Mahābhārata · Adhyāya 13.205
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.205.1
भगवंस्तीर्थयात्रार्थं तथैव चरता मया ।
दिव्यमद्भुतसङ्काशं दृष्टं हैमवतं वनम् ॥ १३.२०५.१ ॥
Ó venerável, enquanto caminhava em peregrinação aos lugares sagrados, vi a floresta divina e maravilhosa do Himālaya.
13.205.2
नानावृक्षसमायुक्तं नानापक्षिगणैर्वृतम् ।
नानरत्नगणाकीर्णं नानाभावसमन्वितम् ॥ १३.२०५.२ ॥
Era repleto de muitas espécies de árvores, cercado por bandos de muitas aves, coberto de montes de muitas gemas e dotado de muitos encantos.
13.205.3
दिव्यचन्दनसंयुक्तं दिव्यधूपेन धूपितम् ।
दिव्यपुष्पसमाकीर्णं दिव्यगन्धेन वासितम् ॥ १३.२०५.३ ॥
Estava impregnado de sândalo divino, perfumado com incenso divino, coberto de flores divinas e exalando uma fragrância divina.
13.205.4
सिद्धचारणसंघातैर्भूतसङ्घैर्निषेवितम् ।
वरिष्ठाप्सरसाकीर्णं नागगन्धर्वसङ्कुलम् ॥ १३.२०५.४ ॥
Era frequentado por multidões de siddhas e cāraṇas e por hostes de espíritos, repleto das melhores apsarás e povoado de nāgas e gandharvas.
13.205.5
मृदङ्गमुरजोद्धुष्टं शङ्खवीणाभिनादितम् ।
नृत्यद्भिर्भूतसङ्घैश्च सर्वतस्त्वभिशोभितम् ॥ १३.२०५.५ ॥
Ressoava com os tambores mṛdaṅga e muraja, ecoava o som de conchas e vīṇās e estava magnificamente adornado por todos os lados por hostes de espíritos dançantes.
13.205.6
नानारूपैर्विरूपैश्च भीमरूपैर्भयानकैः ।
सिंहव्याघ्रोरगमृगैर्बिडालवदनैस्तथा ॥ १३.२०५.६ ॥
Estava repleto de seres de muitas formas, disformes e de aspecto terrível, assustadores, com leões, tigres, serpentes e cervos, e com seres de rosto de gato.
13.205.7
स्वरोष्ट्रद्वीपिवदनैर्गजवक्त्रैस्तथैव च ।
उलूकश्येनवदनैः काकगृध्रमुखैस्तथा ॥ १३.२०५.७ ॥
Com rostos de asnos, camelos e leopardos, também com rostos de elefante, com rostos de coruja e de falcão, e com rostos de corvo e abutre.
13.205.8
एवं बहुविधाकारैर्भूतसङ्घैर्भृशाकुलम् ।
नानद्यमानं बहुधा हरपारिषदैर्भृशम् ॥ १३.२०५.८ ॥
Assim, muito cheio de hostes de espíritos de muitas formas, ressoando de muitas maneiras com os servos de Hara.
13.205.9
घोररूपं सुदुर्दर्शं रक्षोगणशतैर्वृतम् ।
समाजं तद्वने दृष्टं मया भूतपतेः पुरा ॥ १३.२०५.९ ॥
Aquela assembleia de forma terrível e muito difícil de contemplar, cercada por centenas de tropas de demônios, eu a vi outrora naquela floresta, pertencente ao senhor dos seres.
13.205.10
प्रनृत्ताप्सरसं दिव्यं देवगन्धर्वनादितम् ।
प्रथमे वर्षरात्रे तु मेघसङ्घनिनादितम् ॥ १३.२०५.१० ॥
Divina, com apsarases dançando, ressoando com o canto de deuses e gandharvas, na primeira noite chuvosa ressoando com o estrondo de massas de nuvens.
13.205.11
नानाबर्हिणसंघुष्टं गजयूथसमाकुलम् ।
षट्पदैरुपगीतं च प्रथमे मासि माधवे ॥ १३.२०५.११ ॥
Ressoando com os gritos de muitos pavões, cheio de manadas de elefantes, cantado por abelhas, no primeiro mês da primavera, Mādhava.
13.205.12
उत्क्रोशत्क्रौञ्चकुररैः सारसैर्जीवजीवकैः ।
मत्ताभिः परपुष्टाभिः कूजन्तीभिः समाकुलम् ॥ १३.२०५.१२ ॥
Com gritos de grous e pandiões, com grous sarus e aves jīvajīvaka, com cucos embriagados cantando, estava lotado.
13.205.13
उत्तमावाससङ्काशं भीमरूपतरं ततः ।
द्रष्टुं भवति धर्मस्य धर्मभागिजनस्य च ॥ १३.२०५.१३ ॥
Assemelhava-se a uma morada suprema e era de forma terrível; então torna-se visível ao dharma e aos que participam do dharma.
13.205.14
ये चोध्वरेतसः सिद्धास्तत्रतत्र समागताः ।
मार्ताण्डरश्मिसञ्चारा विश्वेदेवगणास्तथा ॥ १३.२०५.१४ ॥
Os siddhas de semente voltada para cima reuniram-se aqui e ali, e assim também chegaram as hostes dos Viśvedevas, que se movem pelos raios do sol.
13.205.15
तथा नागास्तथा दिव्या लोकपाला हुताशनाः ।
वाताश्च सर्वे चायान्ति दिव्यपुष्पसमाकुलाः ॥ १३.२०५.१५ ॥
Assim também chegam as serpentes, os divinos guardiões dos mundos, os deuses do fogo e todos os ventos, repletos de flores divinas.
13.205.16
किरन्तः सर्वपुष्पाणि किरन्तोऽद्भुतदर्शनाः ।
ओषध्यः प्रज्वलन्त्यश्च द्योतयन्त्यो दिशो दश ॥ १३.२०५.१६ ॥
Espalhando todas as espécies de flores, maravilhosos de se ver, e as ervas flamejantes iluminam as dez direções.
13.205.17
विहगाश्च मुदा युक्ता नृत्यन्ति च नदन्ति च ।
ततः समन्ततस्तत्र दिव्या दिव्यजनप्रियाः ॥ १३.२०५.१७ ॥
As aves, cheias de alegria, dançam e clamam; então, por toda parte, há seres divinos, queridos do povo divino.
13.205.18
तत्र देवो गिरितटे हेमधातुविभूषिते ।
पर्यङ्क इव बभ्राज उपविष्टो महाद्युतिः ॥ १३.२०५.१८ ॥
Ali, numa encosta de montanha adornada de minérios dourados, o deus de grande esplendor brilhava como um leito, sentado.
13.205.19
व्याघ्रचर्मपरीधानो गजचर्मोत्तरच्छदः ।
व्यालयज्ञोपवीतश्च लोहितान्त्रविभूषितः ॥ १३.२०५.१९ ॥
Vestido com pele de tigre, coberto com pele de elefante como manto superior, com uma serpente como cordão sagrado e adornado com entranhas vermelhas.
13.205.20
हरिश्मश्रुजटो भीमो भयकर्ताऽमरद्विषाम् ।
भयहेतुरभक्तानां भक्तानामभयङ्करः ॥ १३.२०५.२० ॥
Terrível, de barba fulva e cabelos emaranhados, causando temor aos inimigos dos deuses, causa de temor aos não devotos e dador de destemor aos devotos.
13.205.21
किन्नरैर्देवगन्धर्वैः स्तूयमानस्ततस्ततः ।
ऋषिभिश्चाप्सरोभिश्च सर्वतश्चैव शोभितः ॥ १३.२०५.२१ ॥
Louvado aqui e ali pelos Kinnaras, deuses e Gandharvas, e adornado por todos os lados por sábios e Apsarases.
13.205.22
तत्र भूतपतेः स्थानं देवदानवसङ्कुलम् ।
सर्वतेजोमयं भूम्ना लोकपालनिषेवितम् ॥ १३.२०५.२२ ॥
Ali estava a morada do senhor dos seres, repleta de deuses e Dānavas, feita toda de esplendor e amplamente servida pelos guardiões do mundo.
13.205.23
महोरगसमाकीर्णं सर्वेषां रोमहर्षणम् ।
भीमरूपमनिर्देश्यमप्रधृष्यतमं विभोः ॥ १३.२०५.२३ ॥
Repleto de grandes serpentes, que eriça os cabelos de todos, de forma terrível, indescritível e o mais inatacável para o Senhor.
13.205.24
तत्र भूतपतिं देवमासीनं शिखरोत्तमे ।
ऋषयो भूतसङ्घाश्च प्रणम्य शिरसा हरम्।
गीर्भिः परमशुद्धाभिस्तुष्टुवुस्च मनोहरम् ॥ १३.२०५.२४ ॥
Ali, os sábios e as multidões de seres, inclinando a cabeça, prostraram-se diante do deus, senhor dos seres, sentado no pico mais alto, e louvaram o encantador Hara com as palavras mais puras.
13.205.25
विमुक्ताश्चैव पापेभ्यो बभूवुर्विगतज्वराः ।
ऋषयो बालकिल्याश्च तथा विप्रर्षयश्च ये ॥ १३.२०५.२५ ॥
Libertos dos pecados e livres da febre, tornaram-se assim os sábios, os Bālakhilyas e os videntes brâmanes.
13.205.26
अयोनिजा योनिजाश्च तपःसिद्धा महर्षयः ।
ततस्तं देवदेवेशं भगवन्तमुपासते। ॥ १३.२०५.२६ ॥
Os sábios nascidos sem ventre e nascidos do ventre, os grandes videntes aperfeiçoados pela austeridade, então adoram aquele bem-aventurado, senhor dos senhores dos deuses.
13.205.27
ततस्तस्मिन्क्षणे देवी भूतस्त्रीगणसंवृता ।
हरतुल्याम्बरधरा समानव्रतचारिणी ॥ १३.२०५.२७ ॥
Naquele mesmo instante chegou a deusa, cercada por uma multidão de mulheres-espíritos, vestida como Hara e praticando o mesmo voto.
13.205.28
काञ्चनं कलशं गृह्य सर्वतीर्थाम्बुपूरितम् ।
पुष्पवृष्ट्याऽभिवर्षन्ती दिव्यगन्धसमावृता ॥ १३.२०५.२८ ॥
Levando um vaso dourado cheio da água de todos os lugares sagrados, derramando uma chuva de flores, envolta em fragrância divina.
13.205.29
सरिद्वराभिः सर्वाभिः पृष्ठतोऽनुगता वरा ।
सेवितुं भगवत्पार्श्वमाजगाम शुचिस्मिता ॥ १३.२०५.२९ ॥
Seguida por trás por todos os melhores rios, a excelente de sorriso puro veio servir ao lado do bem-aventurado.
13.205.30
आगम्य तु गिरेः पुत्री देवदेवस्य चान्तिकम् ।
मनःप्रियं चिकीर्षन्ती क्रीडार्थं शङ्करान्तिके ॥ १३.२०५.३० ॥
A filha da montanha, tendo chegado perto do deus dos deuses, desejando fazer o que agrada à mente, junto a Śaṅkara para o jogo.
13.205.31
मनोहराभ्यां पाणिभ्यां हरनेत्रे पिधाय तु ।
अवेक्ष्य हृष्टा स्वगणान्स्मयन्ती पृष्ठतः स्थिता ॥ १३.२०५.३१ ॥
Cobrindo com as duas mãos encantadoras os olhos de Hara, encantada, olhando para os seus próprios gaṇas e sorrindo, ficou de pé atrás dele.
13.205.32
देव्या चान्धीकृते देवे कश्मलं समपद्यत ।
निमीलिते भूतपतौ नष्टचन्द्रार्कतारकम् ॥ १३.२०५.३२ ॥
Quando a deusa cegou o deus, surgiu a perplexidade; fechados os olhos do senhor dos seres, lua, sol e estrelas se perderam.
13.205.33
निःस्वाध्यायवषट्कारं तमसा चाभिसंवृतम् ।
विषण्णं भयवित्रस्तं जगदासीद्भयाकुलम् ॥ १३.२०५.३३ ॥
O mundo, sem recitação nem oblação, envolto em trevas, abatido e trêmulo de terror, ficou agitado pelo medo.
13.205.34
हाहाकारमृषीणां च लोकानामभवत्तदा ।
तमोभिभूते सम्भ्रान्ते लोके जीवनसंक्षये ॥ १३.२०५.३४ ॥
Então surgiram clamores de desespero entre os sábios e os mundos; num mundo dominado pelas trevas e confuso, a vida estava se esvaindo.
13.205.35
तृतीयं चास्य सम्भूतं ललाटे नेत्रमायतम् ।
द्वादशादित्यसङ्काशं लोकान्भासाऽवभासयत् ॥ १३.२०५.३५ ॥
E em sua fronte surgiu um terceiro olho grande, semelhante a doze sóis, que com seu brilho iluminou os mundos.
13.205.36
तत्रक तेनाग्निना तेन युगान्ताग्निनिभेन वै ।
अदह्यत गिरिः सर्वो हिमवानग्रतः स्थितः ॥ १३.२०५.३६ ॥
Por aquele fogo, semelhante ao fogo do fim de uma era, foi queimada toda a montanha Himavat, que estava de pé à frente.
13.205.37
दह्यमाने गिरौ तस्मिन्मृगपक्षिसमाकुले ।
सविद्याधरगन्धर्वे दिव्यौषधसमाकुले ॥ १३.२०५.३७ ॥
Enquanto aquela montanha, cheia de veados e aves, juntamente com os Vidyādhara e Gandharva, cheia de ervas divinas, ardia,
13.205.38
ततो गिरिसुता चापि विस्मयोत्फुल्ललोचना ।
बभूव च जगत्सर्वं तथा विस्मयसंयुतम् ॥ १३.२०५.३८ ॥
Então a filha da montanha também ficou com os olhos arregalados de espanto, e o mundo inteiro igualmente ficou cheio de espanto.
13.205.39
पश्यतामेव सर्वेषां देवदानवरक्षसाम् ।
नेत्रजेनाग्निना तेन दग्ध एव नगोत्तमः ॥ १३.२०५.३९ ॥
Enquanto todos os deuses, dānavas e rākṣasas olhavam, aquela melhor das montanhas foi de fato queimada por aquele fogo nascido do olho.
13.205.40
तं दृष्ट्वा मथितं शैलं शैलपुत्री सविक्लवा ।
पितुः सम्मानमिच्छन्ती पपात भुवि पादूयोः ॥ १३.२०५.४० ॥
Ao ver aquela montanha calcinada, a filha da montanha, aflita, desejando a honra de seu pai, caiu ao chão aos pés dele.
13.205.41
तं दृष्ट्वा देवदेवेशो देव्या दुःखमनुत्तमम् ।
हैमवत्याः प्रियार्थं च गिरिं पुनरवैक्षत ॥ १३.२०५.४१ ॥
Ao ver isso, o senhor dos deuses, vendo o supremo sofrimento da deusa, por amor de sua amada Haimavatī, olhou de novo para a montanha.
13.205.42
दृष्टमात्रे भगवता सौम्ययुक्तेन चेतसा ।
क्षणेन हिमवाञ्शैलः प्रकृतिस्थोऽभवत्पुनः ॥ १३.२०५.४२ ॥
Assim que o bendito senhor o olhou, com mente gentil, num instante a montanha Himavat voltou novamente ao seu estado natural.
13.205.43
हृष्टपुष्टविहङ्गैश्च प्रफुल्लद्रुमकाननः ।
सिद्धचारणसङ्घैश्च प्रीतियुक्तैः समाकुलः ॥ १३.२०५.४३ ॥
A montanha encheu-se de aves alegres e bem alimentadas, de florestas de árvores em flor e de multidões de siddhas e cāraṇas cheios de alegria.
13.205.44
पितरं प्रकृतिस्थं च दृष्ट्वा हैमवती भृशम् ।
अभवत्प्रीतिसंयुक्ता मुदितात्र पिनाकिनम् ॥ १३.२०५.४४ ॥
Ao ver seu pai restaurado ao seu estado natural, Haimavatī encheu-se de grande afeto e alegrou-se com Śiva, portador do arco pināka.
13.205.45
देवी विस्मयसंयुक्ता प्रष्टुकामा महेश्वरम् ।
हितार्तं सर्वलोकानां प्रजानां हितकाम्यया।
देवदेवं महादेवी बभाषेदं वचोऽर्थवत् ॥ १३.२०५.४५ ॥
Cheia de espanto e desejosa de perguntar a Maheśvara, pelo bem de todos os mundos e criaturas, a grande deusa dirigiu ao deus dos deuses estas palavras cheias de sentido.
13.205.46
भगवन्देवदेवेश शूलपाणे महाद्युते ।
विस्मयो मे महाञ्जातस्तस्मिन्नेत्राग्निसम्भवे ॥ १३.२०५.४६ ॥
Ó bendito Senhor, senhor dos deuses, portador do tridente, de grande esplendor! Fiquei muito admirada com o que surgiu daquele fogo do olho.
13.205.47
किमर्थं देवदेवेश ललाटेऽस्मिन्प्रकाशते ।
अतिसूर्याग्निसङ्काशं तृतीयं नेत्रमायतम् ॥ १३.२०५.४७ ॥
Ó senhor dos deuses, por que este terceiro olho alongado brilha nesta testa, semelhante ao fogo de um sol extremamente brilhante?
13.205.48
नेत्राग्निना तु महता निर्दग्धो हिमवानसौ ।
पुनः संदृष्टमात्रस्तु प्रकृतिस्थः पिता मम ॥ १३.२०५.४८ ॥
Pelo grande fogo daquele olho este Himavat foi consumido; mas, assim que foi visto novamente, meu pai voltou ao seu estado natural.
13.205.49
एष मे संशयो देव हृदि मे सम्प्रवर्तते ।
देवदेव नमस्तुभ्यं तन्मे संसितुमर्हसि ॥ १३.२०५.४९ ॥
Ó deus, esta dúvida surge em meu coração. Ó deus dos deuses, reverência a ti; deves resolvê-la para mim.
13.205.50
एवमुक्तस्तया देव्या प्रीयमाणोऽब्रवीद्भवः ।
स्थाने संशयितुं देवि धर्मज्ञे प्रियभाषिणि ॥ १३.२०५.५० ॥
Assim interpelado por ela, Bhava, satisfeito, disse: É justo que duvides, ó deusa, conhecedora do dharma, de fala doce.
13.205.51
त्वदृते मां हि वै प्रष्टुं न शक्यं केन चेत्प्रिये ।
प्रकाशं यदि वा गुह्यं प्रियार्थं प्रब्रवीम्यहम् ॥ १३.२०५.५१ ॥
Além de ti, quem poderia perguntar-me, amada? Seja manifesto ou secreto, dir-to-ei por amor a ti.
13.205.52
शृणु तत्सर्वमकिलमस्यां संसदि भामिनि ।
सर्वेषामेव लोकानां कूटस्थं विद्धि मां प्रिये ॥ १३.२०५.५२ ॥
Ouve, ó senhora; nesta assembleia dir-te-ei tudo por inteiro. Sabe, amada, que sou o núcleo imutável de todos os mundos.
13.205.53
मदधीनास्त्रयो लोका यथा विष्णौ तथा मयि ।
स्रष्टा विष्णुरहं गोप्ता इत्येतद्विद्धि भामिनि ॥ १३.२०५.५३ ॥
Assim como os três mundos dependem de Viṣṇu, assim dependem de mim. Viṣṇu é o criador, e eu sou o protetor — sabe isto, ó senhora.
13.205.54
तस्माद्यदा मां स्पृशति शुभं वा यदि वेतरत् ।
तथैवेदं जगत्सर्वं तत्तद्भवति शोभने ॥ १३.२०५.५४ ॥
Por isso, quando algo auspicioso ou não me toca, todo este mundo torna-se precisamente isso, ó bela.
13.205.55
एतद्गुह्यमजानन्त्या त्वया बाल्यादनिन्दिते ।
मन्नेत्रे पिहिते देवि क्रीडनार्थं दृढव्रते ॥ १३.२०५.५५ ॥
Ó irrepreensível, não conhecendo este segredo, por infantilidade cobriste meus olhos para brincar, ó deusa, firme no voto.
13.205.56
तत्कृते नष्टचन्द्रार्कं जगदासीद्भयाकुलम् ।
नष्टादित्ये तमोभूते लोके गिरिसुते प्रिये ॥ १३.२०५.५६ ॥
Por causa disso, a lua e o sol foram destruídos, e o mundo ficou aterrorizado. Ó filha da montanha, ó amada, com o sol perdido o mundo tornou-se trevas.
13.205.57
तृतीयं लोचनं सृष्टं लोकं संरक्षितुं मया ।
कथितं संशयस्थानं निर्विशङ्का भव प्रिये ॥ १३.२०५.५७ ॥
Para proteger o mundo, um terceiro olho foi criado por mim. Foi chamado de lugar de dúvida; ó amada, fica sem receio.