மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.203
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.203.1
अयं नारायणः श्रीमान्पुत्रार्थे व्रतकाङ्क्षया ।
दीक्षितोऽभून्महाबाहुः पुरा द्वादशवार्षिकम् ॥ १३.२०३.१ ॥
இந்த மகிமைமிக்க நாராயணன், மகனுக்காக விரதத்தின் விருப்பத்தால், முன்பொருகாலத்தில் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் தீட்சை பெற்ற மஹாபாஹு ஆனார்.
13.203.2
दीक्षितं केशवं द्रष्टुमभिजग्मुर्महर्षयः ।
सेवित्वा च महात्मानः प्रीयमाणं जनार्दनम् ॥ १३.२०३.२ ॥
தீட்சை பெற்ற கேசவனைக் காண மகாரிஷிகள் சென்றனர்; மகாத்மாக்கள் மகிழ்ந்த ஜனார்த்தனனைப் பணிந்து சேவித்தனர்.
13.203.3
नारदः पर्वतश्चैव कृष्णद्वैपायनस्तथा ।
देवलः काश्यपश्चैव हस्तिकाश्यप एव च।
जमदग्निश्च राजेन्द्र धौम्यो वाल्मीकिरेव च ॥ १३.२०३.३ ॥
நாரதர், பர்வதர், கிருஷ்ண த்வைபாயனர், தேவலர், காஶ்யபர், ஹஸ்திகாஶ்யபர்; ஓ ராஜேந்திரா, ஜமதக்னியும், தௌம்யரும், வால்மீகியும்.
13.203.4
अपरेऽपि तपःसिद्धाः सत्यव्रतपरायणाः ।
शिष्यैरनुगताः सर्वे ब्रह्मविद्भिरकल्मषैः ॥ १३.२०३.४ ॥
வேறு பலரும்—தவத்தால் சித்தி பெற்றவர்கள், சத்திய விரதத்தில் நிலைத்தவர்கள்—அனைவரும் சீடர்களுடன் வந்திருந்தனர்; பிரம்மஞானிகளும் களங்கமற்றவர்களுமாக.
13.203.5
केशवस्तानभिगतान्प्रीत्या सम्परिगृह्य च ।
तेषामतिथिसत्कारं पूजनार्थं कुलोचितम्।
देवकीतनयो हृष्टो देवतुल्यमकल्पयत् ॥ १३.२०३.५ ॥
கேசவன் வந்த அவர்கள் அனைவரையும் அன்புடன் வரவேற்று, அவர்களை வழிபடுவதற்காக குலமுறைக்கு ஏற்ப விருந்தோம்பலை, தேவர்களுக்கு நிகரானதாக, தேவகியின் மகன் மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்பாடு செய்தான்.
13.203.6
उपविष्टेषु सर्वेषु विष्टरेषु तदाऽनघ ।
विश्वस्तेष्व्नभितुष्टेषु केशवार्चनया पुनः ॥ १३.२०३.६ ॥
ஓ பாவமற்றவனே, அப்போது அனைவரும் ஆசனங்களில் அமர்ந்திருந்தனர்; நம்பிக்கையுடன் இருந்தபோதும், கேசவனை வழிபடுவதால் அவர்கள் மீண்டும் முழுதும் நிறைவடையவில்லை.
13.203.7
परस्परं कथा दिव्याः प्रावर्तन्त मनोरमाः ।
विष्णोर्नारायणस्यैव प्रसादात्कथयामि ताः ॥ १३.२०३.७ ॥
ஒருவருக்கொருவர் தெய்வீகமும் மனதைக் கவரும் கதைகளும் தொடங்கின; விஷ்ணு நாராயணனின் அருளால் அவற்றை நான் சொல்கிறேன்.
13.203.8
तस्यैव व्रतचर्यायां मुनिभिर्विस्मितं पुरा ।
यत्र गोवृषभाङ्कस्य प्रभावोऽभून्महात्मनः ॥ १३.२०३.८ ॥
அவருடைய விரதச் செயலில் முனிவர்கள் முன்பு வியப்புற்றனர்; அங்கே காளைக்கொடியுடைய அந்த மகாத்மாவின் மகிமை வெளிப்பட்டது.
13.203.9
यत्र देवी महादेवमपृच्छत्संशयान्पुरा ।
कथयामास सर्वांस्तान्देव्याः प्रियचिकीर्षया ॥ १३.२०३.९ ॥
முன்பு தேவி மகாதேவரிடம் ஐயங்களைக் கேட்டாள்; தேவியை மகிழ்விக்கும் விருப்பத்தால் அவர் அவை அனைத்தையும் விளக்கினார்.
13.203.10
उमापत्योश्च संवादं शृणु तात मनोरमम् ।
वर्णाश्रमाणां धर्मश्च तत्र तात समाहितः ॥ १३.२०३.१० ॥
அன்பே, உமாவுக்கும் அவளுடைய கணவருக்கும் இடையிலான அந்த மனதைக் கவரும் உரையாடலைக் கேள்; வருணங்கள் மற்றும் ஆசிரமங்களின் தர்மமும் அங்கே உள்ளது; மகனே, ஒருமனதுடன் கேள்.
13.203.11
ऋषिधर्मश्च निखिलो राजधर्मस्च पुष्कलः ।
गृहस्थधर्मश्च शुभः कर्मपाकफलानि च ॥ १३.२०३.११ ॥
முனிவர்களின் முழு தர்மம், அரசதர்மமும் நிறைவாக, இல்லறத்தாரின் மங்கல தர்மம், செயல்களின் பழுத்த பலன்களும்.
13.203.12
देवगुह्यं च विविधं दानधर्मविधिस्तथा ।
विधानमत्र प्रोक्तं यद्यमस्य नियमस्य च ॥ १३.२०३.१२ ॥
தேவர்களின் மறைபொருளும் பல்வேறு தான தர்ம விதியும்; இங்கே யமம் மற்றும் நியமத்தின் விதிமுறையும் சொல்லப்பட்டுள்ளது.
13.203.13
यमलोकविधानं च स्वर्गलोकगतिस्तथा ।
प्राणमोक्षविधिश्चैव तीर्थचर्या च पुष्कला ॥ १३.२०३.१३ ॥
யமலோகத்தின் விதியும், சுவர்கத்திற்குச் செல்லும் வழியும், பிராண-மோக்ஷ விதியும், தீர்த்த யாத்திரையின் ஒழுக்கமும் ஏராளமாக (கூறப்பட்டுள்ளன).
13.203.14
मोक्षधर्मविधानं च साङ्ख्ययोगसमन्वितम् ।
स्त्रीधर्मश्च स्वयं देव्या देवदेवाय भाषितः ॥ १३.२०३.१४ ॥
மோக்ஷ தர்மத்தின் விதியும், சாங்கிய-யோகத்துடன் கூடிய உபதேசமும், பெண்களின் தர்மமும் — தேவி தானே தேவதேவனிடம் சொன்னது.
13.203.15
एवमादि शुभं सर्वं तत्र तात समाहितम् ।
रुद्राण्याः संशयप्रश्नो यत्र तात प्रवर्तते ॥ १३.२०३.१५ ॥
இவை போன்ற அனைத்து மங்கலங்களும் அங்கே தொகுக்கப்பட்டுள்ளன, அன்பு மகனே, அங்கேதான் ருத்ராணியின் ஐயக் கேள்வி எழுகிறது.
13.203.16
धन्यं यशस्यमायुष्यं धर्म्यं च परमं हितम् ।
पुष्टियोगमिमं दिव्यं कथ्यमानं मया शृणु ॥ १३.२०३.१६ ॥
நான் சொல்லும் இந்தத் தெய்வீகமான புஷ்டி-யோகம் செல்வம், புகழ், நீண்ட ஆயுள், தர்மம் மற்றும் உயர்ந்த நன்மையைத் தருவது; இதைக் கேள்.
13.203.17
इतिहासमिमं दिव्यं पवित्रं परमं शुभम् ।
सायं प्रातः सदा सम्यक् श्रोतव्यं च बुभूषता ॥ १३.२०३.१७ ॥
இந்த தெய்வீகமான, தூய்மையான, உயர்ந்த, மங்கலமான இதிகாசத்தை, வளம் விரும்புபவன் காலையிலும் மாலையிலும் எப்போதும் முறையாகக் கேட்க வேண்டும்.
13.203.18
ततो नारायणो देवः संक्लिष्टो व्रतचर्यया ।
वह्निर्विनिःसृतो वक्त्रात्कृष्णस्याद्भुतदर्शनः ॥ १३.२०३.१८ ॥
அதன் பிறகு தேவ நாராயணன், விரதச் சரியையால் களைப்புற்றவனாக, கிருஷ்ணனின் வாயிலிருந்து அற்புதத் தோற்றமுடைய அக்னி வெளிப்பட்டது.
13.203.19
अग्निना तेन महता निःसृतेन मुखाद्विभोः ।
पश्यतामेव सर्वेषां दग्ध एव नगोत्तमः ॥ १३.२०३.१९ ॥
வியாபித்த இறைவனின் வாயிலிருந்து வெளிப்பட்ட அந்த பெரும் நெருப்பால், அனைவரும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் அந்த உயர்ந்த மலையே எரிந்துபோனது.
13.203.20
मृगपक्षिगणाकीर्णः श्वापदैरपि सङ्कुलः ।
वृक्षगुल्मलताकीर्णो मथितो दीनदर्शनः ॥ १३.२०३.२० ॥
மான்களும் பறவைக் கூட்டங்களும் நிறைந்து, கொடு விலங்குகளாலும் நெருங்கியிருந்த, மரங்களும் புதர்களும் கொடிகளும் அடர்ந்த அம்மலை கலக்கப்பட்டு துயரமான தோற்றமுடையதாயிற்று.
13.203.21
पुनः स दृष्टमात्रेण हरिणा सौम्यचेतसा ।
स बभूव गिरिः क्षिप्रं प्रफुल्लद्रुमकाननः ॥ १३.२०३.२१ ॥
மீண்டும் ஹரி கனிந்த மனத்துடன் அதைப் பார்த்த மாத்திரத்திலேயே, அம்மலை விரைவில் மலர்ந்த மரங்களடர்ந்த காடாயிற்று.
13.203.22
सिद्धचारणसङ्घैश्च प्रसन्नैरुपशोभितः ।
मत्तवारणसंयुक्तो नानापक्षिगणैर्युतः।
तदद्भुतमचिन्त्यं च सर्वेषामभवद्भृशम् ॥ १३.२०३.२२ ॥
மகிழ்ந்த சித்தர்களும் சாரணர்களும் கூட்டமாக அதை அலங்கரித்தனர்; மதயானைகளும் பலவகைப் பறவைக் கூட்டங்களும் அதில் சேர்ந்தன. அந்த அற்புதமும் நினைக்கவொண்ணாததுமான காட்சி அனைவருக்கும் மிகவும் வியப்பளித்தது.
13.203.23
तं दृष्ट्वा हृष्टरोमाणः सर्वे मुनिगणास्तदा ।
विस्तिताः परमायत्ताः साध्यसाकुललोचनाः।
न किञ्चिदब्रुवंस्तत्र शुभं वा यदि वेतरत् ॥ १३.२०३.२३ ॥
அதைக் கண்டு முனிவர் கூட்டங்கள் அனைத்தும் அப்போது மயிர்சிலிர்த்து, வியப்புற்று, மிகுந்த கவனத்துடன், குழம்பிய கண்களுடன் இருந்தனர்; அங்கு அவர்கள் நன்மையோ தீமையோ எதையும் சொல்லவில்லை.
13.203.24
ततो नारायणो देवो मुनिसङ्घे तु विस्मिते ।
तान्समीक्ष्यैव मधुरं बभाषे पुष्करेक्षणः ॥ १३.२०३.२४ ॥
அப்போது முனிவர் கூட்டம் வியப்புற்றிருக்கையில், அவர்களைப் பார்த்தவுடனேயே தாமரைக்கண்ணரான நாராயண தேவன் இனிய சொற்களில் பேசினார்.
13.203.25
किमर्थं मुनिसङ्घेऽस्मिन्विस्मयोऽयमनुत्तमः ।
एतन्मे संशयं सर्वे याथातथ्येन नन्दिताः।
ऋषयो वक्तुमर्हन्ति निश्चयेनार्थकोविदाः ॥ १३.२०३.२५ ॥
இந்த முனிவர் கூட்டத்தில் இந்த ஒப்பற்ற வியப்பு ஏன்? மகிழ்ந்த ரிஷிகளே, பொருளறிந்த நீங்கள் இந்த என் ஐயத்தை உண்மையாகவும் உறுதியாகவும் சொல்ல தகுதியுடையவர்கள்.
13.203.26
केशवस्य वचः श्रुत्वा तुष्टुवुर्मुनिपुङ्गवाः ।
भवान्सृजति वै लोकान्भवान्संहरति प्रजाः।
भवाञ्शीतं भवानुष्णं भवान्सत्यं भवान्क्रतुः ॥ १३.२०३.२६ ॥
கேசவனின் சொற்களைக் கேட்ட சிறந்த முனிவர்கள் அவரைத் துதித்தனர். நீரே உலகங்களைப் படைக்கிறீர்; நீரே உயிர்களை அழிக்கிறீர். நீரே குளிர்; நீரே வெப்பம்; நீரே சத்தியம்; நீரே யாகம்.
13.203.27
भवानादिर्भवानन्तो भवतोऽन्यन्न विद्यते ।
स्थावरं जङ्गमं सर्वं त्वमेव पुरुषोत्तम ॥ १३.२०३.२७ ॥
நீரே ஆதி; நீரே அந்தம்; உம்மைத் தவிர வேறொன்றும் இல்லை. அசையாதவையும் அசைபவையுமான அனைத்தும் நீரே, புருஷோத்தமனே.
13.203.28
त्वत्तः सर्वमिदं तात लोकचक्रं प्रवर्तते ।
त्वमेवार्हसि तद्वक्तुं मुखादग्निविनिर्गमम् ॥ १३.२०३.२८ ॥
அன்பனே, உம்மிடமிருந்தே இந்த உலகச் சக்கரம் முன்னடக்கிறது. வாயிலிருந்து அக்கினி வெளிப்பட்ட அந்த விவரத்தை நீரே சொல்லத் தகுதியுடையவர்.
13.203.29
एतन्नो विस्मयकरं बभूव मधुसूदन ।
ततो विगतसंत्रासा भवाम पुरुषोत्तम।
यदिच्छेत्तत्र वक्तव्यं कुतोऽस्माकं नियोगतः ॥ १३.२०३.२९ ॥
மதுசூதனா, இது எங்களுக்கு வியப்பை அளித்தது. பின்னர் அச்சமற்றவர்களாய், புருஷோத்தமனே, நீர் விரும்புவதை அங்கே சொல்லுங்கள்; ஆணையால் நாங்கள் எப்படிச் சொல்வது?
13.203.30
नित्यं हितार्थं लोकानां भवद्भिः क्रियते तपः ।
तस्माल्लोकहितं गुह्यं श्रूयतां कथयामि वः ॥ १३.२०३.३० ॥
நீங்கள் எப்போதும் உலகங்களின் நன்மைக்காகத் தவம் செய்கிறீர்கள். ஆகவே உலக நன்மையான இந்த இரகசியத்தைக் கேளுங்கள், உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்.
13.203.31
असुरः साम्प्रतं कश्चिदहितो लोकनाशनः ।
मायास्त्रकुशलश्चैव बलदर्पसमन्वितः ॥ १३.२०३.३१ ॥
இப்போது ஒரு அசுரன் இருக்கிறான். அவன் பகைவன், உலகங்களை அழிப்பவன், மாயாஸ்திரங்களில் திறமையானவன், வலிமையின் செருக்குடையவன்.
13.203.32
बभूव स मया बद्धो लोकानां हितकाम्यया ।
पुत्रेण मे वधो दृष्टस्तस्य वै मुनिपुङ्गवाः ॥ १३.२०३.३२ ॥
உலக நன்மையை விரும்பி நான் அவனைக் கட்டிவைத்தேன். முனிவர்களில் சிறந்தவர்களே, என் மகனால் அவனுடைய கொலை காணப்பட்டது.
13.203.33
तदर्थं पुत्रमेवाहं सिसृक्षुर्वनमागतः ।
आत्मनः सदृशं पुत्रमहं जनयितुं व्रतैः ॥ १३.२०३.३३ ॥
அதற்காக நான் ஒரு மகனைப் படைக்க விரும்பி வனத்திற்கு வந்தேன்; நோன்புகளால் எனக்குச் சமமான ஒரு மகனைப் பெற.
13.203.34
एवं व्रतपरीतस्य तपस्तीव्रतया मम ।
अथात्मा मम देहस्थः सोग्निर्भूत्वा विनिःसृतः ॥ १३.२०३.३४ ॥
இவ்வாறு நோன்புகளால் சூழப்பட்ட எனது தவத்தின் தீவிரத்தால், என் உடலில் இருந்த என் ஆன்மா நெருப்பாக மாறி வெளிப்பட்டது.
13.203.35
विनिःसृत्य गतो द्रष्टुं क्षणेन च पितामहम् ।
ब्रह्मणा मन्मथोऽनङ्गः पुत्रत्वेन प्रकल्पितः।
अनुज्ञातश्च तेनैव पुनरायान्ममान्तिकम् ॥ १३.२०३.३५ ॥
வெளியேறி அவன் ஒரு கணத்தில் பிதாமகனான பிரம்மாவைக் காணச் சென்றான். பிரம்மா அனங்கனான மன்மதனை மகனாக நியமித்தார். அவருடைய அனுமதியுடனேயே அவன் மீண்டும் என்னிடம் வந்தான்.
13.203.36
एवं मे वैष्णवं तेजो मम वक्त्राद्विनिःसृतम् ।
तत्तेजसा निर्मथितः पुरतोऽयं गिरिः स्थितः ॥ १३.२०३.३६ ॥
இவ்வாறு என் வாயிலிருந்து வெளிப்பட்ட வைஷ்ணவ தேஜஸ், அதன் தேஜஸால் நசுக்கப்பட்டு இம்மலை முன்னே நிற்கிறது.
13.203.37
दृष्ट्वा दाहं गिरेस्तस्य सौम्यभावतया मम ।
पुनः स दृष्टमात्रेण गिरिरासीद्यथा पुरा ॥ १३.२०३.३७ ॥
அம்மலையின் எரிவைக் கண்டு, என் சாந்தமான மனநிலையால், அது மீண்டும் பார்த்த மாத்திரத்திலேயே முன்பு போலவே ஆயிற்று.
13.203.38
एतद्गुह्यं यथातथ्यं कथितं वः समासतः ।
भवन्तो व्यथिता येन विस्मिताश्च तपोधनाः ॥ १३.२०३.३८ ॥
இந்த இரகசியம் உண்மையில் எப்படியோ அப்படியே உங்களுக்குச் சுருக்கமாகச் சொல்லப்பட்டது; தவச்செல்வர்களே, அதனால் நீங்கள் துயருற்றும் வியப்புற்றும் இருக்கிறீர்கள்.
13.203.39
ऋषीणामेवमुक्त्वा तु तान्पुनः प्रत्यभाषत ॥ १३.२०३.३९ ॥
முனிவர்களிடம் இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, மீண்டும் அவர்களுக்குப் பதில் கூறினார்.