ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.186
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.186.1
यज्ज्ञेयं परमं कृत्यमनुष्ठेयं महात्मभिः ।
सारं मे सर्वशास्त्राणां वक्तुमर्हस्यनुग्रहात् ॥ १३.१८६.१ ॥
ଯାହା ପରମ ଜ୍ଞେୟ ଏବଂ ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କ ଅନୁଷ୍ଠେୟ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ସେହି ସାର ଅନୁଗ୍ରହ କରି ମୋତେ କହିବାକୁ ଆପଣ ଯୋଗ୍ୟ।
13.186.2
श्रूयतामिदमत्यन्तं गूढं संसारमोचनम् ।
श्रोतव्यं च त्वया सम्यग्ज्ञातव्यं च विशाम्पते ॥ १३.१८६.२ ॥
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୂଢ଼ ଏବଂ ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଉଥିବା ଏହା ଶୁଣ। ହେ ପ୍ରଜାପତି, ତୁମେ ଏହାକୁ ଭଲ ଭାବେ ଶୁଣିବା ଓ ବୁଝିବା ଉଚିତ।
13.186.3
पुण्डरीकः पुरा विप्रः पुण्यतीर्थे जपान्वितः ।
नारदं परिपप्रच्छ श्रेयो योगपरं मुनिम् ॥ १३.१८६.३ ॥
ପୂର୍ବେ ପୁଣ୍ଡରୀକ ନାମକ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୁଣ୍ୟତୀର୍ଥରେ ଜପରେ ନିମଗ୍ନ ଥିଲେ। ସେ ଯୋଗପରାୟଣ ମୁନି ନାରଦଙ୍କୁ ପରମ କଲ୍ୟାଣ ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ।
13.186.4
नारदश्चाब्रवीदेनं ब्रह्मणोक्तं महात्मना ॥ १३.१८६.४ ॥
ନାରଦ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ — ମହାତ୍ମା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କଥିତ ବାଣୀ।
13.186.5
शृणुष्वावहितस्तात ज्ञानयोगमनुत्तमम् ।
अप्रभूतं प्रभूतार्थं वेदशास्त्रार्थसंयुतम्। ॥ १३.१८६.५ ॥
ପୁଅ, ମନୋଯୋଗ ସହ ଶୁଣ — ଏହା ଅନୁତ୍ତମ ଜ୍ଞାନଯୋଗ; ଶବ୍ଦରେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଅର୍ଥରେ ପ୍ରଚୁର, ବେଦଶାସ୍ତ୍ରାର୍ଥ ସହିତ ଯୁକ୍ତ।
13.186.6
यः परः प्रकृते प्रोक्तः पुरुषः पञ्चविंशकः ।
स एव सर्वभूतात्मा नर इत्यभिधीयते ॥ १३.१८६.६ ॥
ପ୍ରକୃତିଠାରୁ ପର ପଚିଶତମ ଯେଉଁ ପୁରୁଷ କୁହାଯାଇଛି — ସେ ହିଁ ସର୍ବଭୂତର ଆତ୍ମା; ତାଙ୍କୁ 'ନର' କୁହାଯାଏ।
13.186.7
नराज्जातानि तत्वानि नाराणीति ततो विदुः ।
तान्येव चायनं तस्य तेन नारायणः स्मृतः ॥ १३.१८६.७ ॥
ନରରୁ ଜାତ ତତ୍ତ୍ୱସମୂହକୁ 'ନାରା' କୁହାଯାଏ, ଏହା ବିଦ୍ୱାନମାନେ ଜାଣନ୍ତି। ସେଗୁଡ଼ିକ ହିଁ ତାଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ; ସେଥିପାଇଁ ସେ ନାରାୟଣ ବୋଲି ସ୍ମୃତ।
13.186.8
नारायणाज्जगत्सर्वं सर्गकाले प्रजायते ।
तस्मिन्नेव पुनस्तच्च प्रलये सम्प्रलीयते ॥ १३.१८६.८ ॥
ନାରାୟଣରୁ ହିଁ ସୃଷ୍ଟିକାଳରେ ସମଗ୍ର ଜଗତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ; ପ୍ରଳୟରେ ପୁଣି ତାଙ୍କରେ ହିଁ ଲୀନ ହୁଏ।
13.186.9
नारायणः परं ब्रह्म तत्वं नारायणः परः ।
परादपि परश्चासौ तस्मान्नास्ति परात्परः ॥ १३.१८६.९ ॥
ନାରାୟଣ ହିଁ ପରବ୍ରହ୍ମ; ନାରାୟଣ ହିଁ ପରମ ତତ୍ତ୍ୱ। ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତେଣୁ ତାଙ୍କଠାରୁ ଉଚ୍ଚ କେହି ନାହିଁ।
13.186.10
वासुदेवं तथा विष्णुमात्मानं च तथा विदुः ।
संज्ञाभेदैः स एवैकः सर्वशास्त्राभिसंस्कृतः ॥ १३.१८६.१० ॥
ତାଙ୍କୁ ବାସୁଦେବ, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଆତ୍ମା ବୋଲି ମଧ୍ୟ ଜଣାଯାଏ। ନାମଭେଦରେ ସେ ଏକ ହିଁ; ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ପରିଷ୍କୃତ ସେ ହିଁ।
13.186.11
आलोड्य सर्वशास्त्राणि विचार्य च पुनःपुनः ।
इदमेकं सुनिष्पन्नं ध्येयो नारायणः सदा ॥ १३.१८६.११ ॥
ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ମନ୍ଥନ କରି ଓ ବାରମ୍ବାର ବିଚାରି ଏହି ଏକ ସୁନିଶ୍ଚିତ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ମିଳିଛି: ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସର୍ବଦା ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
13.186.12
तस्मात्त्वं गहनान्सर्वांस्त्यक्त्वा शास्त्रार्थविस्तरान् ।
अनन्यचेता ध्यायस्व नारायणमजं विभुम् ॥ १३.१८६.१२ ॥
ତେଣୁ ତୁମେ ଗହନ ଶାସ୍ତ୍ରାର୍ଥର ସମସ୍ତ ବିସ୍ତାର ତ୍ୟାଗ କରି, ଅନନ୍ୟ ଚିତ୍ତରେ ଅଜ ଓ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କର।
13.186.13
मुहूर्तिमपि यो ध्यायेन्नारायणमतन्द्रितः ।
सोऽपि तद्गतिमाप्नोति किं पुनस्तत्परायणः ॥ १३.१८६.१३ ॥
ଯିଏ ଅନଳସ ଭାବରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଗତି ପାଏ; ଯିଏ ତାଙ୍କରେ ପରାୟଣ, ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆଉ କ'ଣ କହିବା?
13.186.14
नमो नारायणायेति यो वेद ब्रह्म शाश्वतम् ।
अन्त्यकाले जपन्नेति तद्विष्णोः परमं पदम् ॥ १३.१८६.१४ ॥
'ନମୋ ନାରାୟଣାୟ' କୁ ଯିଏ ଶାଶ୍ୱତ ବ୍ରହ୍ମ ବୋଲି ଜାଣେ ଓ ଅନ୍ତକାଳରେ ଜପେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରମ ପଦ ପାଏ।
13.186.15
श्रवणान्मननाच्चैव गीतिस्तुत्यर्चनादिभिः ।
आराध्यं सर्वदा ब्रह्म पुरुषेण हितैषिणा ॥ १३.१८६.१५ ॥
ଶ୍ରବଣ, ମନନ, ଗାନ, ସ୍ତୁତି, ପୂଜା ଆଦି ଦ୍ୱାରା ନିଜ ହିତ ଇଚ୍ଛୁକ ପୁରୁଷ ସର୍ବଦା ବ୍ରହ୍ମଙ୍କୁ ଆରାଧନା କରିବା ଉଚିତ।
13.186.16
लिप्यते न स पापेन नारायणपरायणः ।
पुनाति सकलं लोकं सहस्रांशुरिवोदितः ॥ १३.१८६.१६ ॥
ନାରାୟଣପରାୟଣ ପୁରୁଷ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ; ଉଦିତ ସହସ୍ରାଂଶୁ (ସୂର୍ଯ୍ୟ) ପରି ସେ ସମଗ୍ର ଲୋକକୁ ପବିତ୍ର କରେ।
13.186.17
ब्रह्मचारी गृहस्थोऽपि वानप्रस्थोऽथ भिक्षुकः ।
केशवाराधनं हित्वा नैव याति परां गतिम् ॥ १३.१८६.१७ ॥
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଗୃହସ୍ଥ, ବାନପ୍ରସ୍ଥ ବା ଭିକ୍ଷୁ, କେଶବଙ୍କ ଆରାଧନା ଛାଡ଼ିଦେଲେ ପରମ ଗତି ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ।
13.186.18
जन्मान्तरसहस्रेषु दुर्लभा तद्गता मतिः ।
तद्भक्तवत्सलं देवं समराधय सुव्रत ॥ १३.१८६.१८ ॥
ହଜାର ଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଲାଗିଥିବା ମତି ଦୁର୍ଲଭ; ହେ ସୁବ୍ରତ, ଭକ୍ତବତ୍ସଳ ସେଇ ଦେବଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବେ ଆରାଧନା କର।
13.186.19
नारदेनैवमुक्तस्तु स विप्रोऽभ्यर्चयद्धरिम् ।
स्वप्नोऽपि पुण्डरीकाक्षं शङ्खचक्रगदाधरम् ॥ १३.१८६.१९ ॥
ନାରଦଙ୍କ ଏପରି କହିବାରୁ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ; ସ୍ୱପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ ପଦ୍ମନୟନ, ଶଙ୍ଖ-ଚକ୍ର-ଗଦାଧାରୀଙ୍କୁ।
13.186.20
किरीटकुण्डलधरं लसच्छ्रीवत्सकौस्तुभम् ।
तं दृष्ट्वा देवदेवेशं प्राणमत्सम्भ्रमान्वितः ॥ १३.१८६.२० ॥
କିରୀଟ-କୁଣ୍ଡଳଧାରୀ, ଝଲମଲ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଓ କୌସ୍ତୁଭଯୁକ୍ତ ସେହି ଦେବଦେବେଶଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ ସମ୍ଭ୍ରମରେ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
13.186.21
अथ कालेन महता तथा प्रत्यक्षतां गतः ।
संस्तुतः स्तुतिभिर्वेदैर्देवगन्धर्वकिन्नरैः ॥ १३.१८६.२१ ॥
ଏଥର ବହୁ ସମୟ ପରେ ସେ ଏପରି ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ହେଲେ; ଦେବ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ କିନ୍ନରମାନେ ବେଦସ୍ତୁତିରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
13.186.22
अथ तेनैव भगवानात्मलोकमधोक्षजः ।
गतः सम्प्रजितः सर्वैः स योगिनिलयो हरिः ॥ १३.१८६.२२ ॥
ଏଥର ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭଗବାନ ଅଧୋକ୍ଷଜ ନିଜ ଲୋକକୁ ଚାଲିଗଲେ; ସମସ୍ତଙ୍କ ପୂଜିତ, ଯୋଗୀଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ସେ ହରି।
13.186.23
तस्मात्त्वमपि राजेन्द्र तद्भक्तस्तत्परायणः ।
अर्चयित्वा यथायोगं भजस्व पुरुषोत्तमम् ॥ १३.१८६.२३ ॥
ତେଣୁ ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଭକ୍ତ ହୋଇ, ତାଙ୍କଠାରେ ପରାୟଣ ରହି, ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ପୂଜା କରି ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ଭଜନ କର।
13.186.24
अजरममरमेकं ध्येयमाद्यन्तशून्यं ।
सगुणमगुणमाद्यं स्थूलमत्यन्तसूक्ष्मम्।
निरुपममुपमेयं योगिविज्ञानगम्यं ।
त्रिभुवनगुरुमीशं सम्प्रपद्यस्व विष्णुम् ॥ १३.१८६.२४ ॥
ଜରାହୀନ, ଅମର, ଏକ, ଧ୍ୟେୟ, ଆଦିଅନ୍ତଶୂନ୍ୟ, ସଗୁଣ ଓ ନିର୍ଗୁଣ, ଆଦ୍ୟ, ସ୍ଥୂଳ ଓ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଅନୁପମ ଓ ଉପମେୟ, ଯୋଗୀଙ୍କ ବିଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରାପ୍ୟ, ତ୍ରିଭୁବନର ଗୁରୁ ଈଶ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶରଣ ନିଅ।