மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.178
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.178.1
इमे वै मानवा लोके भृशं मांसेषु गृद्धिनः ।
विसृज्य विविधान्भक्ष्यान्महारक्षोगणा इव ॥ १३.१७८.१ ॥
உலகில் இந்த மனிதர்கள் இறைச்சியின் மீது மிகவும் பேராசை கொண்டவர்கள்; பல்வேறு உணவுகளைத் துறந்து, பெரும் அரக்கர் கூட்டங்களைப் போல் இருக்கிறார்கள்.
13.178.2
अपूपान्विविधाकाराञ्शाकानि विविधानि च ।
पादपान्रससंयुक्तान्न चेच्छन्ति यथाऽऽमिषम् ॥ १३.१७८.२ ॥
பல வடிவ அப்பங்களையும், பல வகை காய்கறிகளையும், சுவையுள்ள மரக்கனிகளையும் அவர்கள் விரும்புவதில்லை; இறைச்சியை விரும்புவது போல் அவற்றை விரும்புவதில்லை.
13.178.3
तत्र मे बुद्धिरत्रेव विषये परिमुह्यते ।
न मन्ये रसतः किञ्चिन्मांसतोऽस्तीति किञ्चन ॥ १३.१७८.३ ॥
இந்த விஷயத்தில் என் புத்தி இங்கேயே குழம்புகிறது; சுவையால் எதுவும் உயர்ந்ததில்லை என்றும், இறைச்சியால் எதுவும் உயர்ந்ததில்லை என்றும் நான் நினைக்கிறேன்.
13.178.4
तदिच्छामि गुणाञ्श्रोतुं मांसस्याभक्षणे प्रभो ।
भक्षणे चैव ये दोषास्तांश्चैव पुरुषर्षभ ॥ १३.१७८.४ ॥
ஆகவே, ஐயனே, இறைச்சியைத் தவிர்ப்பதன் நற்குணங்களையும், அதை உண்பதின் குற்றங்களையும் கேட்க விரும்புகிறேன், ஓ நரச்ரேஷ்டனே.
13.178.5
सर्वसत्त्वेन धर्मज्ञ यथावदिह धर्मतः ।
किं वा भक्ष्यमभक्ष्यं वा सर्वमेतद्वदस्व मे ॥ १३.१७८.५ ॥
அறம் அறிந்தவனே, எல்லா உயிர்களிடத்தும் கருணையுடன், இங்கே அறத்திற்கேற்ப எது உண்ணத்தக்கது, எது உண்ணத்தகாதது என்பதை முறையாக, இவை அனைத்தையும் எனக்குச் சொல்வாயாக.
13.178.6
यथैतद्यादृशं चैव गुणा ये चास्य वर्जने ।
दोषा भक्षयतो येऽपि तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.१७८.६ ॥
இது எத்தகையது என்பதையும், இதைத் தவிர்ப்பதில் உள்ள நற்குணங்களையும், இதை உண்பவனுக்கு உள்ள குற்றங்களையும் எனக்குச் சொல்வாயாக, ஓ பிதாமகரே.
13.178.7
सर्वमेतन्महाबाहो यथा वदसि भारत ।
न मांसात्परमं किञ्चिद्रसतो विद्यते भुवि ॥ १३.१७८.७ ॥
மகாபாகுவே, பரத குலத்தவனே, நீ சொல்வது அனைத்தும் சரி. ஆனால் பூமியில் சுவையில் மாம்சத்தைவிட உயர்ந்தது எதுவும் இல்லை.
13.178.8
क्षतक्षीणाभितप्तानां ग्राम्यधर्मरतात्मनाम् ।
अध्वना कर्शितानां च न मांसाद्विद्यते परम् ॥ १३.१७८.८ ॥
காயமுற்றவர், மெலிந்தவர், துன்புற்றவர், உலகியல் கடமையில் ஈடுபட்ட மனமுடையவர், பயணத்தால் மெலிந்தவர் ஆகியோருக்கு மாம்சத்தைவிட உயர்ந்தது இல்லை.
13.178.9
सद्यो वर्धयति प्राणान्पुष्टिमग्र्यां दधाति च ।
नाशो भक्षणदोषः स्याद्दानमेव सदा मतम् ॥ १३.१७८.९ ॥
அது உடனே உயிர்களை வளர்க்கிறது, சிறந்த வலிமையையும் தருகிறது. உண்பதால் வரும் குற்றம் அழிவே; ஆகவே தானமே எப்போதும் சிறந்ததாக கருதப்படுகிறது.
13.178.10
क्षुधितानां द्विजानां च सर्वेषां चापि जीवितम् ।
दत्त्वा भवति पूतात्मा श्रद्धया लोभवर्जितः ॥ १३.१७८.१० ॥
பசித்திருக்கும் இருபிறப்பாளர்களுக்கும் அனைவருக்கும் உயிரைக் கொடுத்து, நம்பிக்கையுடனும் பேராசையின்றியும் இருப்பவன் தூய ஆத்மா ஆகிறான்.
13.178.11
शिक्षयन्ति न याचन्ते दर्शयन्ति स्वमूर्तिभिः ।
अवस्थेयमदानस्य मा भूदेवं भवानिति।
दानाद्यः सुशुचिर्मांसं पुनर्नैव च भक्षयेत् ॥ १३.१७८.११ ॥
அவர்கள் கற்பிக்கிறார்கள்; யாசிப்பதில்லை; தங்கள் உருவத்தாலேயே காட்டுகிறார்கள்: 'கொடாமையின் இந்நிலை உனக்கு வராதிருக்கட்டும்.' தானத்தால் மிகத் தூயவனாகிய அவன் மீண்டும் மாம்சத்தை உண்ணலாகாது.
13.178.12
न भक्ष्योऽभ्याधिकः कश्चिन्मांसादस्ति परंतप ।
विवर्जने तु बहवो गुणाः कौरवनन्दन।
ये भवन्ति मनुष्याणां तान्मे निगदतः शृणु ॥ १३.१७८.१२ ॥
பகைவரை வாட்டுபவனே, மாம்சத்தை விட உண்ணத்தக்க உயர்ந்தது எதுவும் இல்லை. ஆனால் குருகுலமகிழ்ச்சியே, அதைத் தவிர்ப்பதில் மனிதர்களுக்கு பல நற்குணங்கள் உண்டு; நான் சொல்வதை கேள்.
13.178.13
स्वमांसं परमांसेन यो वर्धयितुमिच्छति ।
नास्ति क्षुद्रतरस्तस्मात्स नृशंसतरो नरः ॥ १३.१७८.१३ ॥
தன் சொந்த சதையை மற்றவரின் சதையால் வளர்க்க விரும்புபவனை விட இழிந்தவன் எவனும் இல்லை; அந்த மனிதன் மிகவும் கொடூரமானவன்.
13.178.14
न हि प्राणात्प्रियतरं लोके किञ्चन विद्यते ।
तस्माद्दयां नरः कुर्याद्यथाऽऽत्मनि तथा परे ॥ १३.१७८.१४ ॥
உலகில் உயிரை விட இனியது எதுவும் இல்லை; ஆகையால் மனிதன் தன்மீது காட்டும் கருணையை மற்றவர்களிடமும் காட்ட வேண்டும்.
13.178.15
शुक्राच्च तात सम्भूतिर्मांसस्येह न संशयः ।
भक्षणे तु महान्दोषो मलेन स हि कल्प्यते ॥ १३.१७८.१५ ॥
அன்பே, இங்கு ஐயமில்லை; சதையின் தோற்றம் விந்திலிருந்து; ஆனால் அதை உண்பதில் பெரும் குற்றம் உண்டு, ஏனெனில் அது அசுத்தத்திற்கு ஒப்பாகக் கருதப்படுகிறது.
13.178.16
अहिंसालक्षणो धर्म इति वेदविदो विदुः ।
यदहिंस्रं भवेत्कर्म तत्कुर्यादात्मविन्नरः ॥ १३.१७८.१६ ॥
வேதம் அறிந்தோர் அறம் அகிம்சையால் அடையாளம் காணப்படுவது என்று கூறுகின்றனர்; எது வன்முறையற்ற செயலோ, அதையே ஆத்மஞானியான மனிதன் செய்ய வேண்டும்.
13.178.17
पितृदैवतयज्ञेषु प्रोक्षितं हविरुच्यते ।
विधिना वेददृष्टेन तद्भुक्त्वेह न दुष्यति ॥ १३.१७८.१७ ॥
முன்னோர் மற்றும் தேவர் யாகங்களில் புரோக்ஷணம் செய்யப்பட்ட ஹவிஸ் என்று அது கூறப்படுகிறது; வேதத்தில் விதித்த முறையில் அதை உண்டால் இங்கு மனிதன் குற்றமடைவதில்லை.
13.178.18
यज्ञार्थे पशवः सृष्टा इत्यपि श्रूयते श्रुतिः ।
अतोऽन्यथा प्रवृत्तानां राक्षसो विधिरुच्यते ॥ १३.१७८.१८ ॥
யாகத்திற்காகவே விலங்குகள் படைக்கப்பட்டன என்று சுருதியிலும் கேட்கப்படுகிறது; ஆகையால் அதற்கு மாறாக நடப்பவர்களின் நெறி ராக்ஷஸ முறை எனப்படுகிறது.
13.178.19
क्षत्रियाणां तु यो दृष्टो विधिस्तमपि मे शृणु ।
वीर्येणोपार्जितं मांसं यथा भुञ्जन्न दुष्यति ॥ १३.१७८.१९ ॥
க்ஷத்திரியர்களுக்கு எது விதியாகக் காணப்பட்டதோ, அதையும் என்னிடம் கேள். வீரியத்தால் ஈட்டிய மாம்சத்தை உண்பவன் குற்றமடைவதில்லை.
13.178.20
आरण्याः सर्वदैवत्याः सर्वशः प्रोक्षिता मृगाः ।
अगस्त्येन पुरा राजन्मृगया येन पूज्यते ॥ १३.१७८.२० ॥
காட்டு மான்கள் அனைத்தும் எல்லா தெய்வங்களுக்குரியவை; முன்பு அகஸ்தியரால் முழுமையாகப் புனிதப்படுத்தப்பட்டவை. அரசே, அதனால் வேட்டை மதிக்கப்படுகிறது.
13.178.21
रक्षणार्थाय भूतानां हिंस्रान्हन्यान्मृगान्पुनः ।
नात्मानमपरित्यज्य मृगया नाम विद्यते ॥ १३.१७८.२१ ॥
உயிரினங்களைக் காக்கும் பொருட்டு கொடிய விலங்குகளைக் கொல்ல வேண்டும்; மீண்டும் மான்களையும் கொல்லலாம். ஆனால் தன்னைத் தியாகம் செய்யாமல் வேட்டை என்பது இல்லை.
13.178.22
समतामुपसङ्गम्य रूपं हन्यान्न वा नृप ।
अतो राजर्षयः सर्वे मृगयां यान्ति भारत।
न हि लिप्यन्ति पापेन न चैतत्पातकं भुवि ॥ १३.१७८.२२ ॥
சமநிலையை அடைந்து, உருவத்தைக் கொல்லலாமா அல்லது வேண்டாமா, அரசே. ஆகையால் அனைத்து ராஜரிஷிகளும் வேட்டைக்குச் செல்கின்றனர், பாரதா. அவர்கள் பாவத்தால் கறைபடுவதில்லை; பூமியில் இது பாதகமும் அல்ல.
13.178.23
न ह्यतः सदृशं किञ्चिदिह लोके परत्र च ।
यत्सर्वेष्विह भूतेषु दया कौरवन्दन ॥ १३.१७८.२३ ॥
இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் இதற்கு ஒப்பானது எதுவுமில்லை; இவ்வுயிர்கள் அனைத்தின் மீதும் கருணையே அது, கௌரவர்களின் மகிழ்ச்சியே.
13.178.24
न भयं विद्यते जातु नरस्येह दयावतः ।
दयावतामिमे लोकाः परे चापि तपस्विनाम् ॥ १३.१७८.२४ ॥
இங்கு இரக்கமுள்ள மனிதனுக்கு ஒருபோதும் பயம் இல்லை. இரக்கமுள்ளவர்களுக்கு இந்த உலகங்களும், தவசிகளுக்கு மறு உலகங்களும் உண்டு.
13.178.25
अभयं सर्वभूतेभ्यो यो ददाति दयापरः ।
अभयं तस्य भूतानि ददतीत्यनुशुश्रुम ॥ १३.१७८.२५ ॥
எல்லா உயிர்களுக்கும் அபயம் அளிப்பவன், கருணையில் ஈடுபட்டவன்; அவனுக்கு உயிர்கள் அபயம் அளிக்கின்றன என்று நாம் கேட்டிருக்கிறோம்.
13.178.26
क्षतं च स्खलितं चैव पतितं क्लिन्नमाहतम् ।
सर्वभूतानि रक्षन्ति समेषु विषमेषु च। ॥ १३.१७८.२६ ॥
காயமடைந்தவர், தடுமாறியவர், விழுந்தவர், நனைந்தவர், தாக்கப்பட்டவர் — சமமான இடங்களிலும் கடினமான இடங்களிலும் எல்லா உயிர்களும் அவர்களைக் காக்கின்றன.
13.178.27
नैनं व्यालमृगा घ्नन्ति न पिशाचा न राक्षसाः ।
मुच्यते भयकालेषु मोक्षयेद्यो भये परान् ॥ १३.१७८.२७ ॥
இவனை கொடிய விலங்குகளும் கொல்வதில்லை, பிசாசுகளும் அரக்கர்களும் கொல்வதில்லை. பயத்தின் காலங்களில் பிறரை பயத்திலிருந்து விடுவிப்பவன் விடுவிக்கப்படுகிறான்.
13.178.28
प्राणदानात्परं दानं न भूतं न भविष्यति ।
न ह्यात्मनः प्रियतरं किञ्चिदस्तीह निश्चितम् ॥ १३.१७८.२८ ॥
உயிர்த்தானத்தை விட உயர்ந்த தானம் இதுவரை இருந்ததில்லை, இனி இருக்கப்போவதுமில்லை. இவ்வுலகில் தனக்குத் தானே பிரியமானது வேறெதுவும் நிச்சயமாக இல்லை.
13.178.29
अनिष्टं सर्वभूतानां मरणं नाम भारत ।
मृत्युकाले हि भूतानां सद्यो जायति वेपथुः ॥ १३.१७८.२९ ॥
பாரதா, மரணம் எல்லா உயிர்களுக்கும் விரும்பத்தகாதது. மரண நேரத்தில் உயிர்களுக்கு உடனே நடுக்கம் உண்டாகிறது.
13.178.30
व्याधिजन्मजरादुःखैर्नित्यं संसारसागरे ।
जन्तवः परिवर्तन्ते मरणादुद्विजन्ति च ॥ १३.१७८.३० ॥
நோய், பிறப்பு, முதுமை ஆகிய துன்பங்களால் எப்போதும் சம்சாரக் கடலில் உயிர்கள் சுழல்கின்றன; மரணத்திலிருந்து அவை அஞ்சுகின்றன.
13.178.31
गर्भवासेषु पच्यन्ते क्षाराम्लकटुकै रसैः ।
मूत्रस्वेदपुरीषाणां परुषैर्भृशदारुणैः ॥ १३.१७८.३१ ॥
கருப்பை வாசங்களில் உவர், புளி, காரம் ஆகிய சுவைகளாலும், சிறுநீர், வியர்வை, மலம் ஆகியவற்றின் கடுமையான, மிகக் கொடிய சாறுகளாலும் அவர்கள் வேகவைக்கப்படுகிறார்கள்.
13.178.32
जाताश्चाप्यवशास्तत्र च्छिद्यमानाः पुनःपुनः ।
हन्यमानाश्च दृश्यन्ते विवशा मांसगृद्धिनः ॥ १३.१७८.३२ ॥
அங்கே பிறந்தாலும் அவர்கள் உதவியற்றவர்களாக இருக்கிறார்கள்; மீண்டும் மீண்டும் வெட்டப்பட்டும் அடிக்கப்பட்டும், இறைச்சியின் மேல் ஆசை கொண்ட அவர்கள் சக்தியற்றவர்களாகக் காணப்படுகிறார்கள்.
13.178.33
कुम्भीपाके च पच्यन्ते तां तां योनिमुपागताः ।
आक्रम्य मार्यमाणाश्च त्रास्यन्त्यन्ये पुनःपुनः ॥ १३.१७८.३३ ॥
கும்பீபாகத்தில் அவர்கள் வேகவைக்கப்படுகிறார்கள்; அந்தந்த யோனிகளை அடைந்தவர்கள். மற்றவர்கள் தாக்கிக் கொல்லப்பட்டு, மீண்டும் மீண்டும் அஞ்சுகிறார்கள்.
13.178.34
नात्मनोऽस्ति प्रियतरः पृथिवीमनुसृत्य ह ।
तस्मात्प्राणिषु सर्वेषु दयावानात्मवान्भवेत् ॥ १३.१७८.३४ ॥
பூமி முழுவதும் தேடினாலும் தன்னைவிட இனிய எதுவும் இல்லை; ஆகையால் எல்லா உயிர்களிடத்திலும் இரக்கமுடையவனும் தன்னடக்கமுடையவனுமாக இருக்க வேண்டும்.
13.178.35
सर्वमांसानि यो राजन्यावज्जीवं न भक्षयेत् ।
आश्वासं विपुलं स्थानं प्राप्नुयान्नात्र संशयः ॥ १३.१७८.३५ ॥
ஓ அரசே! உயிர் வாழும் வரை எல்லா வகை இறைச்சிகளையும் உண்ணாதவன் பெரிய அமைதியையும் உயர்ந்த நிலையையும் அடைவான்; இதில் ஐயமில்லை.
13.178.36
ये भक्षयन्ति मांसानि भूतानां जीवितैषिणाम् ।
भक्ष्यन्ते तेऽपि भूतैस्तैरिति मे नास्ति संशयः ॥ १३.१७८.३६ ॥
உயிர் வாழ விரும்பும் உயிரினங்களின் இறைச்சியை உண்பவர்கள், அதே உயிரினங்களால் உண்ணப்படுவார்கள்; இதில் என் கருத்துப்படி ஐயமில்லை.
13.178.37
मां स भक्षयते यस्माद्भक्षयिष्ये तमप्यहम् ।
एतन्मांसस्य मांसत्वमनुबुद्ध्यस्व भारत ॥ १३.१७८.३७ ॥
அவன் எவனை உண்கிறானோ, நானும் அவனை உண்பேன். ஓ பாரதா, இந்த மாம்சத்தின் மாம்சத்தன்மையை இவ்வாறு அறிந்துகொள்.
13.178.38
घातको वध्यते नित्यं तथा बध्येत बन्धकः ।
आक्रोष्टा क्रुध्यते राजन्द्वेष्टा द्वेष्यत्वमाप्नुते ॥ १३.१७८.३८ ॥
கொல்பவன் எப்போதும் கொல்லப்படுகிறான்; கட்டுபவன் அவ்வாறே கட்டப்படுவான். ஓ அரசே, இகழ்பவன் சினத்துக்கு ஆளாகிறான்; வெறுப்பவன் வெறுக்கப்படுகிறான்.
13.178.39
येनयेन शरीरेण यद्यत्कर्म करोति यः ।
तेनतेन शरीरेण तत्तत्फलमुपाश्नुते ॥ १३.१७८.३९ ॥
எந்த உடலால் யார் எந்தச் செயலைச் செய்கிறானோ, அதே உடலாலேயே அதற்கான பலனை அடைகிறான்.
13.178.40
अहिंसा परमो धर्मस्तथाऽहिंसा परो दमः ।
अहिंसा परमं दानमहिंसा परमं तपः ॥ १३.१७८.४० ॥
அகிம்சையே உயர்ந்த தர்மம்; அகிம்சையே உயர்ந்த அடக்கம். அகிம்சையே உயர்ந்த தானம்; அகிம்சையே உயர்ந்த தவம்.
13.178.41
अहिंसा परमं मिमहिंसा परमं सुखम् ।
सर्वयज्ञेषु वा दानं सर्वतीर्थेषु वा प्लुतम्। ॥ १३.१७८.४१ ॥
அகிம்சையே உயர்ந்த சுகம்; அகிம்சையே உயர்ந்த சுகம். எல்லா யாகங்களிலும் உள்ள தானம், அல்லது எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் செய்யும் நீராடல் (அகிம்சைக்கு நிகரல்ல).
13.178.42
सर्वदानफलं वाऽपि नैतत्तुल्यमहिंसया ।
अहिंसस्य तपोऽक्षय्यमहिंस्रो जयते सदा। ॥ १३.१७८.४२ ॥
எல்லா தானங்களின் பலனும் அகிம்சைக்கு நிகராகாது. அகிம்சையாளனின் தவம் அழியாதது; அகிம்சையாளன் எப்போதும் வெல்கிறான்.
13.178.43
अहिंस्रः सर्वभूतानां यथा माता यथा पिता ।
एतत्फलमहिंसायां भूयश्च कुरुपुङ्गव। ॥ १३.१७८.४३ ॥
அனைத்து உயிர்களிடத்தும் வன்முறையற்றவன் தாயையும் தந்தையையும் போன்றவன். குருக்களில் சிறந்தவனே, அகிம்சையின் பலன் இதுவே, மேலும்.
13.178.44
न हि शक्या गुणा वक्तुमपि वर्षशतैरपि ॥ १३.१७८.४४ ॥
நூறு ஆண்டுகள் சென்றாலும் அதன் நற்குணங்களைச் சொல்ல இயலாது.