Mahābhārata · Adhyāya 13.204
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.204.1
भवतां दर्शनादेव प्रीतिरभ्यधिका मम ।
भवन्तस्तु तपःसिद्धा भवन्तो दिव्यदर्शनाः ॥ १३.२०४.१ ॥
A simples visão de vós me enche de uma alegria ainda maior. Sois aperfeiçoados pela ascese e dotados de visão divina.
13.204.2
सर्वत्र गतिमन्तश्च ज्ञानविज्ञानभाविताः ।
गत्यागतिज्ञा लोकानां सर्वे निर्दूतकल्मषाः ॥ १३.२०४.२ ॥
Viajais por toda parte, estais imbuídos de conhecimento e discernimento, conheceis o ir e vir dos mundos, e todos estais livres de impureza.
13.204.3
तस्माद्भवद्भिर्यत्किंचिदृष्टं वाऽप्यथवा श्रुतम् ।
आश्चर्यभूतं लोकेषु तद्भवन्तो ब्रुवन्तु मे ॥ १३.२०४.३ ॥
Portanto, tudo o que tiverdes visto ou ouvido de maravilhoso nos mundos, dizei-mo.
13.204.4
युष्माभिः कथितं यत्स्यात्तपसा भावितात्मभिः ।
तस्यादमृतसंकाशं वाङ्मधुश्रवणे स्पृहा ॥ १३.२०४.४ ॥
O que fordes dizer, vós cujas almas foram purificadas pela ascese, é como o néctar; desejo ouvir o mel de vossa palavra.
13.204.5
रागद्वेषवियुक्तानां सततं सत्यवादिनाम् ।
श्रद्धेयं श्रवणीयं च वचनं हि सतां भवेत् ॥ १३.२०४.५ ॥
As palavras dos bons, sempre veraz e livres de apego e aversão, são de fato dignas de confiança e de serem ouvidas.
13.204.6
तत्संयोगं हितं मेऽस्तु न वृथा कर्तुमर्हथ ।
भवतां दर्शनं तस्मात्सफलं तु भवेन्मम ॥ १३.२०४.६ ॥
Que esta união me seja benéfica; não deveis torná-la vã. Portanto, que vossa visão seja frutífera para mim.
13.204.7
तदहं सज्जनमुखान्निःसृतं जनसंसदि ।
कथयिष्याम्यहं बुद्ध्या बुद्धिदीपकरं नृणाम् ॥ १३.२०४.७ ॥
Portanto, eu declararei, com entendimento, diante da assembleia dos homens, aquilo que saiu das bocas dos bons e acende a luz do entendimento nos homens.
13.204.8
तदन्ये वर्धयिष्यन्ति पूजयिष्यन्ति चापरे ।
वात्सल्यविगताश्चान्ये प्रशंसन्ति पुरातनाः ॥ १३.२०४.८ ॥
Então outros a aumentarão, outros a honrarão, e ainda outros, os antigos desprovidos de afeto, a louvarão.
13.204.9
एवं ब्रुवति गोविन्दे श्रवणार्थं महर्षयः ।
वाग्भिः साञ्जलिमालाभिरिदमूचुर्जनार्दनम् ॥ १३.२०४.९ ॥
Quando Govinda assim falava, os grandes sábios, com as mãos postas e guirlandas de palavras, para ouvir, disseram isto a Janārdana.
13.204.10
अयुक्तमस्मानेवं त्वं वाचा वरद भाषितुम् ।
त्वच्छासनमुखाः सर्वे त्वदधीनपरिश्रमाः ॥ १३.२०४.१० ॥
Não é conveniente que nos fales assim, ó doador de dons; todos nós temos o teu mandamento como primeiro, e o nosso labor depende de ti.
13.204.11
एवं पूजयितुं चास्मान्न चैवार्हसि केशव ।
त्वत्तस्त्वन्यं न पश्यामो यल्लोके ते न विद्यते।
दिवि वा भुवि वा किञ्चित्तत्सर्वं हि त्वया ततम् ॥ १३.२०४.११ ॥
Ó Keśava, não te convém honrar-nos assim; não vemos outro senão a ti, e nada há no mundo que não seja teu. Tudo o que há no céu ou na terra está penetrado por ti.
13.204.12
न विद्महे वयं देव कथ्यमानं तवान्तिके ।
एवमुक्तो हृषीकेशः सस्मितं चेदमब्रवीत् ॥ १३.२०४.१२ ॥
Ó deus, não sabemos o que se diz em tua presença. Assim interpelado, Hṛṣīkeśa respondeu com um sorriso.
13.204.13
अहं मानुषयोनिस्थः साम्प्रतं मुनिपुङ्गवाः ।
तस्मान्मानुषवद्वीर्यं मम जानीत सुव्रताः।
भवद्भिः कथ्यमानं च अपूर्वमिव तद्भवेत् ॥ १३.२०४.१३ ॥
Agora habito um nascimento humano, ó melhores dos sábios. Por isso conhecei o meu poder como o de um homem, ó vós de bons votos; contado por vós, pareceria sem precedente.
13.204.14
एवं संचोदिताः सर्वे केशवेन महात्मना ।
ऋषयश्चानुवर्तन्ते वासुदेवस्य शासनम् ॥ १३.२०४.१४ ॥
Assim incitados pelo magnânimo Keśava, todos os sábios seguem a ordem de Vāsudeva.
13.204.15
ततस्त्वृषिगणाः सर्वे नारदं देवदर्शनम् ।
अमन्यन्त बुधा बुद्ध्या समर्थं तन्निबोधने ॥ १३.२०४.१५ ॥
Então todos os grupos de sábios, sendo sábios, julgaram Nārada, o vidente dos deuses, capaz de compreender aquilo.
13.204.16
ऋषिरुग्रतपाश्चायं केशवस्य प्रियोऽधिकम् ।
पुराणज्ञश्च वाग्मी च कारणैस्तं च मेनिरे ॥ १३.२०४.१६ ॥
Este sábio de feroz austeridade é extremamente querido por Keśava, conhecedor dos Purāṇas e eloquente; por essas razões o tinham em estima.
13.204.17
सर्वे तदर्हणं कृत्वा नारदं वाक्यमब्रुवन् ॥ १३.२०४.१७ ॥
Tendo-lhe prestado aquela honra, todos disseram estas palavras a Nārada.
13.204.18
भवता तीर्थयात्रार्थं चरता हिमवद्गिरौ ।
दृष्टं वै यत्तदाश्चर्यं श्रोतॄणां परमं प्रियम् ॥ १३.२०४.१८ ॥
A maravilha que vistes ao vaguear pela montanha do Himālaya em peregrinação é sumamente querida dos ouvintes.
13.204.19
अतस्त्वमविशेषेण हितार्थं सर्वमादितः ।
प्रियार्थं केशवस्यास्य स भवान्वक्तुमर्हति ॥ १३.२०४.१९ ॥
Portanto, você, sem distinção, para o bem, deve contar tudo desde o início, para agradar a este Keśava.
13.204.20
तदा संयोजितः सर्वैर्ऋषिभिर्नारदस्तदा ।
प्रणम्य शिरसा विष्णुं सर्वलोकहिते रतम्।
समुद्वीक्ष्य हृषीकेशं वक्तुमेवोपचक्रमे ॥ १३.२०४.२० ॥
Então Nārada, reunido por todos os sábios, inclinou a cabeça diante de Viṣṇu, devotado ao bem de todos os mundos, e, olhando para Hṛṣīkeśa, começou a falar.
13.204.21
ततो नारायणसुहृन्नारदो वदतांवरः ।
शङ्करस्योमया सार्धं संवादमनुभाषत ॥ १३.२०४.२१ ॥
Então Nārada, amigo de Nārāyaṇa, o melhor dos oradores, relatou o diálogo de Śaṅkara com Umā.