مهابهاراتا · أدهيايا 13.205
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.205.1
भगवंस्तीर्थयात्रार्थं तथैव चरता मया ।
दिव्यमद्भुतसङ्काशं दृष्टं हैमवतं वनम् ॥ १३.२०५.१ ॥
أيها الجليل، بينما كنت أتجول في الحج إلى الأماكن المقدسة، رأيت غابة الهيمالايا الإلهية العجيبة.
13.205.2
नानावृक्षसमायुक्तं नानापक्षिगणैर्वृतम् ।
नानरत्नगणाकीर्णं नानाभावसमन्वितम् ॥ १३.२०५.२ ॥
كانت مكتظة بأشجار شتى، تحيط بها أسراب طيور متنوعة، مفروشة بأكوام من جواهر شتى، وحافلة بضروب من الجمال.
13.205.3
दिव्यचन्दनसंयुक्तं दिव्यधूपेन धूपितम् ।
दिव्यपुष्पसमाकीर्णं दिव्यगन्धेन वासितम् ॥ १३.२०५.३ ॥
كان مفعماً بالصندل الإلهي، معطّراً بالبخور الإلهي، مفروشاً بالزهور الإلهية، ومعبقاً بعطر إلهي.
13.205.4
सिद्धचारणसंघातैर्भूतसङ्घैर्निषेवितम् ।
वरिष्ठाप्सरसाकीर्णं नागगन्धर्वसङ्कुलम् ॥ १३.२०५.४ ॥
كان يرتاده جموع السيدّهة والتشارانة وأفواج الأرواح، ويعج بخير الأبسرا، ويزدحم بالناغا والغندهرفا.
13.205.5
मृदङ्गमुरजोद्धुष्टं शङ्खवीणाभिनादितम् ।
नृत्यद्भिर्भूतसङ्घैश्च सर्वतस्त्वभिशोभितम् ॥ १३.२०५.५ ॥
كان يدوّي بطبول المريدنغا والمراجا، ويتردد صداه بأصوات الأصداف والفينا، ومزيّن أيما تزيين من كل جانب بأفواج الأرواح الراقصة.
13.205.6
नानारूपैर्विरूपैश्च भीमरूपैर्भयानकैः ।
सिंहव्याघ्रोरगमृगैर्बिडालवदनैस्तथा ॥ १३.२०५.६ ॥
كان مملوءاً بكائنات شتى الهيئات، مشوهة مرعبة الصور، مفزعة، وبالأسود والنمور والثعابين والغزلان، وبكائنات ذات وجوه قطط.
13.205.7
स्वरोष्ट्रद्वीपिवदनैर्गजवक्त्रैस्तथैव च ।
उलूकश्येनवदनैः काकगृध्रमुखैस्तथा ॥ १३.२०५.७ ॥
ذوو وجوه حمير وجمال ونمور، وكذلك ذوو وجوه فيلة، وذوو وجوه بوم وصقور، وذوو وجوه غربان ونسور.
13.205.8
एवं बहुविधाकारैर्भूतसङ्घैर्भृशाकुलम् ।
नानद्यमानं बहुधा हरपारिषदैर्भृशम् ॥ १३.२०५.८ ॥
هكذا، مكتظًا جدًا بجماعات أرواح ذات أشكال شتى، يدوي بأصوات كثيرة من أتباع هارا.
13.205.9
घोररूपं सुदुर्दर्शं रक्षोगणशतैर्वृतम् ।
समाजं तद्वने दृष्टं मया भूतपतेः पुरा ॥ १३.२०५.९ ॥
ذلك المجلس ذو الهيئة الرهيبة، الصعب الرؤية، المحاط بمئات من جماعات الرakshasas، رأيته من قبل في تلك الغابة، لرب الكائنات.
13.205.10
प्रनृत्ताप्सरसं दिव्यं देवगन्धर्वनादितम् ।
प्रथमे वर्षरात्रे तु मेघसङ्घनिनादितम् ॥ १३.२०५.१० ॥
سماوي، تراقص فيه الأبسارا، يدوي بغناء الآلهة والغاندهارفا، وفي الليلة الأولى من موسم المطر يدوي بزمجرة جماعات الغيوم.
13.205.11
नानाबर्हिणसंघुष्टं गजयूथसमाकुलम् ।
षट्पदैरुपगीतं च प्रथमे मासि माधवे ॥ १३.२०५.११ ॥
يدوي بصياح طواويس كثيرة، مكتظ بقطعان الفيلة، تغنيه النحل، في الشهر الأول من الربيع، مادهافا.
13.205.12
उत्क्रोशत्क्रौञ्चकुररैः सारसैर्जीवजीवकैः ।
मत्ताभिः परपुष्टाभिः कूजन्तीभिः समाकुलम् ॥ १३.२०५.१२ ॥
صائحة فيها الكروّنج والكُرَر، والسارس وطيور الجيفاجيفاكا، وقيقاوات مخمورة تنادي، وكان مزدحمًا.
13.205.13
उत्तमावाससङ्काशं भीमरूपतरं ततः ।
द्रष्टुं भवति धर्मस्य धर्मभागिजनस्य च ॥ १३.२०५.१३ ॥
كان يشبه مسكنًا سامياً وكان أشد هولاً في هيئته؛ فيصير حينئذٍ مرئياً للدارما ولمن ينالون حظهم من الدارما.
13.205.14
ये चोध्वरेतसः सिद्धास्तत्रतत्र समागताः ।
मार्ताण्डरश्मिसञ्चारा विश्वेदेवगणास्तथा ॥ १३.२०५.१४ ॥
وقد اجتمع هنا وهناك السيدهاه الذين مني نطفتهم صاعدة، وجاءت كذلك جماعات الفيشفادِيفا السائرة على أشعة الشمس.
13.205.15
तथा नागास्तथा दिव्या लोकपाला हुताशनाः ।
वाताश्च सर्वे चायान्ति दिव्यपुष्पसमाकुलाः ॥ १३.२०५.१५ ॥
وكذلك تأتي النāغات والحُماة الإلهيون للعوالم وآلهة النار وجميع الرياح، مملوءة بالأزهار الإلهية.
13.205.16
किरन्तः सर्वपुष्पाणि किरन्तोऽद्भुतदर्शनाः ।
ओषध्यः प्रज्वलन्त्यश्च द्योतयन्त्यो दिशो दश ॥ १३.२०५.१६ ॥
ينثرون كل أنواع الأزهار، عجيبو المنظر، والأعشاب المتوهجة تنير الجهات العشر.
13.205.17
विहगाश्च मुदा युक्ता नृत्यन्ति च नदन्ति च ।
ततः समन्ततस्तत्र दिव्या दिव्यजनप्रियाः ॥ १३.२०५.१७ ॥
والطيور مملوءة فرحاً ترقص وتصيح؛ ثم في كل مكان هناك كائنات إلهية محبوبة لدى الناس الإلهيين.
13.205.18
तत्र देवो गिरितटे हेमधातुविभूषिते ।
पर्यङ्क इव बभ्राज उपविष्टो महाद्युतिः ॥ १३.२०५.१८ ॥
هناك، على سفح جبل مزيّن بخامات الذهب، كان الإله عظيم الإشراق يشع كأريكة وهو جالس.
13.205.19
व्याघ्रचर्मपरीधानो गजचर्मोत्तरच्छदः ।
व्यालयज्ञोपवीतश्च लोहितान्त्रविभूषितः ॥ १३.२०५.१९ ॥
يرتدي جلد نمر، ويتغطى بجلد فيل، ويتخذ الأفعى خيطا مقدسا، ومزين بأمعاء حمراء.
13.205.20
हरिश्मश्रुजटो भीमो भयकर्ताऽमरद्विषाम् ।
भयहेतुरभक्तानां भक्तानामभयङ्करः ॥ १३.२०५.२० ॥
مهيب، ذو لحية شقراء وجدائل متشابكة، يبعث الخوف في أعداء الآلهة، وهو سبب الخوف لغير المؤمنين، ومانح الأمان للمتعبدين.
13.205.21
किन्नरैर्देवगन्धर्वैः स्तूयमानस्ततस्ततः ।
ऋषिभिश्चाप्सरोभिश्च सर्वतश्चैव शोभितः ॥ १३.२०५.२१ ॥
يُمدح هنا وهناك من الكيناريين والآلهة والغندهاربا، ويُزيَّن من كل جانب بالحكماء والأبساراس.
13.205.22
तत्र भूतपतेः स्थानं देवदानवसङ्कुलम् ।
सर्वतेजोमयं भूम्ना लोकपालनिषेवितम् ॥ १३.२०५.२२ ॥
هناك كان مقام رب الكائنات، مكتظا بالآلهة والداناڤا، مصنوعا كله من النور، ويخدمه حراس العوالم بكثرة.
13.205.23
महोरगसमाकीर्णं सर्वेषां रोमहर्षणम् ।
भीमरूपमनिर्देश्यमप्रधृष्यतमं विभोः ॥ १३.२०५.२३ ॥
مكتظ بالأفاعي العظيمة، يجعل شعر الجميع يقف، ذو هيئة مرعبة، لا يوصف، وأشد ما يكون منعة على الرب.
13.205.24
तत्र भूतपतिं देवमासीनं शिखरोत्तमे ।
ऋषयो भूतसङ्घाश्च प्रणम्य शिरसा हरम्।
गीर्भिः परमशुद्धाभिस्तुष्टुवुस्च मनोहरम् ॥ १३.२०५.२४ ॥
هناك انحنى الحكماء وجماعات الكائنات برؤوسهم، وسجدوا للإله رب الكائنات الجالس على أعلى القمم، وحمدوا هارا الساحر بأنقى الكلمات.
13.205.25
विमुक्ताश्चैव पापेभ्यो बभूवुर्विगतज्वराः ।
ऋषयो बालकिल्याश्च तथा विप्रर्षयश्च ये ॥ १३.२०५.२५ ॥
تحررَ من الذنوب وخلا من الحمّى، فصار الحكماء والبالخيليا وكهنة البراهمة الحكماء كذلك.
13.205.26
अयोनिजा योनिजाश्च तपःसिद्धा महर्षयः ।
ततस्तं देवदेवेशं भगवन्तमुपासते। ॥ १३.२०५.२६ ॥
الحكماء المولودون بلا رحم والمولودون من رحم، والكبار الحكماء الكاملون بالتقشف، يعبدون حينئذ ذلك المبارك سيّد أسياد الآلهة.
13.205.27
ततस्तस्मिन्क्षणे देवी भूतस्त्रीगणसंवृता ।
हरतुल्याम्बरधरा समानव्रतचारिणी ॥ १३.२०५.२७ ॥
في تلك اللحظة جاءت الإلهة محاطةً بجمع من نساء الأرواح، لابسةً ثياب هارا، متمسكةً بالنذر ذاته.
13.205.28
काञ्चनं कलशं गृह्य सर्वतीर्थाम्बुपूरितम् ।
पुष्पवृष्ट्याऽभिवर्षन्ती दिव्यगन्धसमावृता ॥ १३.२०५.२८ ॥
حاملةً إناءً ذهبياً مملوءاً بماء جميع المواضع المقدسة، تُمطر زهوراً، محاطةً بعبير إلهي.
13.205.29
सरिद्वराभिः सर्वाभिः पृष्ठतोऽनुगता वरा ।
सेवितुं भगवत्पार्श्वमाजगाम शुचिस्मिता ॥ १३.२०५.२९ ॥
تبعتها من خلفها جميع أفضل الأنهار، فجاءت الفاضلة ذات الابتسامة الطاهرة لتخدم بجانب المبارك.
13.205.30
आगम्य तु गिरेः पुत्री देवदेवस्य चान्तिकम् ।
मनःप्रियं चिकीर्षन्ती क्रीडार्थं शङ्करान्तिके ॥ १३.२०५.३० ॥
ابنة الجبل، إذ جاءت إلى قرب إله الآلهة، راغبةً في فعل ما يُحبّه القلب، إلى جوار شنكرا من أجل اللعب.
13.205.31
मनोहराभ्यां पाणिभ्यां हरनेत्रे पिधाय तु ।
अवेक्ष्य हृष्टा स्वगणान्स्मयन्ती पृष्ठतः स्थिता ॥ १३.२०५.३१ ॥
غطّت بيديها الساحرتين عينَي هارا، مسرورةً، ناظرةً إلى أتباعها، وهي تبتسم، ووقفت خلفه.
13.205.32
देव्या चान्धीकृते देवे कश्मलं समपद्यत ।
निमीलिते भूतपतौ नष्टचन्द्रार्कतारकम् ॥ १३.२०५.३२ ॥
لما عمّت الإلهة عينَي الإله، نشأ الاضطراب؛ ولما أُغمضت عينا سيّد الكائنات، ضاع القمر والشمس والنجوم.
13.205.33
निःस्वाध्यायवषट्कारं तमसा चाभिसंवृतम् ।
विषण्णं भयवित्रस्तं जगदासीद्भयाकुलम् ॥ १३.२०५.३३ ॥
غدا العالم بلا تلاوة ولا قربان، مغمورًا بالظلام، حزينًا مرتعدًا من الرعب، مضطربًا بالخوف.
13.205.34
हाहाकारमृषीणां च लोकानामभवत्तदा ।
तमोभिभूते सम्भ्रान्ते लोके जीवनसंक्षये ॥ १३.२०५.३४ ॥
عندئذٍ ارتفع الصراخ بين الحكماء وفي العوالم؛ وفي عالمٍ غلبه الظلام واضطرب، أخذت الحياة تنقضي.
13.205.35
तृतीयं चास्य सम्भूतं ललाटे नेत्रमायतम् ।
द्वादशादित्यसङ्काशं लोकान्भासाऽवभासयत् ॥ १३.२०५.३५ ॥
وظهرت على جبينه عينٌ ثالثةٌ واسعة، كاثني عشر شمسًا، فأضاءت بنورها العوالم.
13.205.36
तत्रक तेनाग्निना तेन युगान्ताग्निनिभेन वै ।
अदह्यत गिरिः सर्वो हिमवानग्रतः स्थितः ॥ १३.२०५.३६ ॥
بتلك النار، كنار نهاية العصر، احترق الجبل كلّه، جبل هيمافات الواقف أمامه.
13.205.37
दह्यमाने गिरौ तस्मिन्मृगपक्षिसमाकुले ।
सविद्याधरगन्धर्वे दिव्यौषधसमाकुले ॥ १३.२०५.३७ ॥
بينما كان ذلك الجبل، المملوء بالغزلان والطيور، مع الفيدياذهارا والغاندهارفا، المملوء بالأعشاب الإلهية، يحترق،
13.205.38
ततो गिरिसुता चापि विस्मयोत्फुल्ललोचना ।
बभूव च जगत्सर्वं तथा विस्मयसंयुतम् ॥ १३.२०५.३८ ॥
ثم صارت ابنة الجبل أيضاً واسعة العينين من الدهشة، وامتلأ العالم كله بالدهشة كذلك.
13.205.39
पश्यतामेव सर्वेषां देवदानवरक्षसाम् ।
नेत्रजेनाग्निना तेन दग्ध एव नगोत्तमः ॥ १३.२०५.३९ ॥
وبينما كان الآلهة والدانافا والراكشاسا ينظرون، احترق ذلك الجبل الأفضل حقاً بتلك النار المولودة من العين.
13.205.40
तं दृष्ट्वा मथितं शैलं शैलपुत्री सविक्लवा ।
पितुः सम्मानमिच्छन्ती पपात भुवि पादूयोः ॥ १३.२०५.४० ॥
ولما رأت ابنة الجبل ذلك الجبل المحروق، اضطربت، وراغبةً في تكريم أبيها، سقطت على الأرض عند قدميه.
13.205.41
तं दृष्ट्वा देवदेवेशो देव्या दुःखमनुत्तमम् ।
हैमवत्याः प्रियार्थं च गिरिं पुनरवैक्षत ॥ १३.२०५.४१ ॥
فلما رأى ذلك سيد الآلهة، ورأى حزن الإلهة العظيم، من أجل محبوبته هايمافاتي نظر ثانية إلى الجبل.
13.205.42
दृष्टमात्रे भगवता सौम्ययुक्तेन चेतसा ।
क्षणेन हिमवाञ्शैलः प्रकृतिस्थोऽभवत्पुनः ॥ १३.२०५.४२ ॥
ما إن نظر إليه الرب المبارك بقلب رقيق حتى عاد جبل هيمافات في لحظة إلى حاله الطبيعية.
13.205.43
हृष्टपुष्टविहङ्गैश्च प्रफुल्लद्रुमकाननः ।
सिद्धचारणसङ्घैश्च प्रीतियुक्तैः समाकुलः ॥ १३.२०५.४३ ॥
امتلأ الجبل بالطيور المبتهجة الممتلئة، وبغابات الأشجار المزهرة، وبجماعات السيديين والتشارانا الممتلئين فرحًا.
13.205.44
पितरं प्रकृतिस्थं च दृष्ट्वा हैमवती भृशम् ।
अभवत्प्रीतिसंयुक्ता मुदितात्र पिनाकिनम् ॥ १३.२०५.४४ ॥
لما رأت أباها قد عاد إلى حاله الطبيعية، امتلأت هايمافاتي محبةً عظيمة وابتهجت بشيفا حامل قوس بيناكا.
13.205.45
देवी विस्मयसंयुक्ता प्रष्टुकामा महेश्वरम् ।
हितार्तं सर्वलोकानां प्रजानां हितकाम्यया।
देवदेवं महादेवी बभाषेदं वचोऽर्थवत् ॥ १३.२०५.४५ ॥
امتلأت الإلهة دهشةً وأرادت أن تسأل ماهيشفارا، فرغبةً في خير جميع العوالم والمخلوقات، قالت الإلهة العظيمة لإله الآلهة هذه الكلمات ذات المعنى.
13.205.46
भगवन्देवदेवेश शूलपाणे महाद्युते ।
विस्मयो मे महाञ्जातस्तस्मिन्नेत्राग्निसम्भवे ॥ १३.२०५.४६ ॥
أيها الرب المبارك، يا سيد الآلهة، يا حامل الرمح ثلاثي الشعب، يا عظيم البهاء! لقد أصابني عجب عظيم مما نشأ عن نار تلك العين.
13.205.47
किमर्थं देवदेवेश ललाटेऽस्मिन्प्रकाशते ।
अतिसूर्याग्निसङ्काशं तृतीयं नेत्रमायतम् ॥ १३.२०५.४७ ॥
يا سيد الآلهة، لماذا يلمع هذا العين الثالثة الممتدة على هذه الجبهة، مشابهةً لنار شمسٍ شديدة اللمعان؟
13.205.48
नेत्राग्निना तु महता निर्दग्धो हिमवानसौ ।
पुनः संदृष्टमात्रस्तु प्रकृतिस्थः पिता मम ॥ १३.२०५.४८ ॥
بنار تلك العين العظيمة احترق هذا الهيمافات؛ لكن ما إن رُئي مرة أخرى حتى عاد أبي إلى حاله الطبيعية.
13.205.49
एष मे संशयो देव हृदि मे सम्प्रवर्तते ।
देवदेव नमस्तुभ्यं तन्मे संसितुमर्हसि ॥ १३.२०५.४९ ॥
أيها الإله، يثور في قلبي هذا الشك. يا إله الآلهة، إليك التحية؛ فحقّ عليك أن تحلّه لي.
13.205.50
एवमुक्तस्तया देव्या प्रीयमाणोऽब्रवीद्भवः ।
स्थाने संशयितुं देवि धर्मज्ञे प्रियभाषिणि ॥ १३.२०५.५० ॥
فلما خاطبته بذلك سُرّ بهافا وقال: حسنٌ أن تشكّي أيتها الإلهة، يا عارفة الدارما، يا حلوة الكلام.
13.205.51
त्वदृते मां हि वै प्रष्टुं न शक्यं केन चेत्प्रिये ।
प्रकाशं यदि वा गुह्यं प्रियार्थं प्रब्रवीम्यहम् ॥ १३.२०५.५१ ॥
من غيرك يسألني، يا حبيبتي؟ سواءٌ كان ظاهرًا أو سرًّا، سأقوله من أجل محبوبتي.
13.205.52
शृणु तत्सर्वमकिलमस्यां संसदि भामिनि ।
सर्वेषामेव लोकानां कूटस्थं विद्धि मां प्रिये ॥ १३.२०५.५२ ॥
اسمعي أيتها السيدة، سأقصّ عليك كل ذلك كاملاً في هذه المجلس. واعلمي يا حبيبتي أنّي الجوهر الثابت لجميع العوالم.
13.205.53
मदधीनास्त्रयो लोका यथा विष्णौ तथा मयि ।
स्रष्टा विष्णुरहं गोप्ता इत्येतद्विद्धि भामिनि ॥ १३.२०५.५३ ॥
كما أن العوالم الثلاثة تعتمد على فيشنو، كذلك تعتمد عليّ. فيشنو هو الخالق، وأنا الحافظ — فاعلمي هذا أيتها السيدة.
13.205.54
तस्माद्यदा मां स्पृशति शुभं वा यदि वेतरत् ।
तथैवेदं जगत्सर्वं तत्तद्भवति शोभने ॥ १३.२०५.५४ ॥
فلهذا، متى مسّني شيءٌ مبارك أو غير ذلك، يصير هذا العالم كله كذلك تماماً، أيتها الجميلة.
13.205.55
एतद्गुह्यमजानन्त्या त्वया बाल्यादनिन्दिते ।
मन्नेत्रे पिहिते देवि क्रीडनार्थं दृढव्रते ॥ १३.२०५.५५ ॥
أيتها البريئة من العيب، إذ لم تعلمي هذا السر، بدافع الطفولة غطيتِ عينيّ للعب، أيتها الإلهة الثابتة على عهدها.
13.205.56
तत्कृते नष्टचन्द्रार्कं जगदासीद्भयाकुलम् ।
नष्टादित्ये तमोभूते लोके गिरिसुते प्रिये ॥ १३.२०५.५६ ॥
بسبب ذلك هلك القمر والشمس، واضطرب العالم من الخوف. أيتها ابنة الجبل، يا حبيبتي، لما فُقدت الشمس صار العالم ظلاما.
13.205.57
तृतीयं लोचनं सृष्टं लोकं संरक्षितुं मया ।
कथितं संशयस्थानं निर्विशङ्का भव प्रिये ॥ १३.२०५.५७ ॥
لحماية العالم خُلقت منّي عين ثالثة. وقد قيل إنها موضع شك؛ أيتها الحبيبة، كوني بلا شك.