മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.178
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.178.1
इमे वै मानवा लोके भृशं मांसेषु गृद्धिनः ।
विसृज्य विविधान्भक्ष्यान्महारक्षोगणा इव ॥ १३.१७८.१ ॥
ഈ ലോകത്തിൽ ഈ മനുഷ്യർ മാംസത്തിനായി അത്യന്തം ആർത്തിയുള്ളവരാണ്; വിവിധ ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കൾ ഉപേക്ഷിച്ച് മഹാരാക്ഷസഗണങ്ങളെപ്പോലെയാണവർ.
13.178.2
अपूपान्विविधाकाराञ्शाकानि विविधानि च ।
पादपान्रससंयुक्तान्न चेच्छन्ति यथाऽऽमिषम् ॥ १३.१७८.२ ॥
വിവിധ രൂപത്തിലുള്ള അപ്പങ്ങളും പലതരം പച്ചക്കറികളും രസമുള്ള വൃക്ഷഫലങ്ങളും അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; മാംസം ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ അവയെ അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
13.178.3
तत्र मे बुद्धिरत्रेव विषये परिमुह्यते ।
न मन्ये रसतः किञ्चिन्मांसतोऽस्तीति किञ्चन ॥ १३.१७८.३ ॥
ഈ വിഷയത്തിൽ എന്റെ ബുദ്ധി ഇവിടെത്തന്നെ വ്യാകുലപ്പെടുന്നു; രുചിയാൽ ഒന്നും മെച്ചമല്ലെന്നും മാംസത്താൽ ഒന്നും മെച്ചമല്ലെന്നും ഞാൻ കരുതുന്നു.
13.178.4
तदिच्छामि गुणाञ्श्रोतुं मांसस्याभक्षणे प्रभो ।
भक्षणे चैव ये दोषास्तांश्चैव पुरुषर्षभ ॥ १३.१७८.४ ॥
അതിനാൽ, പ്രഭോ, മാംസം വർജ്ജിക്കുന്നതിലെ ഗുണങ്ങളും അതു ഭക്ഷിക്കുന്നതിലെ ദോഷങ്ങളും കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ഓ പുരുഷർഷഭാ.
13.178.5
सर्वसत्त्वेन धर्मज्ञ यथावदिह धर्मतः ।
किं वा भक्ष्यमभक्ष्यं वा सर्वमेतद्वदस्व मे ॥ १३.१७८.५ ॥
ധർമ്മജ്ഞാ, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളോടുമുള്ള ദയയോടെ, ഇവിടെ ധർമ്മപ്രകാരം ഭക്ഷ്യമേത്, അഭക്ഷ്യമേത് എന്ന് യഥാവിധി ഇതെല്ലാം എന്നോട് പറയൂ.
13.178.6
यथैतद्यादृशं चैव गुणा ये चास्य वर्जने ।
दोषा भक्षयतो येऽपि तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.१७८.६ ॥
ഇത് എങ്ങനെയുള്ളതാണെന്നും, ഇത് വർജ്ജിക്കുന്നതിലെ ഗുണങ്ങളും, ഇത് ഭക്ഷിക്കുന്നവനുള്ള ദോഷങ്ങളും — ഓ പിതാമഹാ, അത് എന്നോട് പറയൂ.
13.178.7
सर्वमेतन्महाबाहो यथा वदसि भारत ।
न मांसात्परमं किञ्चिद्रसतो विद्यते भुवि ॥ १३.१७८.७ ॥
മഹാബാഹുവേ, ഭരതവംശജാ, നീ പറയുന്നതെല്ലാം ശരിതന്നെ. എന്നാൽ ഭൂമിയിൽ രുചിയിൽ മാംസത്തേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായി ഒന്നുമില്ല.
13.178.8
क्षतक्षीणाभितप्तानां ग्राम्यधर्मरतात्मनाम् ।
अध्वना कर्शितानां च न मांसाद्विद्यते परम् ॥ १३.१७८.८ ॥
മുറിവേറ്റവർ, ക്ഷയിച്ചവർ, പീഡിതർ, ലൗകിക ധർമ്മത്തിൽ മനസ്സ് രമിക്കുന്നവർ, യാത്രയാൽ ക്ഷീണിച്ചവർ — ഇവർക്ക് മാംസത്തേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായി ഒന്നുമില്ല.
13.178.9
सद्यो वर्धयति प्राणान्पुष्टिमग्र्यां दधाति च ।
नाशो भक्षणदोषः स्याद्दानमेव सदा मतम् ॥ १३.१७८.९ ॥
അത് ഉടൻതന്നെ പ്രാണനെ വളർത്തുന്നു, ഉത്തമമായ പുഷ്ടി നൽകുന്നു. ഭക്ഷണത്തിലെ ദോഷം നാശമാണ്; അതിനാൽ ദാനമാണ് എപ്പോഴും ശ്രേഷ്ഠമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നത്.
13.178.10
क्षुधितानां द्विजानां च सर्वेषां चापि जीवितम् ।
दत्त्वा भवति पूतात्मा श्रद्धया लोभवर्जितः ॥ १३.१७८.१० ॥
വിശക്കുന്ന ദ്വിജർക്കും എല്ലാവർക്കും ജീവൻ നൽകി, ശ്രദ്ധയോടെ, ലോഭമില്ലാതെ ഇരിക്കുന്നവൻ പവിത്രാത്മാവാകുന്നു.
13.178.11
शिक्षयन्ति न याचन्ते दर्शयन्ति स्वमूर्तिभिः ।
अवस्थेयमदानस्य मा भूदेवं भवानिति।
दानाद्यः सुशुचिर्मांसं पुनर्नैव च भक्षयेत् ॥ १३.१७८.११ ॥
അവർ ഉപദേശിക്കുന്നു, യാചിക്കുന്നില്ല; തങ്ങളുടെ രൂപത്താൽ കാട്ടുന്നു: 'നൽകായ്കയുടെ ഈ അവസ്ഥ നിനക്ക് വരാതിരിക്കട്ടെ.' ദാനത്താൽ അതിപവിത്രനായവൻ വീണ്ടും മാംസം ഭക്ഷിക്കരുത്.
13.178.12
न भक्ष्योऽभ्याधिकः कश्चिन्मांसादस्ति परंतप ।
विवर्जने तु बहवो गुणाः कौरवनन्दन।
ये भवन्ति मनुष्याणां तान्मे निगदतः शृणु ॥ १३.१७८.१२ ॥
ശത്രുതാപകനേ, മാംസത്തേക്കാൾ ഭക്ഷിക്കാൻ യോഗ്യമായത് മറ്റൊന്നുമില്ല. എന്നാൽ കൗരവനന്ദനാ, അതൊഴിവാക്കുന്നതിൽ മനുഷ്യർക്ക് പല ഗുണങ്ങളുണ്ട്; ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കുക.
13.178.13
स्वमांसं परमांसेन यो वर्धयितुमिच्छति ।
नास्ति क्षुद्रतरस्तस्मात्स नृशंसतरो नरः ॥ १३.१७८.१३ ॥
സ്വന്തം മാംസം മറ്റൊരാളുടെ മാംസംകൊണ്ട് വളർത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനെക്കാൾ നീചനായി ആരുമില്ല; അവൻ അത്യന്തം ക്രൂരനാണ്.
13.178.14
न हि प्राणात्प्रियतरं लोके किञ्चन विद्यते ।
तस्माद्दयां नरः कुर्याद्यथाऽऽत्मनि तथा परे ॥ १३.१७८.१४ ॥
ലോകത്തിൽ പ്രാണനെക്കാൾ പ്രിയമായ മറ്റൊന്നുമില്ല; അതിനാൽ മനുഷ്യൻ സ്വന്തത്തോട് കാണിക്കുന്ന ദയ മറ്റുള്ളവരോടും കാണിക്കണം.
13.178.15
शुक्राच्च तात सम्भूतिर्मांसस्येह न संशयः ।
भक्षणे तु महान्दोषो मलेन स हि कल्प्यते ॥ १३.१७८.१५ ॥
മകനേ, ഇവിടെ സംശയമില്ല; മാംസത്തിന്റെ ഉത്ഭവം ശുക്ലത്തിൽ നിന്നാണ്; എന്നാൽ അത് ഭക്ഷിക്കുന്നതിൽ വലിയ ദോഷമുണ്ട്, കാരണം അത് മാലിന്യത്തിന് തുല്യമായി കരുതപ്പെടുന്നു.
13.178.16
अहिंसालक्षणो धर्म इति वेदविदो विदुः ।
यदहिंस्रं भवेत्कर्म तत्कुर्यादात्मविन्नरः ॥ १३.१७८.१६ ॥
വേദജ്ഞർ പറയുന്നു, ധർമ്മം അഹിംസയാൽ ലക്ഷിതമാണെന്ന്; ഹിംസയില്ലാത്ത കർമ്മം ആത്മജ്ഞനായ മനുഷ്യൻ ചെയ്യണം.
13.178.17
पितृदैवतयज्ञेषु प्रोक्षितं हविरुच्यते ।
विधिना वेददृष्टेन तद्भुक्त्वेह न दुष्यति ॥ १३.१७८.१७ ॥
പിതൃയജ്ഞങ്ങളിലും ദേവയജ്ഞങ്ങളിലും പ്രോക്ഷിതമായ ഹവിസ്സ് എന്നാണ് അതിനെ പറയുന്നത്; വേദവിഹിതമായ വിധിയനുസരിച്ച് അത് ഭക്ഷിച്ചാൽ ഇവിടെ മനുഷ്യൻ ദുഷിക്കുന്നില്ല.
13.178.18
यज्ञार्थे पशवः सृष्टा इत्यपि श्रूयते श्रुतिः ।
अतोऽन्यथा प्रवृत्तानां राक्षसो विधिरुच्यते ॥ १३.१७८.१८ ॥
യജ്ഞത്തിനായി പശുക്കൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് ശ്രുതിയിലും കേൾക്കുന്നു; അതിനാൽ അതിന് വിപരീതമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവരുടെ രീതിയെ രാക്ഷസവിധി എന്ന് പറയുന്നു.
13.178.19
क्षत्रियाणां तु यो दृष्टो विधिस्तमपि मे शृणु ।
वीर्येणोपार्जितं मांसं यथा भुञ्जन्न दुष्यति ॥ १३.१७८.१९ ॥
ക്ഷത്രിയർക്ക് ഏത് വിധി കാണപ്പെട്ടുവോ അതും എന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കുക. വീര്യത്താൽ നേടിയ മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ ദോഷം പ്രാപിക്കുന്നില്ല.
13.178.20
आरण्याः सर्वदैवत्याः सर्वशः प्रोक्षिता मृगाः ।
अगस्त्येन पुरा राजन्मृगया येन पूज्यते ॥ १३.१७८.२० ॥
കാട്ടിലെ മൃഗങ്ങളെല്ലാം സർവദേവതാത്മകരാണ്; പണ്ട് അഗസ്ത്യൻ അവയെ പൂർണ്ണമായി പ്രോക്ഷിച്ചു. രാജാവേ, അതിനാൽ വേട്ട ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.
13.178.21
रक्षणार्थाय भूतानां हिंस्रान्हन्यान्मृगान्पुनः ।
नात्मानमपरित्यज्य मृगया नाम विद्यते ॥ १३.१७८.२१ ॥
ജീവജാലങ്ങളുടെ രക്ഷയ്ക്കായി ഹിംസ്ര ജന്തുക്കളെ കൊല്ലണം; വീണ്ടും മൃഗങ്ങളെയും കൊല്ലാം. എന്നാൽ സ്വയം ഉപേക്ഷിക്കാതെ വേട്ട എന്നൊന്നില്ല.
13.178.22
समतामुपसङ्गम्य रूपं हन्यान्न वा नृप ।
अतो राजर्षयः सर्वे मृगयां यान्ति भारत।
न हि लिप्यन्ति पापेन न चैतत्पातकं भुवि ॥ १३.१७८.२२ ॥
സമത്വം പ്രാപിച്ച് രൂപത്തെ കൊല്ലാം അല്ലെങ്കിൽ കൊല്ലാതിരിക്കാം, രാജാവേ. അതിനാൽ എല്ലാ രാജർഷികളും വേട്ടയ്ക്ക് പോകുന്നു, ഭാരതാ. അവർ പാപത്താൽ ലിപ്തരാകുന്നില്ല; ഭൂമിയിൽ ഇത് പാതകവുമല്ല.
13.178.23
न ह्यतः सदृशं किञ्चिदिह लोके परत्र च ।
यत्सर्वेष्विह भूतेषु दया कौरवन्दन ॥ १३.१७८.२३ ॥
ഈ ലോകത്തിലും പരലോകത്തിലും ഇതിനു തുല്യമായി ഒന്നുമില്ല; ഈ സകല ജീവജാലങ്ങളോടുമുള്ള ദയയാണത്, കൗരവനന്ദനാ.
13.178.24
न भयं विद्यते जातु नरस्येह दयावतः ।
दयावतामिमे लोकाः परे चापि तपस्विनाम् ॥ १३.१७८.२४ ॥
ഇവിടെ ദയയുള്ള മനുഷ്യന് ഒരിക്കലും ഭയമില്ല. ദയാലുക്കൾക്ക് ഈ ലോകങ്ങളുണ്ട്; തപസ്വികൾക്ക് പരലോകങ്ങളും.
13.178.25
अभयं सर्वभूतेभ्यो यो ददाति दयापरः ।
अभयं तस्य भूतानि ददतीत्यनुशुश्रुम ॥ १३.१७८.२५ ॥
സർവഭൂതങ്ങൾക്കും അഭയം നൽകുന്നവൻ, ദയാപരൻ; അവന് ഭൂതങ്ങൾ അഭയം നൽകുന്നു എന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
13.178.26
क्षतं च स्खलितं चैव पतितं क्लिन्नमाहतम् ।
सर्वभूतानि रक्षन्ति समेषु विषमेषु च। ॥ १३.१७८.२६ ॥
മുറിവേറ്റവൻ, തെറ്റിവീണവൻ, വീണവൻ, നനഞ്ഞവൻ, പ്രഹരമേറ്റവൻ — സമമായ സ്ഥലങ്ങളിലും വിഷമമായ സ്ഥലങ്ങളിലും സർവഭൂതങ്ങളും അവരെ രക്ഷിക്കുന്നു.
13.178.27
नैनं व्यालमृगा घ्नन्ति न पिशाचा न राक्षसाः ।
मुच्यते भयकालेषु मोक्षयेद्यो भये परान् ॥ १३.१७८.२७ ॥
ക്രൂരമൃഗങ്ങളും അവനെ കൊല്ലുന്നില്ല, പിശാചുക്കളും രാക്ഷസന്മാരും കൊല്ലുന്നില്ല. ഭയകാലങ്ങളിൽ ഭയത്തിലായ മറ്റുള്ളവരെ മോചിപ്പിക്കുന്നവൻ മോചിതനാകുന്നു.
13.178.28
प्राणदानात्परं दानं न भूतं न भविष्यति ।
न ह्यात्मनः प्रियतरं किञ्चिदस्तीह निश्चितम् ॥ १३.१७८.२८ ॥
പ്രാണദാനത്തെക്കാൾ വലിയ ദാനം ഉണ്ടായിട്ടില്ല, ഉണ്ടാകുകയുമില്ല. ഈ ലോകത്ത് സ്വന്തത്തിന് പ്രിയതരമായത് നിശ്ചയമായും മറ്റൊന്നില്ല.
13.178.29
अनिष्टं सर्वभूतानां मरणं नाम भारत ।
मृत्युकाले हि भूतानां सद्यो जायति वेपथुः ॥ १३.१७८.२९ ॥
ഭാരതാ, മരണം സർവഭൂതങ്ങൾക്കും അനിഷ്ടമാണ്. മരണസമയത്ത് ഭൂതങ്ങൾക്ക് ഉടനെ വിറയൽ ഉണ്ടാകുന്നു.
13.178.30
व्याधिजन्मजरादुःखैर्नित्यं संसारसागरे ।
जन्तवः परिवर्तन्ते मरणादुद्विजन्ति च ॥ १३.१७८.३० ॥
വ്യാധി, ജനനം, വാർധക്യം എന്നീ ദുഃഖങ്ങളാൽ എപ്പോഴും സംസാരസാഗരത്തിൽ ജീവികൾ ചുറ്റിത്തിരിയുന്നു; മരണത്തിൽ നിന്ന് അവ ഭയപ്പെടുന്നു.
13.178.31
गर्भवासेषु पच्यन्ते क्षाराम्लकटुकै रसैः ।
मूत्रस्वेदपुरीषाणां परुषैर्भृशदारुणैः ॥ १३.१७८.३१ ॥
ഗർഭവാസങ്ങളിൽ ക്ഷാരം, പുളി, എരി എന്നീ രസങ്ങളാലും, മൂത്രം, വിയർപ്പ്, മലം എന്നിവയുടെ കഠിനവും അതിഭയങ്കരവുമായ രസങ്ങളാലും അവർ വേവിക്കപ്പെടുന്നു.
13.178.32
जाताश्चाप्यवशास्तत्र च्छिद्यमानाः पुनःपुनः ।
हन्यमानाश्च दृश्यन्ते विवशा मांसगृद्धिनः ॥ १३.१७८.३२ ॥
അവിടെ ജനിച്ചാലും അവർ നിസ്സഹായരാണ്; പലവട്ടം മുറിക്കപ്പെട്ടും അടിക്കപ്പെട്ടും, മാംസാസക്തിയാൽ വിവശരായി അവർ കാണപ്പെടുന്നു.
13.178.33
कुम्भीपाके च पच्यन्ते तां तां योनिमुपागताः ।
आक्रम्य मार्यमाणाश्च त्रास्यन्त्यन्ये पुनःपुनः ॥ १३.१७८.३३ ॥
കുംഭീപാകത്തിൽ അവർ വേവിക്കപ്പെടുന്നു; ഓരോ യോനിയിലും എത്തിയവർ. മറ്റുള്ളവർ ആക്രമിക്കപ്പെട്ട് കൊല്ലപ്പെട്ട്, പലവട്ടം ഭയപ്പെടുന്നു.
13.178.34
नात्मनोऽस्ति प्रियतरः पृथिवीमनुसृत्य ह ।
तस्मात्प्राणिषु सर्वेषु दयावानात्मवान्भवेत् ॥ १३.१७८.३४ ॥
ഭൂമി മുഴുവൻ തിരഞ്ഞാലും സ്വന്തത്തെക്കാൾ പ്രിയമായത് ഒന്നുമില്ല; അതിനാൽ എല്ലാ ജീവികളിലും ദയയും ആത്മസംയമവുമുള്ളവനാകണം.
13.178.35
सर्वमांसानि यो राजन्यावज्जीवं न भक्षयेत् ।
आश्वासं विपुलं स्थानं प्राप्नुयान्नात्र संशयः ॥ १३.१७८.३५ ॥
ഹേ രാജാവേ! ജീവിതകാലം മുഴുവൻ എല്ലാ തരം മാംസവും ഭക്ഷിക്കാത്തവൻ വലിയ ആശ്വാസവും ഉന്നത സ്ഥാനവും നേടും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
13.178.36
ये भक्षयन्ति मांसानि भूतानां जीवितैषिणाम् ।
भक्ष्यन्ते तेऽपि भूतैस्तैरिति मे नास्ति संशयः ॥ १३.१७८.३६ ॥
ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ജീവികളുടെ മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നവർ, ആ ജീവികളാൽ തന്നെ ഭക്ഷിക്കപ്പെടും; ഇതിൽ എനിക്ക് സംശയമില്ല.
13.178.37
मां स भक्षयते यस्माद्भक्षयिष्ये तमप्यहम् ।
एतन्मांसस्य मांसत्वमनुबुद्ध्यस्व भारत ॥ १३.१७८.३७ ॥
അവൻ ആരെ ഭക്ഷിക്കുന്നുവോ, ഞാനും അവനെ ഭക്ഷിക്കും. ഓ ഭാരതാ, ഈ മാംസത്തിന്റെ മാംസത്വം ഇങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കുക.
13.178.38
घातको वध्यते नित्यं तथा बध्येत बन्धकः ।
आक्रोष्टा क्रुध्यते राजन्द्वेष्टा द्वेष्यत्वमाप्नुते ॥ १३.१७८.३८ ॥
കൊല്ലുന്നവൻ എപ്പോഴും കൊല്ലപ്പെടുന്നു; ബന്ധിക്കുന്നവൻ അതുപോലെ ബന്ധിക്കപ്പെടും. ഓ രാജാവേ, ആക്ഷേപിക്കുന്നവൻ കോപത്തിന് ഇരയാകുന്നു; വെറുക്കുന്നവൻ വെറുക്കപ്പെടുന്നു.
13.178.39
येनयेन शरीरेण यद्यत्कर्म करोति यः ।
तेनतेन शरीरेण तत्तत्फलमुपाश्नुते ॥ १३.१७८.३९ ॥
ഏത് ശരീരംകൊണ്ട് ആരെല്ലാം ഏതേത് കർമ്മം ചെയ്യുന്നുവോ, ആ ശരീരംകൊണ്ടുതന്നെ അതിന്റെ ഫലം അവർ അനുഭവിക്കുന്നു.
13.178.40
अहिंसा परमो धर्मस्तथाऽहिंसा परो दमः ।
अहिंसा परमं दानमहिंसा परमं तपः ॥ १३.१७८.४० ॥
അഹിംസയാണ് പരമധർമ്മം; അഹിംസയാണ് പരമമായ ദമം. അഹിംസയാണ് പരമദാനം; അഹിംസയാണ് പരമതപസ്സ്.
13.178.41
अहिंसा परमं मिमहिंसा परमं सुखम् ।
सर्वयज्ञेषु वा दानं सर्वतीर्थेषु वा प्लुतम्। ॥ १३.१७८.४१ ॥
അഹിംസയാണ് പരമസുഖം; അഹിംസയാണ് പരമസുഖം. സർവയജ്ഞങ്ങളിലെ ദാനമോ, സർവതീർത്ഥങ്ങളിലെ സ്നാനമോ (അഹിംസയോട് തുല്യമല്ല).
13.178.42
सर्वदानफलं वाऽपि नैतत्तुल्यमहिंसया ।
अहिंसस्य तपोऽक्षय्यमहिंस्रो जयते सदा। ॥ १३.१७८.४२ ॥
എല്ലാ ദാനങ്ങളുടെയും ഫലംപോലും അഹിംസയ്ക്ക് തുല്യമല്ല. അഹിംസകന്റെ തപസ്സ് അക്ഷയമാണ്; അഹിംസകൻ എപ്പോഴും ജയിക്കുന്നു.
13.178.43
अहिंस्रः सर्वभूतानां यथा माता यथा पिता ।
एतत्फलमहिंसायां भूयश्च कुरुपुङ्गव। ॥ १३.१७८.४३ ॥
എല്ലാ ജീവികളോടും അഹിംസയുള്ളവൻ അമ്മയെയും അച്ഛനെയും പോലെയാണ്. കുരുശ്രേഷ്ഠാ, അഹിംസയുടെ ഫലം ഇതാണ്, ഇനിയും.
13.178.44
न हि शक्या गुणा वक्तुमपि वर्षशतैरपि ॥ १३.१७८.४४ ॥
നൂറ് വർഷങ്ങൾ കൊണ്ടും അതിന്റെ ഗുണങ്ങൾ പറഞ്ഞുതീർക്കാനാവില്ല.