Mahābhārata · Adhyāya 13.201
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.201.1
श्रुतं मे भवतस्तात सत्यव्रतपराक्रम ।
दानधर्मेण महता ये प्राप्तास्त्रिदिवं नृपाः ॥ १३.२०१.१ ॥
Querido señor, de vos he oído, oh tú de voto verdadero y valor, de los reyes que alcanzaron el cielo por el gran dharma de la donación.
13.201.2
इमांस्तु श्रोतुमिच्छामि ध्रमान्धर्मभृतांवर ।
दानं कतिविधं देयं किं तस्य च फलं लभेत् ॥ १३.२०१.२ ॥
Deseo oír estos deberes de los portadores del dharma, oh el mejor. ¿De cuántos tipos es la donación, qué se debe dar, y qué fruto se obtiene de ello?
13.201.3
कथं केभ्यस्च धर्म्यं च दानं दातव्यमिष्यते ।
कैः कारणैः कतिविधं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ १३.२०१.३ ॥
¿Cómo y a quiénes debe darse la donación conforme al dharma? Por qué motivos y de cuántas clases, deseo oírlo con verdad.
13.201.4
शृणु तत्त्वेन कौन्तेय दानं प्रति ममानघ ।
यथा दानं प्रदातव्यं सर्ववर्णेषु भारत ॥ १३.२०१.४ ॥
Escucha de mí con verdad sobre la donación, oh hijo de Kuntī, oh sin mácula. Oh descendiente de Bharata, cómo debe darse a todas las clases sociales.
13.201.5
धर्मादर्थाद्भयात्कामात्कारुण्यादिति भारत ।
दानं पञ्चविधं ज्ञेयं कारणैर्यैर्निबोध तत् ॥ १३.२०१.५ ॥
Por dharma, por riqueza, por temor, por deseo, por compasión, oh descendiente de Bharata — la donación debe conocerse como quíntuple. Comprende los motivos por los que se hace.
13.201.6
इह कीर्तिमवाप्नोति प्रेत्य चानुत्तमं सुखम् ।
इति दानं प्रदातव्यं ब्राह्मणेभ्योऽनसूयता ॥ १३.२०१.६ ॥
Aquí alcanza fama, y tras la muerte la felicidad suprema. Así, la donación debe hacerse a los brahmanes, sin envidia.
13.201.7
ददाति वा दास्यति वा मह्यं दत्तमनेन वा ।
इत्यर्तिभ्यो निशम्यैव सर्वं दातव्यमर्थिने ॥ १३.२०१.७ ॥
«Él da, o dará, o me ha sido dado por él» — habiendo escuchado así a los afligidos, se debe dar todo al solicitante.
13.201.8
नास्याहं न मदीयोऽयं पापं कुर्याद्विमानितः ।
इति दद्याद्भयादेव दृढं मूढाय पण्डितः ॥ १३.२०१.८ ॥
«Yo no soy suyo, ni él es mío; deshonrado, que no cometa pecado» — pensando así, por temor, el sabio debe dar firmemente incluso al necio.
13.201.9
प्रियो मे यं प्रियोऽस्याहमिति सम्प्रेक्ष्य बुद्धिमान् ।
वयस्यायैवमक्लिष्टं दानं दद्यादतन्द्रितः ॥ १३.२०१.९ ॥
«Quien es querido para mí, me quiere a mí» — habiendo considerado así, el sabio debe dar un don a un amigo de este modo, sin angustia y sin desfallecer.
13.201.10
दीनश्च याचते चायमल्पेनापि हि तुष्यति ।
इति दद्याद्दरिद्राय कारुण्यादिति सर्वथा ॥ १३.२०१.१० ॥
«Este es desdichado y suplica, y se contenta incluso con poco» — pensando así, se debe dar al pobre por compasión, de todas las maneras.
13.201.11
इति पञ्चविधं दानं पुण्यकीर्तिविवर्धनम् ।
यथाशक्त्या प्रदातव्यमेवमाह प्रजापतिः ॥ १३.२०१.११ ॥
Así, la donación quíntuple, que aumenta el mérito y la fama, debe darse según la capacidad de cada uno — así habló Prajāpati.