ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.190
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.190.1
सलिलस्याञ्जलिं पूर्णमक्षताश्च धृतोत्तराः ।
सोमस्योत्तिष्ठमानस्य तज्जलं चाक्षतांश्च तान् ॥ १३.१९०.१ ॥
ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଞ୍ଜଳି ଓ ଅକ୍ଷତ, ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ଧରାଯାଇଥିବା; ଉଦୟ ହେଉଥିବା ସୋମଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ଜଳ ଓ ସେ ଅକ୍ଷତ।
13.190.2
स्थितो ह्यभिमुखो मर्त्यः पौर्णमास्यां बलिं हरेत् ।
अग्निकार्यं कृतं तेन हुताश्चास्याग्नयस्त्रयः ॥ १३.१९०.२ ॥
ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନ ସମ୍ମୁଖମୁଖ ହୋଇ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ବଳି ଆଣୁ; ସେ ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ କଲା, ତାହାର ତିନି ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦିଆଗଲା।
13.190.3
वनस्पतिं च यो हन्यादमावास्यामबुद्धिमान् ।
अपि ह्येकेन पत्रेण लिप्यते ब्रह्महत्यया ॥ १३.१९०.३ ॥
ଅମାବାସ୍ୟାରେ ଯେ ଅବୁଦ୍ଧିମାନ ବୃକ୍ଷ କାଟେ, ସେ ଗୋଟିଏ ପତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାର ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏ।
13.190.4
दन्तकाष्ठं तु यः खादेदमावास्यामबुद्धिमान् ।
हिंसितश्चन्द्रमा पितरश्चोद्विजन्ति च ॥ १३.१९०.४ ॥
ଅମାବାସ୍ୟାରେ ଯେ ଅବୁଦ୍ଧିମାନ ଦନ୍ତକାଷ୍ଠ ଚୋବାଏ, ତେଣୁ ଚନ୍ଦ୍ର ପୀଡ଼ିତ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ପିତୃଗଣ ଉଦ୍ବିଗ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
13.190.5
हव्यं न तस्य देवाश्च प्रतिगृह्णन्ति पर्वसु ।
कुप्यन्ते पितरश्चास्य कुले वंशोऽस्य हीयते ॥ १३.१९०.५ ॥
ପର୍ବରେ ଦେବତାମାନେ ତାହାର ହବ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ; ପିତୃଗଣ ତାହା ଉପରେ କ୍ରୋଧିତ ହୁଅନ୍ତି, ତାହାର କୁଳରେ ତାହାର ବଂଶ କ୍ଷୀଣ ହୁଏ।
13.190.6
प्रकीर्णं भाजनं यत्र भिन्नभाण्डमथासनम् ।
योषितश्चैव हन्यन्ते कश्मलोपहते गृहे ॥ १३.१९०.६ ॥
ଯେଉଁଠି ପାତ୍ର ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ, ଭଗ୍ନ ଭାଣ୍ଡ ଓ ଆସନ ପଡ଼ିଥାଏ, ସେଠି ମଳିନତାରେ ପୀଡ଼ିତ ଗୃହରେ ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଆହତ ହୁଅନ୍ତି।
13.190.7
देवताः पितरश्चैव उत्सवे पर्वणीषु वा ।
निराशाः प्रतिगच्छन्ति कश्मलोपहताद्गृहात् ॥ १३.१९०.७ ॥
ଉତ୍ସବରେ ବା ପର୍ବ ଦିନରେ କଶ୍ମଳଦୂଷିତ ଗୃହରୁ ଦେବତା ଓ ପିତୃଗଣ ମଧ୍ୟ ନିରାଶ ହୋଇ ଫେରିଯାଆନ୍ତି।
13.190.8
यस्तु संवत्सरं पूर्णं दद्याद्दीपं करञ्जके ।
सुवर्चलामूलहस्तः प्रजा तस्य विवर्धते ॥ १३.१९०.८ ॥
ଯିଏ ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଷ କରଞ୍ଜକ ପାତ୍ରରେ ଦୀପ ଦାନ କରେ ଓ ହାତରେ ସୁବର୍ଚଳାର ମୂଳ ଧରେ, ତା'ର ପ୍ରଜା ବୃଦ୍ଧି ପାଏ।
13.190.9
आतीथ्यं सततं कुर्याद्दीपं दद्यात्प्रतिश्रये ।
वर्जयानो दिवास्वापं न च मांसानि भक्षयेत् ॥ १३.१९०.९ ॥
ସର୍ବଦା ଅତିଥି-ସତ୍କାର କରିବ, ଆଶ୍ରୟରେ ଦୀପ ଦାନ କରିବ; ଦିନରେ ନିଦ୍ରା ତ୍ୟାଗ କରି ମାଂସ ଖାଇବ ନାହିଁ।
13.190.10
गोब्राह्मणं न हिंस्याच्च पुष्कराणि च कीर्तयेत् ।
एत श्रेष्ठतमो धर्मः सरहस्यो महाफलः ॥ १३.१९०.१० ॥
ଗାଈ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ହିଂସା କରିବ ନାହିଁ, ପୁଷ୍କର ତୀର୍ଥଗୁଡ଼ିକର କୀର୍ତ୍ତନ କରିବ। ଏହା ରହସ୍ୟ ସହିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠତମ ଧର୍ମ, ମହାଫଳଦାୟକ।
13.190.11
अपि क्रतुशतैरिष्ट्वा क्षयं गच्छति तद्धविः ।
न तु क्षीयन्ति ते धर्माः श्रद्दधानैः प्रयोजिताः ॥ १३.१९०.११ ॥
ଶହ ଶହ ଯଜ୍ଞ କଲେ ହେଁ ସେହି ହବି କ୍ଷୟ ହୁଏ; କିନ୍ତୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଚରିତ ସେହି ଧର୍ମ କେବେ ହେଲେ କ୍ଷୀଣ ହୁଏ ନାହିଁ।
13.190.12
इदं च परमं गुह्यं सरहस्यं निबोधत ।
श्राद्धकल्पे च दैवे च तैर्थिके पर्वणीषु च ॥ १३.१९०.१२ ॥
ଏହି ପରମ ଗୁହ୍ୟ ରହସ୍ୟ ସହିତ ବୁଝ: ଶ୍ରାଦ୍ଧ ବିଧିରେ, ଦୈବ କର୍ମରେ, ତୀର୍ଥରେ ଓ ପର୍ବ ଦିନରେ ମଧ୍ୟ।
13.190.13
रजस्वला च या नारी श्वित्रिकाऽपुत्रिका च या ।
एताभिश्चक्षुषा दृष्टं हविर्नाश्नन्ति देवताः।
पितरश्च न तुष्यन्ति वर्षाण्यपि त्रयोदश ॥ १३.१९०.१३ ॥
ରଜସ୍ୱଳା ନାରୀ, ଶ୍ୱିତ୍ରୀ ରୋଗଗ୍ରସ୍ତା ନାରୀ କିମ୍ବା ଅପୁତ୍ରା ନାରୀ — ଏମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁରେ ଦେଖାଯାଇଥିବା ହବିଷ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ; ପିତୃଗଣ ତେର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
13.190.14
शुक्लवासाः शुचिर्भूत्वा ब्राह्मणान्स्वस्ति वाचयेत् ।
कीर्तयेद्भारतं चैव तथा स्यादक्षयं हविः ॥ १३.१९०.१४ ॥
ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଶୁଚି ହୋଇ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱସ୍ତିବାଚନ କରାଇବା ଉଚିତ; ଭାରତ କୀର୍ତ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ; ଏପରି ହେଲେ ହବିଷ୍ୟ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ।
13.190.15
भिन्नभाण्डं च खट्वां च कुक्कुटं शुनकं तथा ।
अप्रशस्तानि सर्वाणि यश्च वृक्षो गृहेरुहः ॥ १३.१९०.१५ ॥
ଭାଙ୍ଗା ପାତ୍ର, ଖଟ, କୁକୁଡ଼ା, କୁକୁର ଏବଂ ଘରେ ଜାତ ବୃକ୍ଷ — ଏସବୁ ଅପ୍ରଶସ୍ତ।
13.190.16
भिन्नभाण्डे कलिं प्राहुः खट्वायां तु धनक्षयः ।
कुक्कुटे शुनके चैव हविर्नाश्नन्ति देवताः।
वृक्षमूले ध्रुवं सत्वं तस्माद्वृक्षं न रोपयेत् ॥ १३.१९०.१६ ॥
ଭାଙ୍ଗା ପାତ୍ରରେ କଳିହ ହୁଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଖଟରେ ଧନକ୍ଷୟ ହୁଏ; କୁକୁଡ଼ା ଓ କୁକୁର ଥିଲେ ଦେବତାମାନେ ହବିଷ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ; ବୃକ୍ଷର ମୂଳରେ ନିଶ୍ଚୟ ଏକ ପ୍ରାଣୀ ରହେ; ତେଣୁ ବୃକ୍ଷ ରୋପଣ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
13.190.17
यो यजेदश्वमेधेन वाजपेयशतेन ह ।
अवाक्शिरा वा लम्बेत सत्रं वा स्फीतमाहरेत् ॥ १३.१९०.१७ ॥
ଯିଏ ଅଶ୍ୱମେଧ ଓ ଶହେ ବାଜପେୟ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଯଜନ କରେ, କିମ୍ବା ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱମୁଖ ଝୁଲେ, କିମ୍ବା ବିପୁଳ ସତ୍ର ସମ୍ପାଦନ କରେ —
13.190.18
न यस्य हृदयं शुद्धं नरकं स ध्रुवं व्रजेत् ।
तुल्यं यज्ञश्च सत्यं च हृदयस्य च शुद्धता ॥ १३.१९०.१८ ॥
ଯାହାର ହୃଦୟ ଶୁଦ୍ଧ ନୁହେଁ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକକୁ ଯାଏ; ଯଜ୍ଞ, ସତ୍ୟ ଏବଂ ହୃଦୟର ଶୁଦ୍ଧତା ସମାନ।
13.190.19
शुद्धेन मनसा दत्त्वा सक्तुप्रस्थं द्विजातये ।
ब्रह्मलोकमनुप्राप्तः पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ १३.१९०.१९ ॥
ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ ଜଣେ ଦ୍ୱିଜକୁ ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ସତ୍ତୁ ଦାନ କରି (ମନୁଷ୍ୟ) ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ; ତାହାର ଉଦାହରଣ ହିଁ ଯଥେଷ୍ଟ।