ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.178
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.178.1
इमे वै मानवा लोके भृशं मांसेषु गृद्धिनः ।
विसृज्य विविधान्भक्ष्यान्महारक्षोगणा इव ॥ १३.१७८.१ ॥
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಈ ಮನುಷ್ಯರು ಮಾಂಸಕ್ಕಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಲೋಭಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ; ನಾನಾ ವಿಧದ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮಹಾರಾಕ್ಷಸ ಗಣಗಳಂತಿದ್ದಾರೆ.
13.178.2
अपूपान्विविधाकाराञ्शाकानि विविधानि च ।
पादपान्रससंयुक्तान्न चेच्छन्ति यथाऽऽमिषम् ॥ १३.१७८.२ ॥
ನಾನಾ ಆಕಾರದ ಅಪ್ಪಗಳನ್ನು, ವಿವಿಧ ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು, ರಸಭರಿತ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಅವರು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ಮಾಂಸವನ್ನು ಬಯಸುವಂತೆ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
13.178.3
तत्र मे बुद्धिरत्रेव विषये परिमुह्यते ।
न मन्ये रसतः किञ्चिन्मांसतोऽस्तीति किञ्चन ॥ १३.१७८.३ ॥
ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಇಲ್ಲೇ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತದೆ; ರುಚಿಯಿಂದ ಏನೂ ಉತ್ತಮವಲ್ಲ, ಮಾಂಸದಿಂದಲೂ ಏನೂ ಉತ್ತಮವಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
13.178.4
तदिच्छामि गुणाञ्श्रोतुं मांसस्याभक्षणे प्रभो ।
भक्षणे चैव ये दोषास्तांश्चैव पुरुषर्षभ ॥ १३.१७८.४ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ಪ್ರಭು, ಮಾಂಸ ತ್ಯಜಿಸುವುದರ ಗುಣಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ತಿನ್ನುವುದರ ದೋಷಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ಓ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠ.
13.178.5
सर्वसत्त्वेन धर्मज्ञ यथावदिह धर्मतः ।
किं वा भक्ष्यमभक्ष्यं वा सर्वमेतद्वदस्व मे ॥ १३.१७८.५ ॥
ಧರ್ಮಜ್ಞನೇ, ಸಕಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕರುಣೆಯಿಂದ, ಇಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ಯಾವುದು ಭಕ್ಷ್ಯ ಮತ್ತು ಯಾವುದು ಅಭಕ್ಷ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ, ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೆ ಹೇಳು.
13.178.6
यथैतद्यादृशं चैव गुणा ये चास्य वर्जने ।
दोषा भक्षयतो येऽपि तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.१७८.६ ॥
ಇದು ಹೇಗಿದೆ, ಇದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದರಲ್ಲಿರುವ ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ತಿನ್ನುವವನಿಗಿರುವ ದೋಷಗಳು — ಓ ಪಿತಾಮಹನೇ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.
13.178.7
सर्वमेतन्महाबाहो यथा वदसि भारत ।
न मांसात्परमं किञ्चिद्रसतो विद्यते भुवि ॥ १३.१७८.७ ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ಭರತವಂಶಜನೇ, ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲ ನಿಜ. ಆದರೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರುಚಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಂಸಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.
13.178.8
क्षतक्षीणाभितप्तानां ग्राम्यधर्मरतात्मनाम् ।
अध्वना कर्शितानां च न मांसाद्विद्यते परम् ॥ १३.१७८.८ ॥
ಗಾಯಗೊಂಡವರು, ಕ್ಷೀಣಿಸಿದವರು, ನೋವಿನಲ್ಲಿರುವವರು, ಲೌಕಿಕ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿರುವವರು, ಪ್ರಯಾಣದಿಂದ ಬಳಲಿದವರು — ಇವರಿಗೆ ಮಾಂಸಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಇಲ್ಲ.
13.178.9
सद्यो वर्धयति प्राणान्पुष्टिमग्र्यां दधाति च ।
नाशो भक्षणदोषः स्याद्दानमेव सदा मतम् ॥ १३.१७८.९ ॥
ಅದು ತಕ್ಷಣ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತದೆ, ಉತ್ತಮ ಪುಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ತಿನ್ನುವ ದೋಷ ನಾಶವೇ; ಆದ್ದರಿಂದ ದಾನವೇ ಸದಾ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ತಿಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
13.178.10
क्षुधितानां द्विजानां च सर्वेषां चापि जीवितम् ।
दत्त्वा भवति पूतात्मा श्रद्धया लोभवर्जितः ॥ १३.१७८.१० ॥
ಹಸಿದ ದ್ವಿಜರಿಗೂ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಜೀವನವನ್ನು ನೀಡಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ಲೋಭವಿಲ್ಲದೆ ಇರುವವನು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.178.11
शिक्षयन्ति न याचन्ते दर्शयन्ति स्वमूर्तिभिः ।
अवस्थेयमदानस्य मा भूदेवं भवानिति।
दानाद्यः सुशुचिर्मांसं पुनर्नैव च भक्षयेत् ॥ १३.१७८.११ ॥
ಅವರು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ, ಯಾಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ತಮ್ಮ ರೂಪದಿಂದಲೇ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ: 'ನೀಡದಿರುವ ಈ ಸ್ಥಿತಿ ನಿನಗೆ ಬಾರದಿರಲಿ.' ದಾನದಿಂದ ಅತಿ ಪವಿತ್ರನಾದವನು ಮತ್ತೆ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನಬಾರದು.
13.178.12
न भक्ष्योऽभ्याधिकः कश्चिन्मांसादस्ति परंतप ।
विवर्जने तु बहवो गुणाः कौरवनन्दन।
ये भवन्ति मनुष्याणां तान्मे निगदतः शृणु ॥ १३.१७८.१२ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ, ಮಾಂಸಕ್ಕಿಂತ ತಿನ್ನಲು ಯೋಗ್ಯವಾದುದು ಬೇರೊಂದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕೌರವನಂದನ, ಅದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಅನೇಕ ಗುಣಗಳುಂಟು; ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳು.
13.178.13
स्वमांसं परमांसेन यो वर्धयितुमिच्छति ।
नास्ति क्षुद्रतरस्तस्मात्स नृशंसतरो नरः ॥ १३.१७८.१३ ॥
ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮಾಂಸವನ್ನು ಇತರರ ಮಾಂಸದಿಂದ ಬೆಳೆಸಲು ಬಯಸುವವನಿಗಿಂತ ಕೀಳಾದವನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ; ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರಿ.
13.178.14
न हि प्राणात्प्रियतरं लोके किञ्चन विद्यते ।
तस्माद्दयां नरः कुर्याद्यथाऽऽत्मनि तथा परे ॥ १३.१७८.१४ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರಿಯವಾದುದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಮೇಲೆ ತೋರುವ ದಯೆಯನ್ನು ಇತರರ ಮೇಲೂ ತೋರಬೇಕು.
13.178.15
शुक्राच्च तात सम्भूतिर्मांसस्येह न संशयः ।
भक्षणे तु महान्दोषो मलेन स हि कल्प्यते ॥ १३.१७८.१५ ॥
ಮಗೂ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ; ಮಾಂಸದ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಶುಕ್ರದಿಂದಲೇ; ಆದರೆ ಅದನ್ನು ತಿನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಮಹಾ ದೋಷವಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಮಲಕ್ಕೆ ಸಮವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
13.178.16
अहिंसालक्षणो धर्म इति वेदविदो विदुः ।
यदहिंस्रं भवेत्कर्म तत्कुर्यादात्मविन्नरः ॥ १३.१७८.१६ ॥
ವೇದಜ್ಞರು ಧರ್ಮವು ಅಹಿಂಸೆಯಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಹಿಂಸೆಯಿಲ್ಲದ ಕರ್ಮವನ್ನು ಆತ್ಮಜ್ಞನಾದ ಮನುಷ್ಯನು ಮಾಡಬೇಕು.
13.178.17
पितृदैवतयज्ञेषु प्रोक्षितं हविरुच्यते ।
विधिना वेददृष्टेन तद्भुक्त्वेह न दुष्यति ॥ १३.१७८.१७ ॥
ಪಿತೃ ಮತ್ತು ದೇವತಾ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೋಕ್ಷಿತವಾದ ಹವಿಸ್ಸು ಎಂದು ಅದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ವೇದವಿಹಿತ ವಿಧಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ತಿಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ದೂಷಿತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
13.178.18
यज्ञार्थे पशवः सृष्टा इत्यपि श्रूयते श्रुतिः ।
अतोऽन्यथा प्रवृत्तानां राक्षसो विधिरुच्यते ॥ १३.१७८.१८ ॥
ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಪಶುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಯಿತು ಎಂದು ಶ್ರುತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆಯುವವರ ವಿಧಾನವನ್ನು ರಾಕ್ಷಸ ವಿಧಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
13.178.19
क्षत्रियाणां तु यो दृष्टो विधिस्तमपि मे शृणु ।
वीर्येणोपार्जितं मांसं यथा भुञ्जन्न दुष्यति ॥ १३.१७८.१९ ॥
ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಯಾವ ವಿಧಿ ಕಂಡುಬಂದಿದೆಯೋ ಅದನ್ನೂ ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು. ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಗಳಿಸಿದ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನುವವನು ದೋಷಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
13.178.20
आरण्याः सर्वदैवत्याः सर्वशः प्रोक्षिता मृगाः ।
अगस्त्येन पुरा राजन्मृगया येन पूज्यते ॥ १३.१७८.२० ॥
ಕಾಡಿನ ಎಲ್ಲಾ ಜಿಂಕೆಗಳು ಸರ್ವದೇವತಾಮಯವಾಗಿವೆ; ಹಿಂದೆ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಅವುಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರೋಕ್ಷಿಸಿದ್ದನು. ರಾಜನೇ, ಅದರಿಂದ ಬೇಟೆ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
13.178.21
रक्षणार्थाय भूतानां हिंस्रान्हन्यान्मृगान्पुनः ।
नात्मानमपरित्यज्य मृगया नाम विद्यते ॥ १३.१७८.२१ ॥
ಜೀವಿಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಹಿಂಸ್ರ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕು, ಮತ್ತೆ ಜಿಂಕೆಗಳನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲಬಹುದು; ಆದರೆ ತನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸದೆ ಬೇಟೆ ಎಂಬುದಿಲ್ಲ.
13.178.22
समतामुपसङ्गम्य रूपं हन्यान्न वा नृप ।
अतो राजर्षयः सर्वे मृगयां यान्ति भारत।
न हि लिप्यन्ति पापेन न चैतत्पातकं भुवि ॥ १३.१७८.२२ ॥
ಸಮತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದು ರೂಪವನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಹುದು ಅಥವಾ ಬೇಡ, ಓ ನೃಪ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರ್ಷಿಗಳೂ ಬೇಟೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಓ ಭಾರತ. ಅವರು ಪಾಪದಿಂದ ಲಿಪ್ತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ಪಾತಕವೂ ಅಲ್ಲ.
13.178.23
न ह्यतः सदृशं किञ्चिदिह लोके परत्र च ।
यत्सर्वेष्विह भूतेषु दया कौरवन्दन ॥ १३.१७८.२३ ॥
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲೂ ಇದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದುದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ; ಈ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲಿನ ದಯೆಯೇ ಅದು, ಓ ಕೌರವನಂದನ.
13.178.24
न भयं विद्यते जातु नरस्येह दयावतः ।
दयावतामिमे लोकाः परे चापि तपस्विनाम् ॥ १३.१७८.२४ ॥
ಇಲ್ಲಿ ದಯಾವಂತನಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಭಯವಿಲ್ಲ. ದಯಾವಂತರಿಗೆ ಈ ಲೋಕಗಳು ಇವೆ; ತಪಸ್ವಿಗಳಿಗೆ ಪರಲೋಕಗಳೂ ಇವೆ.
13.178.25
अभयं सर्वभूतेभ्यो यो ददाति दयापरः ।
अभयं तस्य भूतानि ददतीत्यनुशुश्रुम ॥ १३.१७८.२५ ॥
ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಗೆ ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡುವವನು, ದಯಾಪರನು; ಅವನಿಗೆ ಭೂತಗಳು ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.
13.178.26
क्षतं च स्खलितं चैव पतितं क्लिन्नमाहतम् ।
सर्वभूतानि रक्षन्ति समेषु विषमेषु च। ॥ १३.१७८.२६ ॥
ಗಾಯಗೊಂಡವನು, ಎಡವಿದವನು, ಬಿದ್ದವನು, ತೋಯ್ದವನು, ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟವನು — ಸಮ ಮತ್ತು ವಿಷಮ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ವಭೂತಗಳು ಅವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ.
13.178.27
नैनं व्यालमृगा घ्नन्ति न पिशाचा न राक्षसाः ।
मुच्यते भयकालेषु मोक्षयेद्यो भये परान् ॥ १३.१७८.२७ ॥
ಇವನನ್ನು ಕ್ರೂರ ಮೃಗಗಳು ಕೊಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ, ಪಿಶಾಚಿಗಳೂ ರಾಕ್ಷಸರೂ ಕೊಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಭಯದ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಭಯದಲ್ಲಿರುವ ಇತರರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವವನು ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
13.178.28
प्राणदानात्परं दानं न भूतं न भविष्यति ।
न ह्यात्मनः प्रियतरं किञ्चिदस्तीह निश्चितम् ॥ १३.१७८.२८ ॥
ಪ್ರಾಣದಾನಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ದಾನ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಇರುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತನಗಿಂತ ಪ್ರಿಯವಾದುದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ.
13.178.29
अनिष्टं सर्वभूतानां मरणं नाम भारत ।
मृत्युकाले हि भूतानां सद्यो जायति वेपथुः ॥ १३.१७८.२९ ॥
ಭಾರತ, ಮರಣವು ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಗೂ ಅನಿಷ್ಟವಾದುದು. ಮೃತ್ಯುಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭೂತಗಳಿಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ನಡುಕ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
13.178.30
व्याधिजन्मजरादुःखैर्नित्यं संसारसागरे ।
जन्तवः परिवर्तन्ते मरणादुद्विजन्ति च ॥ १३.१७८.३० ॥
ವ್ಯಾಧಿ, ಜನ್ಮ, ಜರಾ ದುಃಖಗಳಿಂದ ನಿತ್ಯವೂ ಸಂಸಾರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳು ಸುತ್ತುತ್ತವೆ; ಮರಣದಿಂದ ಅವು ಭಯಪಡುತ್ತವೆ.
13.178.31
गर्भवासेषु पच्यन्ते क्षाराम्लकटुकै रसैः ।
मूत्रस्वेदपुरीषाणां परुषैर्भृशदारुणैः ॥ १३.१७८.३१ ॥
ಗರ್ಭವಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ಷಾರ, ಹುಳಿ, ಖಾರದ ರಸಗಳಿಂದ, ಮೂತ್ರ, ಬೆವರು, ಮಲದ ಕಠಿಣ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರ ರಸಗಳಿಂದ ಅವರು ಬೇಯಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
13.178.32
जाताश्चाप्यवशास्तत्र च्छिद्यमानाः पुनःपुनः ।
हन्यमानाश्च दृश्यन्ते विवशा मांसगृद्धिनः ॥ १३.१७८.३२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರೂ ಅವರು ಅಸಹಾಯಕರು; ಪದೇ ಪದೇ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಮಾಂಸದ ಆಸೆಯಲ್ಲಿ ವಿವಶರಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.178.33
कुम्भीपाके च पच्यन्ते तां तां योनिमुपागताः ।
आक्रम्य मार्यमाणाश्च त्रास्यन्त्यन्ये पुनःपुनः ॥ १३.१७८.३३ ॥
ಕುಂಭೀಪಾಕದಲ್ಲಿ ಅವರು ಬೇಯಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಆಯಾ ಯೋನಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿದವರು. ಇತರರು ಆಕ್ರಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟು, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಭಯಪಡುತ್ತಾರೆ.
13.178.34
नात्मनोऽस्ति प्रियतरः पृथिवीमनुसृत्य ह ।
तस्मात्प्राणिषु सर्वेषु दयावानात्मवान्भवेत् ॥ १३.१७८.३४ ॥
ಭೂಮಿಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹುಡುಕಿದರೂ ತನಗಿಂತ ಪ್ರಿಯವಾದುದು ಇಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ದಯಾವಂತನೂ ಆತ್ಮಸಂಯಮಿಯೂ ಆಗಿರಬೇಕು.
13.178.35
सर्वमांसानि यो राजन्यावज्जीवं न भक्षयेत् ।
आश्वासं विपुलं स्थानं प्राप्नुयान्नात्र संशयः ॥ १३.१७८.३५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಜೀವಮಾನವಿಡೀ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನದವನು ದೊಡ್ಡ ಸಮಾಧಾನವನ್ನೂ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
13.178.36
ये भक्षयन्ति मांसानि भूतानां जीवितैषिणाम् ।
भक्ष्यन्ते तेऽपि भूतैस्तैरिति मे नास्ति संशयः ॥ १३.१७८.३६ ॥
ಜೀವ ಬಯಸುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನುವವರು, ಆ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದಲೇ ತಿನ್ನಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
13.178.37
मां स भक्षयते यस्माद्भक्षयिष्ये तमप्यहम् ।
एतन्मांसस्य मांसत्वमनुबुद्ध्यस्व भारत ॥ १३.१७८.३७ ॥
ಯಾರನ್ನು ಅವನು ತಿನ್ನುತ್ತಾನೋ, ನಾನೂ ಅವನನ್ನು ತಿನ್ನುವೆನು. ಓ ಭಾರತ, ಈ ಮಾಂಸದ ಮಾಂಸತ್ವವನ್ನು ಹೀಗೆ ತಿಳಿ.
13.178.38
घातको वध्यते नित्यं तथा बध्येत बन्धकः ।
आक्रोष्टा क्रुध्यते राजन्द्वेष्टा द्वेष्यत्वमाप्नुते ॥ १३.१७८.३८ ॥
ಕೊಲ್ಲುವವನು ಸದಾ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಬಂಧಿಸುವವನು ಹಾಗೆಯೇ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಡುವನು. ಓ ರಾಜನೇ, ನಿಂದಿಸುವವನು ಕೋಪಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ದ್ವೇಷಿಸುವವನು ದ್ವೇಷಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.178.39
येनयेन शरीरेण यद्यत्कर्म करोति यः ।
तेनतेन शरीरेण तत्तत्फलमुपाश्नुते ॥ १३.१७८.३९ ॥
ಯಾವ ದೇಹದಿಂದ ಯಾರು ಯಾವ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅದೇ ದೇಹದಿಂದ ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.178.40
अहिंसा परमो धर्मस्तथाऽहिंसा परो दमः ।
अहिंसा परमं दानमहिंसा परमं तपः ॥ १३.१७८.४० ॥
ಅಹಿಂಸೆಯೇ ಪರಮ ಧರ್ಮ; ಅಹಿಂಸೆಯೇ ಪರಮ ದಮ. ಅಹಿಂಸೆಯೇ ಪರಮ ದಾನ; ಅಹಿಂಸೆಯೇ ಪರಮ ತಪಸ್ಸು.
13.178.41
अहिंसा परमं मिमहिंसा परमं सुखम् ।
सर्वयज्ञेषु वा दानं सर्वतीर्थेषु वा प्लुतम्। ॥ १३.१७८.४१ ॥
ಅಹಿಂಸೆಯೇ ಪರಮ ಸುಖ; ಅಹಿಂಸೆಯೇ ಪರಮ ಸುಖ. ಸರ್ವಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿನ ದಾನ, ಅಥವಾ ಸರ್ವತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿನ ಸ್ನಾನ (ಅಹಿಂಸೆಗೆ ಸರಿಸಮಾನವಲ್ಲ).
13.178.42
सर्वदानफलं वाऽपि नैतत्तुल्यमहिंसया ।
अहिंसस्य तपोऽक्षय्यमहिंस्रो जयते सदा। ॥ १३.१७८.४२ ॥
ಎಲ್ಲಾ ದಾನಗಳ ಫಲವೂ ಅಹಿಂಸೆಗೆ ಸಮಾನವಲ್ಲ. ಅಹಿಂಸಕನ ತಪಸ್ಸು ಅಕ್ಷಯ; ಅಹಿಂಸಕನು ಸದಾ ಜಯಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.178.43
अहिंस्रः सर्वभूतानां यथा माता यथा पिता ।
एतत्फलमहिंसायां भूयश्च कुरुपुङ्गव। ॥ १३.१७८.४३ ॥
ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹಿಂಸೆ ಇಲ್ಲದವನು ತಾಯಿ ಮತ್ತು ತಂದೆಯಂತೆ. ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅಹಿಂಸೆಯ ಫಲ ಇದು, ಮತ್ತೂ.
13.178.44
न हि शक्या गुणा वक्तुमपि वर्षशतैरपि ॥ १३.१७८.४४ ॥
ನೂರು ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ಅದರ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.