ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.204
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.204.1
भवतां दर्शनादेव प्रीतिरभ्यधिका मम ।
भवन्तस्तु तपःसिद्धा भवन्तो दिव्यदर्शनाः ॥ १३.२०४.१ ॥
ଆପଣମାନଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ହିଁ ମୋର ଅଧିକ ଆନନ୍ଦ ହୁଏ। ଆପଣମାନେ ତପସ୍ୟାରେ ସିଦ୍ଧ ଏବଂ ଦିବ୍ୟଦୃଷ୍ଟିସମ୍ପନ୍ନ।
13.204.2
सर्वत्र गतिमन्तश्च ज्ञानविज्ञानभाविताः ।
गत्यागतिज्ञा लोकानां सर्वे निर्दूतकल्मषाः ॥ १३.२०४.२ ॥
ଆପଣମାନେ ସର୍ବତ୍ର ଗମନକାରୀ, ଜ୍ଞାନ-ବିଜ୍ଞାନରେ ସଂସ୍କୃତ, ଲୋକମାନଙ୍କ ଗତି-ଆଗତି ଜାଣନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ପାପମୁକ୍ତ।
13.204.3
तस्माद्भवद्भिर्यत्किंचिदृष्टं वाऽप्यथवा श्रुतम् ।
आश्चर्यभूतं लोकेषु तद्भवन्तो ब्रुवन्तु मे ॥ १३.२०४.३ ॥
ତେଣୁ ଜଗତରେ ଆପଣମାନେ ଯାହା ଦେଖିଛନ୍ତି ବା ଶୁଣିଛନ୍ତି, ଯାହା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ, ତାହା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।
13.204.4
युष्माभिः कथितं यत्स्यात्तपसा भावितात्मभिः ।
तस्यादमृतसंकाशं वाङ्मधुश्रवणे स्पृहा ॥ १३.२०४.४ ॥
ତପସ୍ୟାରେ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଆପଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯାହା କୁହାଯାଇଛି ତାହା ଅମୃତ ସଦୃଶ; ଆପଣଙ୍କ ବାଣୀର ମଧୁ ଶୁଣିବାକୁ ମୋର ଇଚ୍ଛା।
13.204.5
रागद्वेषवियुक्तानां सततं सत्यवादिनाम् ।
श्रद्धेयं श्रवणीयं च वचनं हि सतां भवेत् ॥ १३.२०४.५ ॥
ରାଗ-ଦ୍ୱେଷରୁ ମୁକ୍ତ, ସର୍ବଦା ସତ୍ୟବାଦୀ ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କ ବଚନ ହିଁ ଶ୍ରଦ୍ଧେୟ ଓ ଶ୍ରବଣୀୟ।
13.204.6
तत्संयोगं हितं मेऽस्तु न वृथा कर्तुमर्हथ ।
भवतां दर्शनं तस्मात्सफलं तु भवेन्मम ॥ १३.२०४.६ ॥
ଆପଣଙ୍କ ଏହି ସଂଯୋଗ ମୋ ପାଇଁ ହିତକର ହେଉ; ଏହାକୁ ବ୍ୟର୍ଥ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ତେଣୁ ଆପଣଙ୍କ ଦର୍ଶନ ମୋ ପାଇଁ ସଫଳ ହେଉ।
13.204.7
तदहं सज्जनमुखान्निःसृतं जनसंसदि ।
कथयिष्याम्यहं बुद्ध्या बुद्धिदीपकरं नृणाम् ॥ १३.२०४.७ ॥
ଅତଏବ ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କ ମୁଖରୁ ନିଃସୃତ ସେହି ବିଷୟ ମୁଁ ଜନସଭାରେ ବୁଦ୍ଧିପୂର୍ବକ କହିବି; ତାହା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ବୁଦ୍ଧିକୁ ଆଲୋକିତ କରେ।
13.204.8
तदन्ये वर्धयिष्यन्ति पूजयिष्यन्ति चापरे ।
वात्सल्यविगताश्चान्ये प्रशंसन्ति पुरातनाः ॥ १३.२०४.८ ॥
ତା'ପରେ ଅନ୍ୟମାନେ ତାହାକୁ ବଢ଼ାଇବେ, ଅନ୍ୟମାନେ ତାହାକୁ ପୂଜିବେ; ସ୍ନେହରହିତ ଅନ୍ୟ ପୁରାତନମାନେ ତାହାର ପ୍ରଶଂସା କରିବେ।
13.204.9
एवं ब्रुवति गोविन्दे श्रवणार्थं महर्षयः ।
वाग्भिः साञ्जलिमालाभिरिदमूचुर्जनार्दनम् ॥ १३.२०४.९ ॥
ଗୋବିନ୍ଦ ଏପରି କହିବାରୁ, ଶୁଣିବା ପାଇଁ ମହର୍ଷିମାନେ ଅଞ୍ଜଳିବଦ୍ଧ ହୋଇ ବାଣୀମାଳା ସହିତ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ।
13.204.10
अयुक्तमस्मानेवं त्वं वाचा वरद भाषितुम् ।
त्वच्छासनमुखाः सर्वे त्वदधीनपरिश्रमाः ॥ १३.२०४.१० ॥
ହେ ବରଦାତା, ତୁମେ ଆମ ସହିତ ଏପରି କହିବା ଅନୁଚିତ; ଆମେ ସମସ୍ତେ ତୁମ ଆଜ୍ଞାକୁ ମୁଖ୍ୟ ମାନୁଛୁ, ଆମର ପରିଶ୍ରମ ତୁମ ଅଧୀନ।
13.204.11
एवं पूजयितुं चास्मान्न चैवार्हसि केशव ।
त्वत्तस्त्वन्यं न पश्यामो यल्लोके ते न विद्यते।
दिवि वा भुवि वा किञ्चित्तत्सर्वं हि त्वया ततम् ॥ १३.२०४.११ ॥
ହେ କେଶବ, ଏପରି ଆମକୁ ପୂଜିବା ମଧ୍ୟ ତୁମ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ; ତୁମ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଆମେ ଦେଖୁନାହୁଁ, ଜଗତରେ ତୁମ ବିନା କିଛି ନାହିଁ। ସ୍ୱର୍ଗରେ କି ପୃଥିବୀରେ ଯାହା କିଛି ଅଛି, ସବୁ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାପ୍ତ।
13.204.12
न विद्महे वयं देव कथ्यमानं तवान्तिके ।
एवमुक्तो हृषीकेशः सस्मितं चेदमब्रवीत् ॥ १३.२०४.१२ ॥
ହେ ଦେବ, ତୁମ ସମକ୍ଷରେ କହାଯାଉଥିବା କଥା ଆମେ ଜାଣୁନାହୁଁ। ଏପରି କୁହାଯାଇ ହୃଷୀକେଶ ସ୍ମିତ ହାସ୍ୟରେ ଏହା କହିଲେ।
13.204.13
अहं मानुषयोनिस्थः साम्प्रतं मुनिपुङ्गवाः ।
तस्मान्मानुषवद्वीर्यं मम जानीत सुव्रताः।
भवद्भिः कथ्यमानं च अपूर्वमिव तद्भवेत् ॥ १३.२०४.१३ ॥
ମୁଁ ବର୍ତ୍ତମାନ ମନୁଷ୍ୟ ଯୋନିରେ ଅବସ୍ଥିତ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠଗଣ। ତେଣୁ ମୋର ବୀର୍ଯ୍ୟକୁ ମନୁଷ୍ୟ ପରି ଜାଣ, ହେ ସୁବ୍ରତଗଣ। ଆପଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଥିତ ହେଲେ ତାହା ଅପୂର୍ବ ପରି ହେବ।
13.204.14
एवं संचोदिताः सर्वे केशवेन महात्मना ।
ऋषयश्चानुवर्तन्ते वासुदेवस्य शासनम् ॥ १३.२०४.१४ ॥
ଏହିପରି ମହାତ୍ମା କେଶବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
13.204.15
ततस्त्वृषिगणाः सर्वे नारदं देवदर्शनम् ।
अमन्यन्त बुधा बुद्ध्या समर्थं तन्निबोधने ॥ १३.२०४.१५ ॥
ତେବେ ସମସ୍ତ ଋଷିଗଣ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ହୋଇ, ଦେବଦର୍ଶୀ ନାରଦଙ୍କୁ ସେହି ବିଷୟ ବୁଝିବାରେ ସମର୍ଥ ମାନିଲେ।
13.204.16
ऋषिरुग्रतपाश्चायं केशवस्य प्रियोऽधिकम् ।
पुराणज्ञश्च वाग्मी च कारणैस्तं च मेनिरे ॥ १३.२०४.१६ ॥
ଏହି ଋଷି ଉଗ୍ର ତପସ୍ୱୀ, କେଶବଙ୍କ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ, ପୁରାଣଜ୍ଞ ଏବଂ ବାଗ୍ମୀ; ଏହି କାରଣରୁ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ମାନିଲେ।
13.204.17
सर्वे तदर्हणं कृत्वा नारदं वाक्यमब्रुवन् ॥ १३.२०४.१७ ॥
ସମସ୍ତେ ନାରଦଙ୍କୁ ସେହି ସମ୍ମାନ ଦେଇ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
13.204.18
भवता तीर्थयात्रार्थं चरता हिमवद्गिरौ ।
दृष्टं वै यत्तदाश्चर्यं श्रोतॄणां परमं प्रियम् ॥ १३.२०४.१८ ॥
ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ପାଇଁ ହିମାଳୟ ପର୍ବତରେ ବୁଲିବା ସମୟରେ ଆପଣ ଯାହା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିଥିଲେ, ତାହା ଶ୍ରୋତାମାନଙ୍କର ପରମ ପ୍ରିୟ।
13.204.19
अतस्त्वमविशेषेण हितार्थं सर्वमादितः ।
प्रियार्थं केशवस्यास्य स भवान्वक्तुमर्हति ॥ १३.२०४.१९ ॥
ତେଣୁ ଆପଣ ଭେଦ ନକରି, ହିତ ପାଇଁ, ଆଦିରୁ ସବୁ, କେଶବଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପାଇଁ, ତାହା କହିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
13.204.20
तदा संयोजितः सर्वैर्ऋषिभिर्नारदस्तदा ।
प्रणम्य शिरसा विष्णुं सर्वलोकहिते रतम्।
समुद्वीक्ष्य हृषीकेशं वक्तुमेवोपचक्रमे ॥ १३.२०४.२० ॥
ତା'ପରେ ସମସ୍ତ ଋଷିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏକତ୍ରିତ ନାରଦ, ମସ୍ତକ ନତ କରି, ସର୍ବଲୋକ ହିତରେ ରତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ଦେଖି କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
13.204.21
ततो नारायणसुहृन्नारदो वदतांवरः ।
शङ्करस्योमया सार्धं संवादमनुभाषत ॥ १३.२०४.२१ ॥
ତା'ପରେ ନାରାୟଣଙ୍କ ମିତ୍ର, ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରଦ, ଶଙ୍କର ଓ ଉମାଙ୍କ ସଂବାଦ କହିଲେ।