મહાભારત · અધ્યાય 13.205
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.205.1
भगवंस्तीर्थयात्रार्थं तथैव चरता मया ।
दिव्यमद्भुतसङ्काशं दृष्टं हैमवतं वनम् ॥ १३.२०५.१ ॥
હે ભગવન્, તીર્થયાત્રા માટે ફરતાં મેં હિમાલયનું દિવ્ય અને અદ્ભુત વન જોયું.
13.205.2
नानावृक्षसमायुक्तं नानापक्षिगणैर्वृतम् ।
नानरत्नगणाकीर्णं नानाभावसमन्वितम् ॥ १३.२०५.२ ॥
તે અનેક પ્રકારનાં વૃક્ષોથી યુક્ત, અનેક પક્ષીઓનાં ટોળાંથી ઘેરાયેલું, અનેક રત્નરાશિઓથી ભરેલું અને અનેક ભાવોથી સંપન્ન હતું.
13.205.3
दिव्यचन्दनसंयुक्तं दिव्यधूपेन धूपितम् ।
दिव्यपुष्पसमाकीर्णं दिव्यगन्धेन वासितम् ॥ १३.२०५.३ ॥
તે દિવ્ય ચંદનથી યુક્ત, દિવ્ય ધૂપથી સુગંધિત, દિવ્ય પુષ્પોથી આચ્છાદિત અને દિવ્ય સુગંધથી મહેકતું હતું.
13.205.4
सिद्धचारणसंघातैर्भूतसङ्घैर्निषेवितम् ।
वरिष्ठाप्सरसाकीर्णं नागगन्धर्वसङ्कुलम् ॥ १३.२०५.४ ॥
તે સિદ્ધ-ચારણોના સમૂહો અને ભૂતગણો દ્વારા સેવાયેલું, શ્રેષ્ઠ અપ્સરાઓથી ભરેલું અને નાગ-ગંધર્વોથી ગીચ હતું.
13.205.5
मृदङ्गमुरजोद्धुष्टं शङ्खवीणाभिनादितम् ।
नृत्यद्भिर्भूतसङ्घैश्च सर्वतस्त्वभिशोभितम् ॥ १३.२०५.५ ॥
તે મૃદંગ અને મુરજના ઘોષથી ગુંજતું, શંખ અને વીણાના નાદથી પ્રતિધ્વનિત અને ચારે બાજુ નાચતા ભૂતગણોથી અત્યંત શોભિત હતું.
13.205.6
नानारूपैर्विरूपैश्च भीमरूपैर्भयानकैः ।
सिंहव्याघ्रोरगमृगैर्बिडालवदनैस्तथा ॥ १३.२०५.६ ॥
તે અનેક રૂપવાળા, વિરૂપ અને ભયંકર રૂપવાળા, ભયાનક જીવોથી, સિંહ, વાઘ, સર્પ અને મૃગોથી તથા બિલાડીના મુખવાળા જીવોથી ભરેલું હતું.
13.205.7
स्वरोष्ट्रद्वीपिवदनैर्गजवक्त्रैस्तथैव च ।
उलूकश्येनवदनैः काकगृध्रमुखैस्तथा ॥ १३.२०५.७ ॥
ગધેડા, ઊંટ અને ચિત્તાનાં મુખવાળા, હાથીનાં મુખવાળા, તેમજ ઘુવડ અને બાજનાં મુખવાળા, તથા કાગડા અને ગીધનાં મુખવાળા.
13.205.8
एवं बहुविधाकारैर्भूतसङ्घैर्भृशाकुलम् ।
नानद्यमानं बहुधा हरपारिषदैर्भृशम् ॥ १३.२०५.८ ॥
એ રીતે અનેક પ્રકારના આકારવાળા ભૂતગણોથી અત્યંત ભરેલું, હરના પાર્ષદોથી અનેક રીતે ગુંજતું.
13.205.9
घोररूपं सुदुर्दर्शं रक्षोगणशतैर्वृतम् ।
समाजं तद्वने दृष्टं मया भूतपतेः पुरा ॥ १३.२०५.९ ॥
ભયંકર રૂપવાળી, જોવામાં અતિ દુર્દર્શ, સેંકડો રાક્ષસગણોથી ઘેરાયેલી તે સભા, મેં પૂર્વે તે વનમાં ભૂતપતિની જોઈ હતી.
13.205.10
प्रनृत्ताप्सरसं दिव्यं देवगन्धर्वनादितम् ।
प्रथमे वर्षरात्रे तु मेघसङ्घनिनादितम् ॥ १३.२०५.१० ॥
નૃત્ય કરતી અપ્સરાઓથી યુક્ત, દિવ્ય, દેવ-ગંધર્વોના ગાનથી ગુંજતું, વર્ષાઋતુની પ્રથમ રાત્રિએ મેઘસમૂહોની ગર્જનાથી ગુંજતું.
13.205.11
नानाबर्हिणसंघुष्टं गजयूथसमाकुलम् ।
षट्पदैरुपगीतं च प्रथमे मासि माधवे ॥ १३.२०५.११ ॥
અનેક મોરના અવાજથી ગુંજતું, હાથીઓના ટોળાંથી ભરેલું, ભમરાઓથી ગવાતું, વસંતના પ્રથમ માસ માધવમાં.
13.205.12
उत्क्रोशत्क्रौञ्चकुररैः सारसैर्जीवजीवकैः ।
मत्ताभिः परपुष्टाभिः कूजन्तीभिः समाकुलम् ॥ १३.२०५.१२ ॥
ક્રૌંચ અને કુરર પક્ષીઓ ચીસો પાડતાં, સારસ અને જીવજીવક પક્ષીઓ, મત્ત કોયલો ટહુકતી, એથી ભરેલું.
13.205.13
उत्तमावाससङ्काशं भीमरूपतरं ततः ।
द्रष्टुं भवति धर्मस्य धर्मभागिजनस्य च ॥ १३.२०५.१३ ॥
તે ઉત્તમ નિવાસ જેવું અને અતિ ભયાનક રૂપવાળું હતું; ત્યારે તે ધર્મ અને ધર્મભાગી લોકોને જોવા યોગ્ય બને છે.
13.205.14
ये चोध्वरेतसः सिद्धास्तत्रतत्र समागताः ।
मार्ताण्डरश्मिसञ्चारा विश्वेदेवगणास्तथा ॥ १३.२०५.१४ ॥
જે ઊર્ધ્વરેતા સિદ્ધો ઠેકઠેકાણે એકત્ર થયા છે; સૂર્યકિરણોમાં વિચરતા વિશ્વદેવગણો પણ તેમ જ આવ્યા છે.
13.205.15
तथा नागास्तथा दिव्या लोकपाला हुताशनाः ।
वाताश्च सर्वे चायान्ति दिव्यपुष्पसमाकुलाः ॥ १३.२०५.१५ ॥
તેમ જ નાગો, દિવ્ય લોકપાલો, અગ્નિદેવો અને સર્વ વાયુઓ દિવ્ય પુષ્પોથી ભરપૂર થઈને આવી રહ્યા છે.
13.205.16
किरन्तः सर्वपुष्पाणि किरन्तोऽद्भुतदर्शनाः ।
ओषध्यः प्रज्वलन्त्यश्च द्योतयन्त्यो दिशो दश ॥ १३.२०५.१६ ॥
સર્વ પ્રકારના પુષ્પો વેરતા, અદ્ભુત દર્શનવાળા, પ્રજ્વલિત ઓષધિઓ દસે દિશાઓને પ્રકાશિત કરી રહી છે.
13.205.17
विहगाश्च मुदा युक्ता नृत्यन्ति च नदन्ति च ।
ततः समन्ततस्तत्र दिव्या दिव्यजनप्रियाः ॥ १३.२०५.१७ ॥
પક્ષીઓ આનંદથી નાચે છે અને ગાજે છે; પછી ત્યાં ચોમેર દિવ્ય લોકોને પ્રિય એવા દિવ્યો છે.
13.205.18
तत्र देवो गिरितटे हेमधातुविभूषिते ।
पर्यङ्क इव बभ्राज उपविष्टो महाद्युतिः ॥ १३.२०५.१८ ॥
ત્યાં સુવર્ણ ધાતુઓથી શોભિત પર્વતના કિનારે મહાતેજસ્વી દેવ પલંગ સમાન પ્રકાશિત થઈ બેઠા હતા.
13.205.19
व्याघ्रचर्मपरीधानो गजचर्मोत्तरच्छदः ।
व्यालयज्ञोपवीतश्च लोहितान्त्रविभूषितः ॥ १३.२०५.१९ ॥
વાઘનું ચામડું પહેરેલા, હાથીનું ચામડું ઉપરના વસ્ત્ર તરીકે ઓઢેલા, સર્પને યજ્ઞોપવીત બનાવેલા અને લાલ આંતરડાંથી વિભૂષિત.
13.205.20
हरिश्मश्रुजटो भीमो भयकर्ताऽमरद्विषाम् ।
भयहेतुरभक्तानां भक्तानामभयङ्करः ॥ १३.२०५.२० ॥
પીળી દાઢી અને જટાવાળા ભયંકર; દેવશત્રુઓને ભય આપનારા, અભક્તો માટે ભયનું કારણ અને ભક્તોને અભય આપનારા.
13.205.21
किन्नरैर्देवगन्धर्वैः स्तूयमानस्ततस्ततः ।
ऋषिभिश्चाप्सरोभिश्च सर्वतश्चैव शोभितः ॥ १३.२०५.२१ ॥
કિન્નરો, દેવગંધર્વો દ્વારા ચારેબાજુથી સ્તુતિ પામતા, અને ઋષિઓ તથા અપ્સરાઓથી સર્વત્ર શોભિત.
13.205.22
तत्र भूतपतेः स्थानं देवदानवसङ्कुलम् ।
सर्वतेजोमयं भूम्ना लोकपालनिषेवितम् ॥ १३.२०५.२२ ॥
ત્યાં ભૂતપતિનું સ્થાન હતું; દેવ-દાનવોથી ભરેલું, સર્વ તેજોમય, અને લોકપાલોથી અતિશય સેવિત.
13.205.23
महोरगसमाकीर्णं सर्वेषां रोमहर्षणम् ।
भीमरूपमनिर्देश्यमप्रधृष्यतमं विभोः ॥ १३.२०५.२३ ॥
મહાસર્પોથી ભરેલું, સૌના રોમાંચ ઊભા કરનારું, ભયંકર રૂપવાળું, અવર્ણનીય અને વિભુ માટે અત્યંત અજેય.
13.205.24
तत्र भूतपतिं देवमासीनं शिखरोत्तमे ।
ऋषयो भूतसङ्घाश्च प्रणम्य शिरसा हरम्।
गीर्भिः परमशुद्धाभिस्तुष्टुवुस्च मनोहरम् ॥ १३.२०५.२४ ॥
ત્યાં ઉચ્ચતમ શિખર પર બિરાજેલા ભૂતપતિ દેવને ઋષિઓ અને ભૂતગણોએ મસ્તક નમાવી પ્રણામ કર્યા, અને અત્યંત શુદ્ધ વાણીથી તે મનોહર હરની સ્તુતિ કરી.
13.205.25
विमुक्ताश्चैव पापेभ्यो बभूवुर्विगतज्वराः ।
ऋषयो बालकिल्याश्च तथा विप्रर्षयश्च ये ॥ १३.२०५.२५ ॥
પાપોથી મુક્ત થઈને તેઓ બધા જ્વરરહિત થયા — ઋષિઓ, બાલખિલ્યો અને જે બ્રાહ્મણ-ઋષિઓ હતા.
13.205.26
अयोनिजा योनिजाश्च तपःसिद्धा महर्षयः ।
ततस्तं देवदेवेशं भगवन्तमुपासते। ॥ १३.२०५.२६ ॥
અયોનિજ અને યોનિજ, તપથી સિદ્ધ થયેલા મહર્ષિઓ ત્યારે દેવોના દેવ, ભગવાનની ઉપાસના કરે છે.
13.205.27
ततस्तस्मिन्क्षणे देवी भूतस्त्रीगणसंवृता ।
हरतुल्याम्बरधरा समानव्रतचारिणी ॥ १३.२०५.२७ ॥
ત્યારે તે જ ક્ષણે દેવી, ભૂત-સ્ત્રીગણોથી ઘેરાયેલી, હર સમાન વસ્ત્ર ધારણ કરેલી, એ જ વ્રતનું આચરણ કરતી આવી.
13.205.28
काञ्चनं कलशं गृह्य सर्वतीर्थाम्बुपूरितम् ।
पुष्पवृष्ट्याऽभिवर्षन्ती दिव्यगन्धसमावृता ॥ १३.२०५.२८ ॥
સર્વ તીર્થોના જળથી ભરેલો સુવર્ણ કળશ લઈને, પુષ્પવર્ષા કરતી, દિવ્ય સુગંધથી આવૃત્ત.
13.205.29
सरिद्वराभिः सर्वाभिः पृष्ठतोऽनुगता वरा ।
सेवितुं भगवत्पार्श्वमाजगाम शुचिस्मिता ॥ १३.२०५.२९ ॥
સર્વ શ્રેષ્ઠ નદીઓ પાછળથી અનુસરતી, શુદ્ધ સ્મિતવાળી તે શ્રેષ્ઠ ભગવાનની પાસે સેવા કરવા આવી.
13.205.30
आगम्य तु गिरेः पुत्री देवदेवस्य चान्तिकम् ।
मनःप्रियं चिकीर्षन्ती क्रीडार्थं शङ्करान्तिके ॥ १३.२०५.३० ॥
પર્વતની પુત્રી દેવદેવની પાસે આવીને, મનને પ્રિય લાગે તે કરવા ઇચ્છતી, ક્રીડા માટે શંકર પાસે.
13.205.31
मनोहराभ्यां पाणिभ्यां हरनेत्रे पिधाय तु ।
अवेक्ष्य हृष्टा स्वगणान्स्मयन्ती पृष्ठतः स्थिता ॥ १३.२०५.३१ ॥
મનોહર બે હાથોથી હરના બંને નેત્ર ઢાંકીને, આનંદથી પોતાના ગણોને જોતાં, હસતાં તે પાછળ ઊભી રહી.
13.205.32
देव्या चान्धीकृते देवे कश्मलं समपद्यत ।
निमीलिते भूतपतौ नष्टचन्द्रार्कतारकम् ॥ १३.२०५.३२ ॥
દેવીએ દેવના નેત્ર ઢાંકતાં મૂંઝવણ ઊભી થઈ; ભૂતપતિ નેત્ર મીંચતાં ચંદ્ર, સૂર્ય અને તારા લુપ્ત થયા.
13.205.33
निःस्वाध्यायवषट्कारं तमसा चाभिसंवृतम् ।
विषण्णं भयवित्रस्तं जगदासीद्भयाकुलम् ॥ १३.२०५.३३ ॥
સ્વાધ્યાય અને વષટ્કાર વિનાનું, અંધકારથી ઘેરાયેલું, વિષાદિત અને ભયથી કંપતું જગત ભયથી વ્યાકુળ થયું.
13.205.34
हाहाकारमृषीणां च लोकानामभवत्तदा ।
तमोभिभूते सम्भ्रान्ते लोके जीवनसंक्षये ॥ १३.२०५.३४ ॥
ત્યારે ઋષિઓ અને લોકોમાં હાહાકાર થયો; અંધકારથી ઘેરાયેલા, મૂંઝાયેલા જગતમાં જીવનનો ક્ષય થવા લાગ્યો.
13.205.35
तृतीयं चास्य सम्भूतं ललाटे नेत्रमायतम् ।
द्वादशादित्यसङ्काशं लोकान्भासाऽवभासयत् ॥ १३.२०५.३५ ॥
તેમના લલાટ પર બાર આદિત્યો સમાન ત્રીજું વિશાળ નેત્ર પ્રકટ થયું, જેણે પોતાના તેજથી લોકોને પ્રકાશિત કર્યા.
13.205.36
तत्रक तेनाग्निना तेन युगान्ताग्निनिभेन वै ।
अदह्यत गिरिः सर्वो हिमवानग्रतः स्थितः ॥ १३.२०५.३६ ॥
યુગાંતના અગ્નિ સમાન એ અગ્નિથી સામે ઊભેલો સમસ્ત હિમવાન પર્વત બળી ગયો.
13.205.37
दह्यमाने गिरौ तस्मिन्मृगपक्षिसमाकुले ।
सविद्याधरगन्धर्वे दिव्यौषधसमाकुले ॥ १३.२०५.३७ ॥
હરણો અને પક્ષીઓથી ભરેલો તે પર્વત બળતો હતો, વિદ્યાધરો અને ગંધર્વો સહિત, દિવ્ય ઔષધિઓથી ભરેલો.
13.205.38
ततो गिरिसुता चापि विस्मयोत्फुल्ललोचना ।
बभूव च जगत्सर्वं तथा विस्मयसंयुतम् ॥ १३.२०५.३८ ॥
પછી ગિરિપુત્રી પણ વિસ્મયથી ખીલેલી આંખોવાળી થઈ; આખું જગત પણ એવી જ રીતે વિસ્મયથી ભરાઈ ગયું.
13.205.39
पश्यतामेव सर्वेषां देवदानवरक्षसाम् ।
नेत्रजेनाग्निना तेन दग्ध एव नगोत्तमः ॥ १३.२०५.३९ ॥
દેવો, દાનવો અને રાક્ષસો બધા જોઈ રહ્યા હતા ત્યારે, આંખમાંથી જન્મેલા તે અગ્નિથી તે શ્રેષ્ઠ પર્વત બળી ગયો.
13.205.40
तं दृष्ट्वा मथितं शैलं शैलपुत्री सविक्लवा ।
पितुः सम्मानमिच्छन्ती पपात भुवि पादूयोः ॥ १३.२०५.४० ॥
તે બળી ગયેલા પર્વતને જોઈને શૈલપુત્રી વ્યાકુળ થઈ; પિતાના સન્માનની ઇચ્છાથી તે ભૂમિ પર ચરણોમાં પડી.
13.205.41
तं दृष्ट्वा देवदेवेशो देव्या दुःखमनुत्तमम् ।
हैमवत्याः प्रियार्थं च गिरिं पुनरवैक्षत ॥ १३.२०५.४१ ॥
તે જોઈને દેવોના દેવ દેવીનું અત્યંત દુઃખ જોઈ, હૈમવતીના પ્રિય માટે ફરી તે પર્વત તરફ નજર કરી.
13.205.42
दृष्टमात्रे भगवता सौम्ययुक्तेन चेतसा ।
क्षणेन हिमवाञ्शैलः प्रकृतिस्थोऽभवत्पुनः ॥ १३.२०५.४२ ॥
ભગવાનની દૃષ્ટિ પડતાં જ, સૌમ્ય ચિત્તથી, એક ક્ષણમાં હિમવાન પર્વત ફરી પોતાની મૂળ સ્થિતિમાં આવી ગયો.
13.205.43
हृष्टपुष्टविहङ्गैश्च प्रफुल्लद्रुमकाननः ।
सिद्धचारणसङ्घैश्च प्रीतियुक्तैः समाकुलः ॥ १३.२०५.४३ ॥
હર્ષિત અને પુષ્ટ પક્ષીઓથી, ખીલેલા વૃક્ષોના વનથી, અને પ્રસન્ન સિદ્ધ-ચારણોના સમૂહોથી તે ભરાઈ ગયો.
13.205.44
पितरं प्रकृतिस्थं च दृष्ट्वा हैमवती भृशम् ।
अभवत्प्रीतिसंयुक्ता मुदितात्र पिनाकिनम् ॥ १३.२०५.४४ ॥
પિતાને ફરી સ્વાભાવિક સ્થિતિમાં જોઈ હૈમવતી અત્યંત પ્રેમથી ભરાઈ ગઈ, અને પિનાકધારી (શિવ) પ્રત્યે આનંદિત થઈ.
13.205.45
देवी विस्मयसंयुक्ता प्रष्टुकामा महेश्वरम् ।
हितार्तं सर्वलोकानां प्रजानां हितकाम्यया।
देवदेवं महादेवी बभाषेदं वचोऽर्थवत् ॥ १३.२०५.४५ ॥
વિસ્મયથી ભરેલી દેવી મહેશ્વરને પ્રશ્ન પૂછવા ઇચ્છતી હતી; સર્વ લોકો અને પ્રજાઓના હિતની કામનાથી તે મહાદેવીએ દેવદેવને આ અર્થપૂર્ણ વચન કહ્યું.
13.205.46
भगवन्देवदेवेश शूलपाणे महाद्युते ।
विस्मयो मे महाञ्जातस्तस्मिन्नेत्राग्निसम्भवे ॥ १३.२०५.४६ ॥
હે ભગવાન, હે દેવદેવેશ, હે શૂલપાણિ, હે મહાદ્યુતિ! તે નેત્રાગ્નિથી ઉત્પન્ન થયેલી ઘટનાથી મને મોટો વિસ્મય થયો છે.
13.205.47
किमर्थं देवदेवेश ललाटेऽस्मिन्प्रकाशते ।
अतिसूर्याग्निसङ्काशं तृतीयं नेत्रमायतम् ॥ १३.२०५.४७ ॥
હે દેવદેવેશ! આ લલાટ પર કયા કારણથી આ ત્રીજું વિશાળ નેત્ર પ્રકાશે છે? જે અતિ સૂર્ય અને અગ્નિ જેવું પ્રકાશે છે!
13.205.48
नेत्राग्निना तु महता निर्दग्धो हिमवानसौ ।
पुनः संदृष्टमात्रस्तु प्रकृतिस्थः पिता मम ॥ १३.२०५.४८ ॥
તે મહાન નેત્રાગ્નિથી આ હિમવાન બળી ગયો હતો; પરંતુ જોતાં જ મારા પિતા ફરી સ્વાભાવિક સ્થિતિમાં આવ્યા.
13.205.49
एष मे संशयो देव हृदि मे सम्प्रवर्तते ।
देवदेव नमस्तुभ्यं तन्मे संसितुमर्हसि ॥ १३.२०५.४९ ॥
હે દેવ, મારા હૃદયમાં આ સંશય ઊઠે છે. હે દેવોના દેવ, આપને નમસ્કાર; તે મને સમજાવવા કૃપા કરો.
13.205.50
एवमुक्तस्तया देव्या प्रीयमाणोऽब्रवीद्भवः ।
स्थाने संशयितुं देवि धर्मज्ञे प्रियभाषिणि ॥ १३.२०५.५० ॥
તેણે આમ કહ્યું ત્યારે પ્રસન્ન થઈને ભવે કહ્યું: હે દેવી, આ સંશય યોગ્ય છે; હે ધર્મજ્ઞે, પ્રિયભાષિણી.
13.205.51
त्वदृते मां हि वै प्रष्टुं न शक्यं केन चेत्प्रिये ।
प्रकाशं यदि वा गुह्यं प्रियार्थं प्रब्रवीम्यहम् ॥ १३.२०५.५१ ॥
તારા સિવાય બીજું કોણ મને પૂછી શકે, પ્રિયે? પ્રગટ હોય કે ગુપ્ત, તારા પ્રિય માટે હું કહીશ.
13.205.52
शृणु तत्सर्वमकिलमस्यां संसदि भामिनि ।
सर्वेषामेव लोकानां कूटस्थं विद्धि मां प्रिये ॥ १३.२०५.५२ ॥
હે ભામિની, સાંભળ; આ સભામાં તે સઘળું હું સંપૂર્ણ કહું છું. હે પ્રિયે, સર્વ લોકોનો કૂટસ્થ (અચળ આધાર) મને જાણ.
13.205.53
मदधीनास्त्रयो लोका यथा विष्णौ तथा मयि ।
स्रष्टा विष्णुरहं गोप्ता इत्येतद्विद्धि भामिनि ॥ १३.२०५.५३ ॥
જેમ ત્રણ લોક વિષ્ણુ પર આધારિત છે, તેમ મારા પર પણ છે. વિષ્ણુ સર્જનહાર છે, હું રક્ષક છું — હે ભામિની, આ જાણ.
13.205.54
तस्माद्यदा मां स्पृशति शुभं वा यदि वेतरत् ।
तथैवेदं जगत्सर्वं तत्तद्भवति शोभने ॥ १३.२०५.५४ ॥
તેથી જ્યારે શુભ કે અશુભ મને સ્પર્શે છે, ત્યારે આ સર્વ જગત તેવું જ થઈ જાય છે — હે શોભને!
13.205.55
एतद्गुह्यमजानन्त्या त्वया बाल्यादनिन्दिते ।
मन्नेत्रे पिहिते देवि क्रीडनार्थं दृढव्रते ॥ १३.२०५.५५ ॥
હે નિંદારહિત, આ ગુહ્ય રહસ્ય ન જાણતાં બાળપણને કારણે તેં રમત માટે મારાં બંને નેત્રો ઢાંક્યાં, હે દેવી, હે દૃઢવ્રતા.
13.205.56
तत्कृते नष्टचन्द्रार्कं जगदासीद्भयाकुलम् ।
नष्टादित्ये तमोभूते लोके गिरिसुते प्रिये ॥ १३.२०५.५६ ॥
તેના કારણે ચંદ્ર અને સૂર્ય નષ્ટ થયા; જગત ભયથી વ્યાકુળ થયું. હે ગિરિસુતા, પ્રિયે, સૂર્ય નષ્ટ થતાં લોક અંધકારમય થયો.
13.205.57
तृतीयं लोचनं सृष्टं लोकं संरक्षितुं मया ।
कथितं संशयस्थानं निर्विशङ्का भव प्रिये ॥ १३.२०५.५७ ॥
લોકનું રક્ષણ કરવા મારા દ્વારા ત્રીજું નેત્ર સર્જાયું. તે સંશયનું સ્થાન કહેવાયું છે; હે પ્રિયે, નિઃશંક થા.