ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.184
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.184.1
एवमुक्तः स भगवान्मैत्रेयं प्रत्यभाषत ।
दिष्ट्यैतत्त्वं विजानासि दिष्ट्या ते बुद्धिरीदृशी ॥ १३.१८४.१ ॥
ଏହିପରି କୁହାଯିବା ପରେ ଭଗବାନ ମୈତ୍ରେୟଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମେ ଏହା ଜାଣ; ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମ ବୁଦ୍ଧି ଏପରି।
13.184.2
लोको ह्ययं गुणानेव भूयिष्ठं सम्प्रशंसति ।
रूपमानो वयोमानो धनविद्यामदस्तथा ॥ १३.१८४.२ ॥
ଏହି ଜଗତ ଅଧିକାଂଶ ଗୁଣକୁ ହିଁ ପ୍ରଶଂସା କରେ; ରୂପର ଅହଂକାର, ବୟସର ଅହଂକାର, ଧନ-ବିଦ୍ୟାର ମଦ ମଧ୍ୟ ସେପରି।
13.184.3
दिष्ट्या नाभिभवन्ति त्वां दैवस्तेऽयमनुग्रहः ।
तत्ते बहुगुणं दानं वर्तयिष्यामि तच्छृणु ॥ १३.१८४.३ ॥
ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ସେମାନେ ତୁମକୁ ଅଭିଭୂତ କରନ୍ତି ନାହିଁ; ଏହା ଦୈବର ତୁମ ଉପରେ ଅନୁଗ୍ରହ। ଅତଏବ ବହୁଗୁଣଯୁକ୍ତ ଦାନ ବିଷୟରେ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି; ତାହା ଶୁଣ।
13.184.4
यानीहागमशास्त्राणि याश्च काश्चित्प्रिवृत्तयः ।
तानि वेदं पुरस्कृत्य प्रवृत्तानि यथाक्रमम्। ॥ १३.१८४.४ ॥
ଏଠାରେ ଯେଉଁ ଆଗମ-ଶାସ୍ତ୍ର ଅଛି ଏବଂ ଯେଉଁ କେତେକ ପ୍ରବୃତ୍ତି ଅଛି, ସେସବୁ ବେଦକୁ ସମ୍ମୁଖରେ ରଖି ଯଥାକ୍ରମେ ପ୍ରବୃତ୍ତ ହୋଇଛି।
13.184.5
अहं दानं प्रशंसामि भवानपि तपःश्रुतेः ।
तपः पवित्रं वेदस्य तपः स्वर्गस्य साधनम् ॥ १३.१८४.५ ॥
ମୁଁ ଦାନର ପ୍ରଶଂସା କରେ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ତପ ଓ ଶ୍ରୁତିର। ତପ ବେଦକୁ ପବିତ୍ର କରେ; ତପ ହିଁ ସ୍ୱର୍ଗର ସାଧନ।
13.184.6
तपसा महदाप्नोति विद्यया चेति नः श्रुतम् ।
तपसैव चापनुदेद्यच्चान्यदपि दुष्कृतम् ॥ १३.१८४.६ ॥
ତପ ଓ ବିଦ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ମହତ୍ୱ ମିଳେ, ଏପରି ଆମେ ଶୁଣିଛୁ। ତପ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ଅନ୍ୟ ଦୁଷ୍କର୍ମ ମଧ୍ୟ ଦୂର ହୋଇପାରେ।
13.184.7
यद्यद्धि किञ्चित्सन्धाय पुरुषस्तप्यते तपः ।
सर्वमेतदवाप्नोति ब्राह्मणो वेदपारगः ॥ १३.१८४.७ ॥
ଜଣେ ପୁରୁଷ କିଛି ସଂକଳ୍ପ କରି ତପ କଲେ, ବେଦପାରଗ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏ ସବୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
13.184.8
दुरन्वयं दुष्प्रधर्षं दुरापं दुरतिक्रमम् ।
सर्वं वै तपसाऽभ्योति तपो हि बलवत्तरम् ॥ १३.१८४.८ ॥
ଦୁର୍ବୋଧ, ଦୁର୍ଜୟ, ଦୁର୍ଲଭ, ଦୁରତିକ୍ରମ୍ୟ ସବୁ ତପସ୍ୟାରେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ; ତପସ୍ୟା ଅତ୍ୟନ୍ତ ବଳବାନ।
13.184.9
सुरापः स्वर्णहारी च भ्रूणहा गुरुतल्पगः ।
तपसा तरते सर्वमेनसश्च प्रमुच्यते ॥ १३.१८४.९ ॥
ସୁରାପାୟୀ, ସୁନା ଚୋରି କରିଥିବା, ଭ୍ରୂଣହତ୍ୟାକାରୀ ଓ ଗୁରୁପତ୍ନୀଗାମୀ ମଧ୍ୟ ତପସ୍ୟାରେ ସବୁ ପାର ହୋଇ ପାପରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
13.184.10
सर्वो वैद्यस्तु चक्षुष्मानपि यादृशतादृशः ।
तपस्विनं तथैवाहुस्ताभ्यां कार्यं सतां मतम् ॥ १३.१८४.१० ॥
ଯେମିତି ହେଉ, ଚକ୍ଷୁଷ୍ମାନ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବୈଦ୍ୟଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତପସ୍ୱୀ ପରି କୁହାଯାଏ; ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯିବା ଉଚିତ, ଏହା ସଜ୍ଜନଙ୍କ ମତ।
13.184.11
सर्वे पूज्याः श्रुतधनास्तथैव च तपस्विनः ।
दानप्रदाः सुखं प्रेत्य प्राप्नुवन्तीह च श्रियम् ॥ १३.१८४.११ ॥
ଶ୍ରୁତ ଯାହାର ଧନ, ସେ ସମସ୍ତେ, ତପସ୍ୱୀ ଓ ଦାନଦାତା ସମସ୍ତେ ପୂଜନୀୟ; ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସୁଖ ଏବଂ ଏଠାରେ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ପାଆନ୍ତି।
13.184.12
इमं च ब्रह्मलोकं च लोकं च बलवत्तरम् ।
अन्नदानैः सुकृतिनः प्रतिपद्यन्ति लौकिकम् ॥ १३.१८४.१२ ॥
ଅନ୍ନଦାନରେ ପୁଣ୍ୟବାନମାନେ ଏହି ଲୋକ, ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ଏବଂ ସେହି ଅତ୍ୟନ୍ତ ବଳବାନ ଲୌକିକ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
13.184.13
पूजिताः पूजयन्त्येते मानिता मानयन्ति च ।
स दाता यत्र यत्रैति सर्वतः सम्प्रणूयते ॥ १३.१८४.१३ ॥
ପୂଜିତମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ମାନିତମାନେ ମାନ ଦିଅନ୍ତି; ସେହି ଦାତା ଯେଉଁଠାକୁ ଯାଏ ସେଠାରେ ସର୍ବତ୍ର ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଏ।
13.184.14
अकर्ता चैव कर्ता च लभते यस्य यादृशम् ।
यदि चोर्ध्वं यद्यधो वा स्वान्लोकानभियास्यति ॥ १३.१८४.१४ ॥
କର୍ମ ନ କରୁଥିବା ଏବଂ କର୍ମ କରୁଥିବା — ଯାହାର କର୍ମ ଯେପରି ସେ ସେପରି ଫଳ ପାଏ; ସେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଯାଉ କି ନିମ୍ନକୁ, ନିଜ ଲୋକକୁ ହିଁ ଯିବ।
13.184.15
प्राप्स्यसि त्वन्नपानानि यानि दास्यसि कर्हिचित् ।
मेधाव्यसि कुले जातः श्रुतवाननृशंसवान् ॥ १३.१८४.१५ ॥
ତୁମେ କେବେ ଯେଉଁ ଅନ୍ନ-ପାନ ଦେବ, ତାହା ହିଁ ତୁମେ ପାଇବ; ତୁମେ ଉତ୍ତମ କୁଳରେ ଜନ୍ମିଛ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ଓ ଦୟାଳୁ।
13.184.16
कौमारदारो व्रतवान्मैत्रेय निरतो भव ।
एतद्गृहाण प्रथमं प्रशस्तं गृहमेधिनाम् ॥ १३.१८४.१६ ॥
ହେ ମୈତ୍ରେୟ, ବାଲ୍ୟରୁ ପତ୍ନୀବିଶିଷ୍ଟ ଓ ବ୍ରତନିଷ୍ଠ ହୋଇ ତାହାରି ଉପରେ ନିରତ ହୁଅ। ଗୃହସ୍ଥମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ପ୍ରଥମ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ; ଏହାକୁ ପ୍ରଥମେ ଗ୍ରହଣ କର।
13.184.17
यो भर्ता वासितातुष्टो भर्तुस्तुष्टा च वासिता ।
यस्मिन्नेवं कुले सर्वं कल्याणं तत्र वर्तते ॥ १३.१८४.१७ ॥
ଯେଉଁ କୁଳରେ ସ୍ୱାମୀ ପତ୍ନୀରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଓ ପତ୍ନୀ ସ୍ୱାମୀରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ସେଠାରେ ଏପରି ସର୍ବ କଲ୍ୟାଣ ବିଦ୍ୟମାନ।
13.184.18
अद्भिर्गात्रान्मलमिव तमोऽग्निप्रभया यथा ।
दानेन तपसा चैव विष्णोरभ्यर्चनेन च।
ब्राह्मणः स महाभाग तरेत्संसारसागरात् ॥ १३.१८४.१८ ॥
ଜଳରେ ଯେପରି ଶରୀରର ମଳ ଧୋଇ ହୁଏ, ଅଗ୍ନିର ଆଲୋକରେ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର ହୁଏ, ସେପରି ଦାନ, ତପସ୍ୟା ଓ ବିଷ୍ଣୁ ଅର୍ଚ୍ଚନାରେ ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣ, ହେ ମହାଭାଗ, ସଂସାର-ସାଗର ପାର ହୁଅନ୍ତୁ।
13.184.19
स्वकर्मशुद्धसत्त्वानां तपोभिर्निर्मलात्मनाम् ।
विद्यया गतमोहानां तारणाय हरिः स्मृतः ॥ १३.१८४.१९ ॥
ନିଜ କର୍ମରେ ଶୁଦ୍ଧ ସତ୍ତ୍ୱ ଥିବା, ତପସ୍ୟାରେ ନିର୍ମଳ ଆତ୍ମା ଥିବା ଓ ବିଦ୍ୟାରେ ମୋହ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ତରଣ ପାଇଁ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
13.184.20
तदर्चनपरो नित्यं तद्भक्तस्तं नमस्कुरु ।
तद्भक्ता न विनश्यन्ति ह्यष्टाक्षरपरायणाः ॥ १३.१८४.२० ॥
ତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ସର୍ବଦା ନିରତ ହୁଅ, ତାଙ୍କର ଭକ୍ତ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କର। ଅଷ୍ଟାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ରରେ ପରାୟଣ ତାଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ ବିନଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
13.184.21
प्रणवोपासनपराः परमार्थिपरास्त्विह ।
एतैः पावय चात्मानं सर्वपापमपोह्य च ॥ १३.१८४.२१ ॥
ଏଠାରେ ପ୍ରଣବ ଉପାସନା ଓ ପରମାର୍ଥରେ ନିରତ ହୋଇ, ଏସବ ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କର ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କର।
13.184.22
स्वस्ति प्राप्नुहि मैत्रेय गृहान्साधु व्रजाम्यहम् ।
एतन्मनसि कर्तव्यं श्रेय एवं भविष्यति ॥ १३.१८४.२२ ॥
ହେ ମୈତ୍ରେୟ, କଲ୍ୟାଣ ପ୍ରାପ୍ତ କର; ମୁଁ ଭଲରେ ମୋ ଘରକୁ ଯାଉଛି। ଏହା ମନରେ ରଖିବା ଉଚିତ; ଏହିପରି ଶ୍ରେୟ ହେବ।
13.184.23
तं प्रणम्याथ मैत्रेयः कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
स्वस्ति प्राप्नोतु भगवानित्युवाच कृताञ्जलिः ॥ १३.१८४.२३ ॥
ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ମୈତ୍ରେୟ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା ମଧ୍ୟ କରି, ହାତ ଯୋଡ଼ି କହିଲେ, "ଭଗବାନ କଲ୍ୟାଣ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତୁ।"