Mahābhārata · Adhyāya 13.186
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.186.1
यज्ज्ञेयं परमं कृत्यमनुष्ठेयं महात्मभिः ।
सारं मे सर्वशास्त्राणां वक्तुमर्हस्यनुग्रहात् ॥ १३.१८६.१ ॥
O que é o supremo a ser conhecido, o dever a ser praticado pelas grandes almas, a essência de todas as escrituras — dignai-vos, por graça, dizer-me.
13.186.2
श्रूयतामिदमत्यन्तं गूढं संसारमोचनम् ।
श्रोतव्यं च त्वया सम्यग्ज्ञातव्यं च विशाम्पते ॥ १३.१८६.२ ॥
Ouve este ensinamento profundíssimo, que liberta do saṃsāra; deves ouvi-lo e compreendê-lo bem, ó senhor dos povos.
13.186.3
पुण्डरीकः पुरा विप्रः पुण्यतीर्थे जपान्वितः ।
नारदं परिपप्रच्छ श्रेयो योगपरं मुनिम् ॥ १३.१८६.३ ॥
Outrora, o brâmane Puṇḍarīka, absorto na recitação num lugar sagrado de peregrinação, interrogou cuidadosamente o sábio Nārada, devotado ao yoga, sobre o bem supremo.
13.186.4
नारदश्चाब्रवीदेनं ब्रह्मणोक्तं महात्मना ॥ १३.१८६.४ ॥
E Nārada lhe falou o que fora declarado pelo grande Brahmā.
13.186.5
शृणुष्वावहितस्तात ज्ञानयोगमनुत्तमम् ।
अप्रभूतं प्रभूतार्थं वेदशास्त्रार्थसंयुतम्। ॥ १३.१८६.५ ॥
Ouve com atenção, querido filho: este é o incomparável yoga do conhecimento — poucas palavras, grande sentido, ligado ao sentido dos Vedas e das escrituras.
13.186.6
यः परः प्रकृते प्रोक्तः पुरुषः पञ्चविंशकः ।
स एव सर्वभूतात्मा नर इत्यभिधीयते ॥ १३.१८६.६ ॥
O Puruṣa declarado supremo além da natureza (prakṛti), o vigésimo quinto — ele é de fato o ātman de todos os seres, e é chamado Nara.
13.186.7
नराज्जातानि तत्वानि नाराणीति ततो विदुः ।
तान्येव चायनं तस्य तेन नारायणः स्मृतः ॥ १३.१८६.७ ॥
Os princípios nascidos de Nara são conhecidos como os Nārās; são a sua própria morada, e por isso ele é lembrado como Nārāyaṇa.
13.186.8
नारायणाज्जगत्सर्वं सर्गकाले प्रजायते ।
तस्मिन्नेव पुनस्तच्च प्रलये सम्प्रलीयते ॥ १३.१८६.८ ॥
De Nārāyaṇa surge todo o mundo no tempo da criação, e na dissolução é de novo absorvido nele.
13.186.9
नारायणः परं ब्रह्म तत्वं नारायणः परः ।
परादपि परश्चासौ तस्मान्नास्ति परात्परः ॥ १३.१८६.९ ॥
Nārāyaṇa é o Brahman supremo, Nārāyaṇa é a realidade suprema; ele é mais alto que o mais alto, e por isso nada existe acima dele.
13.186.10
वासुदेवं तथा विष्णुमात्मानं च तथा विदुः ।
संज्ञाभेदैः स एवैकः सर्वशास्त्राभिसंस्कृतः ॥ १३.१८६.१० ॥
Conhecem-no também como Vāsudeva, como Viṣṇu e como o Eu; pelas diferenças de nome ele é um só, aperfeiçoado por todas as escrituras.
13.186.11
आलोड्य सर्वशास्त्राणि विचार्य च पुनःपुनः ।
इदमेकं सुनिष्पन्नं ध्येयो नारायणः सदा ॥ १३.१८६.११ ॥
Tendo percorrido todas as escrituras e refletido sobre elas repetidas vezes, esta única conclusão está bem estabelecida: Nārāyaṇa deve ser meditado sempre.
13.186.12
तस्मात्त्वं गहनान्सर्वांस्त्यक्त्वा शास्त्रार्थविस्तरान् ।
अनन्यचेता ध्यायस्व नारायणमजं विभुम् ॥ १३.१८६.१२ ॥
Portanto, abandonando todas as complicadas elaborações do sentido das escrituras, medita com mente indivisa em Nārāyaṇa, o não-nascido, o onipresente.
13.186.13
मुहूर्तिमपि यो ध्यायेन्नारायणमतन्द्रितः ।
सोऽपि तद्गतिमाप्नोति किं पुनस्तत्परायणः ॥ १३.१८६.१३ ॥
Quem medita em Nārāyaṇa, por um instante que seja, sem desânimo, também alcança a sua meta; quanto mais quem se dedica inteiramente a ele.
13.186.14
नमो नारायणायेति यो वेद ब्रह्म शाश्वतम् ।
अन्त्यकाले जपन्नेति तद्विष्णोः परमं पदम् ॥ १३.१८६.१४ ॥
Quem reconhece 'Namo Nārāyaṇāya' como o Brahman eterno e o recita na hora da morte, alcança a morada suprema de Viṣṇu.
13.186.15
श्रवणान्मननाच्चैव गीतिस्तुत्यर्चनादिभिः ।
आराध्यं सर्वदा ब्रह्म पुरुषेण हितैषिणा ॥ १३.१८६.१५ ॥
Pelo ouvir, pela reflexão, pelo canto, pelo louvor, pela adoração e práticas semelhantes, o homem que busca o seu bem deve sempre venerar o Brahman.
13.186.16
लिप्यते न स पापेन नारायणपरायणः ।
पुनाति सकलं लोकं सहस्रांशुरिवोदितः ॥ १३.१८६.१६ ॥
O homem totalmente devotado a Nārāyaṇa não se mancha com o pecado; como o sol de mil raios que nasce, ele purifica todo o mundo.
13.186.17
ब्रह्मचारी गृहस्थोऽपि वानप्रस्थोऽथ भिक्षुकः ।
केशवाराधनं हित्वा नैव याति परां गतिम् ॥ १३.१८६.१७ ॥
Um estudante celibatário, um chefe de família, um eremita da floresta ou um mendicante que abandone a adoração de Keśava não alcança a meta suprema.
13.186.18
जन्मान्तरसहस्रेषु दुर्लभा तद्गता मतिः ।
तद्भक्तवत्सलं देवं समराधय सुव्रत ॥ १३.१८६.१८ ॥
Ao longo de milhares de nascimentos, uma mente voltada para ele é rara. Ó tu de bons votos, adora bem aquele deus que ama seus devotos.
13.186.19
नारदेनैवमुक्तस्तु स विप्रोऽभ्यर्चयद्धरिम् ।
स्वप्नोऽपि पुण्डरीकाक्षं शङ्खचक्रगदाधरम् ॥ १३.१८६.१९ ॥
Assim instruído por Nārada, aquele brâmane adorou Hari, o de olhos de lótus, portador da concha, do disco e da maça, mesmo em sonho.
13.186.20
किरीटकुण्डलधरं लसच्छ्रीवत्सकौस्तुभम् ।
तं दृष्ट्वा देवदेवेशं प्राणमत्सम्भ्रमान्वितः ॥ १३.१८६.२० ॥
Ao ver o senhor dos deuses, com coroa e brincos, resplandecendo com a marca Śrīvatsa e a joia Kaustubha, prostrou-se cheio de reverência.
13.186.21
अथ कालेन महता तथा प्रत्यक्षतां गतः ।
संस्तुतः स्तुतिभिर्वेदैर्देवगन्धर्वकिन्नरैः ॥ १३.१८६.२१ ॥
Então, após um longo tempo, ele apareceu desta forma, louvado com hinos védicos por deuses, gandharvas e kinnaras.
13.186.22
अथ तेनैव भगवानात्मलोकमधोक्षजः ।
गतः सम्प्रजितः सर्वैः स योगिनिलयो हरिः ॥ १३.१८६.२२ ॥
Então, por meio dele, o bem-aventurado Adhokṣaja retornou ao seu próprio mundo, honrado por todos, Hari, morada dos yogis.
13.186.23
तस्मात्त्वमपि राजेन्द्र तद्भक्तस्तत्परायणः ।
अर्चयित्वा यथायोगं भजस्व पुरुषोत्तमम् ॥ १३.१८६.२३ ॥
Portanto, também você, ó senhor dos reis, seja seu devoto, inteiramente dedicado a ele; adore-o como convém e sirva ao Puruṣottama.
13.186.24
अजरममरमेकं ध्येयमाद्यन्तशून्यं ।
सगुणमगुणमाद्यं स्थूलमत्यन्तसूक्ष्मम्।
निरुपममुपमेयं योगिविज्ञानगम्यं ।
त्रिभुवनगुरुमीशं सम्प्रपद्यस्व विष्णुम् ॥ १३.१८६.२४ ॥
Imperecível, imortal, uno, digno de meditação, sem começo nem fim, com qualidades e sem qualidades, primordial, grosseiro e extremamente sutil, incomparável e comparável, alcançável pelo conhecimento dos yogis, mestre dos três mundos, o senhor Viṣṇu: busque refúgio nele.