மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.205
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.205.1
भगवंस्तीर्थयात्रार्थं तथैव चरता मया ।
दिव्यमद्भुतसङ्काशं दृष्टं हैमवतं वनम् ॥ १३.२०५.१ ॥
பகவானே, தீர்த்தயாத்திரைக்காக அலைந்து திரிந்தபோது நான் இமயமலையின் தெய்வீகமான, அற்புதமான காட்டைக் கண்டேன்.
13.205.2
नानावृक्षसमायुक्तं नानापक्षिगणैर्वृतम् ।
नानरत्नगणाकीर्णं नानाभावसमन्वितम् ॥ १३.२०५.२ ॥
அது பல வகை மரங்களால் நிறைந்தும், பல வகைப் பறவைக் கூட்டங்களால் சூழப்பட்டும், பல ரத்தினக் குவியல்களால் பரவியும், பல பாவங்களுடன் கூடியும் இருந்தது.
13.205.3
दिव्यचन्दनसंयुक्तं दिव्यधूपेन धूपितम् ।
दिव्यपुष्पसमाकीर्णं दिव्यगन्धेन वासितम् ॥ १३.२०५.३ ॥
அது தெய்வீகச் சந்தனத்துடன் கூடியதும், தெய்வீகத் தூபத்தால் மணம் கமழ்வதும், தெய்வீக மலர்களால் நிறைந்ததும், தெய்வீக நறுமணத்தால் நறுமணம் வீசுவதுமாக இருந்தது.
13.205.4
सिद्धचारणसंघातैर्भूतसङ्घैर्निषेवितम् ।
वरिष्ठाप्सरसाकीर्णं नागगन्धर्वसङ्कुलम् ॥ १३.२०५.४ ॥
அது சித்தர்கள், சாரணர்களின் கூட்டங்களாலும், பூதக்கூட்டங்களாலும் சேவிக்கப்பட்டதும், சிறந்த அப்சரஸ்களால் நிறைந்ததும், நாகர்களும் கந்தர்வர்களும் நெருங்கியதுமாக இருந்தது.
13.205.5
मृदङ्गमुरजोद्धुष्टं शङ्खवीणाभिनादितम् ।
नृत्यद्भिर्भूतसङ्घैश्च सर्वतस्त्वभिशोभितम् ॥ १३.२०५.५ ॥
அது மிருதங்கமும் முரஜமும் முழங்கி, சங்கும் வீணையும் ஒலித்து எதிரொலித்தது; எல்லாப் புறங்களிலும் ஆடும் பூதக்கூட்டங்களால் பேரழகுடன் விளங்கியது.
13.205.6
नानारूपैर्विरूपैश्च भीमरूपैर्भयानकैः ।
सिंहव्याघ्रोरगमृगैर्बिडालवदनैस्तथा ॥ १३.२०५.६ ॥
அது பல வடிவினர், விகாரமானவர், பயங்கரத் தோற்றமுடையவர், பயங்கரமானவர்களால்; சிங்கங்கள், புலிகள், பாம்புகள், மான்கள், பூனை முகம் கொண்டவர்களால் நிறைந்திருந்தது.
13.205.7
स्वरोष्ट्रद्वीपिवदनैर्गजवक्त्रैस्तथैव च ।
उलूकश्येनवदनैः काकगृध्रमुखैस्तथा ॥ १३.२०५.७ ॥
கழுதை, ஒட்டகம், சிறுத்தை முகங்களை உடையவர்களும், யானை முகத்தவர்களும், ஆந்தை, பருந்து முகத்தவர்களும், காக்கை, கழுகு முகத்தவர்களும் அவ்வாறே இருந்தனர்.
13.205.8
एवं बहुविधाकारैर्भूतसङ्घैर्भृशाकुलम् ।
नानद्यमानं बहुधा हरपारिषदैर्भृशम् ॥ १३.२०५.८ ॥
இவ்வாறு பல வடிவங்களுடைய பூதக் கூட்டங்களால் மிகவும் நிறைந்து, ஹரனின் பரிவாரங்களால் பலவிதமாக மிகவும் முழங்கிக்கொண்டிருந்தது.
13.205.9
घोररूपं सुदुर्दर्शं रक्षोगणशतैर्वृतम् ।
समाजं तद्वने दृष्टं मया भूतपतेः पुरा ॥ १३.२०५.९ ॥
கொடிய வடிவமும் காண்பதற்கு மிகக் கடினமுமான, நூற்றுக்கணக்கான அரக்கர் கூட்டங்களால் சூழப்பட்ட அந்த சபையை, முன்பு அந்தக் காட்டில் பூதபதியுடையதாக நான் கண்டேன்.
13.205.10
प्रनृत्ताप्सरसं दिव्यं देवगन्धर्वनादितम् ।
प्रथमे वर्षरात्रे तु मेघसङ्घनिनादितम् ॥ १३.२०५.१० ॥
ஆடும் அப்சரஸ்களுடன் கூடிய, தெய்வீகமான, தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் பாடும் ஒலியால் முழங்கும், மழைக்காலத்தின் முதல் இரவில் மேக வெள்ளங்களின் முழக்கத்தால் ஒலிக்கும் (சபை).
13.205.11
नानाबर्हिणसंघुष्टं गजयूथसमाकुलम् ।
षट्पदैरुपगीतं च प्रथमे मासि माधवे ॥ १३.२०५.११ ॥
பல மயில்களின் ஒலியால் முழங்கி, யானைக் கூட்டங்களால் நிறைந்து, வண்டுகளால் பாடப்பட்டு, சித்திரை எனும் முதல் மாதமான வசந்தத்தில் (அது இருந்தது).
13.205.12
उत्क्रोशत्क्रौञ्चकुररैः सारसैर्जीवजीवकैः ।
मत्ताभिः परपुष्टाभिः कूजन्तीभिः समाकुलम् ॥ १३.२०५.१२ ॥
கொக்குகளும் குரரப் பறவைகளும் கூவ, சாரசப் பறவைகளும் ஜீவஜீவகப் பறவைகளும் நிறைந்து, மயங்கிய குயில்கள் கூவிக்கொண்டு நிறைந்திருந்தது.
13.205.13
उत्तमावाससङ्काशं भीमरूपतरं ततः ।
द्रष्टुं भवति धर्मस्य धर्मभागिजनस्य च ॥ १३.२०५.१३ ॥
அது உயர்ந்த இருப்பிடத்தைப் போன்றது; மிகவும் பயங்கரமான வடிவம் கொண்டது. பின்னர் அது தர்மத்தையும் தர்மத்தில் பங்கு பெறுவோரையும் காணத் தக்கதாகிறது.
13.205.14
ये चोध्वरेतसः सिद्धास्तत्रतत्र समागताः ।
मार्ताण्डरश्मिसञ्चारा विश्वेदेवगणास्तथा ॥ १३.२०५.१४ ॥
ஊர்த்துவரேதஸ்களான சித்தர்கள் இங்கும் அங்கும் கூடியுள்ளனர்; சூரியக் கதிர்களில் சஞ்சரிக்கும் விஸ்வதேவர் கூட்டங்களும் அவ்வாறே வந்துள்ளன.
13.205.15
तथा नागास्तथा दिव्या लोकपाला हुताशनाः ।
वाताश्च सर्वे चायान्ति दिव्यपुष्पसमाकुलाः ॥ १३.२०५.१५ ॥
அவ்வாறே நாகர்களும், தெய்வீகமான லோகபாலர்களும், அக்னி தேவர்களும், எல்லா வாயுக்களும் தெய்வீகமலர்களால் நிறைந்தவர்களாக வருகின்றனர்.
13.205.16
किरन्तः सर्वपुष्पाणि किरन्तोऽद्भुतदर्शनाः ।
ओषध्यः प्रज्वलन्त्यश्च द्योतयन्त्यो दिशो दश ॥ १३.२०५.१६ ॥
எல்லா வகை மலர்களையும் தூவிக்கொண்டு, அற்புதத் தோற்றமுடையவர்களாக, ஒளிரும் மூலிகைகள் பத்து திசைகளையும் பிரகாசிக்கச் செய்கின்றன.
13.205.17
विहगाश्च मुदा युक्ता नृत्यन्ति च नदन्ति च ।
ततः समन्ततस्तत्र दिव्या दिव्यजनप्रियाः ॥ १३.२०५.१७ ॥
பறவைகள் மகிழ்ச்சியுடன் ஆடுகின்றன, முழங்குகின்றன; பின்னர் அங்கு எங்கும் தெய்வீக மனிதர்களுக்குப் பிரியமான தெய்வீகர்கள் இருக்கின்றனர்.
13.205.18
तत्र देवो गिरितटे हेमधातुविभूषिते ।
पर्यङ्क इव बभ्राज उपविष्टो महाद्युतिः ॥ १३.२०५.१८ ॥
அங்கு பொன் தாதுக்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மலைச்சரிவில், மகா ஒளியுடைய தேவன் கட்டிலைப் போல் ஒளிர்ந்து அமர்ந்திருந்தார்.
13.205.19
व्याघ्रचर्मपरीधानो गजचर्मोत्तरच्छदः ।
व्यालयज्ञोपवीतश्च लोहितान्त्रविभूषितः ॥ १३.२०५.१९ ॥
புலித்தோலை ஆடையாக அணிந்தவர், யானைத்தோலை மேலாடையாகப் போர்த்தியவர், பாம்பைப் பூணூலாகக் கொண்டவர், சிவந்த குடல்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்.
13.205.20
हरिश्मश्रुजटो भीमो भयकर्ताऽमरद्विषाम् ।
भयहेतुरभक्तानां भक्तानामभयङ्करः ॥ १३.२०५.२० ॥
பொன்னிறத் தாடியும் சடைமுடியும் கொண்ட பயங்கரன்; தேவர்களின் எதிரிகளுக்கு அச்சம் தருபவன், பக்தி இல்லாதவர்களுக்கு பயத்துக்குக் காரணமானவன், பக்தர்களுக்கு அபயம் அளிப்பவன்.
13.205.21
किन्नरैर्देवगन्धर्वैः स्तूयमानस्ततस्ततः ।
ऋषिभिश्चाप्सरोभिश्च सर्वतश्चैव शोभितः ॥ १३.२०५.२१ ॥
கின்னரர்களாலும் தேவ கந்தர்வர்களாலும் இங்கும் அங்கும் துதிக்கப்பட்டவராய், முனிவர்களாலும் அப்சரஸுகளாலும் எல்லாப் பக்கங்களிலும் அழகுபெற்றவராய்.
13.205.22
तत्र भूतपतेः स्थानं देवदानवसङ्कुलम् ।
सर्वतेजोमयं भूम्ना लोकपालनिषेवितम् ॥ १३.२०५.२२ ॥
அங்கே பூதபதியின் இருப்பிடம் இருந்தது; தேவர்களும் தானவர்களும் நிறைந்தது, எல்லாவித ஒளியால் ஆனது, மிகுதியாக லோகபாலர்களால் சேவிக்கப்படுவது.
13.205.23
महोरगसमाकीर्णं सर्वेषां रोमहर्षणम् ।
भीमरूपमनिर्देश्यमप्रधृष्यतमं विभोः ॥ १३.२०५.२३ ॥
பெரிய பாம்புகள் நிறைந்தது, அனைவருக்கும் மயிர்சிலிர்க்கச் செய்வது, பயங்கர வடிவுடையது, விவரிக்க இயலாதது, அந்த விபுவுக்கு மிகவும் அசைக்க முடியாதது.
13.205.24
तत्र भूतपतिं देवमासीनं शिखरोत्तमे ।
ऋषयो भूतसङ्घाश्च प्रणम्य शिरसा हरम्।
गीर्भिः परमशुद्धाभिस्तुष्टुवुस्च मनोहरम् ॥ १३.२०५.२४ ॥
அங்கே உயர்ந்த சிகரத்தில் வீற்றிருந்த பூதபதி தேவனை, முனிவர்களும் பூதக்கூட்டங்களும் தலை வணங்கி வணங்கினர்; மிக்க தூய சொற்களால் அந்த மனங்கவர் ஹரனைத் துதித்தனர்.
13.205.25
विमुक्ताश्चैव पापेभ्यो बभूवुर्विगतज्वराः ।
ऋषयो बालकिल्याश्च तथा विप्रर्षयश्च ये ॥ १३.२०५.२५ ॥
பாவங்களிலிருந்து விடுபட்டு அவர்கள் அனைவரும் துன்பமின்றி ஆனார்கள் — முனிவர்களும், பாலகில்லியர்களும், பிராமண முனிவர்களும் ஆவர்.
13.205.26
अयोनिजा योनिजाश्च तपःसिद्धा महर्षयः ।
ततस्तं देवदेवेशं भगवन्तमुपासते। ॥ १३.२०५.२६ ॥
கருவில் பிறவாதவர்களும் கருவில் பிறந்தவர்களும், தவத்தால் சித்தி பெற்ற மகாமுனிவர்களும் அப்போது தேவர்களுக்கெல்லாம் தேவனாகிய அந்த பகவானை வழிபடுகின்றனர்.
13.205.27
ततस्तस्मिन्क्षणे देवी भूतस्त्रीगणसंवृता ।
हरतुल्याम्बरधरा समानव्रतचारिणी ॥ १३.२०५.२७ ॥
அப்போது அதே கணத்தில் தேவி, பூதப் பெண்களின் கூட்டத்தால் சூழப்பட்டு, ஹரனுக்கு ஒத்த ஆடை அணிந்து, அதே விரதத்தை அனுசரித்தபடி வந்தாள்.
13.205.28
काञ्चनं कलशं गृह्य सर्वतीर्थाम्बुपूरितम् ।
पुष्पवृष्ट्याऽभिवर्षन्ती दिव्यगन्धसमावृता ॥ १३.२०५.२८ ॥
எல்லா தீர்த்தங்களின் நீரால் நிரப்பப்பட்ட தங்கக் கலசத்தை எடுத்து, மலர் மழை பொழிந்தபடி, தெய்வீக நறுமணத்தால் சூழப்பட்டவளாய்.
13.205.29
सरिद्वराभिः सर्वाभिः पृष्ठतोऽनुगता वरा ।
सेवितुं भगवत्पार्श्वमाजगाम शुचिस्मिता ॥ १३.२०५.२९ ॥
எல்லா சிறந்த நதிகளும் பின்தொடர, தூய புன்னகையுடைய அந்த உயர்ந்தவள் பகவானின் பக்கத்தில் சேவை செய்ய வந்தாள்.
13.205.30
आगम्य तु गिरेः पुत्री देवदेवस्य चान्तिकम् ।
मनःप्रियं चिकीर्षन्ती क्रीडार्थं शङ्करान्तिके ॥ १३.२०५.३० ॥
மலையின் மகள் தேவதேவனின் அருகில் வந்து, மனத்திற்கு இனிய செயலைச் செய்ய விரும்பி, விளையாட்டுக்காக சங்கரன் அருகில்.
13.205.31
मनोहराभ्यां पाणिभ्यां हरनेत्रे पिधाय तु ।
अवेक्ष्य हृष्टा स्वगणान्स्मयन्ती पृष्ठतः स्थिता ॥ १३.२०५.३१ ॥
மனோகரமான இரு கரங்களால் ஹரனின் இரு கண்களையும் மூடி, மகிழ்ச்சியுடன் தன் கணங்களைப் பார்த்து புன்னகைத்தவாறு பின்னால் நின்றாள்.
13.205.32
देव्या चान्धीकृते देवे कश्मलं समपद्यत ।
निमीलिते भूतपतौ नष्टचन्द्रार्कतारकम् ॥ १३.२०५.३२ ॥
தேவி தேவனின் கண்களை மறைத்ததால் மயக்கம் உண்டானது; பூதபதி கண் மூடியபோது சந்திரன், சூரியன், நட்சத்திரங்கள் மறைந்தன.
13.205.33
निःस्वाध्यायवषट्कारं तमसा चाभिसंवृतम् ।
विषण्णं भयवित्रस्तं जगदासीद्भयाकुलम् ॥ १३.२०५.३३ ॥
ஸ்வாத்யாயமும் வஷட்காரமும் இல்லாமல், இருளால் சூழப்பட்டு, துயருற்று, அச்சத்தால் நடுங்கிய உலகம் பயத்தால் கலங்கியது.
13.205.34
हाहाकारमृषीणां च लोकानामभवत्तदा ।
तमोभिभूते सम्भ्रान्ते लोके जीवनसंक्षये ॥ १३.२०५.३४ ॥
அப்போது ரிஷிகளிடையேயும் உலகங்களிலும் ஹாஹாகாரம் எழுந்தது; இருளால் மூழ்கி, குழம்பிய உலகில் உயிர்கள் அழிவை நோக்கின.
13.205.35
तृतीयं चास्य सम्भूतं ललाटे नेत्रमायतम् ।
द्वादशादित्यसङ्काशं लोकान्भासाऽवभासयत् ॥ १३.२०५.३५ ॥
அவரது நெற்றியில் பன்னிரு ஆதித்தியர்களைப் போன்ற மூன்றாவது பெரிய கண் தோன்றி, தன் ஒளியால் உலகங்களை ஒளிரச் செய்தது.
13.205.36
तत्रक तेनाग्निना तेन युगान्ताग्निनिभेन वै ।
अदह्यत गिरिः सर्वो हिमवानग्रतः स्थितः ॥ १३.२०५.३६ ॥
யுகாந்த நெருப்பைப் போன்ற அந்த நெருப்பால், முன்னால் நின்றிருந்த இமவான் என்ற முழு மலையும் எரிந்தது.
13.205.37
दह्यमाने गिरौ तस्मिन्मृगपक्षिसमाकुले ।
सविद्याधरगन्धर्वे दिव्यौषधसमाकुले ॥ १३.२०५.३७ ॥
மான்களும் பறவைகளும் நிறைந்த அந்த மலை எரிந்துகொண்டிருந்தபோது, வித்யாதரர்களும் கந்தர்வர்களும் உடனிருக்க, தெய்வீக மூலிகைகள் நிறைந்திருந்தது.
13.205.38
ततो गिरिसुता चापि विस्मयोत्फुल्ललोचना ।
बभूव च जगत्सर्वं तथा विस्मयसंयुतम् ॥ १३.२०५.३८ ॥
அப்போது மலை மகளும் வியப்பால் விரிந்த கண்களுடன் ஆனாள்; உலகம் முழுவதும் அதேபோல் வியப்பால் நிறைந்தது.
13.205.39
पश्यतामेव सर्वेषां देवदानवरक्षसाम् ।
नेत्रजेनाग्निना तेन दग्ध एव नगोत्तमः ॥ १३.२०५.३९ ॥
தேவர்களும் தானவர்களும் ராட்சசர்களும் அனைவரும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில், கண்ணிலிருந்து தோன்றிய அந்த நெருப்பால் அந்த சிறந்த மலை எரிந்து போனது.
13.205.40
तं दृष्ट्वा मथितं शैलं शैलपुत्री सविक्लवा ।
पितुः सम्मानमिच्छन्ती पपात भुवि पादूयोः ॥ १३.२०५.४० ॥
எரிந்து கருகிய அந்த மலையைக் கண்டு மலை மகள் துயருற்றாள்; தந்தையின் மரியாதையை விரும்பி அவள் நிலத்தில் பாதங்களில் விழுந்தாள்.
13.205.41
तं दृष्ट्वा देवदेवेशो देव्या दुःखमनुत्तमम् ।
हैमवत्याः प्रियार्थं च गिरिं पुनरवैक्षत ॥ १३.२०५.४१ ॥
அதைக் கண்டு தேவதேவரான ஈசுவரன் தேவியின் மிகப் பெரிய துயரத்தையும், ஹைமவதியின் நலனுக்காகவும் மீண்டும் அந்த மலையை நோக்கினார்.
13.205.42
दृष्टमात्रे भगवता सौम्ययुक्तेन चेतसा ।
क्षणेन हिमवाञ्शैलः प्रकृतिस्थोऽभवत्पुनः ॥ १३.२०५.४२ ॥
பகவானின் பார்வை பட்டதுமே, இனிய மனதுடன், ஒரு கணத்தில் இமவான் மலை மீண்டும் தன் இயல்பான நிலையை அடைந்தது.
13.205.43
हृष्टपुष्टविहङ्गैश्च प्रफुल्लद्रुमकाननः ।
सिद्धचारणसङ्घैश्च प्रीतियुक्तैः समाकुलः ॥ १३.२०५.४३ ॥
மகிழ்ச்சியும் செழிப்பும் கொண்ட பறவைகளாலும், மலர்ந்த மரக் காடுகளாலும், மகிழ்ந்த சித்தர்கள் மற்றும் சாரணர்களின் கூட்டங்களாலும் அது நிறைந்தது.
13.205.44
पितरं प्रकृतिस्थं च दृष्ट्वा हैमवती भृशम् ।
अभवत्प्रीतिसंयुक्ता मुदितात्र पिनाकिनम् ॥ १३.२०५.४४ ॥
தந்தை இயல்பு நிலையில் திரும்பியிருப்பதைக் கண்ட ஹைமவதி மிகவும் அன்பும் மகிழ்ச்சியும் கொண்டாள்; பினாகி (சிவன்) மீது அங்கு மகிழ்ந்தாள்.
13.205.45
देवी विस्मयसंयुक्ता प्रष्टुकामा महेश्वरम् ।
हितार्तं सर्वलोकानां प्रजानां हितकाम्यया।
देवदेवं महादेवी बभाषेदं वचोऽर्थवत् ॥ १३.२०५.४५ ॥
வியப்பால் நிறைந்த தேவி மகேஸ்வரனிடம் கேட்க விரும்பினாள்; எல்லா உலகங்களின் நன்மைக்கும் உயிர்களின் நலனுக்கும் விரும்பி, அந்த மகாதேவி தேவதேவனிடம் இந்த பயனுள்ள சொற்களைச் சொன்னாள்.
13.205.46
भगवन्देवदेवेश शूलपाणे महाद्युते ।
विस्मयो मे महाञ्जातस्तस्मिन्नेत्राग्निसम्भवे ॥ १३.२०५.४६ ॥
ஓ பகவானே, தேவதேவேசா, சூலபாணியே, மகாஒளியுடையவனே! கண் நெருப்பிலிருந்து தோன்றிய அதில் எனக்கு பெரும் வியப்பு ஏற்பட்டது.
13.205.47
किमर्थं देवदेवेश ललाटेऽस्मिन्प्रकाशते ।
अतिसूर्याग्निसङ्काशं तृतीयं नेत्रमायतम् ॥ १३.२०५.४७ ॥
ஓ தேவதேவேசா! இந்த நெற்றியில் ஏன் இந்த மூன்றாவது விரிந்த கண் ஒளிர்கிறது? அது மிகுந்த சூரியனும் நெருப்பும் போல பிரகாசிக்கிறதே!
13.205.48
नेत्राग्निना तु महता निर्दग्धो हिमवानसौ ।
पुनः संदृष्टमात्रस्तु प्रकृतिस्थः पिता मम ॥ १३.२०५.४८ ॥
அந்த பெரிய கண் நெருப்பால் இந்த இமவான் எரிந்து போனான்; ஆனால் பார்க்கப்பட்ட உடனேயே என் தந்தை மீண்டும் இயல்பு நிலைக்கு வந்தார்.
13.205.49
एष मे संशयो देव हृदि मे सम्प्रवर्तते ।
देवदेव नमस्तुभ्यं तन्मे संसितुमर्हसि ॥ १३.२०५.४९ ॥
தேவா, என் இதயத்தில் இந்த ஐயம் எழுகிறது. தேவர்களுக்கெல்லாம் தேவனே, உமக்கு வணக்கம்; அதை எனக்குத் தெளிவுபடுத்தியருள வேண்டும்.
13.205.50
एवमुक्तस्तया देव्या प्रीयमाणोऽब्रवीद्भवः ।
स्थाने संशयितुं देवि धर्मज्ञे प्रियभाषिणि ॥ १३.२०५.५० ॥
அவள் இவ்வாறு கூறியதும் மகிழ்ந்த பவன் கூறினார்: தேவியே, இந்த ஐயம் தக்கதே; தர்மம் அறிந்தவளே, இனிய பேச்சுடையவளே.
13.205.51
त्वदृते मां हि वै प्रष्टुं न शक्यं केन चेत्प्रिये ।
प्रकाशं यदि वा गुह्यं प्रियार्थं प्रब्रवीम्यहम् ॥ १३.२०५.५१ ॥
உன்னைத் தவிர வேறு யார் என்னிடம் கேட்க முடியும், அன்பே? வெளிப்படையோ இரகசியமோ, உனக்காக நான் கூறுகிறேன்.
13.205.52
शृणु तत्सर्वमकिलमस्यां संसदि भामिनि ।
सर्वेषामेव लोकानां कूटस्थं विद्धि मां प्रिये ॥ १३.२०५.५२ ॥
அழகியே, கேள்; இந்த சபையில் அதை முழுவதுமாகக் கூறுகிறேன். அன்பே, எல்லா உலகங்களுக்கும் மையமாக நிற்கும் அசைவற்ற ஆதாரம் என்னையே அறிக.
13.205.53
मदधीनास्त्रयो लोका यथा विष्णौ तथा मयि ।
स्रष्टा विष्णुरहं गोप्ता इत्येतद्विद्धि भामिनि ॥ १३.२०५.५३ ॥
மூன்று உலகங்களும் விஷ்ணுவைச் சார்ந்திருப்பது போல என்னையும் சார்ந்திருக்கின்றன. விஷ்ணு படைப்பவர்; நானோ காப்பவன் — இதை அறிக, பாமினியே.
13.205.54
तस्माद्यदा मां स्पृशति शुभं वा यदि वेतरत् ।
तथैवेदं जगत्सर्वं तत्तद्भवति शोभने ॥ १३.२०५.५४ ॥
ஆகையால், நன்மையோ தீமையோ எதுவாயினும் அது என்னைத் தொடும்போது, இந்த முழு உலகமும் அதற்கேற்ப அதுவாகிறது — அழகியே!
13.205.55
एतद्गुह्यमजानन्त्या त्वया बाल्यादनिन्दिते ।
मन्नेत्रे पिहिते देवि क्रीडनार्थं दृढव्रते ॥ १३.२०५.५५ ॥
குற்றமற்றவளே, இந்த இரகசியத்தை அறியாமல், சிறுபிராயத்தினால் நீ விளையாட்டுக்காக என் கண்களை மூடினாய், தேவியே, உறுதிமிக்க விரதம் கொண்டவளே.
13.205.56
तत्कृते नष्टचन्द्रार्कं जगदासीद्भयाकुलम् ।
नष्टादित्ये तमोभूते लोके गिरिसुते प्रिये ॥ १३.२०५.५६ ॥
அதனால் சந்திரனும் சூரியனும் அழிந்தனர்; உலகம் அச்சத்தால் கலங்கியது. மலைமகளே, அன்பே, சூரியன் மறைந்து உலகம் இருளாகியது.
13.205.57
तृतीयं लोचनं सृष्टं लोकं संरक्षितुं मया ।
कथितं संशयस्थानं निर्विशङ्का भव प्रिये ॥ १३.२०५.५७ ॥
உலகைக் காக்கும் பொருட்டு என்னால் மூன்றாவது கண் படைக்கப்பட்டது. அது ஐயத்திற்குரிய விஷயம் என்று சொல்லப்பட்டது; அன்பே, ஐயமற்றவளாக இரு.