Mahābhārata · Adhyāya 13.186
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.186.1
यज्ज्ञेयं परमं कृत्यमनुष्ठेयं महात्मभिः ।
सारं मे सर्वशास्त्राणां वक्तुमर्हस्यनुग्रहात् ॥ १३.१८६.१ ॥
Lo que es el supremo conocimiento y el deber que deben practicar las grandes almas, la esencia de todas las escrituras: tened a bien, por gracia, decírmelo.
13.186.2
श्रूयतामिदमत्यन्तं गूढं संसारमोचनम् ।
श्रोतव्यं च त्वया सम्यग्ज्ञातव्यं च विशाम्पते ॥ १३.१८६.२ ॥
Escucha esta enseñanza sumamente profunda, que libera del saṃsāra; debes escucharla y comprenderla bien, oh señor de los pueblos.
13.186.3
पुण्डरीकः पुरा विप्रः पुण्यतीर्थे जपान्वितः ।
नारदं परिपप्रच्छ श्रेयो योगपरं मुनिम् ॥ १३.१८६.३ ॥
Hace mucho tiempo, el brahmán Puṇḍarīka, absorto en la recitación en un lugar sagrado de peregrinación, interrogó a fondo al sabio Nārada, consagrado al yoga, sobre el bien supremo.
13.186.4
नारदश्चाब्रवीदेनं ब्रह्मणोक्तं महात्मना ॥ १३.१८६.४ ॥
Y Nārada le habló de lo que había declarado el gran Brahmā.
13.186.5
शृणुष्वावहितस्तात ज्ञानयोगमनुत्तमम् ।
अप्रभूतं प्रभूतार्थं वेदशास्त्रार्थसंयुतम्। ॥ १३.१८६.५ ॥
Escucha atentamente, hijo querido: este es el incomparable yoga del conocimiento — escaso en palabras, abundante en sentido, unido al sentido de los Vedas y las escrituras.
13.186.6
यः परः प्रकृते प्रोक्तः पुरुषः पञ्चविंशकः ।
स एव सर्वभूतात्मा नर इत्यभिधीयते ॥ १३.१८६.६ ॥
El Puruṣa, declarado supremo más allá de la naturaleza (prakṛti), el vigésimoquinto — él es en verdad el ātman de todos los seres, y se le llama Nara.
13.186.7
नराज्जातानि तत्वानि नाराणीति ततो विदुः ।
तान्येव चायनं तस्य तेन नारायणः स्मृतः ॥ १३.१८६.७ ॥
Los principios nacidos de Nara son conocidos como los Nārās; son su propia morada, y por eso se le recuerda como Nārāyaṇa.
13.186.8
नारायणाज्जगत्सर्वं सर्गकाले प्रजायते ।
तस्मिन्नेव पुनस्तच्च प्रलये सम्प्रलीयते ॥ १३.१८६.८ ॥
De Nārāyaṇa surge todo el mundo en el tiempo de la creación, y en la disolución vuelve a disolverse en él.
13.186.9
नारायणः परं ब्रह्म तत्वं नारायणः परः ।
परादपि परश्चासौ तस्मान्नास्ति परात्परः ॥ १३.१८६.९ ॥
Nārāyaṇa es el Brahman supremo, Nārāyaṇa es la realidad suprema; él es más alto que lo más alto, y por eso no hay nada más alto que él.
13.186.10
वासुदेवं तथा विष्णुमात्मानं च तथा विदुः ।
संज्ञाभेदैः स एवैकः सर्वशास्त्राभिसंस्कृतः ॥ १३.१८६.१० ॥
Lo conocen también como Vāsudeva, como Viṣṇu y como el Yo; por diferencias de nombre él es uno solo, perfeccionado por todas las escrituras.
13.186.11
आलोड्य सर्वशास्त्राणि विचार्य च पुनःपुनः ।
इदमेकं सुनिष्पन्नं ध्येयो नारायणः सदा ॥ १३.१८६.११ ॥
Tras recorrer todas las escrituras y reflexionar una y otra vez, queda bien establecida esta única conclusión: Nārāyaṇa ha de ser meditado siempre.
13.186.12
तस्मात्त्वं गहनान्सर्वांस्त्यक्त्वा शास्त्रार्थविस्तरान् ।
अनन्यचेता ध्यायस्व नारायणमजं विभुम् ॥ १३.१८६.१२ ॥
Por tanto, abandonando todas las intrincadas elaboraciones del sentido de las escrituras, medita con mente indivisa en Nārāyaṇa, el no nacido, el omnipresente.
13.186.13
मुहूर्तिमपि यो ध्यायेन्नारायणमतन्द्रितः ।
सोऽपि तद्गतिमाप्नोति किं पुनस्तत्परायणः ॥ १३.१८६.१३ ॥
Quien medita en Nārāyaṇa aunque sea un instante, sin desfallecer, también alcanza su meta; cuánto más quien está totalmente consagrado a él.
13.186.14
नमो नारायणायेति यो वेद ब्रह्म शाश्वतम् ।
अन्त्यकाले जपन्नेति तद्विष्णोः परमं पदम् ॥ १३.१८६.१४ ॥
Quien conoce 'Namo Nārāyaṇāya' como el Brahman eterno y lo recita en la hora de la muerte, alcanza la morada suprema de Viṣṇu.
13.186.15
श्रवणान्मननाच्चैव गीतिस्तुत्यर्चनादिभिः ।
आराध्यं सर्वदा ब्रह्म पुरुषेण हितैषिणा ॥ १३.१८६.१५ ॥
Mediante la escucha, la reflexión, el canto, la alabanza, la adoración y similares, el hombre que busca su bien debe venerar siempre al Brahman.
13.186.16
लिप्यते न स पापेन नारायणपरायणः ।
पुनाति सकलं लोकं सहस्रांशुरिवोदितः ॥ १३.१८६.१६ ॥
El hombre totalmente consagrado a Nārāyaṇa no se mancha con el pecado; como el sol de mil rayos al salir, purifica a todo el mundo.
13.186.17
ब्रह्मचारी गृहस्थोऽपि वानप्रस्थोऽथ भिक्षुकः ।
केशवाराधनं हित्वा नैव याति परां गतिम् ॥ १३.१८६.१७ ॥
Un estudiante célibe, un cabeza de familia, un morador del bosque o un mendicante que abandone la adoración de Keśava no alcanza la meta suprema.
13.186.18
जन्मान्तरसहस्रेषु दुर्लभा तद्गता मतिः ।
तद्भक्तवत्सलं देवं समराधय सुव्रत ॥ १३.१८६.१८ ॥
A lo largo de miles de nacimientos, una mente vuelta hacia él es rara. Oh tú de buenos votos, adora bien a aquel dios que ama a sus devotos.
13.186.19
नारदेनैवमुक्तस्तु स विप्रोऽभ्यर्चयद्धरिम् ।
स्वप्नोऽपि पुण्डरीकाक्षं शङ्खचक्रगदाधरम् ॥ १३.१८६.१९ ॥
Así instruido por Nārada, aquel brahmán adoró a Hari, el de ojos de loto, portador de concha, disco y maza, incluso en sus sueños.
13.186.20
किरीटकुण्डलधरं लसच्छ्रीवत्सकौस्तुभम् ।
तं दृष्ट्वा देवदेवेशं प्राणमत्सम्भ्रमान्वितः ॥ १३.१८६.२० ॥
Al ver a aquel señor de los dioses, que llevaba corona y pendientes y resplandecía con la marca Śrīvatsa y la joya Kaustubha, se postró lleno de reverencia.
13.186.21
अथ कालेन महता तथा प्रत्यक्षतां गतः ।
संस्तुतः स्तुतिभिर्वेदैर्देवगन्धर्वकिन्नरैः ॥ १३.१८६.२१ ॥
Entonces, tras un largo tiempo, se hizo visible de esta manera, alabado con himnos de los Vedas por dioses, gandharvas y kinnaras.
13.186.22
अथ तेनैव भगवानात्मलोकमधोक्षजः ।
गतः सम्प्रजितः सर्वैः स योगिनिलयो हरिः ॥ १३.१८६.२२ ॥
Luego, por medio de él, el bienaventurado Adhokṣaja regresó a su mundo, honrado por todos, Hari, morada de los yoguis.
13.186.23
तस्मात्त्वमपि राजेन्द्र तद्भक्तस्तत्परायणः ।
अर्चयित्वा यथायोगं भजस्व पुरुषोत्तमम् ॥ १३.१८६.२३ ॥
Por tanto, tú también, oh señor de reyes, sé su devoto, consagrado solo a él; adóralo como corresponde y sirve al Puruṣottama.
13.186.24
अजरममरमेकं ध्येयमाद्यन्तशून्यं ।
सगुणमगुणमाद्यं स्थूलमत्यन्तसूक्ष्मम्।
निरुपममुपमेयं योगिविज्ञानगम्यं ।
त्रिभुवनगुरुमीशं सम्प्रपद्यस्व विष्णुम् ॥ १३.१८६.२४ ॥
Inmutable, inmortal, uno, digno de meditación, sin principio ni fin, con cualidades y sin cualidades, primordial, grueso y sumamente sutil, incomparable y comparable, alcanzable por el conocimiento de los yoguis, maestro de los tres mundos, el señor Viṣṇu: refúgiate en él.