മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.186
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.186.1
यज्ज्ञेयं परमं कृत्यमनुष्ठेयं महात्मभिः ।
सारं मे सर्वशास्त्राणां वक्तुमर्हस्यनुग्रहात् ॥ १३.१८६.१ ॥
ഏതാണോ പരമമായി അറിയേണ്ടതും മഹാത്മാക്കൾ അനുഷ്ഠിക്കേണ്ടതുമായ കർത്തവ്യം, സർവശാസ്ത്രങ്ങളുടെയും ആ സാരം അനുഗ്രഹിച്ച് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരണം.
13.186.2
श्रूयतामिदमत्यन्तं गूढं संसारमोचनम् ।
श्रोतव्यं च त्वया सम्यग्ज्ञातव्यं च विशाम्पते ॥ १३.१८६.२ ॥
അത്യന്തം ഗൂഢവും സംസാരമോചനം നൽകുന്നതുമായ ഇത് കേൾക്കുക. ജനങ്ങളുടെ നാഥാ, നീ ഇത് നന്നായി കേട്ട് മനസ്സിലാക്കണം.
13.186.3
पुण्डरीकः पुरा विप्रः पुण्यतीर्थे जपान्वितः ।
नारदं परिपप्रच्छ श्रेयो योगपरं मुनिम् ॥ १३.१८६.३ ॥
പണ്ട് പുണ്ഡരീകൻ എന്നൊരു ബ്രാഹ്മണൻ പുണ്യതീർത്ഥത്തിൽ ജപത്തിൽ മുഴുകിയിരുന്നു. യോഗപരായണനായ മുനി നാരദനോട് അവൻ പരമശ്രേയസ്സിനെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.
13.186.4
नारदश्चाब्रवीदेनं ब्रह्मणोक्तं महात्मना ॥ १३.१८६.४ ॥
നാരദൻ അവനോട് പറഞ്ഞു — മഹാത്മാവായ ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞത്.
13.186.5
शृणुष्वावहितस्तात ज्ञानयोगमनुत्तमम् ।
अप्रभूतं प्रभूतार्थं वेदशास्त्रार्थसंयुतम्। ॥ १३.१८६.५ ॥
പ്രിയപുത്രാ, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക — ഇത് അത്യുത്തമമായ ജ്ഞാനയോഗമാണ്; വാക്കുകളിൽ കുറവെങ്കിലും അർത്ഥത്തിൽ സമൃദ്ധവും വേദശാസ്ത്രാർത്ഥങ്ങളോട് ചേർന്നതുമാണ്.
13.186.6
यः परः प्रकृते प्रोक्तः पुरुषः पञ्चविंशकः ।
स एव सर्वभूतात्मा नर इत्यभिधीयते ॥ १३.१८६.६ ॥
പ്രകൃതിക്കപ്പുറമുള്ള ഇരുപത്തിയഞ്ചാമത്തെ പുരുഷനെന്ന് പറയപ്പെടുന്നവൻ — അവൻ തന്നെയാണ് സർവഭൂതങ്ങളുടെയും ആത്മാവ്; അവനെയാണ് 'നരൻ' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
13.186.7
नराज्जातानि तत्वानि नाराणीति ततो विदुः ।
तान्येव चायनं तस्य तेन नारायणः स्मृतः ॥ १३.१८६.७ ॥
നരനിൽ നിന്ന് ജനിച്ച തത്ത്വങ്ങളെ 'നാരങ്ങൾ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു എന്ന് പണ്ഡിതർ അറിയുന്നു. അവ തന്നെയാണ് അവന്റെ ആശ്രയം; അതിനാൽ അവൻ നാരായണൻ എന്ന് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
13.186.8
नारायणाज्जगत्सर्वं सर्गकाले प्रजायते ।
तस्मिन्नेव पुनस्तच्च प्रलये सम्प्रलीयते ॥ १३.१८६.८ ॥
നാരായണനിൽ നിന്നുതന്നെ സകല ലോകവും സൃഷ്ടികാലത്ത് ഉണ്ടാകുന്നു; പ്രളയത്തിൽ അത് വീണ്ടും അവനിൽ തന്നെ ലയിക്കുന്നു.
13.186.9
नारायणः परं ब्रह्म तत्वं नारायणः परः ।
परादपि परश्चासौ तस्मान्नास्ति परात्परः ॥ १३.१८६.९ ॥
നാരായണനാണ് പരബ്രഹ്മം; നാരായണനാണ് പരമതത്ത്വം. ശ്രേഷ്ഠങ്ങളിലും ശ്രേഷ്ഠനാണ് അവൻ; അതിനാൽ അവനേക്കാൾ ഉയർന്നവൻ ആരുമില്ല.
13.186.10
वासुदेवं तथा विष्णुमात्मानं च तथा विदुः ।
संज्ञाभेदैः स एवैकः सर्वशास्त्राभिसंस्कृतः ॥ १३.१८६.१० ॥
അവനെ വാസുദേവൻ, വിഷ്ണു, ആത്മാവ് എന്നും അറിയുന്നു. നാമഭേദങ്ങളാൽ അവൻ ഏകനാണ്; എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളാലും ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവനും അവൻ തന്നെ.
13.186.11
आलोड्य सर्वशास्त्राणि विचार्य च पुनःपुनः ।
इदमेकं सुनिष्पन्नं ध्येयो नारायणः सदा ॥ १३.१८६.११ ॥
എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളും മഥിച്ച്, വീണ്ടും വീണ്ടും വിചാരിച്ച ശേഷം ഇതാണ് ഒരേയൊരു സുനിശ്ചിത നിഗമനം: നാരായണനെ എപ്പോഴും ധ്യാനിക്കണം.
13.186.12
तस्मात्त्वं गहनान्सर्वांस्त्यक्त्वा शास्त्रार्थविस्तरान् ।
अनन्यचेता ध्यायस्व नारायणमजं विभुम् ॥ १३.१८६.१२ ॥
അതിനാൽ നീ ആഴമേറിയ ശാസ്ത്രാർത്ഥവിസ്താരങ്ങളെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച്, അനന്യചിത്തനായി ജന്മരഹിതനും സർവവ്യാപിയുമായ നാരായണനെ ധ്യാനിക്കുക.
13.186.13
मुहूर्तिमपि यो ध्यायेन्नारायणमतन्द्रितः ।
सोऽपि तद्गतिमाप्नोति किं पुनस्तत्परायणः ॥ १३.१८६.१३ ॥
ജാഗ്രതയോടെ ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും നാരായണനെ ധ്യാനിക്കുന്നവനും അവന്റെ ഗതി പ്രാപിക്കുന്നു; അവനിൽ പൂർണ്ണമായി ആശ്രയിച്ചവനെക്കുറിച്ച് പിന്നെ പറയേണ്ടതുണ്ടോ?
13.186.14
नमो नारायणायेति यो वेद ब्रह्म शाश्वतम् ।
अन्त्यकाले जपन्नेति तद्विष्णोः परमं पदम् ॥ १३.१८६.१४ ॥
'നമോ നാരായണായ' ശാശ്വതബ്രഹ്മമെന്ന് അറിയുന്നവൻ അന്ത്യകാലത്ത് അത് ജപിച്ചാൽ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം പ്രാപിക്കുന്നു.
13.186.15
श्रवणान्मननाच्चैव गीतिस्तुत्यर्चनादिभिः ।
आराध्यं सर्वदा ब्रह्म पुरुषेण हितैषिणा ॥ १३.१८६.१५ ॥
ശ്രവണം, മനനം, ഗീതം, സ്തുതി, അർച്ചന തുടങ്ങിയവയാൽ സ്വന്തം ഹിതം ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ എപ്പോഴും ബ്രഹ്മത്തെ ആരാധിക്കണം.
13.186.16
लिप्यते न स पापेन नारायणपरायणः ।
पुनाति सकलं लोकं सहस्रांशुरिवोदितः ॥ १३.१८६.१६ ॥
നാരായണനിൽ പരായണനായവൻ പാപത്താൽ ലിപ്തനാകുന്നില്ല; ഉദിച്ച സഹസ്രാംശുവെപ്പോലെ അവൻ സകലലോകത്തെയും ശുദ്ധമാക്കുന്നു.
13.186.17
ब्रह्मचारी गृहस्थोऽपि वानप्रस्थोऽथ भिक्षुकः ।
केशवाराधनं हित्वा नैव याति परां गतिम् ॥ १३.१८६.१७ ॥
ബ്രഹ്മചാരിയും ഗൃഹസ്ഥനും വാനപ്രസ്ഥനും ഭിക്ഷുവും കേശവാരാധന ഉപേക്ഷിച്ചാൽ പരമഗതി പ്രാപിക്കുകയില്ല.
13.186.18
जन्मान्तरसहस्रेषु दुर्लभा तद्गता मतिः ।
तद्भक्तवत्सलं देवं समराधय सुव्रत ॥ १३.१८६.१८ ॥
ആയിരം ജന്മങ്ങളിലും അവങ്കലേക്ക് തിരിഞ്ഞ മനസ്സ് ദുർലഭമാണ്; ഹേ സുവ്രതാ, ഭക്തവത്സലനായ ആ ദേവനെ നന്നായി ആരാധിക്കുക.
13.186.19
नारदेनैवमुक्तस्तु स विप्रोऽभ्यर्चयद्धरिम् ।
स्वप्नोऽपि पुण्डरीकाक्षं शङ्खचक्रगदाधरम् ॥ १३.१८६.१९ ॥
നാരദൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ ബ്രാഹ്മണൻ ഹരിയെ പൂജിച്ചു; സ്വപ്നത്തിലും താമരക്കണ്ണനും ശംഖ-ചക്ര-ഗദാധരനുമായവനെ.
13.186.20
किरीटकुण्डलधरं लसच्छ्रीवत्सकौस्तुभम् ।
तं दृष्ट्वा देवदेवेशं प्राणमत्सम्भ्रमान्वितः ॥ १३.१८६.२० ॥
കിരീടവും കുണ്ഡലവും ധരിച്ച്, ശ്രീവത്സവും കൗസ്തുഭവും തിളങ്ങുന്ന ദേവദേവേശനെ കണ്ട് അവൻ ആദരവോടെ പ്രണമിച്ചു.
13.186.21
अथ कालेन महता तथा प्रत्यक्षतां गतः ।
संस्तुतः स्तुतिभिर्वेदैर्देवगन्धर्वकिन्नरैः ॥ १३.१८६.२१ ॥
പിന്നെ ഏറെക്കാലത്തിനു ശേഷം അവൻ ഇങ്ങനെ പ്രത്യക്ഷനായി; ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും കിന്നരന്മാരും വേദസ്തുതികളാൽ സ്തുതിച്ചു.
13.186.22
अथ तेनैव भगवानात्मलोकमधोक्षजः ।
गतः सम्प्रजितः सर्वैः स योगिनिलयो हरिः ॥ १३.१८६.२२ ॥
പിന്നെ അവനാൽ ഭഗവാൻ അധോക്ഷജൻ സ്വലോകത്തേക്ക് മടങ്ങി; എല്ലാവരാലും പൂജിതനായ യോഗികളുടെ ആലയമായ ഹരി.
13.186.23
तस्मात्त्वमपि राजेन्द्र तद्भक्तस्तत्परायणः ।
अर्चयित्वा यथायोगं भजस्व पुरुषोत्तमम् ॥ १३.१८६.२३ ॥
അതിനാൽ, രാജേന്ദ്രാ, നീയും അവന്റെ ഭക്തനായി, അവനിൽ ആശ്രയിച്ച്, യഥായോഗ്യം പൂജിച്ച് പുരുഷോത്തമനെ ഭജിക്കുക.
13.186.24
अजरममरमेकं ध्येयमाद्यन्तशून्यं ।
सगुणमगुणमाद्यं स्थूलमत्यन्तसूक्ष्मम्।
निरुपममुपमेयं योगिविज्ञानगम्यं ।
त्रिभुवनगुरुमीशं सम्प्रपद्यस्व विष्णुम् ॥ १३.१८६.२४ ॥
ജരയില്ലാത്തവനും മരണമില്ലാത്തവനും ഏകനും ധ്യാനയോഗ്യനും ആദ്യാന്തശൂന്യനും സഗുണനും നിർഗുണനും ആദ്യനും സ്ഥൂലനും അത്യന്തസൂക്ഷ്മനും അനുപമനും ഉപമേയനും യോഗികളുടെ വിജ്ഞാനത്താൽ അറിയപ്പെടുന്നവനും ത്രിഭുവനഗുരുവുമായ ഈശൻ വിഷ്ണുവിനെ ശരണം പ്രാപിക്കുക.