Mahābhārata · Adhyāya 13.190

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

13.190.1

सलिलस्याञ्जलिं पूर्णमक्षताश्च धृतोत्तराः ।
सोमस्योत्तिष्ठमानस्य तज्जलं चाक्षतांश्च तान् ॥ १३.१९०.१ ॥

Eine volle Handvoll Wasser, mit unversehrten Körnern hoch emporgehalten; für den aufgehenden Soma jenes Wasser und jene unversehrten Körner.

13.190.2

स्थितो ह्यभिमुखो मर्त्यः पौर्णमास्यां बलिं हरेत् ।
अग्निकार्यं कृतं तेन हुताश्चास्याग्नयस्त्रयः ॥ १३.१९०.२ ॥

Ein Sterblicher, der am Vollmondtag, dem Mond zugewandt stehend, eine Opfergabe darbringt; durch ihn wird das Feuerritual vollzogen, und seine drei Feuer werden geopfert.

13.190.3

वनस्पतिं च यो हन्यादमावास्यामबुद्धिमान् ।
अपि ह्येकेन पत्रेण लिप्यते ब्रह्महत्यया ॥ १३.१९०.३ ॥

Und der Unweise, der am Neumondtag einen Baum fällt, wird selbst durch ein einziges Blatt mit der Schuld des Brahmanenmordes befleckt.

13.190.4

दन्तकाष्ठं तु यः खादेदमावास्यामबुद्धिमान् ।
हिंसितश्चन्द्रमा पितरश्चोद्विजन्ति च ॥ १३.१९०.४ ॥

Und der Unweise, der am Neumondtag einen Zahnstocher kaut, verletzt den Mond, und die Ahnen werden unruhig.

13.190.5

हव्यं न तस्य देवाश्च प्रतिगृह्णन्ति पर्वसु ।
कुप्यन्ते पितरश्चास्य कुले वंशोऽस्य हीयते ॥ १३.१९०.५ ॥

An den Festtagen nehmen die Götter seine Opfergabe nicht an; die Ahnen zürnen ihm, und sein Geschlecht in seiner Familie schwindet.

13.190.6

प्रकीर्णं भाजनं यत्र भिन्नभाण्डमथासनम् ।
योषितश्चैव हन्यन्ते कश्मलोपहते गृहे ॥ १३.१९०.६ ॥

Wo Gefäße verstreut liegen, zerbrochene Töpfe und Sitze umherstehen, in einem vom Schmutz geplagten Haus, werden auch die Frauen niedergeschlagen.

13.190.7

देवताः पितरश्चैव उत्सवे पर्वणीषु वा ।
निराशाः प्रतिगच्छन्ति कश्मलोपहताद्गृहात् ॥ १३.१९०.७ ॥

Bei Festen und an den Tagen der Observanz kehren selbst die Götter und Ahnen enttäuscht von einem durch Unreinheit befleckten Haus zurück.

13.190.8

यस्तु संवत्सरं पूर्णं दद्याद्दीपं करञ्जके ।
सुवर्चलामूलहस्तः प्रजा तस्य विवर्धते ॥ १३.१९०.८ ॥

Wer ein volles Jahr lang eine Lampe in einem karañja-Gefäß darbringt, mit der Wurzel der suvarcalā in der Hand, dessen Nachkommenschaft wächst.

13.190.9

आतीथ्यं सततं कुर्याद्दीपं दद्यात्प्रतिश्रये ।
वर्जयानो दिवास्वापं न च मांसानि भक्षयेत् ॥ १३.१९०.९ ॥

Man soll ständig Gastfreundschaft üben und im Wohnort eine Lampe darbringen, den Tagesschlaf meiden und kein Fleisch essen.

13.190.10

गोब्राह्मणं न हिंस्याच्च पुष्कराणि च कीर्तयेत् ।
एत श्रेष्ठतमो धर्मः सरहस्यो महाफलः ॥ १३.१९०.१० ॥

Man soll Kühen und Brahmanen nicht schaden und die heiligen Teiche preisen. Dies ist das vortrefflichste Dharma mit seiner geheimen Lehre, von großer Frucht.

13.190.11

अपि क्रतुशतैरिष्ट्वा क्षयं गच्छति तद्धविः ।
न तु क्षीयन्ति ते धर्माः श्रद्दधानैः प्रयोजिताः ॥ १३.१९०.११ ॥

Auch wenn man hundert Opfer dargebracht hat, vergeht jenes Opfergut; doch jene Dharmas, von den Gläubigen vollzogen, schwinden niemals.

13.190.12

इदं च परमं गुह्यं सरहस्यं निबोधत ।
श्राद्धकल्पे च दैवे च तैर्थिके पर्वणीषु च ॥ १३.१९०.१२ ॥

Erkenne dieses höchste Geheimnis mit seinem Sinn: bei den Totenriten, bei den Götterriten, an den heiligen Furten und an den Tagen der Mondobservanz.

13.190.13

रजस्वला च या नारी श्वित्रिकाऽपुत्रिका च या ।
एताभिश्चक्षुषा दृष्टं हविर्नाश्नन्ति देवताः।
पितरश्च न तुष्यन्ति वर्षाण्यपि त्रयोदश ॥ १३.१९०.१३ ॥

Eine menstruierende Frau, eine Frau mit Aussatz oder eine kinderlose Frau: Die Götter essen die Opfergabe nicht, die mit ihren Augen gesehen wurde, und die Ahnen werden auch nach dreizehn Jahren nicht zufriedengestellt.

13.190.14

शुक्लवासाः शुचिर्भूत्वा ब्राह्मणान्स्वस्ति वाचयेत् ।
कीर्तयेद्भारतं चैव तथा स्यादक्षयं हविः ॥ १३.१९०.१४ ॥

In weißen Gewändern und gereinigt soll er Brahmanen den Segensspruch rezitieren lassen und das Bhārata rezitieren; so wird die Opfergabe unerschöpflich.

13.190.15

भिन्नभाण्डं च खट्वां च कुक्कुटं शुनकं तथा ।
अप्रशस्तानि सर्वाणि यश्च वृक्षो गृहेरुहः ॥ १३.१९०.१५ ॥

Ein zerbrochener Topf, ein Bettgestell, ein Hahn, ein Hund, und ebenso all dies, und ein im Haus wachsender Baum, sind alle unheilvoll.

13.190.16

भिन्नभाण्डे कलिं प्राहुः खट्वायां तु धनक्षयः ।
कुक्कुटे शुनके चैव हविर्नाश्नन्ति देवताः।
वृक्षमूले ध्रुवं सत्वं तस्माद्वृक्षं न रोपयेत् ॥ १३.१९०.१६ ॥

Man sagt, aus einem zerbrochenen Topf entstehe Streit, aus einem Bettgestell der Verlust des Reichtums; die Götter essen die Opfergabe nicht, wo ein Hahn und ein Hund sind; gewiss wohnt ein Lebewesen an der Wurzel eines Baumes, deshalb soll man keinen Baum pflanzen.