مهابهاراتا · أدهيايا 13.203
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.203.1
अयं नारायणः श्रीमान्पुत्रार्थे व्रतकाङ्क्षया ।
दीक्षितोऽभून्महाबाहुः पुरा द्वादशवार्षिकम् ॥ १३.२०३.१ ॥
هذا النارايانا المجيد، من رغبته في نذر لأجل ابن، اعتكف في زمن مضى اثني عشر عامًا، ذو الذراعين القويتين.
13.203.2
दीक्षितं केशवं द्रष्टुमभिजग्मुर्महर्षयः ।
सेवित्वा च महात्मानः प्रीयमाणं जनार्दनम् ॥ १३.२०३.२ ॥
ذهب كبار الحكماء لرؤية كيشافا المتعبّد، وبعد أن خدموا جاناردانا وهو مسرور، ذوو النفوس النبيلة...
13.203.3
नारदः पर्वतश्चैव कृष्णद्वैपायनस्तथा ।
देवलः काश्यपश्चैव हस्तिकाश्यप एव च।
जमदग्निश्च राजेन्द्र धौम्यो वाल्मीकिरेव च ॥ १३.२०३.३ ॥
ناراداً، وبارفاتا، وكريشنا دفايبايانا، ودياڤالا، وكاشياپا، وهاستيكاشياپا، وكذلك جاماداجني أيها سيد الملوك، ودهومييا، وفالميكي.
13.203.4
अपरेऽपि तपःसिद्धाः सत्यव्रतपरायणाः ।
शिष्यैरनुगताः सर्वे ब्रह्मविद्भिरकल्मषैः ॥ १३.२०३.४ ॥
وآخرون أيضًا، بلغوا الكمال بالتقشف ومكرسون لعهد الحق، جاؤوا جميعًا يتبعهم تلاميذهم، عارفو البراهمن ونقيّون من كل دنس.
13.203.5
केशवस्तानभिगतान्प्रीत्या सम्परिगृह्य च ।
तेषामतिथिसत्कारं पूजनार्थं कुलोचितम्।
देवकीतनयो हृष्टो देवतुल्यमकल्पयत् ॥ १३.२०३.५ ॥
استقبل كيشافا كل من جاء بمودة، ولأجل تبجيلهم، أعدّ ابن ديفاكي بسرور ضيافة تليق بأسرته، مساوية لضيافة الآلهة.
13.203.6
उपविष्टेषु सर्वेषु विष्टरेषु तदाऽनघ ।
विश्वस्तेष्व्नभितुष्टेषु केशवार्चनया पुनः ॥ १३.२०३.६ ॥
يا من لا ذنب له، حين جلس الجميع على مقاعدهم وكانوا مطمئنين، لكنهم لم يكونوا راضين تمامًا مرة أخرى بعبادة كيشافا.
13.203.7
परस्परं कथा दिव्याः प्रावर्तन्त मनोरमाः ।
विष्णोर्नारायणस्यैव प्रसादात्कथयामि ताः ॥ १३.२०३.७ ॥
بدأت بينهم حكايات إلهية ساحرة؛ بفضل فيشنو ناراياña أروويها لك.
13.203.8
तस्यैव व्रतचर्यायां मुनिभिर्विस्मितं पुरा ।
यत्र गोवृषभाङ्कस्य प्रभावोऽभून्महात्मनः ॥ १३.२०३.८ ॥
في مسيرة نذره، قديمًا، اندهش الحكماء، إذ ظهر هناك جلال ذي الشعار الثور العظيم النفس.
13.203.9
यत्र देवी महादेवमपृच्छत्संशयान्पुरा ।
कथयामास सर्वांस्तान्देव्याः प्रियचिकीर्षया ॥ १३.२०३.९ ॥
حيث سألت الإلهة مهاديفا عن شكوكها قديمًا، فشرحها كلها راغبًا في إرضاء الإلهة.
13.203.10
उमापत्योश्च संवादं शृणु तात मनोरमम् ।
वर्णाश्रमाणां धर्मश्च तत्र तात समाहितः ॥ १३.२०३.१० ॥
اسمع يا بني ذلك الحوار البهيج بين أوما وسيدها؛ وفيه تُعلَّم واجبات الطوائف والمراحل. اسمع يا بني بانتباه.
13.203.11
ऋषिधर्मश्च निखिलो राजधर्मस्च पुष्कलः ।
गृहस्थधर्मश्च शुभः कर्मपाकफलानि च ॥ १३.२०३.११ ॥
واجب الحكماء كاملاً، وواجب الملوك وافرًا، وواجب رب الأسرة المبارك، وثمار الأعمال الناضجة.
13.203.12
देवगुह्यं च विविधं दानधर्मविधिस्तथा ।
विधानमत्र प्रोक्तं यद्यमस्य नियमस्य च ॥ १३.२०३.१२ ॥
سر الآلهة وأحكام واجب العطاء المتنوعة؛ وهنا يُعلن أيضًا الحكم المتعلق باليما والنيامة.
13.203.13
यमलोकविधानं च स्वर्गलोकगतिस्तथा ।
प्राणमोक्षविधिश्चैव तीर्थचर्या च पुष्कला ॥ १३.२०३.१३ ॥
أحكام مملكة ياما وطريق العالم السماوي، وطقس تحرير نفس الحياة، وممارسة الحج إلى المعابر المقدسة، بكثرة.
13.203.14
मोक्षधर्मविधानं च साङ्ख्ययोगसमन्वितम् ।
स्त्रीधर्मश्च स्वयं देव्या देवदेवाय भाषितः ॥ १३.२०३.१४ ॥
تعليم أحكام دهرما التحرر، المقترنة بالسانخيا واليوغا، ودهرما النساء التي قالتها الإلهة بنفسها لإله الآلهة.
13.203.15
एवमादि शुभं सर्वं तत्र तात समाहितम् ।
रुद्राण्याः संशयप्रश्नो यत्र तात प्रवर्तते ॥ १३.२०३.१५ ॥
وكل هذه الأمور المباركة مجموعة هناك يا بني، حيث يطرأ سؤال شك رودراني.
13.203.16
धन्यं यशस्यमायुष्यं धर्म्यं च परमं हितम् ।
पुष्टियोगमिमं दिव्यं कथ्यमानं मया शृणु ॥ १३.२०३.१६ ॥
هذا الاتحاد الإلهي للازدهار الذي أرويه الآن يجلب الثروة والشهرة وطول العمر والدهرما والخير الأسمى؛ فاستمع إليه.
13.203.17
इतिहासमिमं दिव्यं पवित्रं परमं शुभम् ।
सायं प्रातः सदा सम्यक् श्रोतव्यं च बुभूषता ॥ १३.२०३.१७ ॥
ينبغي لمن يريد الازدهار أن يستمع إلى هذه القصة الإلهية الطاهرة السامية المباركة دائماً على الوجه الصحيح، صباحاً ومساءً.
13.203.18
ततो नारायणो देवः संक्लिष्टो व्रतचर्यया ।
वह्निर्विनिःसृतो वक्त्रात्कृष्णस्याद्भुतदर्शनः ॥ १३.२०३.१८ ॥
ثم إن الإله نارايانا، المنهك من أداء النذر، رأى نارا عجيبة المنظر تخرج من فم كريشنا.
13.203.19
अग्निना तेन महता निःसृतेन मुखाद्विभोः ।
पश्यतामेव सर्वेषां दग्ध एव नगोत्तमः ॥ १३.२०३.१९ ॥
بتلك النار العظيمة التي خرجت من فم الرب القدير، احترق ذلك الجبل الأفضل أمام أعين الجميع.
13.203.20
मृगपक्षिगणाकीर्णः श्वापदैरपि सङ्कुलः ।
वृक्षगुल्मलताकीर्णो मथितो दीनदर्शनः ॥ १३.२०३.२० ॥
ذلك الجبل الذي امتلأ بقطعان الغزلان وأسراب الطيور، وازدحم بالوحوش الضارية، وغطته الأشجار والأدغال واللبلاب، احترق وخرب وبدا بائسًا.
13.203.21
पुनः स दृष्टमात्रेण हरिणा सौम्यचेतसा ।
स बभूव गिरिः क्षिप्रं प्रफुल्लद्रुमकाननः ॥ १३.२०३.२१ ॥
ثم نظر إليه هاري بقلب رؤوف مرة أخرى، فصار ذلك الجبل في الحال غابة من الأشجار المزهرة.
13.203.22
सिद्धचारणसङ्घैश्च प्रसन्नैरुपशोभितः ।
मत्तवारणसंयुक्तो नानापक्षिगणैर्युतः।
तदद्भुतमचिन्त्यं च सर्वेषामभवद्भृशम् ॥ १३.२०३.२२ ॥
تزينت بجموع السدّهات والتشارانات المبتهجة، واجتمعت فيها الفيلة الهائجة وأسراب الطيور المتنوعة؛ وصار ذلك المشهد العجيب الذي لا يُتصوَّر مدهشًا للجميع غاية الدهشة.
13.203.23
तं दृष्ट्वा हृष्टरोमाणः सर्वे मुनिगणास्तदा ।
विस्तिताः परमायत्ताः साध्यसाकुललोचनाः।
न किञ्चिदब्रुवंस्तत्र शुभं वा यदि वेतरत् ॥ १३.२०३.२३ ॥
وحين رأوا ذلك، قامت جماعات الحكماء كلها وقد انتصبت شعور أبدانها، مندهشة مستغرقة، عيونها حائرة؛ فلم يقولوا هناك شيئًا، لا خيرًا ولا غيره.
13.203.24
ततो नारायणो देवो मुनिसङ्घे तु विस्मिते ।
तान्समीक्ष्यैव मधुरं बभाषे पुष्करेक्षणः ॥ १३.२०३.२४ ॥
ثم، والجماعة الحكماء في دهشة، نظر إليهم الإله ذو العيون اللوتسية نارايانا فتكلم بعذوبة.
13.203.25
किमर्थं मुनिसङ्घेऽस्मिन्विस्मयोऽयमनुत्तमः ।
एतन्मे संशयं सर्वे याथातथ्येन नन्दिताः।
ऋषयो वक्तुमर्हन्ति निश्चयेनार्थकोविदाः ॥ १३.२०३.२५ ॥
لماذا هذا العجب الذي لا نظير له في مجمع هؤلاء الحكماء؟ أيها الحكماء المسرورون العارفون بالمعنى، أنتم أهل لأن تبينوا شكي هذا بحقيقته وبيقين.
13.203.26
केशवस्य वचः श्रुत्वा तुष्टुवुर्मुनिपुङ्गवाः ।
भवान्सृजति वै लोकान्भवान्संहरति प्रजाः।
भवाञ्शीतं भवानुष्णं भवान्सत्यं भवान्क्रतुः ॥ १३.२०३.२६ ॥
لما سمع كلام كيشافا، أثنى عليه أفضل الحكماء: أنت تخلق العوالم، وأنت تفني الخلائق؛ أنت البرد، وأنت الحر، وأنت الحق، وأنت القربان.
13.203.27
भवानादिर्भवानन्तो भवतोऽन्यन्न विद्यते ।
स्थावरं जङ्गमं सर्वं त्वमेव पुरुषोत्तम ॥ १३.२०३.२७ ॥
أنت البداية، وأنت النهاية؛ ليس ثمة شيء غيرك. كل ما هو ساكن ومتحرك إنما أنت وحدك، يا أفضل الكائنات.
13.203.28
त्वत्तः सर्वमिदं तात लोकचक्रं प्रवर्तते ।
त्वमेवार्हसि तद्वक्तुं मुखादग्निविनिर्गमम् ॥ १३.२०३.२८ ॥
يا عزيزي، منك تجري هذه العجلة الكونية كلها. أنت وحدك أهل لأن تروي خروج النار من الفم.
13.203.29
एतन्नो विस्मयकरं बभूव मधुसूदन ।
ततो विगतसंत्रासा भवाम पुरुषोत्तम।
यदिच्छेत्तत्र वक्तव्यं कुतोऽस्माकं नियोगतः ॥ १३.२०३.२९ ॥
يا قاتل مادهو، لقد صار هذا عجبًا لنا. فلنكن إذن خاليي الروع، يا أفضل الكائنات، ولتُقَلْ هناك ما تشاء؛ فكيف نقول نحن بغير أمر منك؟
13.203.30
नित्यं हितार्थं लोकानां भवद्भिः क्रियते तपः ।
तस्माल्लोकहितं गुह्यं श्रूयतां कथयामि वः ॥ १३.२०३.३० ॥
أنتم دائمًا تمارسون التقشف لخير العوالم. فاسمعوا إذن هذا السر الذي فيه خير العوالم، فإني أقوله لكم.
13.203.31
असुरः साम्प्रतं कश्चिदहितो लोकनाशनः ।
मायास्त्रकुशलश्चैव बलदर्पसमन्वितः ॥ १३.२०३.३१ ॥
يوجد الآن أسورٌ ما، معادٍ ومدمّرٌ للعوالم، ماهرٌ في الأسلحة السحرية، مملوء بغرور القوة.
13.203.32
बभूव स मया बद्धो लोकानां हितकाम्यया ।
पुत्रेण मे वधो दृष्टस्तस्य वै मुनिपुङ्गवाः ॥ १३.२०३.३२ ॥
قيّدتُه رغبةً في خير العوالم، وقد رأى ابني مقتله، يا خيرَ الحكماء.
13.203.33
तदर्थं पुत्रमेवाहं सिसृक्षुर्वनमागतः ।
आत्मनः सदृशं पुत्रमहं जनयितुं व्रतैः ॥ १३.२०३.३३ ॥
ولهذا بعينه جئتُ إلى الغابة، راغبًا في خلق ابن، لألد بالنذور ابنًا يشبهني.
13.203.34
एवं व्रतपरीतस्य तपस्तीव्रतया मम ।
अथात्मा मम देहस्थः सोग्निर्भूत्वा विनिःसृतः ॥ १३.२०३.३४ ॥
وهكذا، بشدة تقشفي المحاط بالنذور، خرجت ذاتي التي كانت في جسدي متحولةً إلى نار.
13.203.35
विनिःसृत्य गतो द्रष्टुं क्षणेन च पितामहम् ।
ब्रह्मणा मन्मथोऽनङ्गः पुत्रत्वेन प्रकल्पितः।
अनुज्ञातश्च तेनैव पुनरायान्ममान्तिकम् ॥ १३.२०३.३५ ॥
وبعد أن خرج، ذهب في لحظة ليرى الجد براهما. فعيّن براهما مانماتا، عديم الجسد، ابنًا، وبإذنه عاد مرة أخرى إلى حضرتي.
13.203.36
एवं मे वैष्णवं तेजो मम वक्त्राद्विनिःसृतम् ।
तत्तेजसा निर्मथितः पुरतोऽयं गिरिः स्थितः ॥ १३.२०३.३६ ॥
وهكذا خرج من فمي النور الفيشنوي، وقد سحقه ذلك النور، فوقف هذا الجبل أمامنا.
13.203.37
दृष्ट्वा दाहं गिरेस्तस्य सौम्यभावतया मम ।
पुनः स दृष्टमात्रेण गिरिरासीद्यथा पुरा ॥ १३.२०३.३७ ॥
لما رأيت احتراق ذلك الجبل، ومن لطف طبعي، عاد ما إن رُئي ثانية كما كان من قبل.
13.203.38
एतद्गुह्यं यथातथ्यं कथितं वः समासतः ।
भवन्तो व्यथिता येन विस्मिताश्च तपोधनाः ॥ १३.२०३.३८ ॥
لقد أُخبرتم بهذا السر موجزًا كما هو في حقيقته، حتى اضطربتم وتحيّرتم أيها الأغنياء بالتقشف.
13.203.39
ऋषीणामेवमुक्त्वा तु तान्पुनः प्रत्यभाषत ॥ १३.२०३.३९ ॥
وبعد أن قال هذا للحكماء، أجابهم مرة أخرى.