमपि वर्षशतैरपि ॥ १३.१७८.४४ ॥
ଶହ ବର୍ଷ ଧରି ମଧ୍ୟ ଏହାର ଗୁଣ କହିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।