Mahābhārata · Adhyāya 13.190
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.190.1
सलिलस्याञ्जलिं पूर्णमक्षताश्च धृतोत्तराः ।
सोमस्योत्तिष्ठमानस्य तज्जलं चाक्षतांश्च तान् ॥ १३.१९०.१ ॥
Uma porção de água cheia, com grãos inteiros erguidos no alto; para o Soma que se ergue, aquela água e aqueles grãos inteiros.
13.190.2
स्थितो ह्यभिमुखो मर्त्यः पौर्णमास्यां बलिं हरेत् ।
अग्निकार्यं कृतं तेन हुताश्चास्याग्नयस्त्रयः ॥ १३.१९०.२ ॥
O mortal que, de pé e voltado para a lua no dia de lua cheia, leve uma oferenda; por ele o rito do fogo é realizado, e seus três fogos recebem oblações.
13.190.3
वनस्पतिं च यो हन्यादमावास्यामबुद्धिमान् ।
अपि ह्येकेन पत्रेण लिप्यते ब्रह्महत्यया ॥ १३.१९०.३ ॥
E o insensato que derruba uma árvore no dia de lua nova fica manchado pelo pecado de matar um brâmane, mesmo por uma só folha.
13.190.4
दन्तकाष्ठं तु यः खादेदमावास्यामबुद्धिमान् ।
हिंसितश्चन्द्रमा पितरश्चोद्विजन्ति च ॥ १३.१९०.४ ॥
E o insensato que mastiga um palito de dentes no dia de lua nova fere a lua, e os antepassados se agitam.
13.190.5
हव्यं न तस्य देवाश्च प्रतिगृह्णन्ति पर्वसु ।
कुप्यन्ते पितरश्चास्य कुले वंशोऽस्य हीयते ॥ १३.१९०.५ ॥
Nos dias festivos os deuses não aceitam sua oblação; os antepassados se irritam com ele, e sua linhagem em sua família diminui.
13.190.6
प्रकीर्णं भाजनं यत्र भिन्नभाण्डमथासनम् ।
योषितश्चैव हन्यन्ते कश्मलोपहते गृहे ॥ १३.१९०.६ ॥
Onde os recipientes estão espalhados, com potes quebrados e assentos em desordem, numa casa afligida pela impureza, também as mulheres são atingidas.
13.190.7
देवताः पितरश्चैव उत्सवे पर्वणीषु वा ।
निराशाः प्रतिगच्छन्ति कश्मलोपहताद्गृहात् ॥ १३.१९०.७ ॥
Nas festas e nos dias de observância lunar, até os deuses e os antepassados se afastam desapontados de uma casa manchada pela impureza.
13.190.8
यस्तु संवत्सरं पूर्णं दद्याद्दीपं करञ्जके ।
सुवर्चलामूलहस्तः प्रजा तस्य विवर्धते ॥ १३.१९०.८ ॥
Quem, durante um ano inteiro, oferece uma lâmpada num recipiente de karañja, com a raiz de suvarcalā na mão, vê sua descendência crescer.
13.190.9
आतीथ्यं सततं कुर्याद्दीपं दद्यात्प्रतिश्रये ।
वर्जयानो दिवास्वापं न च मांसानि भक्षयेत् ॥ १३.१९०.९ ॥
Deve praticar continuamente a hospitalidade e oferecer uma lâmpada em sua morada, evitando dormir de dia e não comendo carne.
13.190.10
गोब्राह्मणं न हिंस्याच्च पुष्कराणि च कीर्तयेत् ।
एत श्रेष्ठतमो धर्मः सरहस्यो महाफलः ॥ १३.१९०.१० ॥
Não deve prejudicar vacas nem brâmanes, e deve louvar os tanques sagrados. Este é o dharma mais excelente, com seu ensinamento secreto, de grande fruto.
13.190.11
अपि क्रतुशतैरिष्ट्वा क्षयं गच्छति तद्धविः ।
न तु क्षीयन्ति ते धर्माः श्रद्दधानैः प्रयोजिताः ॥ १३.१९०.११ ॥
Mesmo após oferecer centenas de sacrifícios, aquela oblação perece; mas os dharmas praticados pelos fiéis nunca decaem.
13.190.12
इदं च परमं गुह्यं सरहस्यं निबोधत ।
श्राद्धकल्पे च दैवे च तैर्थिके पर्वणीषु च ॥ १३.१९०.१२ ॥
Aprenda este supremo segredo com seu mistério: nos ritos para os antepassados, nos ritos para os deuses, nos vaus sagrados e nos dias lunares de observância.
13.190.13
रजस्वला च या नारी श्वित्रिकाऽपुत्रिका च या ।
एताभिश्चक्षुषा दृष्टं हविर्नाश्नन्ति देवताः।
पितरश्च न तुष्यन्ति वर्षाण्यपि त्रयोदश ॥ १३.१९०.१३ ॥
Uma mulher menstruada, uma mulher com lepra ou uma mulher sem filhos: os deuses não comem a oferenda vista por seus olhos, e os antepassados não se satisfazem nem por treze anos.
13.190.14
शुक्लवासाः शुचिर्भूत्वा ब्राह्मणान्स्वस्ति वाचयेत् ।
कीर्तयेद्भारतं चैव तथा स्यादक्षयं हविः ॥ १३.१९०.१४ ॥
Vestindo roupas brancas e purificado, que faça os brâmanes recitarem a bênção e que recite o Bhārata; assim a oferenda será inesgotável.
13.190.15
भिन्नभाण्डं च खट्वां च कुक्कुटं शुनकं तथा ।
अप्रशस्तानि सर्वाणि यश्च वृक्षो गृहेरुहः ॥ १३.१९०.१५ ॥
Um pote quebrado, um estrado de cama, um galo, um cão, e igualmente todos estes, e uma árvore que cresce na casa, são todos de mau agouro.
13.190.16
भिन्नभाण्डे कलिं प्राहुः खट्वायां तु धनक्षयः ।
कुक्कुटे शुनके चैव हविर्नाश्नन्ति देवताः।
वृक्षमूले ध्रुवं सत्वं तस्माद्वृक्षं न रोपयेत् ॥ १३.१९०.१६ ॥
Dizem que da vasilha quebrada nasce a discórdia, e do estrado de cama, a perda da riqueza; os deuses não comem a oferenda onde há um galo e um cão; certamente um ser vivo habita a raiz de uma árvore, portanto não se deve plantar árvore.
13.190.17
यो यजेदश्वमेधेन वाजपेयशतेन ह ।
अवाक्शिरा वा लम्बेत सत्रं वा स्फीतमाहरेत् ॥ १३.१९०.१७ ॥
Quem sacrifica com o sacrifício do cavalo e com cem ritos vājapeya, ou quem pende de cabeça para baixo, ou quem realiza uma abundante sessão sacrificial:
13.190.18
न यस्य हृदयं शुद्धं नरकं स ध्रुवं व्रजेत् ।
तुल्यं यज्ञश्च सत्यं च हृदयस्य च शुद्धता ॥ १३.१९०.१८ ॥
Quem não tem o coração puro certamente vai para o inferno; o sacrifício, a verdade e a pureza do coração são iguais.
13.190.19
शुद्धेन मनसा दत्त्वा सक्तुप्रस्थं द्विजातये ।
ब्रह्मलोकमनुप्राप्तः पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ १३.१९०.१९ ॥
Quem, com mente pura, dá uma medida prastha de farinha de cevada a um brâmane alcança o mundo de Brahmā; este exemplo basta.