ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.186
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.186.1
यज्ज्ञेयं परमं कृत्यमनुष्ठेयं महात्मभिः ।
सारं मे सर्वशास्त्राणां वक्तुमर्हस्यनुग्रहात् ॥ १३.१८६.१ ॥
ಯಾವುದು ಪರಮ ಜ್ಞೇಯವೋ, ಮಹಾತ್ಮರು ಆಚರಿಸಬೇಕಾದ ಕರ್ತವ್ಯವೋ, ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಆ ಸಾರವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನನಗೆ ಹೇಳಬೇಕು.
13.186.2
श्रूयतामिदमत्यन्तं गूढं संसारमोचनम् ।
श्रोतव्यं च त्वया सम्यग्ज्ञातव्यं च विशाम्पते ॥ १३.१८६.२ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಗೂಢವಾದ, ಸಂಸಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ನೀಡುವ ಇದನ್ನು ಕೇಳು. ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ನೀನು ಇದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೇಳಿ ಅರಿಯಬೇಕು.
13.186.3
पुण्डरीकः पुरा विप्रः पुण्यतीर्थे जपान्वितः ।
नारदं परिपप्रच्छ श्रेयो योगपरं मुनिम् ॥ १३.१८६.३ ॥
ಹಿಂದೆ ಪುಂಡರೀಕ ಎಂಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಜಪದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಯೋಗಪರಾಯಣ ಮುನಿ ನಾರದನನ್ನು ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದನು.
13.186.4
नारदश्चाब्रवीदेनं ब्रह्मणोक्तं महात्मना ॥ १३.१८६.४ ॥
ನಾರದನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು — ಮಹಾತ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು.
13.186.5
शृणुष्वावहितस्तात ज्ञानयोगमनुत्तमम् ।
अप्रभूतं प्रभूतार्थं वेदशास्त्रार्थसंयुतम्। ॥ १३.१८६.५ ॥
ಮಗನೇ, ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಕೇಳು — ಇದು ಅನುತ್ತಮ ಜ್ಞಾನಯೋಗ; ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆಯಾದರೂ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅಪಾರವಾದುದು, ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದುದು.
13.186.6
यः परः प्रकृते प्रोक्तः पुरुषः पञ्चविंशकः ।
स एव सर्वभूतात्मा नर इत्यभिधीयते ॥ १३.१८६.६ ॥
ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಮೀರಿದ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ಪುರುಷನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವನು — ಅವನೇ ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಆತ್ಮ; ಅವನನ್ನೇ 'ನರ' ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
13.186.7
नराज्जातानि तत्वानि नाराणीति ततो विदुः ।
तान्येव चायनं तस्य तेन नारायणः स्मृतः ॥ १३.१८६.७ ॥
ನರನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ತತ್ವಗಳನ್ನು 'ನಾರಗಳು' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ವಿದ್ವಾಂಸರು ಬಲ್ಲರು. ಅವೇ ಅವನ ಆಶ್ರಯ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ನಾರಾಯಣ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
13.186.8
नारायणाज्जगत्सर्वं सर्गकाले प्रजायते ।
तस्मिन्नेव पुनस्तच्च प्रलये सम्प्रलीयते ॥ १३.१८६.८ ॥
ನಾರಾಯಣನಿಂದಲೇ ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಕಾಲದಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ; ಪ್ರಳಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಅವನಲ್ಲಿಯೇ ಲೀನವಾಗುತ್ತದೆ.
13.186.9
नारायणः परं ब्रह्म तत्वं नारायणः परः ।
परादपि परश्चासौ तस्मान्नास्ति परात्परः ॥ १३.१८६.९ ॥
ನಾರಾಯಣನೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮ; ನಾರಾಯಣನೇ ಪರಮ ತತ್ವ. ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠರಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗಿಂತ ಮೇಲಾದವನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
13.186.10
वासुदेवं तथा विष्णुमात्मानं च तथा विदुः ।
संज्ञाभेदैः स एवैकः सर्वशास्त्राभिसंस्कृतः ॥ १३.१८६.१० ॥
ಅವನನ್ನು ವಾಸುದೇವ, ವಿಷ್ಣು, ಆತ್ಮ ಎಂದೂ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಹೆಸರುಗಳ ಭೇದದಿಂದ ಅವನು ಒಬ್ಬನೇ; ಎಲ್ಲಾ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಪರಿಷ್ಕೃತನಾದವನು ಅವನೇ.
13.186.11
आलोड्य सर्वशास्त्राणि विचार्य च पुनःपुनः ।
इदमेकं सुनिष्पन्नं ध्येयो नारायणः सदा ॥ १३.१८६.११ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಮಥಿಸಿ, ಪದೇ ಪದೇ ವಿಚಾರಿಸಿದ ನಂತರ ಇದೇ ಒಂದು ಸುನಿಶ್ಚಿತ ತೀರ್ಮಾನ: ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಸದಾ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.
13.186.12
तस्मात्त्वं गहनान्सर्वांस्त्यक्त्वा शास्त्रार्थविस्तरान् ।
अनन्यचेता ध्यायस्व नारायणमजं विभुम् ॥ १३.१८६.१२ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಆಳವಾದ ಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥದ ವಿಸ್ತಾರಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟು, ಅನನ್ಯ ಚಿತ್ತದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯಾದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸು.
13.186.13
मुहूर्तिमपि यो ध्यायेन्नारायणमतन्द्रितः ।
सोऽपि तद्गतिमाप्नोति किं पुनस्तत्परायणः ॥ १३.१८६.१३ ॥
ಎಚ್ಚರದಿಂದ ಒಂದು ಕ್ಷಣವಾದರೂ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವವನು ಸಹ ಅವನ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅವನನ್ನೇ ಪರಾಯಣನಾದವನ ವಿಷಯ ಹೇಳುವುದೇನು?
13.186.14
नमो नारायणायेति यो वेद ब्रह्म शाश्वतम् ।
अन्त्यकाले जपन्नेति तद्विष्णोः परमं पदम् ॥ १३.१८६.१४ ॥
'ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ' ಎಂಬುದು ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ತಿಳಿದವನು ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಮ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.186.15
श्रवणान्मननाच्चैव गीतिस्तुत्यर्चनादिभिः ।
आराध्यं सर्वदा ब्रह्म पुरुषेण हितैषिणा ॥ १३.१८६.१५ ॥
ಕೇಳುವುದು, ಮನನ ಮಾಡುವುದು, ಗಾನ, ಸ್ತುತಿ, ಪೂಜೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ತನ್ನ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವ ಮನುಷ್ಯನು ಸದಾ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.
13.186.16
लिप्यते न स पापेन नारायणपरायणः ।
पुनाति सकलं लोकं सहस्रांशुरिवोदितः ॥ १३.१८६.१६ ॥
ನಾರಾಯಣನನ್ನೇ ಪರಾಯಣನಾದವನು ಪಾಪದಿಂದ ಲಿಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಉದಯಿಸಿದ ಸಹಸ್ರಾಂಶು (ಸೂರ್ಯ)ನಂತೆ ಅವನು ಸಕಲ ಲೋಕವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.186.17
ब्रह्मचारी गृहस्थोऽपि वानप्रस्थोऽथ भिक्षुकः ।
केशवाराधनं हित्वा नैव याति परां गतिम् ॥ १३.१८६.१७ ॥
ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ, ಗೃಹಸ್ಥ, ವಾನಪ್ರಸ್ಥ, ಭಿಕ್ಷುಕ ಯಾರೇ ಆದರೂ ಕೇಶವನ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
13.186.18
जन्मान्तरसहस्रेषु दुर्लभा तद्गता मतिः ।
तद्भक्तवत्सलं देवं समराधय सुव्रत ॥ १३.१८६.१८ ॥
ಸಾವಿರಾರು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವನ ಕಡೆ ತಿರುಗಿದ ಮನಸ್ಸು ದುರ್ಲಭ; ಓ ಸುವ್ರತನೇ, ಭಕ್ತವತ್ಸಲನಾದ ಆ ದೇವನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆರಾಧಿಸು.
13.186.19
नारदेनैवमुक्तस्तु स विप्रोऽभ्यर्चयद्धरिम् ।
स्वप्नोऽपि पुण्डरीकाक्षं शङ्खचक्रगदाधरम् ॥ १३.१८६.१९ ॥
ನಾರದರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಆ ವಿಪ್ರನು ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು; ಕನಸಿನಲ್ಲಿಯೂ ಕಮಲನೇತ್ರನೂ ಶಂಖ-ಚಕ್ರ-ಗದಾಧರನೂ ಆದವನನ್ನು.
13.186.20
किरीटकुण्डलधरं लसच्छ्रीवत्सकौस्तुभम् ।
तं दृष्ट्वा देवदेवेशं प्राणमत्सम्भ्रमान्वितः ॥ १३.१८६.२० ॥
ಕಿರೀಟ-ಕುಂಡಲಧಾರಿಯೂ ಹೊಳೆಯುವ ಶ್ರೀವತ್ಸ-ಕೌಸ್ತುಭಯುಕ್ತನೂ ಆದ ದೇವದೇವೇಶನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
13.186.21
अथ कालेन महता तथा प्रत्यक्षतां गतः ।
संस्तुतः स्तुतिभिर्वेदैर्देवगन्धर्वकिन्नरैः ॥ १३.१८६.२१ ॥
ಆಮೇಲೆ ಬಹಳ ಕಾಲದ ಬಳಿಕ ಅವನು ಹೀಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು; ದೇವ-ಗಂಧರ್ವ-ಕಿನ್ನರರಿಂದ ವೇದಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
13.186.22
अथ तेनैव भगवानात्मलोकमधोक्षजः ।
गतः सम्प्रजितः सर्वैः स योगिनिलयो हरिः ॥ १३.१८६.२२ ॥
ಆಮೇಲೆ ಅವನಿಂದ ಭಗವಾನ್ ಅಧೋಕ್ಷಜನು ತನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು; ಎಲ್ಲರಿಂದ ಪೂಜಿತನಾದ ಯೋಗಿನಿಲಯನಾದ ಹರಿ.
13.186.23
तस्मात्त्वमपि राजेन्द्र तद्भक्तस्तत्परायणः ।
अर्चयित्वा यथायोगं भजस्व पुरुषोत्तमम् ॥ १३.१८६.२३ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ನೀನೂ ಅವನ ಭಕ್ತನಾಗಿ, ಅವನನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಯಥಾಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ ಪುರುಷೋತ್ತಮನನ್ನು ಭಜಿಸು.
13.186.24
अजरममरमेकं ध्येयमाद्यन्तशून्यं ।
सगुणमगुणमाद्यं स्थूलमत्यन्तसूक्ष्मम्।
निरुपममुपमेयं योगिविज्ञानगम्यं ।
त्रिभुवनगुरुमीशं सम्प्रपद्यस्व विष्णुम् ॥ १३.१८६.२४ ॥
ಜರಾರಹಿತನೂ ಅಮರನೂ ಏಕನೂ ಧ್ಯೇಯನೂ ಆದಿ-ಅಂತ್ಯಶೂನ್ಯನೂ, ಸಗುಣನೂ ನಿರ್ಗುಣನೂ, ಆದ್ಯನೂ, ಸ್ಥೂಲನೂ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮನೂ, ಅನುಪಮನೂ ಉಪಮೇಯನೂ, ಯೋಗಿಗಳ ವಿಜ್ಞಾನದಿಂದ ತಿಳಿಯಬಲ್ಲವನೂ, ತ್ರಿಭುವನಗುರುವೂ ಆದ ಈಶ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಶರಣಾಗು.