மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.204
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.204.1
भवतां दर्शनादेव प्रीतिरभ्यधिका मम ।
भवन्तस्तु तपःसिद्धा भवन्तो दिव्यदर्शनाः ॥ १३.२०४.१ ॥
உங்களைக் காண்பதாலேயே எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சி உண்டாகிறது. நீங்கள் தவத்தால் சித்தி பெற்றவர்கள்; தெய்வீகப் பார்வை கொண்டவர்கள்.
13.204.2
सर्वत्र गतिमन्तश्च ज्ञानविज्ञानभाविताः ।
गत्यागतिज्ञा लोकानां सर्वे निर्दूतकल्मषाः ॥ १३.२०४.२ ॥
நீங்கள் எங்கும் செல்பவர்கள்; ஞானத்தாலும் விஞ்ஞானத்தாலும் பண்படுத்தப்பட்டவர்கள்; உலகங்களின் செல்லுதலையும் வருதலையும் அறிந்தவர்கள்; அனைவரும் பாவமற்றவர்கள்.
13.204.3
तस्माद्भवद्भिर्यत्किंचिदृष्टं वाऽप्यथवा श्रुतम् ।
आश्चर्यभूतं लोकेषु तद्भवन्तो ब्रुवन्तु मे ॥ १३.२०४.३ ॥
ஆகவே உலகில் நீங்கள் கண்டதோ கேட்டதோ, எதுவாயினும் அது அற்புதமானதாக இருந்தால், அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
13.204.4
युष्माभिः कथितं यत्स्यात्तपसा भावितात्मभिः ।
तस्यादमृतसंकाशं वाङ्मधुश्रवणे स्पृहा ॥ १३.२०४.४ ॥
தவத்தால் பண்பட்ட உள்ளம் கொண்ட நீங்கள் சொல்வது எதுவாயினும், அது அமிர்தத்தைப் போன்றது; உங்கள் வாக்கின் தேனைக் கேட்க எனக்கு ஆவல்.
13.204.5
रागद्वेषवियुक्तानां सततं सत्यवादिनाम् ।
श्रद्धेयं श्रवणीयं च वचनं हि सतां भवेत् ॥ १३.२०४.५ ॥
விருப்பு வெறுப்பிலிருந்து விடுபட்டு, எப்போதும் உண்மை பேசுபவர்களின் சொல்லே நம்பத்தக்கதும் கேட்கத்தக்கதுமாகும்.
13.204.6
तत्संयोगं हितं मेऽस्तु न वृथा कर्तुमर्हथ ।
भवतां दर्शनं तस्मात्सफलं तु भवेन्मम ॥ १३.२०४.६ ॥
உங்கள் இந்தச் சேர்க்கை எனக்கு நன்மை பயக்கட்டும்; அதை வீணாக்காதீர்கள். ஆகவே உங்கள் தரிசனம் எனக்குப் பயனுள்ளதாகட்டும்.
13.204.7
तदहं सज्जनमुखान्निःसृतं जनसंसदि ।
कथयिष्याम्यहं बुद्ध्या बुद्धिदीपकरं नृणाम् ॥ १३.२०४.७ ॥
ஆகையால், நல்லோர் வாயிலிருந்து வெளிப்பட்ட அதனை, மக்கள் கூட்டத்தில் புத்தியுடன் நான் கூறுவேன்; அது மனிதர்களின் அறிவை விளக்கேற்றுவது.
13.204.8
तदन्ये वर्धयिष्यन्ति पूजयिष्यन्ति चापरे ।
वात्सल्यविगताश्चान्ये प्रशंसन्ति पुरातनाः ॥ १३.२०४.८ ॥
அதை மற்றவர்கள் வளர்ப்பார்கள், வேறு சிலர் அதை வழிபடுவார்கள்; அன்பற்ற மற்ற பழையோர் அதைப் புகழ்வார்கள்.
13.204.9
एवं ब्रुवति गोविन्दे श्रवणार्थं महर्षयः ।
वाग्भिः साञ्जलिमालाभिरिदमूचुर्जनार्दनम् ॥ १३.२०४.९ ॥
கோவிந்தன் இவ்வாறு சொல்லும்போது, கேட்பதற்காக மகரிஷிகள் கைகூப்பிய சொல் மாலைகளுடன் ஜனார்தனனிடம் இதைக் கூறினர்.
13.204.10
अयुक्तमस्मानेवं त्वं वाचा वरद भाषितुम् ।
त्वच्छासनमुखाः सर्वे त्वदधीनपरिश्रमाः ॥ १३.२०४.१० ॥
வரம் அளிப்பவனே, நீ எங்களிடம் இவ்வாறு பேசுவது தகாது; நாங்கள் அனைவரும் உன் கட்டளையை முன்னிறுத்துபவர்கள், எங்கள் உழைப்பு உன்னைச் சார்ந்தது.
13.204.11
एवं पूजयितुं चास्मान्न चैवार्हसि केशव ।
त्वत्तस्त्वन्यं न पश्यामो यल्लोके ते न विद्यते।
दिवि वा भुवि वा किञ्चित्तत्सर्वं हि त्वया ततम् ॥ १३.२०४.११ ॥
கேசவா, இவ்வாறு எங்களை வழிபடுவதும் உனக்குத் தகாது; உன்னைத் தவிர வேறு எவரையும் நாங்கள் காணவில்லை, உலகில் உன்னில்லாதது எதுவும் இல்லை. விண்ணிலும் மண்ணிலும் உள்ள அனைத்தும் உன்னால் நிறைந்துள்ளன.
13.204.12
न विद्महे वयं देव कथ्यमानं तवान्तिके ।
एवमुक्तो हृषीकेशः सस्मितं चेदमब्रवीत् ॥ १३.२०४.१२ ॥
தேவனே, உன் முன்னிலையில் சொல்லப்படுவதை நாங்கள் அறியோம். இவ்வாறு வினவப்பட்ட ஹ்ருஷீகேசன் புன்னகையுடன் இதைச் சொன்னான்.
13.204.13
अहं मानुषयोनिस्थः साम्प्रतं मुनिपुङ्गवाः ।
तस्मान्मानुषवद्वीर्यं मम जानीत सुव्रताः।
भवद्भिः कथ्यमानं च अपूर्वमिव तद्भवेत् ॥ १३.२०४.१३ ॥
நான் இப்போது மனிதப் பிறவியில் இருக்கிறேன், முனிவர்களில் சிறந்தவர்களே. ஆகவே என் வீர்யத்தை மனிதனைப் போல அறியுங்கள், நல்விரதம் கொண்டவர்களே. நீங்கள் சொல்லும்போது அது அபூர்வமாகத் தோன்றும்.
13.204.14
एवं संचोदिताः सर्वे केशवेन महात्मना ।
ऋषयश्चानुवर्तन्ते वासुदेवस्य शासनम् ॥ १३.२०४.१४ ॥
இவ்வாறு மகாத்மாவான கேசவனால் தூண்டப்பட்ட அனைத்து முனிவர்களும் வாசுதேவரின் கட்டளையைப் பின்பற்றுகின்றனர்.
13.204.15
ततस्त्वृषिगणाः सर्वे नारदं देवदर्शनम् ।
अमन्यन्त बुधा बुद्ध्या समर्थं तन्निबोधने ॥ १३.२०४.१५ ॥
அப்போது அனைத்து முனிவர்களும் அறிஞர்களாக இருந்தபடியால், தேவர்களைக் காணும் நாரதரை அதைத் தெளிவுபடுத்த வல்லவர் என்று கருதினர்.
13.204.16
ऋषिरुग्रतपाश्चायं केशवस्य प्रियोऽधिकम् ।
पुराणज्ञश्च वाग्मी च कारणैस्तं च मेनिरे ॥ १३.२०४.१६ ॥
இந்த முனிவர் கடுந்தவம் புரிபவர்; கேசவருக்கு மிகவும் பிரியமானவர்; புராணங்களை அறிந்தவர், சொல்வன்மை கொண்டவர். இந்தக் காரணங்களால் அவரை மதித்தனர்.
13.204.17
सर्वे तदर्हणं कृत्वा नारदं वाक्यमब्रुवन् ॥ १३.२०४.१७ ॥
அனைவரும் நாரதருக்கு அந்த மரியாதையைச் செய்து, இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்கள்.
13.204.18
भवता तीर्थयात्रार्थं चरता हिमवद्गिरौ ।
दृष्टं वै यत्तदाश्चर्यं श्रोतॄणां परमं प्रियम् ॥ १३.२०४.१८ ॥
நீங்கள் தீர்த்த யாத்திரைக்காக இமயமலையில் சுற்றித் திரிந்தபோது கண்ட அந்த அதிசயம், கேட்பவர்களுக்குப் பெரும் இன்பமளிக்கும்.
13.204.19
अतस्त्वमविशेषेण हितार्थं सर्वमादितः ।
प्रियार्थं केशवस्यास्य स भवान्वक्तुमर्हति ॥ १३.२०४.१९ ॥
ஆகையால் நீர் பாரபட்சமின்றி, நன்மைக்காக, தொடக்கத்திலிருந்து அனைத்தையும், கேசவனுக்கு இனிமை தரும் பொருட்டு, அதைச் சொல்லத் தகுந்தவர்.
13.204.20
तदा संयोजितः सर्वैर्ऋषिभिर्नारदस्तदा ।
प्रणम्य शिरसा विष्णुं सर्वलोकहिते रतम्।
समुद्वीक्ष्य हृषीकेशं वक्तुमेवोपचक्रमे ॥ १३.२०४.२० ॥
அப்போது அனைத்து ரிஷிகளாலும் ஒன்றுசேர்க்கப்பட்ட நாரதர், தலை வணங்கி, உலக நன்மையில் ஈடுபட்ட விஷ்ணுவை வணங்கி, ஹ்ருஷீகேசனைப் பார்த்துப் பேசத் தொடங்கினார்.
13.204.21
ततो नारायणसुहृन्नारदो वदतांवरः ।
शङ्करस्योमया सार्धं संवादमनुभाषत ॥ १३.२०४.२१ ॥
பின்னர் நாராயணனின் நண்பரும், பேசுவோரில் சிறந்தவருமான நாரதர், சங்கரனுக்கும் உமைக்கும் இடையிலான உரையாடலைச் சொன்னார்.