ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.203
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.203.1
अयं नारायणः श्रीमान्पुत्रार्थे व्रतकाङ्क्षया ।
दीक्षितोऽभून्महाबाहुः पुरा द्वादशवार्षिकम् ॥ १३.२०३.१ ॥
ಈ ಶ್ರೀಮಂತ ನಾರಾಯಣನು, ಪುತ್ರನಿಗಾಗಿ ವ್ರತದ ಆಸೆಯಿಂದ, ಹಿಂದೆ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ದೀಕ್ಷಿತನಾದನು, ಆ ಮಹಾಬಾಹು.
13.203.2
दीक्षितं केशवं द्रष्टुमभिजग्मुर्महर्षयः ।
सेवित्वा च महात्मानः प्रीयमाणं जनार्दनम् ॥ १३.२०३.२ ॥
ದೀಕ್ಷಿತನಾದ ಕೇಶವನನ್ನು ನೋಡಲು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಹೋದರು; ಮಹಾತ್ಮರು ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರು.
13.203.3
नारदः पर्वतश्चैव कृष्णद्वैपायनस्तथा ।
देवलः काश्यपश्चैव हस्तिकाश्यप एव च।
जमदग्निश्च राजेन्द्र धौम्यो वाल्मीकिरेव च ॥ १३.२०३.३ ॥
ನಾರದ, ಪರ್ವತ, ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನ, ದೇವಲ, ಕಾಶ್ಯಪ, ಹಸ್ತಿಕಾಶ್ಯಪ; ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಜಮದಗ್ನಿ, ಧೌಮ್ಯ ಮತ್ತು ವಾಲ್ಮೀಕಿಯೂ.
13.203.4
अपरेऽपि तपःसिद्धाः सत्यव्रतपरायणाः ।
शिष्यैरनुगताः सर्वे ब्रह्मविद्भिरकल्मषैः ॥ १३.२०३.४ ॥
ಇತರರೂ—ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಿದ್ಧರಾದವರು, ಸತ್ಯವ್ರತದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು—ಶಿಷ್ಯರೊಡನೆ ಬಂದರು; ಬ್ರಹ್ಮವಿದರು, ನಿರ್ಮಲರು.
13.203.5
केशवस्तानभिगतान्प्रीत्या सम्परिगृह्य च ।
तेषामतिथिसत्कारं पूजनार्थं कुलोचितम्।
देवकीतनयो हृष्टो देवतुल्यमकल्पयत् ॥ १३.२०३.५ ॥
ಕೇಶವನು ಬಂದ ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ಅವರ ಪೂಜೆಗಾಗಿ ಕುಲೋಚಿತ ಅತಿಥಿಸತ್ಕಾರವನ್ನು ದೇವತುಲ್ಯವಾಗಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ದೇವಕೀ ಪುತ್ರನು ಏರ್ಪಡಿಸಿದನು.
13.203.6
उपविष्टेषु सर्वेषु विष्टरेषु तदाऽनघ ।
विश्वस्तेष्व्नभितुष्टेषु केशवार्चनया पुनः ॥ १३.२०३.६ ॥
ಓ ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ಆಗ ಎಲ್ಲರೂ ಆಸನಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರು; ನಿಶ್ಚಿಂತರಾಗಿದ್ದರೂ ಕೇಶವನ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಅವರು ಮತ್ತೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತರಾಗಲಿಲ್ಲ.
13.203.7
परस्परं कथा दिव्याः प्रावर्तन्त मनोरमाः ।
विष्णोर्नारायणस्यैव प्रसादात्कथयामि ताः ॥ १३.२०३.७ ॥
ಪರಸ್ಪರ ದಿವ್ಯ ಮತ್ತು ಮನೋಹರ ಕಥೆಗಳು ಆರಂಭವಾದವು; ವಿಷ್ಣು ನಾರಾಯಣನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
13.203.8
तस्यैव व्रतचर्यायां मुनिभिर्विस्मितं पुरा ।
यत्र गोवृषभाङ्कस्य प्रभावोऽभून्महात्मनः ॥ १३.२०३.८ ॥
ಅವನ ವ್ರತಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಮುನಿಗಳು ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡರು; ವೃಷಭ-ಚಿಹ್ನಿತ ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಪ್ರಭಾವವು ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು.
13.203.9
यत्र देवी महादेवमपृच्छत्संशयान्पुरा ।
कथयामास सर्वांस्तान्देव्याः प्रियचिकीर्षया ॥ १३.२०३.९ ॥
ಹಿಂದೆ ದೇವಿ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಸಂಶಯಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಳು; ದೇವಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅವನು ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದನು.
13.203.10
उमापत्योश्च संवादं शृणु तात मनोरमम् ।
वर्णाश्रमाणां धर्मश्च तत्र तात समाहितः ॥ १३.२०३.१० ॥
ಮಗನೇ, ಉಮಾ ಮತ್ತು ಅವಳ ಪತಿಯ ಆ ಮನೋಹರ ಸಂವಾದವನ್ನು ಕೇಳು; ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳ ಧರ್ಮವೂ ಅಲ್ಲಿ ಇದೆ; ಮಗನೇ, ಏಕಾಗ್ರನಾಗಿ ಕೇಳು.
13.203.11
ऋषिधर्मश्च निखिलो राजधर्मस्च पुष्कलः ।
गृहस्थधर्मश्च शुभः कर्मपाकफलानि च ॥ १३.२०३.११ ॥
ಋಷಿಧರ್ಮವೆಲ್ಲವೂ, ರಾಜಧರ್ಮವೂ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ, ಗೃಹಸ್ಥನ ಶುಭಧರ್ಮ, ಕರ್ಮಪಾಕದ ಫಲಗಳೂ.
13.203.12
देवगुह्यं च विविधं दानधर्मविधिस्तथा ।
विधानमत्र प्रोक्तं यद्यमस्य नियमस्य च ॥ १३.२०३.१२ ॥
ದೇವರ ರಹಸ್ಯಗಳು, ವಿವಿಧ ದಾನಧರ್ಮದ ವಿಧಿ; ಇಲ್ಲಿ ಯಮ ಮತ್ತು ನಿಯಮದ ವಿಧಾನವೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
13.203.13
यमलोकविधानं च स्वर्गलोकगतिस्तथा ।
प्राणमोक्षविधिश्चैव तीर्थचर्या च पुष्कला ॥ १३.२०३.१३ ॥
ಯಮಲೋಕದ ವಿಧಾನವೂ, ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದ ಗತಿಯೂ, ಪ್ರಾಣಮೋಕ್ಷದ ವಿಧಿಯೂ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ಆಚರಣೆಯೂ ಹೇರಳವಾಗಿ (ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ).
13.203.14
मोक्षधर्मविधानं च साङ्ख्ययोगसमन्वितम् ।
स्त्रीधर्मश्च स्वयं देव्या देवदेवाय भाषितः ॥ १३.२०३.१४ ॥
ಮೋಕ್ಷಧರ್ಮದ ವಿಧಾನವೂ, ಸಾಂಖ್ಯ-ಯೋಗಸಹಿತ ಉಪದೇಶವೂ, ಸ್ತ್ರೀಧರ್ಮವೂ — ದೇವಿಯೇ ದೇವದೇವನಿಗೆ ಹೇಳಿದವು.
13.203.15
एवमादि शुभं सर्वं तत्र तात समाहितम् ।
रुद्राण्याः संशयप्रश्नो यत्र तात प्रवर्तते ॥ १३.२०३.१५ ॥
ಇಂತಹ ಎಲ್ಲ ಶುಭವಿಷಯಗಳೂ ಅಲ್ಲಿ ಸಮಾಹಿತವಾಗಿವೆ, ಮಗು, ಅಲ್ಲಿಯೇ ರುದ್ರಾಣಿಯ ಸಂಶಯ-ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ.
13.203.16
धन्यं यशस्यमायुष्यं धर्म्यं च परमं हितम् ।
पुष्टियोगमिमं दिव्यं कथ्यमानं मया शृणु ॥ १३.२०३.१६ ॥
ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವ ಈ ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಟಿಯೋಗವು ಸಂಪತ್ತು, ಕೀರ್ತಿ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಪರಮ ಹಿತವನ್ನು ನೀಡುವುದು; ಇದನ್ನು ಕೇಳು.
13.203.17
इतिहासमिमं दिव्यं पवित्रं परमं शुभम् ।
सायं प्रातः सदा सम्यक् श्रोतव्यं च बुभूषता ॥ १३.२०३.१७ ॥
ಈ ದಿವ್ಯವೂ ಪವಿತ್ರವೂ ಪರಮವೂ ಶುಭವೂ ಆದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು, ಏಳಿಗೆಯನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಸಂಜೆಯೂ ಬೆಳಗೂ ಸದಾ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೇಳಬೇಕು.
13.203.18
ततो नारायणो देवः संक्लिष्टो व्रतचर्यया ।
वह्निर्विनिःसृतो वक्त्रात्कृष्णस्याद्भुतदर्शनः ॥ १३.२०३.१८ ॥
ಆಗ ದೇವ ನಾರಾಯಣನು, ವ್ರತಾಚರಣೆಯಿಂದ ಬಳಲಿದವನಾಗಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಮುಖದಿಂದ ಅದ್ಭುತ ರೂಪದ ಅಗ್ನಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು.
13.203.19
अग्निना तेन महता निःसृतेन मुखाद्विभोः ।
पश्यतामेव सर्वेषां दग्ध एव नगोत्तमः ॥ १३.२०३.१९ ॥
ವಿಭುವಿನ ಮುಖದಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ ಆ ಮಹಾ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ, ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತವೇ ಸುಟ್ಟುಹೋಯಿತು.
13.203.20
मृगपक्षिगणाकीर्णः श्वापदैरपि सङ्कुलः ।
वृक्षगुल्मलताकीर्णो मथितो दीनदर्शनः ॥ १३.२०३.२० ॥
ಜಿಂಕೆ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಕ್ರೂರ ಮೃಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ, ವೃಕ್ಷ ಗುಲ್ಮ ಲತೆಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದ್ದ ಆ ಪರ್ವತವು ಕದಡಿ ದೀನವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು.
13.203.21
पुनः स दृष्टमात्रेण हरिणा सौम्यचेतसा ।
स बभूव गिरिः क्षिप्रं प्रफुल्लद्रुमकाननः ॥ १३.२०३.२१ ॥
ಮತ್ತೆ ಹರಿಯು ಸೌಮ್ಯ ಚಿತ್ತದಿಂದ ಅದನ್ನು ನೋಡಿದೊಡನೆಯೇ, ಆ ಪರ್ವತವು ತಕ್ಷಣ ಅರಳಿದ ಮರಗಳ ಕಾನನವಾಯಿತು.
13.203.22
सिद्धचारणसङ्घैश्च प्रसन्नैरुपशोभितः ।
मत्तवारणसंयुक्तो नानापक्षिगणैर्युतः।
तदद्भुतमचिन्त्यं च सर्वेषामभवद्भृशम् ॥ १३.२०३.२२ ॥
ಸಂತೋಷಭರಿತ ಸಿದ್ಧರ ಮತ್ತು ಚಾರಣರ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಅದು ಶೋಭಿಸಿತು; ಮದಿಸಿದ ಆನೆಗಳು ಮತ್ತು ನಾನಾ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಸಮೂಹಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತು. ಆ ಅದ್ಭುತ ಮತ್ತು ಅಚಿಂತ್ಯ ದೃಶ್ಯ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅತ್ಯಂತ ವಿಸ್ಮಯ ತಂದಿತು.
13.203.23
तं दृष्ट्वा हृष्टरोमाणः सर्वे मुनिगणास्तदा ।
विस्तिताः परमायत्ताः साध्यसाकुललोचनाः।
न किञ्चिदब्रुवंस्तत्र शुभं वा यदि वेतरत् ॥ १३.२०३.२३ ॥
ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಆಗ ಎಲ್ಲ ಮುನಿಗಣಗಳು ರೋಮಾಂಚನಗೊಂಡು, ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ, ಅತ್ಯಂತ ತನ್ಮಯರಾಗಿ, ಕಳವಳಗೊಂಡ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಇದ್ದರು; ಅಲ್ಲಿ ಶುಭವೋ ಅಶುಭವೋ ಏನನ್ನೂ ಅವರು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ.
13.203.24
ततो नारायणो देवो मुनिसङ्घे तु विस्मिते ।
तान्समीक्ष्यैव मधुरं बभाषे पुष्करेक्षणः ॥ १३.२०३.२४ ॥
ಆಗ ಮುನಿಗಣವು ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡಿರುವಾಗ, ಅವರನ್ನು ನೋಡಿಯೇ ಕಮಲನಯನ ನಾರಾಯಣ ದೇವನು ಮಧುರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
13.203.25
किमर्थं मुनिसङ्घेऽस्मिन्विस्मयोऽयमनुत्तमः ।
एतन्मे संशयं सर्वे याथातथ्येन नन्दिताः।
ऋषयो वक्तुमर्हन्ति निश्चयेनार्थकोविदाः ॥ १३.२०३.२५ ॥
ಈ ಮುನಿಸಮೂಹದಲ್ಲಿ ಈ ಅನುಪಮ ವಿಸ್ಮಯ ಏಕೆ? ಸಂತೋಷಿತ ಋಷಿಗಳೇ, ಅರ್ಥವನ್ನರಿತ ನೀವು ನನ್ನ ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಹೇಳಲು ಅರ್ಹರು.
13.203.26
केशवस्य वचः श्रुत्वा तुष्टुवुर्मुनिपुङ्गवाः ।
भवान्सृजति वै लोकान्भवान्संहरति प्रजाः।
भवाञ्शीतं भवानुष्णं भवान्सत्यं भवान्क्रतुः ॥ १३.२०३.२६ ॥
ಕೇಶವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮುನಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ನೀನೇ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು, ನೀನೇ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು. ನೀನೇ ಶೀತ, ನೀನೇ ಉಷ್ಣ, ನೀನೇ ಸತ್ಯ, ನೀನೇ ಯಜ್ಞ.
13.203.27
भवानादिर्भवानन्तो भवतोऽन्यन्न विद्यते ।
स्थावरं जङ्गमं सर्वं त्वमेव पुरुषोत्तम ॥ १३.२०३.२७ ॥
ನೀನೇ ಆದಿ, ನೀನೇ ಅಂತ್ಯ; ನಿನಗಿಂತ ಬೇರೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಸ್ಥಾವರ ಮತ್ತು ಜಂಗಮ ಎಲ್ಲವೂ ನೀನೇ, ಪುರುಷೋತ್ತಮ.
13.203.28
त्वत्तः सर्वमिदं तात लोकचक्रं प्रवर्तते ।
त्वमेवार्हसि तद्वक्तुं मुखादग्निविनिर्गमम् ॥ १३.२०३.२८ ॥
ಅಯ್ಯಾ, ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಈ ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಚಕ್ರ ಪ್ರವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ಮುಖದಿಂದ ಅಗ್ನಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ನೀನೇ ಹೇಳಲು ಅರ್ಹ.
13.203.29
एतन्नो विस्मयकरं बभूव मधुसूदन ।
ततो विगतसंत्रासा भवाम पुरुषोत्तम।
यदिच्छेत्तत्र वक्तव्यं कुतोऽस्माकं नियोगतः ॥ १३.२०३.२९ ॥
ಮಧುಸೂದನ, ಇದು ನಮಗೆ ವಿಸ್ಮಯ ಉಂಟುಮಾಡಿತು. ಆಗ ಭಯರಹಿತರಾಗಿ, ಪುರುಷೋತ್ತಮ, ನೀನು ಬಯಸಿದ್ದನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಹೇಳು; ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ನಾವು ಹೇಗೆ ಹೇಳಬೇಕು?
13.203.30
नित्यं हितार्थं लोकानां भवद्भिः क्रियते तपः ।
तस्माल्लोकहितं गुह्यं श्रूयतां कथयामि वः ॥ १३.२०३.३० ॥
ನೀವು ಸದಾ ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತೀರಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ಲೋಕಹಿತವಾದ ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
13.203.31
असुरः साम्प्रतं कश्चिदहितो लोकनाशनः ।
मायास्त्रकुशलश्चैव बलदर्पसमन्वितः ॥ १३.२०३.३१ ॥
ಈಗ ಒಬ್ಬ ಅಸುರನಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಹಾನಿಕಾರಕ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು, ಮಾಯಾಸ್ತ್ರ ಕುಶಲನು, ಬಲದ ಗರ್ವದಿಂದ ಕೂಡಿದವನು.
13.203.32
बभूव स मया बद्धो लोकानां हितकाम्यया ।
पुत्रेण मे वधो दृष्टस्तस्य वै मुनिपुङ्गवाः ॥ १३.२०३.३२ ॥
ಲೋಕಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದೆ. ಓ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನನ್ನ ಮಗನಿಂದ ಅವನ ವಧೆ ಕಾಣಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
13.203.33
तदर्थं पुत्रमेवाहं सिसृक्षुर्वनमागतः ।
आत्मनः सदृशं पुत्रमहं जनयितुं व्रतैः ॥ १३.२०३.३३ ॥
ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾನು ಮಗನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಬಯಸಿ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದೆ; ವ್ರತಗಳಿಂದ ನನ್ನಂತಹ ಮಗನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಲು.
13.203.34
एवं व्रतपरीतस्य तपस्तीव्रतया मम ।
अथात्मा मम देहस्थः सोग्निर्भूत्वा विनिःसृतः ॥ १३.२०३.३४ ॥
ಹೀಗೆ ವ್ರತಗಳಿಂದ ಆವೃತನಾದ ನನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನ ತೀವ್ರತೆಯಿಂದ, ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿದ್ದ ನನ್ನ ಆತ್ಮವು ಅಗ್ನಿಯಾಗಿ ಹೊರಬಂದಿತು.
13.203.35
विनिःसृत्य गतो द्रष्टुं क्षणेन च पितामहम् ।
ब्रह्मणा मन्मथोऽनङ्गः पुत्रत्वेन प्रकल्पितः।
अनुज्ञातश्च तेनैव पुनरायान्ममान्तिकम् ॥ १३.२०३.३५ ॥
ಹೊರಬಂದು ಅವನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋದನು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಅನಂಗನಾದ ಮನ್ಮಥನನ್ನು ಮಗನಾಗಿ ನಿಯೋಜಿಸಿದನು. ಅವನ ಅನುಮತಿಯಿಂದಲೇ ಅವನು ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.
13.203.36
एवं मे वैष्णवं तेजो मम वक्त्राद्विनिःसृतम् ।
तत्तेजसा निर्मथितः पुरतोऽयं गिरिः स्थितः ॥ १३.२०३.३६ ॥
ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಮುಖದಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ ವೈಷ್ಣವ ತೇಜಸ್ಸು, ಆ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಥಿತವಾಗಿ ಈ ಪರ್ವತ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದೆ.
13.203.37
दृष्ट्वा दाहं गिरेस्तस्य सौम्यभावतया मम ।
पुनः स दृष्टमात्रेण गिरिरासीद्यथा पुरा ॥ १३.२०३.३७ ॥
ಆ ಪರ್ವತದ ದಹನವನ್ನು ನೋಡಿ, ನನ್ನ ಸೌಮ್ಯಭಾವದಿಂದ, ಅದು ಮತ್ತೆ ನೋಡಿದೊಡನೆಯೇ ಮೊದಲಿನಂತಾಯಿತು.
13.203.38
एतद्गुह्यं यथातथ्यं कथितं वः समासतः ।
भवन्तो व्यथिता येन विस्मिताश्च तपोधनाः ॥ १३.२०३.३८ ॥
ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಇದ್ದಂತೆಯೇ ನಿಮಗೆ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ತಪೋಧನರೇ, ಅದರಿಂದ ನೀವು ವ್ಯಥೆಗೊಂಡು ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡಿದ್ದೀರಿ.
13.203.39
ऋषीणामेवमुक्त्वा तु तान्पुनः प्रत्यभाषत ॥ १३.२०३.३९ ॥
ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮತ್ತೆ ಅವರಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.