மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.201
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.201.1
श्रुतं मे भवतस्तात सत्यव्रतपराक्रम ।
दानधर्मेण महता ये प्राप्तास्त्रिदिवं नृपाः ॥ १३.२०१.१ ॥
ஐயா, சத்திய விரதமும் பராக்கிரமும் கொண்டவரே, மகத்தான தான தர்மத்தால் சொர்க்கத்தை அடைந்த அரசர்களைப் பற்றி உங்களிடமிருந்து நான் கேட்டிருக்கிறேன்.
13.201.2
इमांस्तु श्रोतुमिच्छामि ध्रमान्धर्मभृतांवर ।
दानं कतिविधं देयं किं तस्य च फलं लभेत् ॥ १३.२०१.२ ॥
தர்மம் தாங்கியோரின் இந்தத் தர்மங்களை நான் கேட்க விரும்புகிறேன், ஓ சிறந்தவரே. தானம் எத்தனை வகைப்படும், எதைக் கொடுக்க வேண்டும், அதன் பலன் என்ன?
13.201.3
कथं केभ्यस्च धर्म्यं च दानं दातव्यमिष्यते ।
कैः कारणैः कतिविधं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ १३.२०१.३ ॥
தானம் எவ்வாறு, யாருக்கு, தர்மத்திற்கேற்ப கொடுக்கப்பட வேண்டும்? எந்தக் காரணங்களால், எத்தனை வகைகளில் என்பதை உண்மையாக கேட்க விரும்புகிறேன்.
13.201.4
शृणु तत्त्वेन कौन्तेय दानं प्रति ममानघ ।
यथा दानं प्रदातव्यं सर्ववर्णेषु भारत ॥ १३.२०१.४ ॥
குந்தியின் மகனே, பாவமற்றவனே, தானத்தைப் பற்றி என்னிடமிருந்து உண்மையாகக் கேள். பரதனின் வழித்தோன்றலே, எல்லா வர்ணங்களுக்கும் எவ்வாறு தானம் கொடுக்கப்பட வேண்டும் என்பதை.
13.201.5
धर्मादर्थाद्भयात्कामात्कारुण्यादिति भारत ।
दानं पञ्चविधं ज्ञेयं कारणैर्यैर्निबोध तत् ॥ १३.२०१.५ ॥
தர்மத்தாலும், பொருளாலும், பயத்தாலும், ஆசையாலும், கருணையாலும் — ஓ பரதனின் வழித்தோன்றலே, தானம் ஐந்து வகையென அறிய வேண்டும். எந்தக் காரணங்களால் என்பதை அறிந்துகொள்.
13.201.6
इह कीर्तिमवाप्नोति प्रेत्य चानुत्तमं सुखम् ।
इति दानं प्रदातव्यं ब्राह्मणेभ्योऽनसूयता ॥ १३.२०१.६ ॥
இங்கே புகழை அடைகிறான்; இறந்த பின் மிகச்சிறந்த இன்பத்தையும் அடைகிறான். இவ்வாறு பிராமணர்களுக்கு, பொறாமையின்றித் தானம் கொடுக்க வேண்டும்.
13.201.7
ददाति वा दास्यति वा मह्यं दत्तमनेन वा ।
इत्यर्तिभ्यो निशम्यैव सर्वं दातव्यमर्थिने ॥ १३.२०१.७ ॥
அவன் கொடுக்கிறான், அல்லது கொடுப்பான், அல்லது இவனால் எனக்குக் கொடுக்கப்பட்டது என்று — இவ்வாறு துன்புறுவோரைக் கேட்ட பின்னரே, இரப்பவனுக்கு எல்லாவற்றையும் கொடுக்க வேண்டும்.
13.201.8
नास्याहं न मदीयोऽयं पापं कुर्याद्विमानितः ।
इति दद्याद्भयादेव दृढं मूढाय पण्डितः ॥ १३.२०१.८ ॥
நான் இவனுக்கு உரியவன் அல்ல, இவன் எனக்கு உரியவன் அல்ல; அவமதிக்கப்பட்டு இவன் பாவம் செய்யக்கூடாது — இவ்வாறு நினைத்து, அச்சத்தாலேயே, அறிவுள்ளவன் மூடனுக்கும் உறுதியாகக் கொடுக்க வேண்டும்.
13.201.9
प्रियो मे यं प्रियोऽस्याहमिति सम्प्रेक्ष्य बुद्धिमान् ।
वयस्यायैवमक्लिष्टं दानं दद्यादतन्द्रितः ॥ १३.२०१.९ ॥
"எவன் எனக்கு அன்பானவனோ, அவனுக்கு நான் அன்பானவன்" — இவ்வாறு ஆராய்ந்து, அறிவுள்ளவன் நண்பனுக்கு இவ்வாறே மனக்கவலையின்றி, சோர்வின்றி தானம் கொடுக்க வேண்டும்.
13.201.10
दीनश्च याचते चायमल्पेनापि हि तुष्यति ।
इति दद्याद्दरिद्राय कारुण्यादिति सर्वथा ॥ १३.२०१.१० ॥
இவன் ஏழை, இரக்கிறான், சிறிதளவிலும் மகிழ்கிறான் — இவ்வாறு நினைத்து, ஏழைக்கு இரக்கத்தினால் எல்லா வகையிலும் கொடுக்க வேண்டும்.
13.201.11
इति पञ्चविधं दानं पुण्यकीर्तिविवर्धनम् ।
यथाशक्त्या प्रदातव्यमेवमाह प्रजापतिः ॥ १३.२०१.११ ॥
இவ்வாறு ஐந்து வகையான தானம், புண்ணியத்தையும் புகழையும் பெருக்குவது, தன் சக்திக்கேற்ப கொடுக்க வேண்டும் — இவ்வாறு பிரஜாபதி கூறினார்.